‫دوستان...
‫ما امروز در این مکان به عنوانِ ‫غنایی، گینه‌ای، مراکشی،
‫الجزایری، سنگالی،
‫و یا مالزیایی ‫جمع نشده‌‌ایم،
‫بلکه به عنوان آفریقایی‌هایی کنار هم آمده‌ایم
‫که از بی‌احترامی و سوءاستفاده‌ی
‫قدرت‌های فاسد و امپراتوری پیشین ‫خسته شده‌اند.
‫زمان آن رسیده ‫تا پیمان‌های اتحاد جدید بسازیم.
‫با آن‌ها که متوجه اهمیت استراتژیک آفریقا هستند
‫و حاضرند با ما به مانند هم‌قطارانشان رفتار کنند.
‫نه به عنوان فرمان‌بُردارانشان!
‫و نه به عنوان بردگانشان!
‫هم‌اکنون ‫زمان ما از راه رسیده.
‫ما باید سرنوشت خودمان را انتخاب کنیم!
‫یک آفریقای سوسیالیست!
‫برای آفریقایی‌ها!
‫قطعاً بهتر از اینم بوده، خانم.
‫آخر فصل جنگلبان‌ها رو می‌فرستیم ‫هرس کنن.
‫- بله. ‫- درخت بلوط پیر هنوز داره ادامه میده.
‫- به زحمت. ‫- آخه خیلی کهن‌سال به نظر میاد، انگار باستانیه.
‫خب، وقتی زمانش برسه ‫باید قطعش کنن.
‫- چه حیف. ‫- به نظر میاد امروز قراره همینجوری بارون بباره.
‫نوه‌م، دنیل، رو یادتونه، خانم؟
‫بله، البته که یادمه. ‫توی مراسم تعمیدش بودم.
‫بله بودید.
‫باید برگردیم، خانم. ‫باید از زیر این بارون ببریمتون بیرون.
‫صحیح.
‫من میرم کابل برق‌ها رو بیارم، ‫باتری موتور خوابیده.
‫چی؟ دوباره؟
‫- می‌تونم کمکتون کنم، خانم؟ ‫- عه، دستت درد نکنه.
‫بِکشید! بِکشید!
‫- ببخشید، حالتون خوبه، خانم؟ ‫- بله، خوبم، متشکرم.
‫گارد تشریفاتی ‫در انتظار ورود آقای کِنِدی بودند.
‫فرانسوی‌ها خوشحال شدند ‫که او به پاریس آمد
‫پیش از آن‌که برای ملاقاتِ ‫آقای خروشچف به وین رود...
‫به نظرت اگر یکی قصد داشته باشه ‫صادقانه زندگی کنه، کِی باید
‫خودش رو "میان‌سال" خطاب کنه؟
‫بس کن. تو هنوز یه دختر جوانی!
‫امروز اتفاقی خودم رو ‫در یک آینه دیدم.
‫شبیه یک پیر زن بودم.
‫تو هنوز بچه‌دار شدن رو ‫به اتمام نرسوندی.
‫درسته.
‫پس خانواده‌تو کامل کن، ‫بزار اولی پا به مدرسه بذاره،
‫بعد بیا درباره‌ی ‫میان‌سال بودن صحبت کنیم.
‫اونوقت دیگه میان‌سال نیستم، ‫کهن‌سالم.
‫در اینجا شاهد ورودشون به پاریس هستید...
‫عه... نه، نه!
‫دوباره خراب شد!
‫- مامانی! مراقب باش. ‫- رئیس‌جمهور...
‫نه، بس کن! تلویزیون اجاره‌ایه.
‫ما...
‫نه.
‫عه نه، آره، درستش کردی. ‫کارِت خوب بود.
‫این ماکارونی و پنیر مزه‌ی غذای بهشتی میده.
‫... برای دیدار با دانشکده‌ی پزشکی پاریس.
‫تمام این آخر هفته مثل بهشت بوده.
‫این اولین ملاقاتی خواهد بود...
‫متاسفانه، من صبح باید برم.
‫- برای چی؟ ‫- اونا قراره برای شام بیان.
‫خانواده‌ی کندی؟
‫بعد از ملاقات با خروشچف در وین، ‫و بعد از پاریس،
‫میان به لندن.
‫قراره در کاخ باکینگهام ‫یه شام غیر رسمی داشته باشیم.
‫در مدت اقامت مختصرشان در پاریس...
‫زنش خیلی جوانه. ‫من همیشه فکر می‌کردم همسن توئه.
‫هست.
‫... ضیافتی در کاخ الیزه.
‫عه... نه!
‫متشکرم.
‫عه نه، ببین، ایناهاش.
‫... درباره‌ی دلربایی و وقار جکی،
‫همسر آقای کندی ‫صحبت می‌کردند.
‫در واقع، در اکثر مواقع ‫جکی بود که جلب نظر می‌کرد.
‫واقعاً خوشگله، مگه نه؟
‫بله.
.:: ارائه شده توسط وب سايت ديجي موويز ::. .:: www.DigiMoviez.com ::.
‫ «این قسمت: خانم کندی عزیز»
‫-: محمـد Dunham :- ‫-:: NightMovie.Co ::-
‫یک مورد مهم در دستور جلسه‌ی امروز داریم، خانم.
‫غنا.
‫و نگرانی ادامه‌دارمون
‫بابت عداوت در حال رشد نکرومه ‫نسبت به غرب.
‫احساس می‌کنی داره از ‫اتحادیه‌ی کشورهای مشترک‌المنافع فاصله می‌گیره؟
‫بیشتر از اونکه فاصله بگیره ‫در حال دویدن به سمت درب خروجه.
‫به سمت آغوش کی می‌دوه؟
‫روس‌ها، خانم.
‫دیروز، ‫میزبان برژنف در آکرا بود.
‫برژنف؟
‫ریاست هیئت‌رئیسه‌ی شوروی،
‫همون که برای صحبت در رابطه با ‫پروژه‌ی احداث سد عزیز نکرومه به غنا پرواز کرد.
‫- سد ولتا رو میگی. ‫- بله، خانم.
‫ولی من فکر کردم نکرومه در این رابطه ‫با آمریکایی‌ها در حال صحبته.
‫بود، ‫ولی روسیه این رو موقعیتی می‌پنداره برای رودست زدن
‫به آمریکایی‌ها، ‫تا بتونه در آفریقا یه جای پا پیدا کنه،
‫و تلاش کنه تمام قاره رو ‫سرخ‌رنگ کنه.
‫خب، نباید از آمریکایی‌ها بخوایم ‫پیشنهادشون رو بهبود ببخشن؟
‫قطعاً به محض اینکه ‫جناب رئیس‌جمهور کندی به لندن برسند
‫- باهاشون صحبت خواهم کرد. ‫- چقدر خوب.
‫- پس از پیروزی بزرگش در پاریس به اینجا میاد. ‫- حقیقتاً همینطوره.
‫بنده فکر کردم دو گل ‫تمایلی نسبت به آقای کندی نداره.
‫خیر! چه شخصاً چه سیاستاً ‫تمایلی بهشون نداره.
‫- پس چگونه نظرش عوض شد؟ ‫- به خاطر بانوی اول، خانم.
‫- چرا؟ مگه چیکار کرد؟ ‫- تمام مردم پاریس رو به خودش خیره کرد.
‫جناب رئیس‌جمهور دو گل رو ‫رامِ خودش کرد.
‫- چجوری تونست این کار رو بکنه؟ ‫- با تکلم سلیس زبان فرانسوی.
‫بله، همگی می‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫و با مناظره کردن با فیلسوفان و صاحب‌فکران محلی
‫تا آن‌که تمام تمایلات ضد آمریکایی ‫آب شدند و در زمین فرو رفتند.
‫گمونم زن خوشگلیه.
‫اونا هم که فرانسوی‌اند.
‫همچنین به نوع خودش ‫زن به شدت باهوشی هم هست،
‫چرا که در دانشگاه سوربُن
‫و موسسه‌ی معتبر مطالعات سیاسی پاریس ‫تحصیل کرده.
‫"فریبنده‌ترین و باهوش‌ترین ‫زن روی زمینه."
‫همین رو درباره‌ش میگند.
‫و حالا داره به لندن میاد،
‫پس بهتره بهترین پذیرایی ممکن رو کنیم،
‫مگه نه، جناب نخست‌وزیر؟
‫علیاحضرت.
‫من فکر می‌کنم همیشه در موقع انتخاب لباس شب ‫مهمه که
‫آدم از خودش بپرسه ‫وقتی پوشیدش دقیقاً می‌خواد چه احساسی بهش دست بده.
‫من فکر می‌کنم آدم فقط دلش نمی‌خواد ‫احساس کنه... دومین شخص زیبائه.
‫کاملاً. مخصوصاً اگر که اون آدم
‫بسیار بزرگتر از شخص دیگه باشه.
‫- جلوی خودتو بگیر. ‫- از لحاظ مرتبه عرض کردم، خانم، نه سن.
‫به همین منظور ‫بنده چیز بسیار ویژه‌ای رو مد نظر دارم.
‫خانم کندی ممکنه نگاه همگان رو در پاریس خیره کرده باشه،
‫ولی بیایید فراموش نکنیم ‫فرانسه دارای یک حکومت جمهوریه.
‫ما یک حکومت سلطنتی داریم.
‫و به نظر من اگر صاحب مملکت هستید، ‫به رخ بکشید.
‫من یک نگاه به برنامه‌ی محل نشستنِ
‫مراسم شام انداختم و متوجه شدم که...
‫نفستون رو بدید بیرون، خانم.
‫یه کم دیگه.
‫خانم کندی رو دادی به عمو دیکی.
‫- بسته شد. ‫- بله، دادم. درخواست خودش بود.
‫چند هفته‌ست که داره مغزم رو می‌خوره.
‫اتفاقاً شوهر خواهرتم می‌خواست کنارش بشینه.
‫- برتولد؟ ‫- بله.
‫پدر سوخته.
‫تازه بگذریم از نخست‌وزیر خودمون ‫و سفیر آمریکایی.
‫خب، خب، خب.
‫همه مشتاقن کنار بانوی اول بشینن.
‫می‌تونم یه کم بزرگش کنم، خانم.
‫- نمی‌خواد. ‫- اگه منم بخوام کنارش بشینم چی؟
‫- من گذاشتمت کنار تئودورا. ‫- اون خواهرمه.
‫بله، چند سال هم هست ندیدیش.
‫نه، اون بازم خواهرمه ‫و این درباره‌ی، می‌دونی...
‫نخیر، نمی‌دونم.
‫بانوی اوله.
‫در هر صورت مطابق با تشریفات ‫مگر به عنوان شوهرت، حق من نیست که
‫در کنار بالارتبه‌ترین زن مجلس بشینم؟
‫درسته. اگر مراسم شام دولتی بود ‫می‌تونستی توقع داشته باشی
‫در کنار بالارتبه‌ترین مهمون زن بشینی، ‫ولی در این مورد،
‫نخست‌وزیر ازمون خواسته... التماس کرده
‫این رو یک مراسم شام دولتی نکنیم.
‫چرا؟
‫تا دماغ فرانسوی‌ها رو به خاک نمالیم.
‫چه ربطی به فرانسوی‌های لعنتی داره؟
‫خب، ظاهراً دو گل اگر فکر کنه ما ‫خیلی به آمریکایی‌ها نزدیک هستیم
‫در مقابل پیوستن ما به اتحادیه‌ی اقتصادی اروپا ‫مقاومت می‌کنه.
‫- به همین دلیل، این یه مراسم شام کوچیک و غیر رسمیه. ‫- خب، باشه.
‫- پس نشستن هر کی اختیاریه. ‫- بله، گمان کنم همینطوره.
‫در این صورت، من می‌تونم ‫دیکی رو بفرستم کنار خواهرم
‫و خودم کنار بانوی اول بشینم.
‫اگه لازمه بکن.
‫بسیار خب.
‫لازمه.
‫متشکرم، آقایان.
‫و شما!
‫جناب رئیس‌جمهور و بانوی اول ‫دارند از راه می‌رسند، خانم.
‫شما اینجایی.
‫امکانش هست فکر کنم ‫اندکی کمتر هیجان‌زده باشی؟
‫نخیر.
‫بسیار متشکرم.
‫پورچی، اینجا چه خبره؟
‫همگی عقلشون رو از دست داده‌اند.
‫دارن میان!
‫مادام بانوی اول، ‫به کاخ باکنیگهام خوش‌اومدید.
‫- متشکرم. ‫- جناب رئیس‌جمهور.
‫سلام.
‫علیاحضرت در اتاق پذیرایی آبی ‫منتظرتون‌اند.
‫پیش از آغاز شام ‫یک پذیرایی مختصر برگزار خواهد شد، قربان.
‫بسیار عالی.
‫برانگیختگی همگانی رخ داده. ‫چه رفتار غیر عادی‌ای.
‫بسیار غیر عادی‌ایه.
‫- خانم. ‫- متشکرم.
‫عزیزم!
‫محض رضای خدا.
‫- بیخیال، اینا مثه خانواده‌ی سلطنتی می‌مونن. ‫- چقدر بامزه.
‫خدایا.
‫اول رئیس‌جمهور، اول رئیس‌جمهور.
‫علیاحضرت.
‫- ادای احترام نکرد. ‫- ادای احترام نکرد.
‫- خانم کندی. ‫- عالی‌جناب.
‫- والاحضرت همایونی. ‫- خانم کندی.
‫شبتون بخیر، علیاحضرت همایونی.
‫خداوندا.
‫محض رضای خدا.
‫آقای رئیس‌جمهور.
‫- آقای رئیس‌جمهور. ‫- عالی‌جناب.
‫- برگه‌ی آداب تشریفات رو بهشون ندادند؟ ‫- چرا!
‫واضحه که نخوندتش.
‫بله، خب. برویم؟
‫جکی.
‫- فکر می‌کنی زنه کجا داره میره؟ ‫- فقط خدا می‌دونه.
‫خانم کندی، ‫باور دارم نخست‌وزیرمون رو می‌شناسید...
‫احساس می‌کنم به ده‌هزار طریق ممکن ‫اشتباه پیش رفت.
‫بدتر از اینم دیده‌م، ‫اگر چه مطمئن نیستم کِی.
‫- نوشیدنی می‌خوای؟ ‫- آره لطفاً.
‫- ببخشید، قربان. ‫- به فنا رفت.
‫دلم براش می‌سوزه.
‫میگن که در پشت درهای بسته
‫در وین، خروشچف تحقیرش کرده،
‫کلی توی سرش زده، ‫و مثل یک پسربچه باهاش رفتار کرده.
‫تعجبی نداره که جنگ سرد...
‫هوس‌رانی... ولی ادامه نمیدیم!
‫نخیر، نمیدیم.
‫بس کن.
‫خب، چطور بود؟
‫فوق‌العاده، اون یه زن بهشتیه.
‫- واقعاً؟ ‫- و به طرز ترسناکی باهوشه.
‫بله.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- می‌خواد اطراف اینجا رو ببینه. ‫- واقعاً؟
‫- خب، پس خودم نشونش میدم. ‫- نه، مشکلی نیست، از من خواست.
‫نخیر. اینجا خونه‌‎ی منه، ‫پس خودم اطراف رو بهش نشون میدم.
‫خانم کندی.
‫روبراهی؟
‫امیدوارم همسرم ‫خیلی دردسر درست نکرده باشه.
‫خودت می‌دونی خوش‌شانس‌ترین مرد روی زمینی، درسته؟
‫بله.
‫اگر چه همه به منم همین رو میگن.
‫حتماً.
‫اونا دارن کجا میرن؟
‫اصلاً و ابداً هیچ ایده‌ای ندارم.
‫اینجا اتاق تخت سلطنتیه.
‫در سال‌های ابتداییِ ‫حکومت ملکه ویکتوریا،
‫مراسم رقص و کنسرت‌های گوناگونی ‫اینجا برگزار می‌شد،
‫ولی الان عمدتاً برای پذیرایی،
‫برگزاری مراسم اعطای نشان ‫و گرفتن عکس عروسی به کار میره.
‫ادامه بدهیم؟
‫اینجا سرسرای نگارخانه‌ست.
‫این جد جد جد جد پدربزرگمه،
‫جورج سوم، و ایشون ‫در سال 1761 سرای باکینگهام رو برای همسرش،
‫ملکه شارلت، ‫خریداری کرد.
‫این کیه؟
‫یکی از اعضای خاندان پیت ــه، ‫جوان‌ترینشون.
‫بابت چیزی شناخته می‌شد که همیشه
‫باعث شده برام عزیز باشه: ‫کمرویی فلج‌کننده.
‫ظاهراً به زحمت می‌تونست ‫در چشم بقیه نگاه کنه.
‫ولی با این وجود ‫نخست‌وزیرمون شد.
‫کاملاً درک می‌کنم.
‫منم ذاتاً آدم خجالتی‌ای هستم.
‫این راه به آپارتمان‌های خصوصی‌مون ‫متنهی میشه.
‫میان‌بره.
‫در این مکان ‫جایی خصوصی‌تر از اینجا گیر نمیاد.
‫آدم اینجا خیلی احساس راحتی می‌کنه.
‫کاملاً درک می‌کنم.
‫آدم باید جایی رو داشته باشه ‫که بتونه به اونجا فرار کنه.
‫من اغلب با خودم فکر می‌کنم ‫چطور پیش میاد کسی که به اندازه‌ی من از توجه بیزاره
‫سر از یه تُنگ ماهی به نام کاخ سفید ‫دربیاره.
‫ولی متوجه‌م در واقع ‫یه منطق گمراه‌کننده
‫برای اینکه یه شخص بسیار خجالتی ‫به چنین موقعیتی برسه، وجود داره.
‫پس باید این رو ‫برام توضیح بدی.
‫خب، یه شخص خجالتی ‫دنبال فرد قوی‌ای می‌گرده تا ازش محافظت کنه.
‫بله، تا اینجا رو قبول دارم.
‫و فردی که شخصیت قوی داسته باشه ‫اغلب کسیه که از زندگی اجتماعی لذت می‌بره
‫و باهاش به زندگی ادامه میده.
‫و بعد، پیش از اینکه خودت بفهمی، ‫همون کسی که رفتی پیشش
‫تا ازت محافظت کنه ‫دلیل جلوی همه قرار گرفتن و بی‌پناه بودنته.
‫تصور جک از بهشت ‫جلوی جمعیت بودنه.
‫کمپین کردن، پول جمع کردن، و سخنرانی کردنه.
‫اون موقع‌ست که احساس زنده بودن می‌کنه.
‫حاضره بره پشت تریبون ‫در زیر نور پرژکتور برای ده‌هزار نفر صحبت کنه
‫تا اینکه تنها باشه... با من.
‫تصور تو از بهشت چیه؟
‫دوست دارم با خودم باشم ‫و در ییلاقات اوقاتم رو به تنهایی بگذرونم.
‫برای اینکار کجا میری؟
‫به یه مزرعه در گلن‌اورا، ‫حدود یک ساعت با واشینگتن فاصله داره.
‫در مری‌لند؟
‫- در ویرجینیا. ‫- عه، بله.
‫- سلام، استوارت. ‫- خانم.
‫- دارن غذا می‌خورن. ‫- بله، خانم.
‫وای خدای من!
‫- سلام، توله‌سگ‌ها. ‫- سلام، اسم تو چیه؟
‫اون شوگر ــه.
‫اینا هم توله‌هاشن.
‫بیا اینجا، بیا اینجا، کوچولو.
‫- اینا ویسکی و شری ــن. ‫- سلام.
‫خیلی باهوشی که احتیاط به خرج میدی.
‫واقعاً یکی از بهترین پارادوکس‌هاست ‫که من در موقعیتی‌ام
‫که باید با عده‌ی زیادی صحبت کنم،
‫ولی در درون، ‫وقتی کنار حیوونا هستم بیشتر از همیشه خوشحالم.
‫منم همینطورم.
‫من همیشه فکر می‌کنم خواهرم ‫اگر نگیم بهتر،
‫ولی بانوی اول طبیعی‌تری می‌بود.
‫خواهر منم همینطور. ‫اون ملکه به دنیا اومد.
‫و برترین ملکه‌ی بریتانیایی هم هست، ‫حد اقل در نظر خودش.
‫نه، خیلی ازش خوشم اومد. ‫تازه کاملاً آماده بودم ازش بیزار باشم.
‫ولی در نهایت ‫مطلقاً فریفته‌ش شدم.
‫- وقتش بود بهم یادآوری شه. ‫- چه چیز؟
‫خب، اینکه آدما به ندرت ‫اون چیزی‌اند که به نظر میان.
‫خب، پس من نمی‌دونم پاتریک ‫داشت درباره‌ی چی صحبت می‌کرد.
‫- پاتریک؟ ‫- پلانکت.
‫- دیشب در تارتوف دیدمش. ‫- اینی که گفتی اسم رستورانه؟
‫یه نمایشه، عزیزم. ‫یه نمایش بسیار معروف فرانسویه.
‫- عه، خودم می‌دونستم. ‫- واقعاً؟
‫- بله، در ژانر تراژدی کلاسیکه. ‫- نمایش خنده‌آوره.
‫- نوشته‌ی پیساروئه. ‫- نخیر، مولیر.
‫پیسارو نقاش بود!
‫آخرین باری که قدم در تئاتر یا گالری گذاشتی
‫کِی بود؟
‫یا آخرین باری که کتاب خوندی؟
‫مثل وحشی‌ها زندگی می‌کنی.
‫متشکرم.
‫پاتریک چی گفت؟
‫پاتریک هفته‌ی گذشته ‫در منزل خاندان ردزیویل شام دعوت بود،
‫و این دوست جون‌جونی جدیدت، ‫خانم کندی هم دعوت بوده.
‫امروز صبح بهم زنگ زد ‫و بعضی از چیزایی رو که
‫از زبونش ‫سر میز شام شنیده بهم گفت.
‫چی گفته؟
‫باید از پاتریک بپرسی.
‫باید بگم، حرفاش یه کم نامهربانانه بود.
‫خودت که می‌دونی نقل سخن ‫باعث میشه داستان عوض شه.
‫مطمئنم چیز خاصی نبوده.
‫نگران نباش!
‫احترام همگانی!
‫پیش‌فنگ!
‫دوش‌فنگ!
‫پافنگ!
‫عقب‌گرد!
‫- پاتریک. ‫- علیاحضرت.
‫بسیار لطف کردی اومدی.
‫- واقعاً مسیر طولانی‌ای نبود. ‫- هنوزم منزلت چند خیابان با اینجا فاصله داره؟
‫- در سربازخانه‌ی ولینگتن؟ ‫- بله.
‫و هنوزم برای استخدام کردن سربازهای تمام هنگ‌ها
‫از دانشگاه‌های برتر ‫به سرتاسر کشور سفر می‌کنی؟
‫بله.
‫متوجه شدم...
‫اخیراً در یک ضیافت شام ‫بانوی اول رو دیدی.
‫- کی؟ ‫- خانم کندی.
‫- مارگارت بهم گفت. ‫- واقعاً؟
‫بله.
‫خب چطور بود؟
‫دلپذیر بود، ‫رویداد مهمی پیش نیومد.
‫- خودت که می‌دونی مراسم شام منزل ردزیویل چطوره. ‫- خیر، نمی‌دونم.
‫خب، غذاشون همیشه خوبه.
‫بله، خب، من درباره‌ی ‫غذا ازت سوال نپرسیدم.
‫تمایل دارم بدونم ‫چه چیزهایی گفته شد.
‫پاتریک، ما با هم بزرگ شدیم
‫و رابطه‌مون همیشه بسیار بی‌پرده و بی‌آلایش بوده.
‫- بله، خانم. ‫- بله، پس...
‫بیا عادت چندین ساله‌مون رو نشکنیم.
‫بسیار خب.
‫چیزی که از زبون بانوی اول شنیدم...
‫و باید ذکر کنم، ‫من چند صندلی باهاش فاصله داشتم.
‫- امکانش هست اشتباه شنیده باشم. ‫- بله.
‫این بود که به نظرش ‫کاخ باکینگهام
‫درجه‌ی دو، ویران و غم‌انگیزه.
‫مثه یه هتل استانی که کسی بهش رسیدگی نکرده.
‫و اینکه به آدم این حس دست میده ‫اینجا یه موسسه‌ی از پا افتاده‌ست
‫و جایی در دنیای مدرن نداره.
‫متوجه‌م.
‫حرفی برای گفتن ‫در رابطه با من داشت؟
‫- لیلی‌بت. ‫- پاتریک!
‫من اون سمت میز بودم...
‫ولی سخنانی که فکر می‌کنم ‫شنیدم این بود که...
‫در جایگاه ریاست مملکتمون، ما...
‫یه زن میان‌سال داریم...
‫که آنقدر ناکنجکاو، ‫بی‌استعداد و عادیه که...
‫جایگاه جدید تنزل یافته‌ی بریتانیا ‫در جهان جای تعجب نداره،
‫بلکه اجتناب‌ناپذیر بوده.
‫خب...
‫باید به زودی دعوتش کنیم ‫دوباره به اینجا بیاد.
‫متاسفانه خبر بد دارم. ‫از بد هم بدتره.
‫در رابطه با پروژه‌ی سد ولتای نکرومه‌ست.
‫رئیس‌جمهور کندی ‫کنار کشیده.
‫چرا؟
‫حضور آمریکایی‌ها مشروط به این شرط بود
‫که غنا تمام روابطش با روسیه رو ‫قطع کنه.
‫کاشف به عمل اومد ‫نکرومه دیروز در مسکو بوده
‫برای دریافت نشان لنین،
‫عالی‌ترین مدال درجه‌ی نظامی.
‫از خود شخص خروشچف.
‫- قدم بعدی چیه؟ ‫- ای کاش می‌دانستم.
‫ای کاش یک برگ برنده در آستین داشتم.
‫همونطور که رئیس‌جمهور کندی در پاریس ‫بانوی اولش رو داشت؟
‫چرا من رو نمی‌فرستی؟
‫به کجا؟
‫به غنا. به سفری که به چشمِ ‫یک سفر شخصی دیده میشه.
‫اصلاً و ابداً.
‫انجام این کار ‫خارج از امکانه، خانم.
‫چرا؟
‫دیدار ملکه از غنا ‫به چشم یک تعریف بزرگ دیده میشه.
‫تعریف بسیار زیاد.
‫در اون صورت ‫غنا به عنوان مملکت ارجح از بقیه متمایز میشه.
‫و با انجام این کار ما با خطر بیگانه کردنِ ‫نیجریه، سیرالئون، و تانگانیکا روبرو می‌شویم.
‫ولی قطعاً، متمایز کردن غنا از بقیه، ‫ممکنه حرکت لازم برای جدا نگه داشتنِ
‫نکرومه از روس‌ها ‫و ماندنش در داخل اتحادیه‌ی کشورهای مشترک‌المنافع باشه.
‫شاید، ولی به عنوان ملکه، ‫ناشایسته که شما در حالِ
‫مداخله کردن در کار کثیف سیاست ‫دیده بشید!
‫اما به عنوان ریاست اتحادیه‌ی کشور‌های مشترک‌المنافع،
‫نمیشه یک‌بار اجازه داشته باشم ‫ازش دفاع کنم؟
‫علیاحضرت.
‫این کار امن نخواهد بود. ‫این کار برانگیزنده خواهد بود.
‫سوار اون هواپیما شدن، از نظر من،
‫یک اشتباه بزرگ خواهد بود.
‫"توجیه کردن این سفر از هر زاویه‌ای ‫غیرممکنه.
‫"غیر اخلاقی، بر خلاف قانون اساسی،
‫و غیر قابل دفاعه ‫که ملکه حتی قصد انجام این سفر را داشته باشد."
‫خب، می‌خواستی چیکار کنم؟ ‫هیچی؟
‫قطعاً نمی‌خواستم با آدم مکاری
‫مثل نکرومه ‫وارد بازی شطرنج بشی.
‫تو فقط داری غر می‌زنی.
‫تو هم داری ساده‌لوحانه عمل می‌کنی!
‫آخرین باری که نکرومه رو دیدی، ‫اون فقط... نکرومه بود.
‫الان شده شیر آفریقا،
‫داره شوروی‌ها رو به جون آمریکایی‌ها می‌اندازه،
‫تو هم بره‌ای هستی ‫که این شیر برای ناهار می‌خورتش.
‫بهترین کاری که می‌تونی بکنی ‫اینه که توی خونه بمونی
‫و همون چیزی باشی ‫که قراره باشی.
‫- یه عروسک؟ ‫- یه ملکه‌ی مشروطه!
‫- پس یه عروسک. ‫- اگه می‌خوای اینجوری بگو.
‫خب، تمام هدفم همینه. ‫نمی‌خوام اینجوری بگم.
‫قربان؟ از راه رسید.
‫متشکرم، بسیار زیبااند.
‫برویم، خانم؟
‫- بگو بایستن. ‫- بایستید.
‫لطفاً یه لحظه صبر کنید، خانم.
‫بله.
‫خبرنگارا.
‫علیاحضرت، ‫کشور غنا فروتنانه ورودتون رو خوش‌آمد میگه.
‫بله.
‫- ما از اینجا بودن بسیار خوشحالیم. ‫- البته.
‫عقب، عقب، عقب، عقب، عقب، عقب!
‫آماده؟
‫متشکرم، علیاحضرت.
‫متشکرم.
‫عکسی که می‌خواست رو بهش دادی.
‫این عکس فردا در صفحه‌ی اول تک تکِ ‫روزنامه‌های آفریقایی چاپ میشه،
‫و باعث میشه باقی رهبران آفریقایی ‫از حسادت خفه شن.
‫بله، اگر مفید باشه ایرادی نداره.
‫آدین هستم. وصلش کن.
‫- من یک خط تماس امن به غنا دارم. ‫- بله، قربان.
‫فکر می‌کردم موافقت کرده ‫تمام ارتباطاتش با شوروی رو معلق کنه.
‫- ظاهراً بدین‌گونه نیست. ‫- آماده‌ی شما هستیم، قربان.
‫آقایون، متشکرم.
‫متشکرم.
‫بیرون.
‫الو؟
‫علیاحضرت.
‫جناب نخست‌وزیر.
‫بنده همین الان تاییده‌ی این خبر رو دریافت کردم
‫که تیمی از مهندسان بین‌المللی
‫برای آغاز کار بر روی پروژه‌ی ‫سد نکرومه به غنا رسیده‌اند.
‫به نظر من که این خبر خوبیه، نیست؟
‫ما آمریکایی‌ها رو تشویق کردیم ‫به غنا برگردند.
‫مهندسان شوروی هستند، خانم.
‫به نظر میاد نکرومه داشته همگی ما رو
‫علیه همدیگه بازی می‌داده.
‫- چی؟ ‫- ما رو به ساز خودش رقصونده.
‫متاسفانه باید بگم ‫ازتون سوءاستفاده کرده، خانم.
‫همونطور که ما ازش هراس داشتیم.
‫الیزابت! چه شده؟
‫عصرتون بخیر، قربان. ‫مارتین.
‫اگه جای تو باشم ‫داخل نمیرم.
‫قربان؟
‫درخواست کرده تنها باشه.
‫میگه داره فکر می‌کنه.
‫خانم.
‫چه خبره؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫الیزابت؟
‫بله، سرهنگ چارتریس هستم.
‫مارتین چارتریس ‫پشت تلفنه.
‫در غنا یک موقعیت در حال وقوعه.
‫الو؟
‫داری چیکار میکنی؟ الیزابت؟
‫فکر می‌کنم هردو ‫متوجه اهمیت این لحظه هستیم.
‫بله.
‫ولی آیا متوجه شرایطش هم هستیم؟
‫به نظر میاد در حال انجام یک‌جور ‫مذاکره‌اند.
‫- چجور مذاکره‌ای؟ ‫- ملکه رو از اونجا ببر!
‫علیاحضرت؟
‫وای خداوندا!
‫چه خبره؟
‫نکرومه دست ملکه رو گرفته.
‫دو، سه، چهار!
‫اونا دارن... می‌رقصن.
‫ملکه‌مون داره می‌رقصه، قربان.
‫با یک آفریقایی.
‫چی؟ سر این امر توافق کردیم؟
‫با این امر موافقت کردیم؟
‫قطعاً سر این امر موافقت نکردیم.
‫- دارن چیکار می‌کنند؟ ‫- دارن چیکار می‌کنند؟
‫بیانش سخته.
‫باور دارم رقص فاکس‌ترات ــه.
‫رقص فاکس‌ترات، قربان.
‫خانم‌ها و آقایان، ‫مردی که مفتخرم او را
‫سی و پنجمین رئیس‌جمهور ایالات متحده خطاب کنم،
‫ولی بیشتر از آن ‫مفتخرم او را برادرم خطاب کنم،
‫جان اف. کندی.
‫متشکرم، بابی.
‫امروز یک آمریکایی بودن به چه معناست؟
‫کامیاب، نیرومند، و رجحان‌یافته.
‫قطعاً.
‫ولی، مشکل‌دار هم هست.
‫وقتی به اطرافم نگاه می‌کنم ‫می‌بینم مردمانمون بیش از پیش از هم جدا شده‌اند.
‫حقیقتاً، از زمان جنگ داخلی تا به الان ‫اوضاع مملکت بدین شکل نبوده.
‫تغییر و لغزشی در قدرت معنوی و
‫عقلانی‌مون ‫مشاهده میشه.
‫آفت بر سازمان‌های نظارتی‌مون فرونشسته ‫و فساد اجتماعی گریبان‌گیرمون شده،
‫در واشنگتن آغاز گردیده ‫و در حال فرا گرفتن هر گوشه‌ی آمریکاست.
‫تعداد زیادی از ما ‫راهمون رو گم کرده‌ایم،
‫اراده‌مون و هوش هدف‌مند تاریخی‌مون رو از دست داده‌ایم.
‫زمان احیا فرا رسیده، ‫زمان بهره‌مندی از نسل جدیدی از رهبران فرا رسیده،
‫رهبرانی که مملکت رو التیام بدهند، ‫ولی ما تنهایی نمی‌توانیم موفق باشیم،
‫به همین خاطر من از تک تک شما درخواست می‌کنم ‫پیشگامان اجرای این احیا باشید،
‫پیشگامان این التیام باشید، ‫پیشگامان مرمت این ارزش‌های والای آمریکایی باشید:
‫آزادی، مدارا، ‫و برابری فرصت‌های اجتماعی.
‫در آن‌هنگام است که می‌توانیم جایگاه
‫و مسئولیت‌هایمان را مطالبه کرده ‫و رهبران یک جهان حقیقتاً آزاد باشیم.
‫باشد که خداوند به شما ‫و به ایالات متحده‌ی آمریکا برکت دهد!
‫متشکرم. متشکرم.
‫ممنون.
‫- متشکرم، قربان. ‫- عالی بود.
‫شما باعث شدین ‫این شب ارزشمند باشه.
‫خانما، اگه تمایل داشته باشین ‫بیاین این طرف.
‫حتماً.
‫وقتی خاندان سلطنتی بریتانیا ‫از یک مستعمره‌ی سابق دیدار می‌کنه،
‫معمولاً خبرش در ایالات متحده ‫نمی‌پیچه.
‫اما هنگامی که ملکه الیزابت ‫با یکی از بندگان سابقش می‌رقصه...
‫چی شده، عسلم؟
‫... یک ملکه‌ی سفید پوست در کنار یک رهبر آفریقایی، ‫توجه تمام دنیا جلب میشه.
‫و توجه خود رهبر غنایی ‫شخص رئیس‌جمهور نکرومه هم جلب گردید.
‫نکرومه که از بابت این رفتار به شگفتی افتاده بود...
‫فردا صبح با بچه‌ها میرم به گلن‌اورا.
‫- هنوز آخر هفته نشده. ‫- ... که به سرعت در حال هم‌پیمان شدن با...
‫امروز چهارشنبه‌ست. ‫برای من به قدر کافی آخر هفته‌ست.
‫اینجوری نکن.
‫تو هم شأن و منزلت من رو ازم نگیر ‫و بعدش بهم نگو چیکار کنم.
‫من فقط می‌خواستم ازت تشکر کنم، همین.
‫برای دومین بار در هفته‌های اخیر، ‫تو برای تغییر یک امر مهمِ
‫سیاست خارجی ‫بسیار سودمند بودی.
‫و یه مملکت آفریقایی که به سرعت
‫داشت به سمت آغوش باز کمونیست‌ها می‌رفت
‫نظرش عوض شده ‫و در غرب باقی مونده.
‫این چه ربطی به من داره؟
‫ملکه‌جون با اون قوزک‌پاهای چاقش؟
‫- چی؟ ‫- علیاحضرت خسته؟
‫تاج‌دار ناکنجکاو؟
‫ظاهراً بعضی از چیزایی که تو
‫درباره‌ش سر مراسم شام توی لندن گفتی،
‫به گوش ملکه الیزابت رسیده ‫و به نظر میاد ایجابش کرده دستی بر آتش بگیره.
‫بدون اون توهین‌ها، نمی‌رفت
‫حرف کابینه‌شو زمین بزنه، ‫اعتبارشو به خطر بندازه
‫و بر خلاف تمام مشاوره‌ها ‫به غنا بره
‫تا رئیس‌جمهور نکرومه رو به طرف ما بکشه، ‫ولی رفت.
‫با یه رقص ‫شیرین‌کاری باورنکردنی‌ای کرد.
‫- و همه‌ش به خاطر توئه. ‫- آماده‌ن بری.
‫ناراحت نباش. احتمالش کمه توی گلن‌اورا ‫اتفاقی ببینیش.
‫در گلن‌اورا نه.
‫ولی در مسیر بازگشتم از هند و پاکستان ‫قراره برم به لندن.
‫پس توصیه می‌کنم ‫به کاخ باکینگهام نری.
‫- ببخشید، منظورم "هتل استانی" بود. ‫- خیلی کار راحتی نیست.
‫دفعه‌ی قبلی که در لندن بودیم ‫خواهر ملکه یه قرار نهار گذاشت.
‫عه؟
‫پس باید کلی خوش بگذره.
‫دخترا می‌خوان بیفتن به جون هم! ‫منتظرم یه گزارش کامل بشنوم.
‫بیا بریم، بابی.
‫به زودی به ارتفاع پروازیِ ‫بیست و پنج هزار فوت می‌رسیم
‫و خوشحالم عرض کنم انتظار داریم ‫باقی مسیر پروازمون به لندن
‫در شرایط صاف و آرام باشه.
‫علیاحضرت، واکنش‌های بین‌المللی بیشتری ‫در رابطه با سفر غنا دارم.
‫- مثبتن یا منفی؟ ‫- به شدت مثبتن، خانم.
‫پس خیلی سریع یه نگاه بهشون می‌اندازم.
‫خب...
‫روزنامه‌ی نیویورک‌تایمز گفته
‫"یه مانور استراتژیک زیرکانه بوده،
‫و مثالی از استقبال بی عیب و نقص ‫از خطر سیاسی."
‫روزنامه‌های استرالیایی بسیار تحت تاثیر قرار گرفتند
‫بابت تعهدی که به اتحادیه‌ی کشورهای مشترک‌المنافع دارید
‫و روزنامه‌ی ایلاستریتد لندن نیوز گفته
‫"این یک پیروزی بسیار برجسته برای شخص ملکه‌ست."
‫مغرور بودن بهت نمیاد.
‫مطبوعات غنایی ‫تو رو یه سوسیالیست خطاب می‌کنند.
‫وای خدا!
‫یک مورد دیگر هم هست.
‫بانوی اول... خانم کندی.
‫چی شده؟
‫از دفترش نامه فرستادند که درخواست کردند
‫پیش از برگزاری مراسم صرف نهار ‫در روز بیست و هشتم مارس
‫با علیاحضرت دیدار خصوصی داشته باشند.
‫به چه علت؟
‫ذکر نکردند.
‫- مراسم نهار کجاست؟ ‫- در کاخ باکینگهام، خانم.
‫خب، بیا ملاقات رو در قصر ویندزر ‫ترتیب بدیم.
‫بعضی مواقع یک دژ کفایت می‌کنه.
‫قصر ویندزر.
‫روبرو رو نگاه کنید!
‫به صف شین!
‫از راست حرکت کنید!
‫راه رو برای گارد ملکه باز کنید!
‫چپ، راست، چپ...
‫بعد از ظهرتون بخیر، خانم کندی.
‫از این طرف، لطفاً.
‫چپ، راست، چپ، راست...
‫از این طرف، خانم کندی.
‫خانم کندی، از این طرف، لطفاً.
‫خانم کندی تشریف آوردند، ‫علیاحضرت.
‫علیاحضرت، ‫متشکرم که با من دیدار کردید.
‫خانم کندی.
‫بفرمایید بنشینید.
‫متشکرم.
‫چای میل دارید؟
‫من درخواست کردم پیش از مراسم صرف نهارمون ‫در روز جمعه خصوصی باهاتون صحبت کنم
‫چونکه یک معذرت‌خواهی بهتون بدهکارم.
‫به چه علت؟
‫فکر می‌کنم هر دو ‫پاسخ این سوال رو می‌دونیم.
‫متشکرم.
‫در یک دور همی اجتماعی، ‫به مدت کوتاهی پس از ملاقات پیشینمون،
‫من نظراتی دادم،
‫نظارت نابخردانه‌ای دادم
‫که تصور می‌کنم به گوشتون رسیده.
‫واقعاً نیازی به این کار نیست.
‫گزارشات این که شما گفتی...
‫چیزهای خاصی گفتی ‫به گوش من رسید.
‫و من اعتراف می‌کنم ‫که لحظه‌ای شگفت‌زده شدم،
‫از اونجا که این گزارشات به هیچ وجه نمایانگرِ ‫تصوری که من از ذات ملاقاتمون داشتم،
‫نبودند.
‫ولی در حین انجام این شغل، بنده یاد گرفته‌ام، ‫چنان‌که مطمئنم خود شما هم یاد گرفته‌ای،
‫چیزی رو خیلی جدی نگیرم.
‫مردم به دلایل مختلف ‫چیزای زیادی میگند،
‫که اشتباه نقل میشن یا اشتباه تعبیر میشن ‫و پیش از اونکه متوجه شی،
‫اون سخنان بدل به چیز کاملاً متفاوتی میشن
‫و همه ناراحتن و آماده‌ی مشاجره.
‫بنده کاملاً مطمئنم شما ‫قصد تخریب و یا بی‌احترامی نداشتی.
‫خب بالاخره، چرا باید داشته باشی؟ ‫ما به زحمت همدیگر رو می‌شناسیم.
‫ولی باز هم، کار من غیر قابل بخشش بود ‫واسه همین من نمی‌تونم
‫بهونه‌ای بیارم، اما اگر اجازه بدید،
‫تمایل دارم دلیلش رو بیان کنم.
‫بله، البته.
‫دفعه‌ی قبلی که ما در لندن بودیم، ‫احتمالاً حد اقل از بیرون به نظر می‌اومد،
‫من و جک، ‫داریم روی ابرا راه میریم.
‫بله، بنده تایید می‌کنم.
‫تجلیل‌شده‌ترین و مشهورترین زوج جهان ‫بودید.
‫حقیقت اینه که من هنوز از مشکلات پس از زایمان رنج می‌بردم
‫بعد از اینکه پسرمون رو به دنیا آوردم، ‫و جک هم مشکلات سلامتی خودش رو داشت.
‫اگر بگم داشتیم تقلا می‌کردیم ‫کم گفتم.
‫واسه همین، وقتی به پاریس رسیدیم...
‫مشکلی ندارم به شما بگم،
‫از درخشیدن در اونجا لذت بردم.
‫بعد، در کاخ الیزه...
‫بنده مردی هستم که جکلین کندی رو ‫به پاریس همراهی کرد...
‫و لذت بردم.
‫جک خوشحال نبود ‫که توجه همه به من بود.
‫- پشت درهای بسته... ‫- می‌تونم تصور کنم.
‫عامل‌های دیگری هم در کار بودند.
‫دکترمون،
‫دکتر جیکوبسن به طور مداوم پیش از سفرهامون
‫ترکیب داروییش رو بهمون تزریق می‌کنه.
‫توش ویتامین داره.
‫ولی مواد دیگه‌ای هم هست.
‫برای اینکه کمک کنه سر پا شیم یا...
‫آروم بگیریم.
‫در مورد اون مراسم شام، ‫پیش از برگزاری به من یه چیزی داده بود.
‫که یه کم... تقویتم کنه.
‫یه نقاشی‌های زیبایی آویزون بود.
‫من بهش گفتم نیاز دارم خوشحال بشم.
‫ولی گمونم باعث شد زبونم شل بشه.
‫و بعد شنیدم بعضی از این حرفای هولناک به گوش شما رسیده...
‫نمی‌تونم بهتون بگم ‫چقدر موجب پریشانی خاطرم شده،
‫ایده‌ی اینکه ممکنه کسی رو که ‫انقدر تحسینش می‌کنم رو ناراحت کرده باشم.
‫خیلی لطف دارید که این رو میگید.
‫حقیقت داره.
‫اونجوری که کارتونو انجام میدید، ‫اونجوری که با فشار روی شونه‌هاتون کنار می‌آیید،
‫چیزهایی که از زندگی شخصی‌تون فدا کردید،
‫دیگه چه برسه به خودداری ‫و شأن و منزلتتون.
‫به عنوان یه زن، ‫این‌ها برام الهام‌بخشه.
‫و اون کاری که الان در غنا کردید،
‫بسیار خارق‌العاده بود.
‫باید می‌گفتم ‫من کار زیادی در غنا انجام ندادم.
‫سوار هواپیما شدم و رفتم.
‫و تنها علتی که برای رفتن داشتم
‫این بود که احساس کردم در مقایسه با تو ‫مطلقاً بی‌فایده هستم
‫و تلاش داشتم باهات رقابت کنم.
‫و اگر کسی بخواد چیزی بگه، ‫منم که باید بسیار بهت ادای دین قدردانی کنم.
‫ولی هیچی نگفتم.
‫فقط همونجا نِشَستم
‫و گذاشتم حرفاش رو بزنه.
‫- و طعم پیروزیت رو چشیدی. ‫- بله.
‫حالا از من چه توقعی داری؟ ‫می‌خوای باهات دعوا کنم؟
‫خب، فکر نمی‌کنی حقمه ‫یکی باهام دعوا کنه؟
‫- نه. ‫- آخه اون خیلی دل‌شکسته،
‫ضعیف و شکست‌خورده ‫بود.
‫تو کار کاملاً درستی کردی.
‫اون به تو توهین کرد، به همه‌مون توهین کرد، ‫تو هم که یه قدیس نیستی.
‫- نه نیستم. ‫- خودمون این رو می‌دونستیم.
‫وقتی لازم باشه ‫یخ توی رگ‌هات جاری میشه.
‫بله.
‫خب، دمت گرم.
‫آخریه، خانم، ‫ولی این خیلی بزرگ و سنگینه.
‫عقب نیفتین.
‫بله.
‫همینه، ایول، دنیل!
‫- نه، گیر کرده. ‫- همینجوری به سمت بالای تپه برو.
‫- خانم. ‫- چی شده؟
‫در خانه بهتون نیاز دارند.
‫صحیح.
‫- چه خبر شده؟ ‫- چمیدونم، پسر.
‫یه اتفاقی افتاده.
‫خانم.
‫در اطراف صحنه ‫کاملاً غوغا شده بود.
‫در حالی که صدای شلیک گلوله‌ها به گوش می‌رسید ‫مردم فریاد زدند و بر زمین دراز کشیدند.
‫خبرنگاران مشاهده کردند ‫جناب رئیس‌جمهور کندی
‫بر صورت در خودرویش دراز کشیده بود.
‫زنان و مردان فریاد می‌زدند.
‫او خون رو بر سر رئیس‌جمهور دید.
‫در حال حاضر تنها اطلاعاتی که در واشنگتن داریم ‫همینه.
‫و فعلاً، من شما رو بازمی‌گردونم ‫به بخش اخبار رادیوی لندن.
‫سلام، مردم لندن. ‫بنده همین الان خبری از دالاس شنیدم
‫که رئیس‌جمهور هنوز زنده‌ست
‫ولی در شرایط وخیم به سر می‌بره.
‫ظاهراً به سرش شلیک شده
‫و فرماندار تگزاس، فرماندار کانلی، ‫به قفسه‌ی سینه‌ش شلیک شده.
‫خانم کندی گریه‌کنان ‫تلاش می‌کرد سر شوهرش رو بالا نگه داره،
‫وقتی که خبرنگاران به ماشین رسیدند ‫و ماشین با سرعت به سمت بیمارستان رفت.
‫معاون رئیس‌جمهور لیندن جانسن ‫در خودروی پشت سر رئیس‌جمهور بود.
‫به رئیس‌جمهور کندی ‫خون تزریق شده.
‫هر چند، یکی از دو کشیشی که ‫به اتاق فراخوانده شدند
‫آخرین سوگند کلیسا رو ‫برای رئیس‌جمهور کندی
‫اجرا کرده.
‫خانم کندی و خانم کانلی شکه‌شده‌‌اند،
‫ولی در کنار تخت شوهرانشان هستند.
‫مُرد.
‫در اواخر بعد از ظهر دیروز...
‫مگه نگفتی زنش خیلی ناراحت بوده؟
‫توی ازدواجشون؟
‫- بله. ‫- ... رئیس‌جمهور فوت شده رو همراهی کردند.
‫- لباس‌هایش هنوز... ‫- قضیه‌ی ناراحتی هم همینه.
‫... این جرم غیر قابل تصور و بدون احساس...
‫فقط لازمه یه چیز بدتر از راه برسه...
‫... با یک آمبولانس نیروی دریایی خاکستری‌رنگ...
‫... اونوقته که می‌فهمی ‫با وجود تمام اتفاقاتی که افتاده، در واقع خوشحالی بوده.
‫... در برابر دیدگان هزاران
‫عزادار به داخل بیمارستان حمل شد
‫و امشب مردم سرتاسر کشورمان ‫هنوز در حال ناباوری و در شوک این خبر هستند.
‫هنوز همون لباسا تنشه!
‫نمی‌تونستن یه لباس دیگه براش پیدا کنن؟
‫تابوت رئیس‌جمهور منتقل شد به...
‫خون شوهرش روی سر تا پاش ریخته.
‫اقوام و عزیزان به خانم کندی پیوستند ‫جهت برگزاری یک مراسم ختم خصوصی
‫در اتاق شرقی...
‫نه، فکر کنم از قصد این کار رو کرده.
‫... پیش از آن‌که جسد ‫به ساختمان گنبدی پایتخت منتقل گردد.
‫آخرین روز در زندگی نخستین
‫رئیس‌جمهور کاتولیک ایالات متحده.
‫داری کجا میری؟
‫لیندن جانسن، ‫سوار بر هواپیمای ریاست‌جمهوری به این مقام سوگند داده شد،
‫ظرف مدت کمتر از یک‌صد دقیقه
‫پس از مرگ رسمی ‫رئیس‌جمهور کندی...
‫او کارش را به عنوان ‫سی و ششمین رئیس‌جمهور...
‫- علیاحضرت. ‫- مایکل.
‫تمایل دارم تمام اعضای خاندان سلطنتی
‫به مدت یک هفته ‫عزاداری بر پا کنند.
‫و تمایل دارم زنگ کلیسای وست‌مینستر ‫به صدا دربیاد.
‫خانم، طبق رسوم ‫زنگ باید تنها در صورتی
‫به صدا در بیاد...
‫که یکی از اعضای خاندان سلطنتی ‫فوت کرده باشه.
‫خودم می‌دونم.
‫ولی تمایل دارم به مدت یک ساعت، ‫هر دقیقه، زنگ به صدا دربیاد،
‫از ساعت یازده تا سر ظهر.
‫بله، خانم.
‫... به رئیس‌جمهور جانسن پیوستند
‫در دعایش برای درخواست کمک از خداوند.
‫باشد که همگی اندکی نور و امید
‫در تاریکی روزهای پیش رو ‫بیابیم.