‫- بس کن! ‫- یه بار دیگه بخون کوکو. تو رو خدا.
‫[سال ۱۹۰۵ - مولن، فرانسه]
‫کوکو، ‫عاشقت شدن.
‫- صدات... ‫- همه محو رقصیدن تو شدن.
‫عشق کردن.
‫کل کلوب داشت می‌گفت، «السا! السا!» ‫می‌خواستن لُخت شی.
‫بس کن.
‫مطمئنی اشکال نداره بمونم اینجا؟
‫قول میدم هروقت پول رسید دستم ‫بهت بدم.
‫باشه بابا.
‫تا هروقت خواستی بمونی ‫قدمت رو چشم من.
‫بیا اولین شبی که ‫هم‌اتاقی شدیم رو جشن بگیریم.
‫آره! ‫جشن.
‫- به‌سلامتی. ‫- به‌سلامتی.
‫از اول دلت می‌خواست خواننده شی؟
‫نه.
‫اما خیلی استعداد داری.
‫حسودیم میشه.
‫راستش دلم می‌خواد کلاه بسازم.
‫شاید یه روزی طراح بشم. ‫طراح‌ لباس‌های زنونه.
‫جداً؟ ‫کجا؟
‫پاریس دیگه.
‫پاریس؟
‫منم دوست دارم بیام.
‫باید هم بیای.
‫تیپت خیلی خوبه.
‫می‌تونیم به زندگی‌ای که حق‌مونه برسیم.
‫می‌تونیم با هم کار کنیم.
‫قول بده من رو هم با خودت می‌بری.
‫می‌برم السا.
‫قول میدم.
‫تا ابد کنار هم می‌مونیم.
‫بیدار شو السا.
‫سلام.
‫تویی.
‫چقدر طول دادی.
‫کم کم داشت از اینجا خوشم میومد.
‫باید بریم.
‫باشه، حتماً عزیزم. ‫الان وسایلم رو جمع می‌کنم.
‫تو که وسیله‌ای نداری.
‫اینقدر ازم دلخور نباش.
‫یه کاری کردی که انداختنت زندان.
‫چی تو ذهنت می‌گذشت؟
‫دیگه فرصتی نداری.
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫« ظاهر جدید » ‫" فصل اول - قسمت نهم "
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
‫لولو؟ ‫لولو؟
‫سلام. ‫سلام.
‫کریستین؟ ‫بیا.
‫بذار بگم چی تو ذهنمه.
‫می‌دونم نگران اینی که ‫نتونی همۀ مهمون‌هات رو جا بدی.
‫آره. ‫چه میشه کرد؟
‫خب، ‫از راه‌پله‌ها استفاده می‌کنیم.
‫می‌تونی همه رو اینجا ‫و اینجا جا بدی.
‫مدل‌ها هم از این اتاق میان بیرون.
‫می‌تونیم از اینجا هم ‫ به‌عنوان بخشی از استیج استفاده کنیم.
‫آره.
‫می‌تونیم اینجا و اینجا هم پرده بذاریم.
‫معرکه میشه.
‫یه سبد گل گُنده هم روی شومینه می‌ذارم.
‫دیدنی میشه.
‫نمی‌دونم اگه تو رو نداشتم ‫چی‌کار می‌کردم برارد.
‫بالاخره فرصتت از راه رسیده دوست من.
‫بدرخش. ‫مزه مزش کن.
‫دیگه هیچوقت همچین فرصتی ‫ نصیبت نمیشه.
‫بله.
‫- خونه‌ات عالی میشه. ‫- کریستین.
‫آقای ویگوروکس اومدن ‫و می‌خوان باهاتون صحبت کنن.
‫قبل این که به مراسم ختم پدرتون برین.
‫نگران نباشی‌ها.
‫همه‌چی رو بسپار به خودم.
‫با آرامش به مراسم پدرت برس.
‫خیلی قشنگه. ‫تاحالا خونه به این خوشگلی ندیده بودم.
‫واقعاً مرد دوست‌داشتنی ‫و بی‌نظیری هستی.
‫آقای کاردین، ‫چقدر خوب شد که اومدین.
‫بانو.
‫آخرین باری که توی سالن له‌لانگ ‫همدیگه رو دیدیم، به خوبی تو یادم مونده.
‫نگران نباش آقا. ‫این دفعه شلوارم رو در نمیارم.
‫البته اگه شما ترجیح بدین که نپوشم...
‫- اون‌موقع... ‫- خب راستش،
‫شلوار پوشیدن برای کارکنان اینجا ‫یه مورد الزامیه.
‫کارکنان اینجا؟
‫دارین بهم پیشنهاد شغلی میدین؟
‫راستش واسه خیاط‌ها ‫یه سرپرست می‌خوایم.
‫من؟
‫لعنتی.
‫بله! ‫از همین امروز شروع می‌کنم.
‫خیاط‌ها کجان؟
‫باز هم باید استخدام کنیم.
‫دفترتون طبقۀ بالاس.
‫می‌‌تونم به اندازۀ ۵ یا ۱۰ نفر خیاطی کنم.
‫هیچوقت لازم نیست برم. ‫لازم نیست بخوابم.
‫سلام، پیر کاردین هستم، ‫خیاط سرپرست.
‫باعث افتخاره.
‫سلام، پیر کاردین هستم، ‫خیاط سرپرست.
‫باعث افتخاره.
‫خیلی از برنامه عقبیم، ‫به شدت هم کمبود کارکن داریم.
‫تموم خیاط‌های بااستعداد ‫واسه طراح‌های دیگه کار می‌کنن.
‫خب، من و آقای بوساک می‌دونیم که ‫اگه سریعاً خیاط نگیریم
‫به موقع به برنامه‌تون نمی‌رسین.
‫هنوز داریم می‌گردیم.
‫کریستین، ‫ببخشید مزاحم میشم.
‫اما باید بریم کالیان.
‫باید به دور از چشم بقیۀ شرکت‌های کوتور، ‫استخدام‌شون کنیم.
‫همچین انتخابی رو درنظر می‌گیریم؟
‫نه. نمی‌تونیم از دوستان‌مون دزدی کنیم.
‫اسم این کار دزدی نیست کریستین.
‫شرایط اینطور حکم می‌کنه.
‫- این مرز رو نباید رد کنیم. ‫- می‌دونم.
‫بله. ‫باید راه‌های دیگه‌ای هم باشه.
‫خب، چه دوست باشن و چه نباشن، ‫اگه نتونی همین حالا استخدام‌شون کنی،
‫هیچوقت به افتتاحیه نمی‌رسی.
‫باید جواب آقای بوساک رو هم بدی.
‫کریستین، ‫باید خودمون رو به قطار کالیان برسونیم.
‫ببخشید که اینقدر به زحمت انداختیمت
‫اون‌هم موقع داغداریت به‌خاطر پدرت.
‫ببخشید.
‫بله، ‫تسلیت میگم کریستین.
‫به همۀ کارهامون می‌رسیم.
‫چطوری؟ ‫چطوری این کار رو می‌کنی؟
‫کسی تو بریتانیا نیست ‫که بخوای ببینیش؟
‫واسه چی؟
‫چون کمک لازم داری.
‫شاید لاتی باشه. ‫خواهر ناتنیم.
‫خب اون که همیشه بهت حسودی می‌کرد.
‫آره چون اون دختر سکسیه ‫ و نامشروعه بودم.
‫خب بهش زنگ بزن. ‫وسایلت رو جمع کردم.
‫باید بری.
‫من جایی نمیرم.
‫نمی‌تونی به همین راحتی بیخیالم بشی.
‫اول یه قولی بدی ‫و بعدش هم دورم بندازی.
‫نمی‌ذارم.
‫به یکی حمله کردی ‫تا ازش مواد بگیری.
‫درست زمانی که دارم زندگی گذشته‌ام رو ‫سر و سامون میدم، دستگیر شدی.
‫ببخشید، گندکاری‌هام رو جمع می‌کنم، ‫قول میدم.
‫تو وضعیتی نیستی که قولی بدی.
‫اینا حرفای تو نیست. ‫حرفای اشپاتزه.
‫از وقتی اون نازیه اومده اینجا، ‫عین این روانی‌ها شدی.
‫- این حرف رو نزن. ‫- کدوم حرف.
‫«نازی.» ‫اینقدر نگو نازی.
‫خب نازیه دیگه، ‫نیست؟
‫یه نازی کوفتیه که ‫که کار تو شده خوابیدن باهاش.
‫چه بلایی داره سر زندگیم میاد؟ ‫آدم رو هلاک می‌کنی.
‫وای خدا.
‫برگشتی.
‫زندان چطور بود؟
‫غذاش که عالی بود.
‫آندره، ‫بیا پیش‌مون لطفاً.
‫برای شام فردا برنامه ریختم.
‫آقای لنگ رو هم دعوت کردم.
‫واسه چی؟
‫اون که همیشه تو اتاقته. ‫شناخت زیادی ازش ندارم.
‫بعید می‌دونم بی‌کار باشه.
‫میاد.
‫دعوتش کردم.
‫همه‌تون باید بیاین.
‫فکر نمی‌کنم ایدۀ خوبی باشه.
‫نگران نباش. ‫بهش سخت نمی‌گیرم.
‫اگه ازش خوشت میاد ‫من هم باید ازش خوشم بیاد.
‫خیلی خوشحالم که بیمارستان اجازه داد ‫تا امروز بیای و با بابا خداحافظی کنی.
‫عین آدم‌های واقعی شدم.
‫خب آدم واقعی هم هستی.
‫اما حالا شبیه‌شون شدم.
‫یقه‌اش خیلی تنگ نیست؟
‫نه.
‫کاملاً اندازه‌اس.
‫انگار واسه من دوخته شده.
‫خب واسه تو هم دوخته شده.
‫تو دوختی؟
‫آره، ‫واسۀ تو.
‫باید راه بیفتیم.
‫چقدر خوش‌تیپ شدی.
‫کریستین واسم دوخته.
‫ریموند رسیده؟
‫آره. ‫بیرونه.
‫نگرانه که کی ‫موقع مراسم سخنرانی می‌کنه.
‫حال برادر بزرگ‌ترمون چطوره؟
‫مثل همیشه افکار سیاه داره.
‫خب، ‫به درد مراسم ختم می‌خوره.
‫می‌خوام چیزی درمورد پدرم بگم ‫که همه نمی‌دونن اما حقیقت داره.
‫موریس دیور، ‫عاشق زیبایی بود.
‫اما بداقبالی مجبورش کرد .انسان متواضعی باشه
‫به‌جای این که برامون ثروت به جا بذاره،
‫بهمون سخت‌کوشی رو یاد داد.
‫تا کوشش کنیم.
‫تا با پشتکار و وقار باشیم.
‫و...
‫زندگی‌مون عشق داشت.
‫غرور داشت.
‫سختی داشت.
‫حالا هم اینجاس...
‫توی این جای زیبا...
‫و دورش کسایی هستن ‫که دوستش دارن.
‫خدانگهدار بابا.
‫امیدوارم بالاخره چیزی که ‫ دنبالش بودی رو پیدا کنیم.
‫سخنرانی خوبی بود کریستین.
‫شاید یکم بهش آسون گرفتی.
‫غم آخرتون باشه.
‫سخنرانی تاثیرگذاری بود.
‫پدرت مرد دوست‌داشتنی‌ای بود.
‫تسلیت میگم.
‫می‌دونستی که اون اوایل ‫ریموند هم توی جنگ بوده؟
‫درگیر نبردهای اولیه بوده.
‫- جداً؟ ‫- آره. بعدش هم اسیر شده.
‫خب، راستش فقط یه چندماه ‫اسیر آلمانی‌ها بودم
‫و اون موقع، اونقدر وحشی‌گری‌هاشون رو ‫ شروع نکرده بودن.
‫شرایط به‌ اندازۀ بعدش ترسناک نبود.
‫می‌دونستی کریستین رو هم مجبور کردن ‫که برای ارتش فرانسه خدمت کنه؟
‫جنگیدی؟
‫به‌زور.
‫اصلاً باورت میشه من بجنگم؟
‫حتی باورم نمیشه .لباس فرمش رو پوشیده باشه
‫آقای دیور.
‫هدیه‌ای برای شما ‫و خونواده‌تون آوردم.
‫آقای فریدمن، این‌ها که گل‌های گرنویلن. ‫گل‌ موردعلاقۀ پدرم بود.
‫از کجا می‌دونستین؟
‫من توی شهر ابزار باغ‌داری می‌فروشم.
‫یه محموله ازشون رو سفارش دادم ‫و فردا از راه می‌رسن.
‫براتون می‌کارم‌شون.
‫- ممنونم. ‫- باعث افتخاره.
‫کاترین.
‫آقای فریدمن.
‫خواهش می‌کنم،‌ چرا بهم نمیگی که ‫چه بلایی سر دخترم اومده؟
‫چی میگه؟
‫دخترم تانیا، تو همون اردوگاهی بوده ‫که کاترین بوده.
‫کمکی از دستم برنمیاد، ‫شرمنده.
‫خب، آقای لنگ...
‫نه. ‫اشپاتز رو ترجیح میده.
‫بله شنیدم.
‫اسم آلمانیه؟
‫- آره. ‫- نه.
‫آره.
‫خب، جالب شد.
‫بگم باز هم شراب بیارن؟
‫معلومه که باز هم باید بیارن.
‫اما این اواخر اسم لنگ رو ترجیح میدم.
‫اشپاتز اسم مستعاریه که ‫طی این سا‌ل‌ها روی خودم گذاشتم.
‫خیلی نخور.
‫نباید دوباره پات به زندان بیفته.
‫باشه، حالا نه این که ‫ از اون خلاف‌کارهای سابقه‌دارم.
‫خب آقای لنگ،
‫موقع جنگ دقیقاً چی‌کار می‌کردین؟
‫خب، من پارچه می‌فروختم، ‫درست نمیگم؟
‫آندره عزیزم، ‫پیتر نمی‌خواد درمورد کارش حرف بزنه.
‫بهتره سفارش بدیم.
‫شما چی؟ ‫شما چی‌کار می‌کردین؟
‫من برای فرانسه جنگیدم.
‫بله، ‫آندره خیلی شجاع بود.
‫امشب قرقاول ندارین؟
‫نه دوشیزه. ‫فقط بُز داریم.
‫بز؟
‫خب، مطمئنم فرانسوی‌ها ‫خیلی خوش‌شانس بودن
‫که شما با این تعصب ‫توی میدون جنگ براشون می‌جنگیدین.
‫شما خدمت نکردین؟
‫متاسفانه جنگ تو ذات من نیست.
‫مطمئنین؟
‫- بله، قطعاً. ‫- جدی؟
‫پس چی تو ذاتته؟
‫خب، خشونت به مزاج همه .خوش نمیاد السا
‫من هم همیشه برخورد ملایم رو .ترجیح دادم
‫آره، ‫تو از اون آدم‌های حساسی.
‫بیشتر یه عاشقی تا یه جنگجو. ‫آقای لنگ همچین آدمیه دیگه.
‫متاسفانه امشب از قرقاول خبری نیست.
‫پس برای همه بز بیارم؟
‫- فقط برو. ‫- معذرت می‌خوام.
‫من فقط نگران اینم که خاله‌ام ‫وقتش رو با کی می‌‌گذرونه.
‫ببخشید آقا.
‫ایشون خیلی خوش‌قلبن ‫و راحت فریب می‌خورن.
‫لازم نیست مواظبم باشی.
‫اما حس می‌کنم لازمه.
‫نه بیشتر... ‫بریز دیگه.
‫خب، موقع جنگ ‫به کی پارچه می‌فروختین؟
‫به گمونم به فرانسوی‌ها که نمی‌فروختین.
‫خب عزیزم، ‫من به هرکسی که خریدار بود می‌فروختم.
‫برای این که بتونی تو هرجنگی پیروز باشی ‫باید هوای خودت رو داشته باشی.
‫پیروز.
‫پس درست و غلط چی میشه؟
‫حق و باطل؟
‫همشون دو روی یه سکه‌ان، ‫درست نمیگم؟
‫با خطر خودت باید پرتش کنی.
‫به‌نظر من که این عقیدۀ ‫به شدت بدبینانه و بزدلانه‌ایه.
‫- جانم؟ ‫- لازمه دوباره بگم؟
‫نه لازم نیست.
‫آقای لنگ، ‫میشه من رو تا دستشویی راهنمایی کنین؟
‫با کمال میل.
‫نمی‌دونم چه سَر و سِری با خاله‌ام داری ‫اما می‌فهمم.
‫این رو هم می‌دونم ‫کسی نیستین که میگین.
‫- جداً؟ ‫- خواهش می‌کنم آندره.
‫- چرا نمیگه چه خبره؟ ‫- پسر عزیزم.
‫نباید نگران چیزهایی باشیم ‫که ازشون سر در نمیاریم.
‫- چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- دارم از شامم لذت می‌برم.
‫ای خدا، تا کی می‌خوای اینجا بمونی؟
‫خب، مدارکم رو جور کردم.
‫الان هم فقط دنبال پولمم.
‫مطمئنی قضیۀ شلنبرگ زیر خاک دفن شده؟
‫بهم گفتن که مدرکی نمونده ‫که تو رو بهشون مرتبط کنه، بله.
‫فردا با وکیلم قرار دارم.
‫بعد این که اوضاع رو ‫با خونوادۀ ورتایمر راست و ریس کردم،
‫یه صندوق امانی درست می‌کنه ‫که می‌تونی ازش پول برداشت کنی.
‫از پولی که لازمته بیشتر هم هست.
‫کوکو، ‫پول.
‫اگه می‌خوای به پولت برسی،
‫سر و صدا نکن ‫و نزدیک خواهرزادم نشو.
‫یقین دارم که شروع کردن کسب و کار ‫برای خودت، ایدۀ خیلی بدیه کریستین.
‫جداً؟ ‫چطور؟
‫بداقبالی تو خون خونوادۀ ماس.
‫کریستین اقبال خودش رو می‌سازه.
‫هیشکی اقبالش دست خودش نیست. ‫مزخرفه.
‫کاترین، اشتهات برگشته.
‫آره. ‫ممنون.
‫برمی‌گردی پاریس؟
‫یکم دیگه اینجا می‌مونم.
‫چی؟ حالا که دیگه بابا نیست ‫می‌تونی برگردی پاریس.
‫تا هروقت دلت خواست ‫می‌تونی بمونی.
‫همینجا می‌مونه. ‫تو چرا اهمیت میدی؟
‫شاید دلش نخواد با شرکتت همکاری کنه.
‫کل اعضای خونواده پیش همدیگه‌ان. ‫چقدر عالی.
‫خیلی بد شد که بابا زنده نموند ‫تا این رو ببینه.
‫یعنی الان داره صدامون رو می‌شنوه؟
‫رفته اون دنیا.
‫مگه نه کریستین؟
‫هنوز درگیر اون قضیه‌ای؟
‫اون فالگیری‌ها و مزخرفا؟
‫یا ایشالا که بزرگ شدی ‫و ولش کردی
‫می‌تونیم درمورد یه موضوع دیگه .حرف بزنیم
‫وقتی کریستین پسربچه بود ‫از این کار دست برنمی‌داشت،
‫همیشه می‌خواست قبل این که ‫ یه اتفاقی میفته، ازش خبر داشته باشه.
‫شاید بهتر باشه واسه شرکت لباس‌دوزیت هم ‫با یه طالع‌بین مشورت کنی.
‫ازش بپرس که آینده‌ات رو پیشبینی کنه.
‫بس کن لطفاً.
‫می‌تونه از اتفاقاتی که واسه ‫ اون یکی کسب و کارت افتاد، جلوگیری کنه.
‫گالری هنری که شروع کردی ‫و شکست خوردی.
‫خواهش می‌کنم بس کن.
‫خونۀ خیلی قشنگی ‫تو گرنویل داشتیم.
‫همش به اون سالی فکر می‌کنم ‫که پدر تجارت خانوادگی‌مون رو از دست داد.
‫ریموند خواهش می‌کنم.
‫بعدش هم دیگه چاره‌ای نداشتیم که بیایم ‫ و تو این برهوت دورافتاده زندگی کنیم.
‫برای همین می‌خواستی خودکشی کنی؟
‫سی‌سال پیش بیخیال کارهام شدم. ‫سعی کردم، شکست خوردم، دوستش نداشتم.
‫دیدن خراب‌کاری‌های پدر وحشتناک بود،
‫نمی‌خوایم همچین اتفاقی .برای تو هم بیفته کریستین
‫تو رو خدا بس کن.
‫من فقط می‌خوام یه زندگی ‫ برای خودم دست و پا کنم.
‫یعنی سرنوشت بزرگی در پیش داری. ‫منظورت اینه؟
‫زندگی تو خیلی مهمه ‫و زندگی ما هیچی؟
‫می‌تونین خودتون بیاین ‫و ببینین کریستین چه کارهایی کرده.
‫چندماه به افتتاحیه‌ش مونده.
‫همه‌تون می‌تونین بیاین و ببینین.
‫می‌خوام بدونم چندتا لباس طول می‌کشه
‫تا اتفاقی که برای کاترین .افتاد رو پاک کنه
‫برای برنارد.
‫راستش حالم خیلی بهتر شده.
‫تو خفه شو!
.من فقط صلاح‌ت رو می‌خوام برادر عزیزم
‫الان که مادر پدرمون فوت شدن، به عنوان ‫بزرگ این خانواده، این وظیفه بر عهده منه!
‫نمی‌خوام همچین بلایی ‫ سر تو هم بیاد کریستین.
‫منظورم شکسته!
‫چیکار می‌کنی تنها نشستی این بیرون؟
«دیــ.جـی‌موویــ.ز»
‫آندره خیلی به اشپاتز شـک داره!
‫- واقعاً نگران این موضوع‌ام. ‫- خیلی‌خب...
‫یه‌جورایی آره
‫آندره بدجور پیگیر ماجراست
‫فکرکنم همین روزها از همه‌چی سردربیاره!
‫تمام زندگی‌ام، توسطِ دوست‌هام و کسایی که ‫عاشق‌شون بودم طرد شدم
‫همیشه ترک‌ام کردن
‫بارها سعی کردم فراموش کنم،
‫تا به‌دور از این بدبختی‌ها، ‫زندگی خودم رو بسازم.
‫راستش زندگی ما خیلی بیشتر از این ‫اتفاقات ناگوارـه؛ امیدوارم
‫از همون بچگیم، من رو بردن یتیم‌خونه ‫هیچکس من رو نمی‌خواست؛ دوستم نداشت
‫نـه.
‫ما هنوز هم می‌تونیم مثل کوه ‫پشت هم‌دیگه باشیم.
‫مثل وقتی که جوان بودیم
‫آره
‫می‌تونیم
‫به‌خاطر آندره...
‫آندره خیلی پسر خوبیه.
‫از نظرم بهتره حقیقت رو بهش بگی!
‫منظورت چیه؟
‫یعنی...باید به این دروغ‌های ‫تکراری پایان بدی
‫و براش قضیه اشپاتز رو تعریف کنی؛ ‫تمام کارهایی که کردیم رو.
‫- اون تو رو می‌بخشه. مطمئنیم. ‫- این رو نگو!
‫نباید بفهمه! نباید چیزی بدونه
‫ببین این زندگی‌ای که با دروغ ‫ساختیم چه بلایی سرمون آورده
‫داریم خود واقعی‌مون رو ‫از دنیا مخفی می‌کنیم. از خودمون!
‫الان یه فرصت خوب برای گفتن ‫حقیقت گیرت اومده! الان فرصت‌ش رو داری.
‫پس خواهش می‌کنم صداقت ‫به‌خرج بده عزیزم!
‫- صادق باش! ‫- نه! دوباره از دست‎ش می‌دم
‫اینطوری می‌میرم!
‫نه؛ اتفاقی نمی‌افته ‫من دارم بهت می‌گم
‫از دستش نمی‌دی!
‫تو نیاز داری «بخشیده» بشی
‫منم همینطور
‫از آندره بخواه تو رو ببخشه!
‫- منم باهات میام ‫- نه؛ تو باید بری
‫- دوتایی با هم می‌ریم ‫- نمی‌شه که تو هم باشی
‫- با هم انجامش می‌دیم. منم میام ‫- نمی‌تونی این‌جا بمونی
‫- نه، نه ‫- منم میام! زودباش!
‫نترس! بیا بریم و همه‌چی رو بهش بگیم
‫- خدا لعنتت کنه! ازت متنفرم ‫- نترس!
‫- با تمام وجودم ازت متنفرم. برو رد کارت! ‫- نه؛ تو ازم متنفر نیستی. بس‌کن!
‫تو هیچوقت درک نکردی این ‫دنیا چه‌جور جاییه!
‫می‌خوام همین فردا از این‌جا بری.
‫- کوکو؛ می‌دونم که جدی نمی‌گی ‫- جدی می‌گم.
‫هیچوقت دیگه سمت‌ام نیا.
‫خدایا.
‫السا...
‫چی شده؟
‫ژاکز من...
‫کمبود نیرو داریم!
‫زنکر گفت بدون خیاط عمراً ‫بتونیم از کالکشن رونمایی کنیم
‫آره، می‌دونم اما...
‫خب؟
‫خب می‌دونی..
‫نمی‌خوام با این پیشرفت به بقیه طراح‌ها، ‫یعنی دوست‌هامون ضرر بزنم
‫باید یه‌راه دیگه پیدا کنیم
‫می‌دونم که می‌تونی
‫باید برم با همه خداحافظی کنم
‫قراره با لاتی یه‌جا زندگی کنیم
‫تا وقتی که تو برگردی ‫منم رفتم
‫واقعاً خوشحاله که قراره هم رو ببینیم
‫وکیلم زنگ زد و گفت ورث‌هایمرها ‫برای توافق آماده‌ان.
‫الان هم توی جایی می‌مونه که ‫اون‌ها واسه قرارمون انتخاب کردن
‫مطمئنم همه‌چی به ‫بهترین نحو پیش می‌ره.
‫ظاهراً می‌خوان تو یه مکانِ بی‌طرف ‫ملاقات کنیم.
‫انگار که سوئیس بی‌طرف‌ترین ‫کشور دنیا نیست...
‫جای خیلی دوریه...
‫تا دیر وقت برنمی‌گردم
‫من رو از زندگی‌ات می‌اندازی بیرون ‫اما اشپاتز رو نگه می‌داری
‫واقعاً شرم‌آورـه.
‫پس فکرکنم این خداحافظی‌مون بود نه؟
‫اون‌جا خیلی قشنگ بود.
‫آره؛ دوران خیلی بهتری بود
‫تا وقتی که همه‌چی از هم پاشید
‫بقیه کجان؟
‫- ری‌موند رفت برنارد رو برگردونه. ‫- به همین زودی؟
‫خداحافظی نکردیم که!
‫فکرکنم بهتره با من برگردی پاریس.
‫فکر خوبی نیست این‌جا بمونی.
‫به بابا قول داده بودم کارهای باغچه ‫رو تموم می‌کنم
‫می‌خوای بهش کمک کنی ‫رز بکاره؟
‫اصلاً نخوابیدی نه؟
‫تو هم نخوابیدی!
‫از ماجرای کمپ به این‌ور ‫زیاد نمی‌تونم بخوابم
‫حرف‌هایی که دیروز آقای فریدمـن درمورد این‌که
‫تو دخترش رو می‌شناسی درست بود؟
‫می‌شناختیش؟
‫حقیقت داره؟ دخترش رو می‌شناختی؟
‫کاترین!
‫کاترین، اگه داری چیزی رو مخفی می‌کنی ‫باید همین الان بهم بگی!
‫یا به یکی دیگه!
‫بریم
‫تانیا مُرده.
‫درست جلوی چشم‌هام کشته شد؛ ‫به طرز خیلی فجیعی!
‫من و تانیا دوست بودیم.
‫توی نهضت مقاومت، هم‌گروهی بودیم ‫هم‌دیگه رو قبل از ماجرای کمپ می‌شناختیم
‫نگهبان‌ها به‌مون گشنگی می‌دادن.
‫تانیا مریض بود؛ ‫من هم چندتا نون اضافی دزدیدم
‫همچین کاری اون‌جا واقعاً غیرممکن بود.
‫اما تونستم
‫نون رو بردم پیش تانیا؛
‫اما همون لحظه نگهبان‌ها داشتن گشت ‫می‌زدن و فهمیدن!
‫وقتی اومدن سمت‌مون ‫نون توی دست تانیا بود
‫فکرکردن تانیا نون‌ها رو دزدیده
‫کُلی کتک‌‌ش زدن...
‫می‌خواستم بهش کمک کنم؛ ‫اما می‌ترسیدم
‫اون هم هیچی نگفت. ‫مقاومت نکرد
‫اونقدر کتک‌ش زدن که ‫دندون‌هاش از دهن اومد بیرون
‫بعد هم برش داشتن
‫و درحالی که هنوز زنده بود ‫انداختن‌ش تو کوره‌ی آتیش.
‫شماها کوچیک بودین...
‫دوتاتون...
‫بچه‌های کوچیک...
‫کوچیک بودین.
‫حالش چطوره؟
‫خوابیده.
‫روح‌مون هم خبر نداره ‫چه بلاهایی سرش اومده.
‫حتی نمی‌تونم توجه کنم
‫تمومی نداره.
‫اون خیلی قویه!
‫یه‌راهی پیدا می‌کنه.
‫نمی‌دونم.
‫پیدا می‌کنه.
‫اون تو رو داره.
‫خب؛ وضعیت‌ چطوره؟
‫پیشرفت زیادی داشتیم
‫طبق خواسته شما، توی هر دو قاره شکایت کردیم
‫پرونده‌ها در پاریس و نیویورک در جریانن.
‫ورث‌هایمرها که فعلاً در برابر هر پیشنهادی ‫برای حل و فصل مشکلات مقاومت کردن.
‫چرا؟
‫چون ظاهراً متوجه شدن که شما ‫با «کارامل اسنو» ملاقات داشتید.
‫یه‌دوست واقعی! ‫می‌دونستم این‌کار رو می‌کنه
‫ظاهراً ورث‌هایمرها خیلی ‫نگران این موضوع هستند که
‫نکنه یه‌وقت عطر جدید شما به دست‌های ‫«نویین مارکوس» برسه.
‫باید هم نگران باشن!
‫تازه فقط اون هم نیست.
‫سکز و برگدورد هم هستند!
‫اینقدر به‌شون فشار میاریم ‫تا خفه بشن!
‫گمان کنم دل‌شون می‌خواد ‫یه قراری با هم بذاریم
‫چه قراری دقیقاً؟
‫چند روز دیگه با وکیل‌های فرانسوی ‫و آمریکایی‌شون میان این‌جا،
‫و باهاشون مذاکره می‌کنیم
‫برای اولین بار امیدوارم که ‫می‌تونیم به یه نتیجه ای برسیم
‫برای اولین بار؟ خوبه.
‫و مطمئن باشید؛ پول خوبی گیرتون میاد.
‫خوب؟
‫من هیچوقت هدف ام «پول خوب» نبود.
‫من هدفم به‎‌دست آوردن همه‌چیزه!
‫خب؛ باید این‌ها رو آماده کنیم فعلاً
‫نباید واسه مهمونی برارد دیر کنیم
‫آره؛ سر وقت می‌رسیم.
‫مطمئنی هنوز دلت می‌خواد بری؟
‫آره؛ برام خوبه دوست‌هام رو ببینم ‫و یه حال و هوایی عوض کنم
‫تماشای نابودی پدر واقعاً دردناک بود،
‫نمی‌خوام همچین اتفاقی برای تو هم بیفته.
‫مطمئنی نمی‌خوای شب رو بمونی؟ ‫فکرکنم می‌خواد بارون بیاد!
‫نه؛ باید برم پیشِ خواهر زاده‌ام.
‫- هنوز هم راننده نداری؟ ‫- نه!
از این‌که کاملاً روی پاهای خودم هستم خوشم میاد
‫الـو؟
‫سلام لاتی. سلام.
‫منم خواهرت!
‫نه؛ اون یکی خواهر. السا.
‫می‌خواستم بهت زنگ بزنم‌‌ها، اما...
‫ببخشید.
‫آره؛ واقعاً دیرـه...
‫ببخشید، من...
‫خب...
‫خیلی دلم برات تنگ شده
‫و می‌خوابم برگردم لندن
‫با خودم گفتم یه‌سر هم بیام ‫پیش تـو و ببینمت.
‫چی؟
‫چرا خب؟
‫می‌دونم اشتباهات زیادی داشتم.
‫حالم خیلی بد بود؛ یهو عصبانی شدم و...
‫خب تو الان آدم بی‌نقصی هستی؟ ‫من‌که نیستم
‫نه! همچین اسمی رو من نذار ‫ببین...
‫این حرف رو نزن! من...
‫من خواهرتم!
‫من خواهرتم من...
‫سلام.
‫یه چند لحظه اگه اشکال ‫نداره این‌جا بمونم
‫هوا بده و نمی‌تونم رانندگی کنم
‫تا هروقت که دلت خواست ‫می‌تونی این‌جا بمونی
‫کجا می‌رین؟
‫خونه.
‫دوره؟
‫نه خیلی زیاد.
‫توی یه هتل تو «لوزان» می‌مونم
‫هتل؟
‫- فکر کردم گرفتی «خونه» ‫- آره؛ اون‌جا زندگی می‌کنم
‫عجیبه...
‫نه برای من
‫هرجایی که بهت توجه کنن ‫برای من مثل خونه‌ست
‫اهل کجایی؟
‫فرانسوی ام.
‫پس پناهنده‌ای.
‫یه‌جورایی.
‫سال‌ها بود کلیسا نیومده بودم.
‫تو یتیم خونه‌ای بزرگ شدم ‫که توسط راهبه‌ها اداره می‌شد
‫واقعاً جای بدی بود
‫حتماً خیلی سخت بوده.
‫الان توی لوزان با خانواده‌تون اقامت دارین؟
‫خب؛ خواهرزاده‌ام و دخترش اون‌جا هستن
‫و همینطور یکی از دوست‌هام.
‫- اون‌ها هم پناهنده‌ان؟ ‫- آره.
‫اما خانواده‌ام محسوب نمی‌شن.
‫خب؛ خانواده برای تو یعنی چی؟
‫شما این‌جا تنهایین؟
‫وقتی شما برید؛ برمی‌گردم سروقت ‫دوختن جوراب‌های پاره‌ام
‫و بعدش هم کنار آتیش می‌خوابم.
‫پس بله؛
‫تا قبل از این‌که شما بیاین تنها بودم
‫واقعاً خوش‌شانسی کسایی رو داری ‫که بری پیش‌شون!
‫یه دوست.
‫یه خواهرزاده، که برات خیلی عزیزه.
‫و الان منتظرت هستن.
‫فکرکنم بارون قطع شد
‫در پناه خدا باشی
‫کنار خانواده‌ت بمون.
‫شنیدم کارامل اسنو از سالن‌تون ‫بازدید کرده و حدود یک ساعت اون‌جا بوده.
‫عاشقِ اون‌جا شده بود
‫بهتره حواست رو جمع کنی کریستین.
‫هرگز نباید پیشنهادم برای همکاری‌مون ‫رو رد می‌کردی!
‫همه‌مون می‌تونیم موفق بشیم.
‫آره. آره. بعضی‌هامون.
‫کالکشن جدیده‌ت در چه حاله؟
‫همه‌چیز طبق برنامه پیش می‌ره؟
‫کمبود نیرو داریم.
‫خانم زنکر بهم زنگ زد.
‫گفت خیاط نیاز دارین.
‫می‌تونم یه‌نفر رو بفرستم؛ ‫اما فقط همون یکی از دستم برمیاد.
‫ممنونم کریستو. ‫ اما ما 30 تا خیاط نیاز داریم.
‫30 تـا؟
‫عمراً این تعداد خیاط گیر بیاری.
‫باید نصف طرح‌هات رو از کالکشن ‫حذف کنی؛ شاید هم بیشتر.
‫نه؛ نمی‌تونم
‫کریستین؛ بهت که گفتم باید یه برنامه‌ریزی ‫دقیق داشته باشی
‫بدون خیاط، عمراً تا زمانی ‫که اعلام کردی بتونی کارهات رو آماده کنی.
‫یه‌فکری براش می‌کنیم.
‫بهتره زودتر فکر کنی؛ وگرنه به‌گا می‌ریم.
‫من بهت باور دارم؛ مطمئنم ‫یه‌راهی پیدا می‌کنی.
‫و اتفاقی که ری‌موند گفت اصلاً ‫اتفاق نمی‌افته.
‫کسی هست؟
‫السا.
‫السا؟
‫چطوری؟
‫دیشب موقع شام ظاهراً ‫اصلاً حالت خوب نبود.
‫خوبم. تنهام بذار.
‫حرف‌هاتون رو شنیدم وقتی با کوکو دعوا می‌کردین.
‫این‌که نمی‌خواد دیگه تو رو ببینه.
‫تو که سرزنشش نمی‌کنی، نه؟
‫خواهش می‌کنم درمورد کوکو ‫باهام صحبت نکن.
‫حتماً خیلی ناراحتی...
‫اما عزیزم شاید یه‌جوری بتونم بهت
‫کمک کنم.
‫همچین کمکی نمی‌خوام.
‫نه؟
‫نکنه یادت رفته من چقدر خوب ‫تو رو می‌شناسم؟
‫تو یه نازی‌ای.
‫پس...
‫این‌ها رو که یادمه.
‫اما با این حال؛ این واسه توئـه!
‫این چیـه؟
‫هدیه خداحافظی.
‫برای سفرت.
‫یادته بهت گفتم چیزی که نیاز داری ‫رو برات جور می‌کنم؟
‫می‌دونی؛ من اصلاً ‫از لهجه‌ بریتانیایی‌ات خوشم نمیاد.
‫- اما طبیعیه. ‫- خب؟
‫مادرت اهل بریتانیاست؟
‫آره.
‫خب حالا اهل کدوم گوشه و کنار انگلستانه؟
‫من جزو خانواده سلطنتی‌ام؛ می‌دونی؟
‫خون اشراف‌زاده‌ها توی رگ‌های من در جریانه.
‫بهم دست نزن!
‫می‌خوام صدای جریانِ ‫خون اشراف‌زاده‌ها رو بشنوم.
‫فقط می‌خوام صدای جریانش رو بشنوم.
‫چقدر دلنوازه!
‫قطعاً که خونه اشراف زاده‌هاست.
‫و هدیه‌ای که دادم در خورِ ‫یه اشراف‌زاده‌ست.
‫باید قبولش کنی.
‫می‌دونی، من و خواهرم لاتی ‫برنامه‌های بزرگی با هم چیدیم.
‫اون خیلی من رو دوست داره؛ ‫واقعاً ازم خوشش میاد.
‫یه‌مدت توی لندن پیش اون می‌مونم.
‫خواهر واقعیته؟
‫- آره. ‫- عالیه.
‫پس خداروشکر دیگه نیاز نیست ‫خودت رو جای خواهر کوکو جا بزنی.
‫خفه شو.
‫وقتی برم کوکو حسابی دلش برام تنگ می‌شه.
‫- اون بهم نیاز داره. ‫- نه السا.
‫اون هیچوقت بهت نیاز نداشته؛ ‫فکرکنم خودت هم تا الان این رو فهمیدی.
‫اما عالی به‌نظر می‌رسه.
‫امیدوارم با خواهرت لاتی کُلی خوش بگذره.
‫من یه خواهر واقعی دارم که واقعاً ‫دوستم داره مرتیکه لاشی!
‫به کوکو یا هیچکس دیگه‌ای نیاز ندارم
‫اون گالری‌ای که باز کردی ‫و ورشکست شد.
‫می‌خوام بدونم چندتا لباس دیگه لازمه که
‫تا اتفاقی که برای کاترین افتاد فراموش بشه
‫اتفاقی که برای برنارد افتاد.
‫اول شما خانم.
‫بقیه کجان؟
‫طوفان همه رو فراری داد.
‫برق رفت.
‫شما اطلاع دارین السا لوم‌باردی ‫هم رفته یا نه؟
‫بنده اطلاعی ندارم خانم.
‫ممنونم.
‫عزیزم؟
‫جلسه‌مون خیلی خوب بود.
‫فکرکنم به مذاکره چراغ سبز نشون بدن؛
‫و یه فکری به سرم زد
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم
‫ببخشید بابت‌ حرف‌های دیشب، ‫واقعاً ترسیده بودم.
‫السا؟
‫خدای...
‫خدای من.
‫بیدار شو.
‫السا.
‫یکی کمک کنه! توروخدا! یکی کمک کنه.
‫السا! بیدار شو.
‫السا.
‫عزیز من.
‫کریستین. ‫دیدم داره یه صدایی میاد.
‫فکر می‌کردم این‌جا تنهام.
‫آره می‌دونم که دیر وفته.
‫داشتم فکر می‌کردم ببینم ‫قراره چیکار کنیم
‫- خب؟ ‫- راهی پیدا نکردم.
‫اما شاید بتونیم مراسم ‫رو به تعویق بندازیم.
‫تاریخ رونمایی از کالکشن رو عوض کنیم.
‫یا تا فصل بعدی صبر کنیم.
‫نه؛ من اجازه نمی‌دم شکست بخوریم.
‫هرکاری که لازمه رو انجام بده.
‫مطمئنی؟
‫این یعنی از بقیه برندها ‫خیاط استخدام کنیم‌ها...
‫انجامش بده.
‫باید خودمون رو نجات بدیم.
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫قول بده منم با خودت می‌بری.
‫قول میدم السا.
‫قول میدم.
‫قراره همیشه و همه‌جا با هم باشیم.
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez