‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫خوشگل شده.
‫نباید تنهایی می‌مرد.
‫تو قلبش بودی.
‫تو هم تو قلب منی.
‫عزیز دلم.
‫آره، هستم.
‫- کجا داری میری؟ ‫- برمی‌گردم هتل. نزدیک ناهاره.
‫- بگو چه بلایی سر السا اومد؟ ‫- از کجا بدنم؟
‫وقتی داشتم می‌رفتم که ‫ وکیلام رو ببینم، هیچیش نبود.
‫چرا، بود.
‫ناراحت و غم‌زده بود ‫و داشت چمدون‌هاش رو می‌بست.
‫یادت رفت بهش گفتی باید بره؟
‫تو گفتی باید بره.
‫جفت‌مون گفتیم.
‫چی‌کارش کردی؟
‫گفتم که هیچی.
‫پس از کجا مواد پیدا کرده؟
‫خب خودت معتادش کردی ‫نه من.
‫هیچ ربطی به من نداشت.
‫وظیفۀ تو بود که مراقبش باشی...
‫- ...که نذاری بمیره. ‫- من هیچ وظیفه‌ای ندارم.
‫دارم میرم خونوادۀ ورتایمر رو ببینم.
‫قراره تا پنی آخری که بهم بدهکارن رو ‫ ازشون بگیرم و وقتی که گرفتم،
‫هیچیش به تو نمی‌رسه.
‫دوستی با من بهتر از دشمنی باهامه. ‫بهتره یادت بمونه.
‫نگران نیستم.
‫نیستی؟ پس خواهرزادۀ عزیزت چی؟ ‫آندره؟
‫خبر داره که با نازی‌ها سَر و سِر داشتی؟
‫به‌نظرت وقتی که بفهمه ‫ چه کارهایی واسه‌مون کردی
‫چه فکری درموردت می‌کنه؟
‫اون عملیات شکست خورد.
‫هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫نزدیک اون نمیشی اشپاتز. ‫نزدیک من هم نمیشی.
‫نمی‌تونی من رو عین آشغال‌هات ‫ بریزی دور.
‫پول من رو میدی وگرنه کل دنیا ‫خبر دار میشه که نازی‌ای.
‫هیچ فرقی با من نداری.
‫- قضیه چیه؟ ‫- هیچی آندره.
‫- بهش می‌خورد که یه خبرایی باشه. ‫- حق با تو بود. قابل اعتماد نیست.
‫تو دردسر افتاده ‫و حالا هم می‌خواد من رو اذیت کنه.
‫اگه مذاکرات با خونوادۀ ورتایمر ‫ خوب پیش بره، دست و بالم پر میشه.
‫دیگه هم لازم نیست نگرانش باشیم... ‫یا نگران هرچیز دیگه‌ای.
‫نگران نباش، ‫همیشه مواظبت می‌مونم.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫« ظاهر جدید » ‫" فصل اول - قسمت دهم "
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
‫کلی کار داریم.
‫ابریشم، پارچه.
‫ژاکلین، می‌تونی بیای کمک؟
‫این سجاف باید درست شه. ‫مرسی.
‫کلی کار داریم ‫و اصلاً هم وقت نیست.
‫خانم زناکر؟
‫زوئی.
‫واسۀ کار اومدم.
‫خوشحالم که باز هم می‌بینمت. ‫ماتیلد میزت رو نشونت میده.
‫خیلی‌خب. ‫ممنون.
‫خانم زناکر، ‫نباید کارکنای له‌لانگ رو بگیریم.
‫نباید الکی ناراحتش کنیم.
‫زوئی خیلی با استعداده. ‫لازمش داریم.
‫آقا؟ می‌تونم چیزهایی که گفته بودین بهبودش بدم رو نشون‌تون بدم؟
‫پیِر، دامنش باید... ‫پرحجم‌تر باشه. یه زیردامنی تنش کن.
‫باید خودم متوجه می‌شدم، ‫آقای دیور.
‫خیلی‌خب.
‫آقا؟
‫ساخت عطرتون رو به پایانه.
‫فکر می‌کردم موافقت کردیم ‫ که معرفی عطر رو عقب بندازیم
‫تا تمام وقت و تمرکزمون رو ‫ روی تموم کردن کالکشن‌تون بذاریم.
‫برای من خیلی مهمه ‫که با همدیگه معرفی بشنش.
‫حرف نداره. ‫دقیقاً همون چیزیه که تو ذهنم بود.
‫خائن!
‫- فکر کردی کی هستی؟ ‫- کی داره داد می‌زنه؟
‫آقا؟ ‫نمی‌تونی قِسِر در بری.
‫کجاس؟ ‫یهودا کجاس؟
‫پیِر. پیِر. ‫نمیشه که اینطوری بیای اینجا.
‫- پس الان همچین آدمی شدی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫چطور جرات می‌کنی؟ من و بالنسیاگا که ‫ چندتا از خیاط‌هامون رو پیشنهاد دادیم.
‫ما هم مچکریم. ‫اما کافی نبودن.
‫خب یعنی باید ۳۰ نفر رو ‫ از شرکت پاتو بدزدی؟ ۳۰ نفر!
‫اونا هم دیگه عمراً بتونن ‫کالکشن‌شون رو تموم کنن!
‫آقای بالمن، ‫خیاط‌ها کارشون رو عوض می‌کنن.
‫- دنبال کار بودن، ما هم بهشون دادیم. ‫- اینطوری پاتو از کار بی‌کار میشه.
‫ما بهشون پیشنهاد کار دادیم.
‫خودشون کار داشتن. تو فقط پول ‫رو سرشون ریختی. اینا خیلی با هم فرق دارن.
‫مطمئن باش له‌لانگ ‫جواب این کارت رو میده.
‫له‌لانگ خبر داره که می‌خوام کارم ‫رو شروع کنم. اون فرستادتت؟
‫نه. اومدم بهت هشدار بدم ‫که آمادۀ دفاع از خودت باشی.
‫له‌لانگ مدیر شورای کوتوره.
‫حقت رو می‌ذاره کف دستت.
‫صبح‌بخیر رنه.
‫دوشیزه.
‫مذاکرات باید یه روزه تموم شه.
‫متوجهیم دوشیزه.
‫خودم نمی‌خوام باهاشون حرف بزنم. ‫راستش،
‫باید مذاکرات‌مون ‫تو اتاق‌های جدا از هم انجام شه.
‫به چه هدفی؟
‫پیروزی.
‫بهشون حالی کن که ‫ سود ۱ درصدی که الان دارم،
‫به درد عمه‌شون می‌خوره.
‫اونا دنبال مذاکره سر درصد سود نیستن.
‫وقتی تجارت رو بردن آمریکا، ‫زدن زیر قراردادم.
‫چطوری از ۱۰ درصد رسید به ۱ درصد؟
‫دیگه نمی‌‌تونم با یه مشت نَر سر کنم.
‫اگه می‌خوان شکایت نکنم،
‫باید تموم چیزهایی که تو زمان جنگ ‫ از دست دادم رو بهم برگردونن.
‫و بعدش هم...
‫...یه قرارداد کاملاً جدید می‌خوام.
‫به اطلاع برادران ورتایمر می‌رسونم.
‫کریستوبال.
‫دوست عزیزم.
‫ممنونم.
‫- ممنون که گفتی هم رو ببینیم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بهتره بدونی پیِر هم اومده.
‫امیدوار بودم تا الان رفته باشه ‫تا بتونیم تنهایی حرف بزنیم ولی...
‫اوه، کریستین. ‫از صبح که هم رو دیدیم
‫یه دادخواست با ۲۰ تا امضا ‫علیهت نوشته شده.
‫ژاک، یه بطری دیگه شری یار.
‫نه. ‫بسه دیگه.
‫شرکت پاتو هم رسماً درخواست کرده
‫که عضویتت توی شورای کوتور باطل شه.
‫جدی میگی؟
‫خب، من امضاش نکردم.
‫البته هنوز.
‫خودت بگو چی‌کار کنم.
‫واسه تموم کردن کالکشنت ‫چه چار‌ه‌ای داری؟
‫چارۀ دیگه‌ای ندارم.
‫دارم هرکاری که لازمه رو می‌کنم ‫تا چیزهای قشنگ درست کنم.
‫اون‌وقت بقیه‌مون داریم چی‌کار می‌کنیم؟
‫یعنی چیزایی که ما درست می‌کنیم ‫ قشنگ نیستن؟
‫- معلومه که هستن. ‫- منظوری نداره.
‫خودت می‌دونی که حرفت چقدر مسخرس؟
‫یعنی کریستین...
‫فکر می‌کنی قراره دنیا رو عوض کنی؟
‫که ناجی این دنیایی؟ ‫ناجی موعودی؟
‫- بسه دیگه. ‫- همه باید بدونن، اون روحش رو فروخته.
‫- به سلطان پنبه. ‫- پیِر داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫میشه اینقدر نخوری؟
‫نه، نمیشه. ‫دارم جشن می‌گیرم.
‫چی رو جشن می‌گیری؟ ‫نابود کردن دوستی‌تون رو؟
‫نه. ‫یه چیزی بهتر از اون.
‫کارمل اسنو من رو انتخاب کرده.
‫من طراحی‌ام که قراره ‫چهرۀ کوتور باشم.
‫بالاخره گفتمش.
‫واقعاً؟
‫همین حرف رو زده؟
‫همچین حرف‌هایی زده.
‫دقیقاً چی گفته؟
‫«انتخابم تویی پیِر.» ‫راضی شدی؟
‫بیاین به سلامتی من بخوریم.
‫باید بهت یادآوری کنم که بدون پشت کردن ‫به دوستام، کاری کردم که ازم خوشش بیاد.
‫کریستین. ‫لازم نیست به این حرفا گوش کنی.
‫معلومه که نیست.
‫یه زمانی بود که تبریک گفتن تو
‫از هرکس دیگه‌ای واسم مهم‌تر بود ‫اما نه دیگه.
‫- من باید برم. کار دارم. ‫- باید حرف بزنیم.
‫چه کاریه که از خوردن ‫ به سلامتی من واجب‌تره؟
‫امروز از کاترین تجلیل میشه.
‫کریستین، باید حرف بزنیم.
‫شرمنده.
‫آقایون، من با دوشیزه شنل ‫ صحبت کردم.
‫خواسته‌شون این بوده.
‫زده به سرش؟
‫ما می‌تونیم خساراتی که توی دوران جنگ ‫ بهش وارد شده رو جبران کنیم.
‫فقط همین! ‫نه بیشتر!
‫هیچوقت تسلیم این خواسته‌های مسخره نمیشیم.
‫دوشیزه اصرار دارن که ‫مذاکرات یک روزه تموم شن.
‫این رو هم بگم آقای ورتایمر،
‫که ایشون چیزی کمتر از ‫ این پیشنهاد رو قبول نمی‌کنن.
‫چرته.
‫ایشون فراموش کردن که ‫ در زمان جنگ چه کارهایی کردن؟
‫فقط حدس و گمان و ‫ دروغ و شایعه بوده.
‫هیچ اتهامی علیه دوشیزه اثبات نشده. ‫درواقع...
‫خب پس چرا اینجاییم ‫و پاریس نیستیم؟
‫- قبلاً که بهتون توضیح دادم... ‫- به‌نظرم همه دلیلش رو می‌دونیم.
‫چون خودش خبر داره که ‫ چی‌کار کرده.
‫اگه الان پاریس بود ‫حقش رو می‌ذاشتن کف دستش!
‫این یه تجارته. ‫همه‌مون از کارهایی که کرده آسیب دیدیم.
‫شوخیه! ‫مزخرفه!
‫مدال «صلیب جنگ» یکی از ‫ بالاترین نشان‌های نظامیه
‫که می‌تونیم به اعضای ‫ نیروهای فرانسه اعطا کنیم.
‫به ندرت به غیرنظامیان مبارز اهدا شده.
‫اما امروز سه شهروند فرانسوی ‫ اینجا حضور دارند
‫که شجاعتی مثال‌زدنی در برابر وقایعی ‫ غیرقابل‌تصور از خود نشان دادند.
‫برای کسانی که از میهن‌مان دفاع کردند
‫و در برابر زجر اسارت تسلیم نشدند،
‫ما تا ابد مدیون جان‌فشانی ‫ و انسانیت شما هستیم.
‫حس می‌کنم جشن‌ گرفتن ‫ کار درستی نباشه.
‫احساس شرم بهم میده.
‫شرم‌آور نیست. ‫مطمئن باش.
‫لطفاً از پاریس نرو. ‫دلم برات تنگ میشه.
‫نمی‌تونم.
‫پاریس مثل یه شهر نفرین شده ‫ برام می‌مونه.
‫یه چیزی درست کردم.
‫شاید یکم کمکت کنه.
‫عطر.
‫ممنون کریستین.
‫می‌دونم قصد کمک داری ‫اما خیلی مطمئن نیستم
‫که چرا فکر می‌کنی طراحی لباس و عطر ‫می‌تونه حالم رو خوب کنه.
‫مراسم ۵ روز دیگه برگزار میشه. ‫میای؟
‫می‌دونم می‌خوای کنارت باشم ‫تا چیزی که طرح کردی رو باهام سهیم بشی،
‫اما نمی‌تونم.
‫برمی‌گردم کلیان. ‫کارهای باغ بابا رو تموم می‌‌کنم.
‫تنها جایی تو دنیاس ‫که می‌خوام الان اونجا باشم.
‫تازه یه هفتس اومدم سفر ‫و باورت نمیشه چه اتفاق‌هایی افتاده.
‫پاریس مایۀ سرافکندگیه.
‫البته شهرش رو نمیگم‌ها، ماموریتم ‫برای انتخاب یه طراح جدید رو میگم.
‫همه که میگن پیِر بالمن رو ‫ دیگه انتخاب کردی.
‫مخصوصاً خود بالمن، ‫اینطور شنیدم.
‫مستقیم که بهش نگفتم.
‫راستش شاید هم گفته باشم.
‫فقط می‌خواستم خودم رو قانع کنم.
‫اما ساعت سه صبح ‫از خواب بیدار شدم و با خودم گفتم،
‫«نه، نه، ‫بالمن آدم مناسبی نیست.»
‫شاید بچۀ مستبدی باشه ‫اما واقعاً نابغه‌اس.
‫با این حال یه چیزی کم داره.
‫باید باهام صادق باشی لوسین، ‫چون هیشکی به جز تو رو ندارم.
‫کارهای بالنسیاگا وسوسه‌کنندس ‫اما هیچ‌چیز جدیدی نداره.
‫کریستین دیور هم که نذاشت ‫کالکشنش رو ببینم،
‫البته زناکر گذاشت ‫یه نیم‌نگاهی بهشون بندازم.
‫عزیزم، توصیۀ من اینه که ‫یه جای دیگه رو بگردی.
‫به احتمال زیاد دیور رو ‫ این فصل نمی‌بینیم.
‫چطور... چطور ممکنه؟
‫با کمک ثروت هنگفت بوساک
‫بهترین خیاط‌های ‫بقیۀ شرکت‌ها رو هوایی کرده.
‫ازش هم شکایت شده.
‫حالا هم خیاط‌ها مجبورن استعفا بدن، ‫البته تصمیمش به عهدۀ منه که
‫بخوام از اتاق صنفی ‫ بیرونش کنم یا نه.
‫بیرونش کنی؟ ‫پناه بر خدا.
‫فکر می‌کردم تو قهرمانشی.
‫می‌دونم.
‫به‌نظرم این شکایت کار مسخره‌ایه. ‫یه چیزی ازت می‌پرسم.
‫آقای دیور اون خیاط‌ها رو ‫ استخدام کرده تا چیزی رو طرح کنه.
‫اگه تو جاش بودی چی‌کار می‌کردی؟
‫- سلام کارول. ‫- آقا.
‫واقعاً معذرت می‌خوام آقای دیور.
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫بله، بله.
‫ای خدا.
‫- شرمنده، موفق باشین. ‫- زوئی، چه‌خبره؟ چی‌شده؟
‫- از کار کردن براتون منع شدیم. ‫- کی منع‌تون کرده؟
‫ببخشید آقای دیور عزیز. ‫واقعاً ناراحت شدم که نتونستم
‫- برای کالکشن فوق‌العاده‌تون کار کنم. ‫- نه... زوئی.
‫گندش بزنن.
‫هی، نه... ‫لازم نیست...
‫لازم نیست برین.
‫می‌تونین برگردین...
‫نمی‌تونی جلوشون رو بگیری کریستین.
‫- چی شده؟ ‫- کار بالمن و پاتوئه.
‫اومدن اینجا. ‫تهدیدشون کردن.
‫اگه الان نرن، ‫دیگه نمی‌تونن برای هیچ‌کدوم از
‫اعضای شورای اوت کوتور کار کنن.
‫باید زنگ بزنم به له‌لانگ.
‫نه، فایده نداره. خودم زنگش زدم
‫گفت تا تصمیمش رو اعلام نکرده ‫نمی‌تونه با هیچ‌کدوم‌مون حرف بزنه.
‫ای خدا.
‫پیشنهادمون بیش از حد سخاوتمندانس.
‫باید یکم تواضع نشون بده.
‫مصیبت‌هایی که باعثش شده رو قبول کنه.
‫دوشیزه، قبول کردن خسارتی که به‌خاطر ‫ جنگ بهتون وارد شده رو جبران کنن،
‫و به قرارداد اصلی عمل کنن.
‫و سود ۱ درصدتون رو به همون ۱۰ درصدی که ‫ قبل از این اتفاق‌ها داشتین، برگردونن.
‫به‌نظرم معاملۀ‌ خیلی خوبیه.
‫بیا اینجا جَوون.
‫نزدیک‌تر. ‫بیا.
‫من فقط دنبال بخشی از سود نیستم.
‫درصدی از درآمد ناخالص رو هم می‌خوام.
‫- ناخالص؟ ‫- اوهوم.
‫نشنیده بودم.
‫ببینین، شاید بتونیم ‫درصد سود خالص رو بیشتر کنیم
‫اما ناخالص...
‫یا همش یا هیچی جولین.
‫لطفاً پیغامم رو برسون.
‫شوخی می‌کنی.
‫به‌نظرم بهتره بریم.
‫نه، نه، نه. ‫خواهش می‌کنم آقایون.
‫می‌دونم درخواست زیادی دارن.
‫اما همه می‌دونیم که این شکایت ‫ چه آسیبی به کسب و کارتون می‌زنه،
‫بدون اسم شنل، ‫محصولات و برند
‫و تمام سرمایه‌تون بی‌ارزش میشه.
‫- خودم باهاش حرف می‌زنم. ‫- نه، نه.
‫دوشیزه صریحاً اعلام کردن که...
‫یا با خودش حرف می‌زنیم ‫یا معامله‌مون نمیشه.
‫ببینم چه کاری از دستم برمیاد.
‫معذرت می‌خوام دوشیزه ‫اما به‌نظر من
‫اگه باهاشون ملاقات نکنین ‫امروز به نتیجه نمی‌رسیم.
‫می‌تونن منتظر بمونن.
‫چه پسر خوبی.
‫چه برادر خوبی.
‫راه‌اندازی شرکت کوتور به تنهایی، ‫ کار نابخشودنی و بی‌رحمانه‌ایه.
‫کریستین هم،
‫صلابت گرفتن تصمیمات سخت رو نداره.
‫واقعاً می‌خوای همش رو به‌خطر بندازی؟
‫خطر؟ تو ۷۰ درصد داری ‫من ۱ درصد.
‫چیزی برای از دست دادن واسم نمونده.
‫مونده. ما هنوز یه تجارت داریم. ‫شراکت داریم.
‫اتفاقات خیلی بدتری می‌تونه بیفته.
‫پیشنهادم رو دادم. می‌تونی قبولش کنی، ‫ می‌تونی هم بذاریش تا دادگاه.
‫تو چشمام نگاه کن... ‫و بگو که معذرت می‌خوای.
‫واسۀ چی؟
‫که حاضر شدی از نازی‌ها استفاده کنی ‫تا تجارت‌مون رو ازمون بگیری.
‫مشکلات ما قبل از جنگ شروع شده بود.
‫از قوانین آریایی استفاده کردم ‫چون چاره‌ای واسم نذاشتین.
‫داشتن سلاخی‌مون می‌کردن. ‫نابودمون می‌کردن.
‫تا حالا اصلاً به این فکر کردی که...
‫یک زن برای بقا در این دنیا ‫باید چه چیزهایی رو پشت سر بذاره؟
‫بذار همین اول بهت بگم؛ من بابت اتفاقی که ‫افتاده عمراً عذرخواهی کنم.
‫من مجبور بودم؛ دقیقاً مثل خودت.
‫فرق ما اینه که من به این اجبار، عادت دارم.
‫شما مردهای رقابت‌های خودتون ‫رو دارید؛ قوانین خودتون.
‫پیر؛ باید تصمیم بگیری.
‫دیگه کافیه.
‫توی دادگاه می‌بینمت.
«دیــ.جــی‌مـ.وویــ.ز»
‫دوشیزه؟
‫قبول کردن! ‫دو درصد از سودِ ناخالص!
‫و هرچیزی که گفته بودین. ‫شکست‌شون دادین!
‫تبریک می‌گم.
‫شما بزودی به ثروت‌مندترین زن دنیا ‫تبدیل می‌شین.
‫شب‌تون به‌خیر خانم.
‫باید بیاین و با چشم‌های خودتون ببینید ‫کریستین داره چی می‌سازه.
‫قدم همه‌تون روی چشمه.
‫از نگاه من‌که شروع کردن کسب و کار شخصی خودت ‫اصلاً فکر خوبی نبود؛ کریستین.
‫اون آدم واقعاً مهربونیه،
‫اما در عین حال، می‌تونه ‫به‌شدت هم شکننده باشه.
زخمی شدی؟
‫نه، من...
‫مثل بچه‌ها دستم گیر کرد.
‫تازه‌کارم دیگه!
‫داریم خیلی سریع کار می‌کنیم؛ ‫همین باعث می‌شه همه‌‌ش اشتباه کنیم.
‫تقصیر خودم بود و واقعاً گند زدم من...
‫نه؛ همه‌مون خیلی خسته شدیم ‫برو استراحت کن. من کار رو ادامه می‌دم.
قربان، اجازه هست...
‫محشره!
‫- اسمش رو انتخاب کردین؟ ‫- بله.
‫ممنونم.
‫کریستین؛ جدی هدفت ‫از این‌کار چیه؟
‫تو که می‌دونی نمیاد.
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- عالی. عالی.
‫- سهم‌ت رو پس گرفتی؟ ‫- آره و حتی بیشتر!
‫تازه چند وقت دیگه هم می‌تونیم بریم پاریس.
‫پاریس؟
‫- خداروشکر پس، می‌تونیم به «برن» کمک کنیم. ‫- برن؟
‫نشنیدی؟
‫دادگاه‌ش یکم دیگه برگزار می‌شه. ‫فکرکنم می‌خوان اعدام‌ش کنن.
‫اعدامش کنن؟ برای چی خب؟
‫هم‌دستی با دشمن.
‫باید برگردیم و کمکش کنیم.
‫الان که نمی‌تونیم برگردیم.
‫اما همین یکم پیش گفتی ورث‌هایمرها ‫قبول کردن سهم‌ت از شرکت رو برگردونن
‫و قطعاً با این اتفاق کل دنیا می‌فهمه که ‫تو دوباره اقتدارت رو به دست آوردی،
‫پس می‌تونیم برگردیم و ازش حمایت کنیم.
‫نه، نه، نه...ممکن نیست.
‫اون جون من رو نجات داد! ‫باید یه‌کاری کنیم.
‫مثلاً شهادت بدیم. بگیم واقعاً چه آدمیه...
‫با شهادت خیلی‌ها رو ول کردن.
‫«برن» تصمیمش رو گرفت. ‫مرگ و زندگی‌ش دست خودشه.
‫تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم پولم رو بگیرم.
‫فکرکنم وقتشه بری پی کارت.
‫آندره لطفاً دخالت نکن.
‫من و خاله‌ت یه مسئله‌ای بین هم داریم ‫که باید حلش کنیم.
‫گفتم وقتشه بری پی کارت آقای لنگ، ‫یا هر اسم مزخرف دیگه‌ای که داری.
‫اشپاتز.
‫اشپاتز! بسکن! اشپاتز!
‫کافیه!
‫از وقتی پام رسیده این‌جا باهام مثل ‫آدم‌های اضافی رفتار می‌کنی.
‫اما منم احساسات دارم می‌دونی؟ ‫درست مثل خودت.
‫آندره؟ آندره؟
‫آندره؛ تو خبر نداری. ‫اما من اونجا بودم.
‫اون شب، اون شبی که خاله‌ت و برن ‫اومدن دنبالت.
‫منم اون‌جا بودم؛ ‫داشتم سه‌تاتون رو تماشا می‌کردم.
‫بازگشت خانواده‌ی شاد به آغوش هم.
‫حقیقت رو بگو. ‫واسه‌ش تعریف کن.
‫فکرکنم وقتشه چهره واقعی خاله‌ش رو ببینه!
‫یالا دیگه؛ بـگو!
‫اشپاتز ولش کن! پولت رو می‌دم.
‫- از چی صحبت می‌کنی؟ ‫- بهش می‌گی یا خودم بگم؟
‫خیلی‌خب؛ من شروع می‌کنم ‫من و خاله‌ت واسه نازی‌ها کار می‌کردیم.
‫مگه نه مامور وست‌مینستر؟
‫می‌دونی؟ تازه شماره‌ی ماموری هم داشت.
‫یادت میاد شماره‌ت چند بود؟ ‫«اف 7124»
‫«اف 7124» بود دیگه؟
‫آره. آره.
‫همین بود.
‫خدایی کارش رو خوب بلد بود؛ ‫مگه نه؟
‫آره؛ و دقیقاً تا وقتی که چیزی که می‌خواست
‫رو به دست آورد؛ به بهترین نحو ‫برامون کار می‌کرد.
‫برند عطر خیلی مهم و بزرگ‌ش رو می‌خواست.
‫برای همین «برن ورفلوند» بیچاره رو ‫انداخت جلوی گرگ‌ها،
‫تا شما بتونید با خیال راحت فرار کنین.
‫تازه تقریباً من رو هم قربانی کرد.
‫خب بگو ببینم؛ جلسه‌ت چطور پیش رفت؟
‫شرط می‌بندم کلی پول گیرت اومد؛ ‫منم سهم ام رو می‌خوام.
‫سهم‌ت رو می‌دم؛ فقط ولش کن!
‫هرموقع حقیقت رو بهش گفتی ‫ولش می‌کنم.
‫بگو وگرنه همین الان می‌میره.
‫همونطور که مدت‌ها پیش
‫باید مثل سگ باید می‌مرد.
‫بگو دیگه! یالا. سربلندمون کن. ‫بهش بگو.
‫- آره؛ حقیقت داره. ‫- یالا.
‫همه‌ش حقیقت داره.
‫دیدی؟ خب اونقدرها هم سخت نبود. مگه نه؟
‫تا فردا پول توی حسابم نباشه ‫ دوباره برمی‌گردم.
‫و مطمئم پشیمون می‌شی.
‫و آندره؛ زیاد به خاله‌ت سخت نگیر.
‫هرچی نباشه کسب و کار اینطوریه دیگه.
‫چیزی نیست.
‫حالت خوبه؟ ببخشید.
‫بذار کمکت کنم.
‫چطور تونستی؟ نازی ها ما رو شکنجه کردن ‫سلاخی‌مون کردن!
‫خواهش می‌کنم؛ ‫من هرکاری که کردم به‌خاطر تو بود.
‫به‌خاطر آینده‌مون.
‫آینده‌مون؟ پس برن چی؟
‫من...من ازش استفاده کردم.
‫اون با نازی‌ها در ارتباط بود. ‫کمک کرد آزادت کنیم.
‫ازم دور شو!
‫نرو! صبرکن.
‫- دیگه نمی‌خوام حتی نزدیکت بشم. ‫- نرو. صبرکن.
‫خواهش می‌کنم. صبرکن. ‫تو دیگه نه! من دوستت دارم.
‫تو هیچ‌چیز رو دوست نداری!
‫هیچوقت هم نداشتی. گابریل رو می‌برم. ‫می‌ریم پاریس. دنبال‌مون نیا.
‫من بدون تو هیچی نیستم! خواهش می‌کنم.
‫پولت رو داری! هرچیزی که می‌خواستی ‫رو الان داری.
‫نه.
‫آندره!
‫از زیبایی این‌جا خشکم زده بود.
‫البته کمی طاقت‌فرساست.
‫منم همیشه یه همچین جایی ‫رو می‌خواستم، اما...
‫استعداد کافی برای ‫شایستگی این امر رو نداشتم.
‫وقتی رفتی واقعاً قلبم شکست.
‫اما فکرکنم خودت هم این رو می‌دونی.
‫- لوسین...من هنوز هم دوستت دارم. هنوز. ‫- مثل پدری که توسط همه طرد شده.
‫توی سن 42 سالگی همچین ‫موقعیتی گیرم اومده بود خب.
‫من می‌دونستم که استخدام خیاط‌ها
‫یه سری عواقب داره اما...
‫- تو که کار خودت رو کردی. ‫- تصمیمت رو گرفتی؟
‫واسه همین اومدی این‌جا؟
‫آره. و گفتم بیام یه سر بهت بزنم ‫و تصمیم‌ام رو اعلام کنم.
‫قبلاً نازی‌ها ارباب ما بودن.
‫اما حالا یه ارباب جدید داریم. پـول.
‫برای زندگی و کار و تاسیس برندهامون ‫به پول نیاز داریم.
‫و کار و زاری که تو این‌جا راه انداختی؛ ‫ کریستین
‫چیزی کمتر از یک نوآوری تکامل‌یافته از
‫کسب و کاری که با هم داشتیم نیست. ‫کسب و کاری با پتانسیلِ فوق‌العاده بالا.
‫مخصوصاً اگه همه راه تو رو در پیش بگیرن.
‫مجازات تو، تنها آینده خودت ‫رو به خطر نمی‌اندازه،
‫بلکه بحث آینده‌ی مـُد در میونه!
‫برای همین تصمیم گرفتم که ‫روی تو رو پس نزنم.
‫ممنونم.
‫راستش خیاط ها به دستمزد ‫اضافی نیاز دارن.
‫یکم بیشتر به‌شون پول بده ‫تا اون‌ها هم سود کنن.
‫البته که فکرکنم مجبور بشی ‫چندتاشون رو دوباره بفرستی
‫سمت خودمون تا کالکشن‌هاشون ‫رو به اتمام برسونن.
‫باید پول اون‌ها رو هم بدی،
‫کاملاً هم مشخصه که از پس این مخارج برمیای.
‫حتماً.
‫ ‫من رو ببین.
‫بهتره توی همچین لحظات حساسی ‫توی زندگی‌مون،
‫حواس‌مون به تک تک قدم‌هامون باشه.
‫وقتی پای موفقیت میاد در میون، ‫باید حسابی حواست باشه.
‫به چی؟
‫به کریستین دیـور!
‫سه روز فرصت داری. ‫موفق باشی.
‫مری؟ مری کجاست؟ لباس رو بیارین!
‫فکرنکنم این این‌جا قشنگ بشه.
‫می‌شه لطفاً یه چرخ بزنی؟
‫حاشیه لباس رو می‌بینی؟ ‫نمی‌خوام روی زمین کشیده بشه.
‫باید دو میلی‌متر بیاد بالاتر.
‫«بـار»
‫[ لباسِ بـار ]
‫یکم کجه. ‫اینطوری بهتره.
‫مثل قدیسه‌ها!
‫آمور.
‫خب خانم‌ها ببینید؛ این‌ قسمت لباس نباید روی هم جمع بشه، خب؟
‫جنگل.
‫جیغ.
‫رویا.
‫دوریس.
‫لونگ‌شامپز.
‫فیگارو.
‫کرولا!
‫و جادوی نهایی، «وفاداری».
‫خوبه؟
‫عالی بود. عالی بود خانم‌ها.
‫از همه‌تون ممنونم. ‫برگردید سر وقت کارهاتون.
‫استخدام کردن اون خیاط‌ها توسط کریستین،
‫نابخشودنیه!
‫چرا اینقدر اصرار داری بیایم ژاکز؟
‫دلش براتون تنگ شده.
‫فشن‌شو فرداست؛ ‫ازتون می‌خوام قبول کنید.
‫مطمئن نیستم.
‫کریستین همیشه ارزش زیادی پیش ‫من داشته. پیش ما.
‫پس بیاین و ببینید چی خلق کرده! ‫همه‌مون باید کنارش باشیم.
‫برو خونه و یکم استراحت کن.
‫مطمئنی که ژاکز میاد دیگه؟
‫آره؛ میاد.
‫هر اتفاقی که فردا بیفته؛ ‫من بهت ایمان دارم کریستین.
‫آهای.
‫می‌خوای تا صبح این‌جا بمونی؟
‫به‌هرحال که خوابم نمی‌بره...
‫چی شده؟
‫داشتم درمورد همه‌چی فکر می‌کردم و...
‫کاترین.
‫تو بلاخره به آرزوت رسیدی. ‫موفقیت جلوی چشمته!
‫خودت می‌بینی. ‫فردا روز بزرگیه!
‫«پلیس فرانسه؛ ‫ دفتر تحقیقاتِ مربوط به نازی‌ها»
‫پس قسم می‌خورید ‫هرچیزی که گفتین حقیقت داره؟
‫بله قربان. متاسفانه حقیقت داره.
‫هرچیزی که الان گفتین روی ‫توی دادگاه هم می‌گین؟
‫اون الان تویِ هتلِ «بائو رواژ پَلس»
‫در لوزانِ سوئیسه!
‫خانم‌ها عجله کنید؛ زود.
‫چشم.
‫ممنونم. ممنونم. ‫نه، نه، نه، برگرد!
‫النا؛ این رو بگیر.
‫- نه. نه. ‫- دستکش؟
‫- دستکش‌ها کو؟ ‫- عجله کنید
‫کلاه!
‫تمرکز کنید. همگی تمرکز کنید.
‫قربان؟ خانم زنکر گفتن به‌تون اطلاع بدیم ‫درب‌های ورود رو باز کردیم.
‫- کلاه رو پیدا نمی‌کنم. ‫- اونجاست، روی قفسه!
‫اینم از این.
‫آقای دیور، برای بررسی نهایی آماده‌ایـن؟
‫دیور کجاست؟ کسی دیور رو ندیده؟
‫آقای دیور؟
‫- کریستین؟ ‫- بله؟
‫چی شده؟
‫چرا پیشِ مدل‌ها نیستین؟ باید شروع کنیم‌.
‫چند لحظه نیاز دارم تنها باشم.
‫- واقعاً نمی‌فهمم. ‫- بدشانسی توی خون ماست...
‫شاید بهتره...
‫کل زندگی حواست رو با هنر و نقاشی پرت کردی.
‫- دنیای خیالی خودت رو ساختی. ‫- چندتا لباس دیگه...
‫یعنی واقعاً از اشتباهات گذشته‌ت درس نگرفتی؟
‫کارمل اسنوئـه! کارمل اسنوئـه!
‫اومد.
‫کارمل؛ واقعاً خوشحالم که تشریف‌فرما شدین.
‫خوش اومدید. بیاید تا صندلی‌تون ‫راهنمایی‌‌تون کنم.
‫این‌جا...ببخشید.
‫زندگی‌ت واقعاً...
‫خلاقیتت! تو باید خلق کنی!
‫کریستین؟
‫دلم نمی‌خواست تنها باشی!
‫نه هیچوقت اینقدر پلیس ندیده بودم...
‫اومدیم دنبالِ خانم شنل.
‫می‌دونی؛ اون عطری که درست کرده بودی...
‫من رو برد به دنیای قبلِ از جنگ.
‫احساسی بهم داد که مدت‌ها بود ‫حسش نکرده بودم!
‫عطرِ باغ مامانه؛ نه؟
‫فکر می‌کردم دیگه هیچوقت ‫قرار نیست حسش کنم.
‫از باغ مامان الهام گرفتم...
‫توی هرکاری که می‌کنم مامان هم هست.
‫برادر عزیزم من.
‫بیا بریم.
‫وقتشه به دنیا شنون بدی چه چیزی خلق کردی.
‫عذرخواهی می‌کنم خانم.
‫به ما دستور داده شده شما ‫رو به فرانسه باز گردونیم.
‫باید در دادگاه «برن ورفلوند» شهادت بدید.
‫مزخرفه! با وکیلم صحبت کنید.
‫باید در رابطه با ماجرای دستگیری ‫ایشون توضیحات لازم رو ارائه بدید.
‫خواهرزاده‌تون آندره به همکاری شما با ایشون
‫و هم‌دستی‌تون با نازی‌ها شهادت دادن.
‫من هیچ کاری نکردم.
‫کاترین! خیلی خوشحالم که اومدی!
‫- خوشحالم که می‌بینمت. ‫- کریستین خیلی دلش برات تنگ شده بود.
‫عذرخواهی می‌کنم خانم؛ اما شما ‫خواهر آقای دیور هستید؟
‫بله.
‫چیزهای زیادی در رابطه با شما ‫از لوئیس للونگ شنیدم.
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم. ‫من کارمل اسنو ام؛ سرویراستار «هرپرز بازار»
‫خواهش می‌کنم زیاد ‫به برادرم سخت نگیرید!
‫انتظارات‌مون ازش بالاست!
‫اون این کالکشن رو ‫از اعماق قلبش خلق کرده.
‫آره؛ با عطرتون این رو کاملاً متوجه شدم.
‫عطر من؟
‫خانم زنکر بهم گفت به احترام شما که ‫مهم‌ترین شخص زندگی‌ش هستید
‫این اسم رو برای عطرش انتخاب کرده.
‫«خانم دیور»
‫فکرکنم منظورش مادرمونه!
‫نه، نه، عزیزم. تویی!
‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫خانم‌ها و آقایان، تا لحظاتی ‫دیگر شروع می‌کنیم.
‫پنج دقیقه. پنج دقیقه.
‫با اولین کالکشن‌تون در سال 1947...
‫شما به بشر کمک کردین ‫زیبایی حقیقی رو پیدا کنه؛
‫و بعد از جنگ جهانی دوم، میلِ دوباره ‫به زندگی درون اون‌ها ایجاد بشه.
‫تنها خواسته من
‫طراحیِ زیباترین لباس‌های زنانه‌
‫که تا به حال وجود داشته، بود.
‫آیا این حقیقت داره که در زمان ‫اشغال پاریس توسط نازی‌ها،
‫کوکو شنل سالن‌شون رو تعطیل کردن
‫و دست رد به درخواست نازی‌ها زدن؟
‫خانم شنل کسب و کار خودشون رو داشتن
‫این هم تصمیم خودشون ‫بود که فعالیت نکنن.
‫برای بعضی از ما که ‫در زمان جنگ زندگی می‌کردیم
‫و همینطور 4 سال اشغال نازی‌ها...
‫اون روزها واقعا! دوران سختی بودن.
‫این‌که دائم در انتظار...
‫نجات پیدا کردن باشی
‫مردم باید دوباره حس کنن!
‫باید دوباره رویاپردازی کنن؛ ‫دوباره زندگی کنن.
‫ما هم چنین دنیایی براشون خلق کردیم.
‫آماده ای عزیزم؟
‫نه آقای دیور.
‫منم همینطور.
‫برو. برو.
‫و خب برای من... ‫خلاقیت راه نجاتم بود.
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
‫«و این بود آغاز داستان ما»
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫«ظاهر جدید»