«برگرفته از داستانی واقعی»
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
«ظاهر جدید» [ فصل اول / قسمت هفتم ]
‫ترجمه از «آیــــدا» ‫::. Ayda.NDR .::
‫آروم‌تر، وگرنه بقیه رو بیدار می‌کنی.
‫داره بارون میاد؛ می‌شه کُتت رو بدی؟
‫روز خوبی داشته باشین!
‫- خداحافظ. ‫- خدانگهدار خانم.
‫- السا؟ ‫- صدای کی بود؟
‫اینجا...
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫باورت نمی‌شه دیشب چقدر خوش گذشت!
‫مطمئنم حرف نداشته!
‫آره. دقیقاً همین‌طور بود.
‫سال‌ها بود اینقدر بهم خوش نگذشته بود.
‫تو چی‌کار کردی؟
‫رفتم شام خوردم.
‫چه خسته‌کننده.
‫و بعدش هم پیر ورث‌هایمر سر و کله‌ش
‫از ناکجا آباد پیدا شد و اومد توی اتاقم!
‫مشخص بود یه‌چیزی بین شما هست.
‫الان دیگه همه‌چی روشن شد.
‫نه؛ چیزی بین‌مون نیست
‫هیچوقت نبوده و در آینده ‫هم قرار نیست باشه.
‫از نظر من‌که یکی باید به زن‌ش بگه...
‫بهتره یکی بهش بگه..
‫چون تمام شب داشت دنبال‌ش می‌گشت.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫جرمنی خودش می‌دونه چیکار کنه.
‫- ببین؛ به کمکت نیاز دارم. ‫- آهان؟
‫من، به کمکت نیاز دارم عزیزدلم.
‫خب بیا بریم یکم قهوه بخوریم ‫تا پـس نیوفتادی.
‫آره.
‫کجا می‌خواین برین؟
‫یکم قدم بزنیم.
‫یه هوایی تازه کنم.
‫نگران نباش؛ زود برمی‌گردیم.
‫نگران نیستم.
‫دلم می‌خواست منم باهاتون بیام.
‫همین.
‫خب چرا نمیای؟
‫چون امروز باید برم للونگ رو ببینم؛ ‫می‌خوام از اون‌جا برم.
‫دارم استعفا می‌دم.
‫وقتی برگردی خونه‌ام.
‫بند کفش‌ت بازه.
‫یکم دیگه...
‫- این سمتش؟ ‫- فکرکنم خوب باشه الان.
‫صبح‌تون بخیر خانم.
‫خب؛ چه‌خبر از لباس‌مون؟
‫محشره!
‫طرحِ جدید یکی از طراح‌های برترمون، آقای دیـورـه.
‫خارق‌العاده‌ست! کارش حرف نداره.
‫بله؛ دقیقاً همین‌طوره.
‫چند لحظه ما رو می‌بخشید؟
‫من و خانم زن‌کر باید درمورد یه ‫موضوعی صحبت کنیم.
‫- حتماً. ‫- ممنونم.
‫ایده‌های دیور برای کالکشن زمستونی‌مون ‫رو دیدی؟
‫واقعاً دوست‌داشتنی‌ان.
‫باشکوهـه.
‫کریستین؛ همین الان صحبتِ تو و ‫کارهای فوق‌العاده‌ت بود.
‫ممنونم. واقعاً...لطف داری.
‫- عالیه. ‫- آقای للونگ؟
‫می‌شه...می‌شه چند لحظه وقت‌تون رو بگیرم؟
‫باید درمورد یه‌چیزی صحبت کنیم.
‫حتماً. بشین. بشین.
‫خب من...
‫یه فرصت به‌شدت غیرمنتظره برام پیش اومده...
‫می‌خوام برند خودم رو تاسیس کنم.
‫اما...
‫ببخشید؟
‫من واقعاً بابت تمام این سال‌هایی که ‫با هم کار کردیم ازت ممنونم.
‫از دوتاتون.
‫اما نمی‌تونم
‫این فرصت رو رد کنم.
‫درسته.
‫خب فعلاً در حـد جاه‌طلبی و رویاست
‫یا حمایت مالی داری؟
‫حمایت‌ مالی دارم.
‫کـی؟
‫خیلی برای من مهمه که بدونی واقعاً بابت...
‫حمایت‌گر مالی‌ات کیه کریستین؟
‫بوساک؛ مارسل بوساک.
‫بوساک؟
‫داری من رو ول می‌کنی تا بری ‫پیش پادشاه پنبه؟
‫می‌دونم که شما توی چندتا مسئله ‫به اختلاف خوردین و...
‫چقدر می‌خواد بهت بده؟
‫چقدر؟
‫شش میلیون فرانک.
‫حال‌تون خوبه قربان؟
‫فکرکنم بد منظورم رو رسوندم.
‫بعداً خودش می‌فهمه ‫که تو نباید این فرصت رو از دست بدی.
‫البته من می‌دونستم بوساک از ‫خیلی وقت پیش دنبال تـو بود.
‫تو فکرش نرو.
‫آره.
‫نگران نباش.
‫این شجاعت تو رو نشون می‌ده!
‫دولت جدید یه مرکز جستجو و اطلاعات ‫راه‌اندازی کرده تا اون‌هایی که
‫گم شدن رو به آغوش دوست‌ها و ‫خانواده‌شون برگردونه.
‫دارن از کسایی که از نازی‌ها جون سالم به‌در بردن
درخواست اطلاعات می‌کنن تا با استفاده
‫از اون‌ها گمشده‌ها رو پیدا کنن.
‫می‌تونیم یه‌سر بریم اون‌جا.
‫هرموقع که خودت دوست داشتی.
‫یه‌وقتایی توی کمپ مثل الان...
‫وقتی که خورشید می‌خورد به‌صورتم،
چشم‌هام رو می‌بستم و می‌خوابیدمم
‫اما همیشه یه‌چیزی از اون خلسه‌ای ‫که درش بودم بیدارم می‌کرد
‫و چهره واقعی اون‌جا در نظرم هر لحظه
‫بدتر می‌شد.
‫نا اُمیدکننده‌تر...
‫اون‌جا بود که یاد گرفتم ‫از خورشید متنفر بشم.
‫اگه از نظرت بهتره بریم اون‌جا...
‫میام.
‫هنری، عطرهایی که قبل از جنگ ‫تولیدشون رو شروع کرده بودیم
‫همون‌هایی که طرح‌ش رو برادران ورث‌هایمر رد کردن
‫چون نمی‌خواستن عطرهای شماره پنج‌مون ‫از روی بورس بیفته...
‫هنوز نمونه‌هاشون رو داری؟
‫آره.
‫اما ورث‌هایمرها واقعاً زرنگ بودن ‫که جلوی تولیدش رو گرفتن.
‫مطمئنم حتی از عطر شماره‌ی پنج هم ‫معروف‌تر می‌شد.
‫آره؛ آره؛ می‌دونم.
‫سریعاً برام ارسال‌شون کن.
‫می‌خوام بهترین‌هاشون رو ‫روانه بازار کنم.
‫رقابت به حدی بالا می‌ره که
‫ورث‌هایمرها مجبور می‌شن بدهکاری‌شون ‫رو پرداخت کنن
‫چنین جراتی ندارم...
‫هنری...
‫هرچی نوشته و اسناد داشتم توی ‫زمان جنگ از بین رفت.
‫برای این‌که بتونم دوباره تجزیه‌وتحلیل‌شون ‫کنم زمان می‌خوام.
‫به اون نمونه‌ها نیاز دارم
‫اگه موقع انتقال بشکنن یا گم بشن، ‫برای همیشه از بین می‌رن.
‫با هم درست‌شون کردیم؛ ‫برای همین من فقط بخشیش رو بلدم.
‫بیا پاریس و کمکم کن.
‫من به خلاقیت و ایده‌هات نیاز دارم.
‫خب خودت که بهتر می‌دونی ‫نمی‌تونم بیام پاریس.
‫اما تنها راهش همینه.
‫نمی‌تونم! خیلی خطرناکه
‫پس فکرکنم بهتره یه‌مدت ‫این برنامه رو به تعویق بندازیم.
‫خب حق با توئـه البته؛ واقعاً خطرناکه.
‫نیروهای فرانسه می‌خوان ویشی رو به جرم ‫همکاری با بیگانه‌ها اعدام کنن
‫که اینطور.
‫بذار ببینم چی می‌شه.
‫بلاخره که یه راهی هست...
‫نمی‌تونی بری پاریس! تو رو ‫هم مثل من تبعید کردن.
‫اگه دستگیرت کنن مستقیم ‫می‌فرستنت زندان!
‫احتمالاً.
‫دوباره داری نقشه می‌کشی و این یعنی ‫باز هم پای پول وسطه!
‫پول و موقعیت!
‫و اگه بهم کمک کنی نقشه‌ام ‫رو اجرایی کنم؛ سهم‌ت رو می‌گیری.
‫من مثل گردن‌بند خوش‌شانسی‌ت می‌مونم؛ ‫یادت نیست؟
‫همیشه همین‌طور بوده.
‫می‌خوام یه بوتیک توی سوئیس باز کنم؛
‫وقتی کسب و کارم رو کامل در اختیار بگیرم؛
‫تو رو هم میارم پیش خودم
‫قول میدی؟
‫من و تو سرنوشت‌مون به‌هم گره خورده.
‫خب راستش فکر به‌شدت وسوسه‌کننده‌ایه.
‫به‌غیر از قسمتِ رفتن به پاریس.
‫آره می‌دونم. کمکت نکردیم.
‫تو این فکر بودم که از پیر کمک بخوام؛ ‫اون نفوذ و آشنا زیادی داره اما...
‫نمی‌دونم چطوری راضی‌ش کنم.
‫می‌تونی باهاش سکس کنی!
‫خدای من.
‫معلومه که نـه.
‫نمی‌دونم چرا؛ اما این که‎ ‫خواسته‌هاش رو رد می‌کنم باعث خوشحالیم می‌شه
‫من باهاش سکس می‌کنم خب!
‫نـه.
‫خیلی‌خب؛ پس فقط باهاش صحبت می‌کنم.
‫- تو؟ اون اصلاً تو رو نمی‌شناسه. ‫- آهان؟
‫-توی مهمونی با هم آشنا شدیم و کلی خوش گذشت ‫- السا؟
‫اگه می‌خوای بهت کمک کنم؛ ‫باید اجازه بدی که بهت کمک کنم.
‫خواستم خودم بیام و شخصاً این‌جا ‫رو به‌تون نشون بدم آقای دیور.
‫جایی که باور دارم می‌تونیم با هم
‫برند رویایی خودمون رو تاسیس کنیم.
‫این شما و این، خانه‌ی مُد دیــور.
‫حرف نداره؛ شما واقعاً نابغه‌ایـن.
‫و بی‌نهایت سپاسگزارم که ‫خودتون شخصاً تشریف‌فرما شدین
‫و همچین جای خارق‌العاده‌ای ‫رو انتخاب کردین.
‫از نگاه من‌که مثل یه قصر می‌مونه.
‫به جای خونه؛ می‌تونیم اولین قصر مُد رو ‫تاسیس کنیم.
‫آره اما...
‫نه؛ نه؛ نه؛ نه. ‫هیچ جای تردیدی نیست.
‫هیچ جایی.
‫بهم اعتماد کنید؛ این همون چیزیه ‫که رویاش رو داشتیم.
‫زیادی بزرگه.
‫اما نکته‌ش همـینه!
‫سرمایه زیادی در اختیارتون گذاشته شده،
‫و در آینده هم قراره شاهد موفقیت‌های ‫زیادی باشیم.
‫بنده دوست دارم خانه‌ی مُدم شخصی باشه؛
‫دوست دارم به شیک بودنش معروفه بشه؛ ‫نه بزرگی‌ش.
‫شیک بودن قربان...
‫کریستین؛ برندت به‌اندازه کافی شیک و زیبا ‫خواهد بود. چون طراحش تویی!
‫اما ساخت‌مون خانه‌ی مُدمون باید جوری باشه ‫که بقیه ما رو پادشاهان مُد خطاب کنن.
‫بله؛ بتونه نشان‌دهنده موفقیت بزرگ ‫نام بوساک باشه!
‫آره.
‫- و همینطور نام دیور. ‫- بله و نام، دیور.
‫اما آقایون لطفاً...
‫احساس می‌کنم داریم هر لحظه از توافقی ‫که داشتیم فاصله می‌گیریم.
‫از اهداف و طرح‌هاش.
‫دوست من...
‫- من شش میلیون فرانک در اختیارتون گذاشتم. ‫- بله.
‫به علاوه تمامِ اعتماد ام.
‫حالا وقتشه شما خودتون رو ثابت کنید.
‫آقایون، آقایون...
‫برای این‌چیزها وقت نداریم.
‫باید یه تیـم جدید استخدام کنیم،
‫چیزهایی که لازم داریم رو جور کنیم
‫چیزهایی که به‌شدت کم‌یابـن؛ ‫و همینطور یه خیاط هم نیاز داریم.
‫بله.
‫خوبه.
‫می‌گم جورج مدارک و برگه ها رو آماده کنه،
‫بعدش می‌تونیم ساخت و ساز رو شروع کنیم.
‫- جورج؟ ‫- خودم بهش رسیدگی می‌کنم.
‫روز خوبی داشته باشین؛ آقایون!
‫و...
‫به این می‌گن پیشرفت!
‫پیر، واقعاً ازت ممنونم.
‫مهمونی دیشب واقعاً عالی بود.
‫آره واقعاً همینطور بود السا.
‫جرمنی کجاست؟ می‌خوام ‫از اون هم تشکر کنم.
‫زیاد با آب و هوای این‌جا سازگار نبود.
‫امروز صبح سوار قطار شد که برگرده پاریس.
‫مطمئنی به‌خاطر آب و هوا بوده و نه به‌خاطر کوکو؟
‫هرچیزی که بهت گفته مطمئن باش دروغه!
‫من‌که نمی‌دونم بین شما دو نفر چه اتفاقی افتاده.
‫اما می‌دونم کوکو خیلی پشیمونه!
‫علاقه به مردم کوکو رو سردرگم می‌کنه ‫و مشخصه از تو خوشش میاد.
‫خب البته که از هم بدم‌مون نمیاد.
‫دعوا کردین؟
‫حدس می‌زنم که همینطوره.
‫- پس اون تو رو فرستاده؟ ‫- خانم...
‫نه.
‫- آقا؟ ‫- نه.
‫نه اون...می‌خواد یه‌کار خیلی خطرناک انجام بده
‫می‌خواد برگرده پاریس.
‫ممکن نیست.
‫می‌خواد خواهرزاده‌ش آندره و ‫دخترش رو ببینه.
‫آندره؟ مشکلی براش پیش اومده؟
‫سل گرفته و تحت درمانه.
‫متاسفانه زیاد حالش خوب نیست.
‫نمی‌تونه کسی رو بفرسته ‫بیارنش این‌جا؟
‫حالش خیلی بده پیر!
‫از وقتی خواهرش خودش رو کشت،
‫آندره برای کوکو مثل پسر خودشه.
‫خودت که می‌دونی چقدر دوستش داره.
‫آره.
‫نمی‌تونیم جلوش رو بگیریم.
‫اما با خودم گفتم شاید تو بتونی ‫یه‌کاری کنی.
‫اگه مثلاً با خودت ببریش،
‫مقامات پاریس نمی‌تونن ‫بلایی سرش بیارن.
‫خدای من؛ این زن همیشه با ‫کاراش من رو متعجب می‌کنه.
‫آره؛ منم همینطور.
‫اما هم‌چنان دوستش داریم.
‫من دو ساعت دیگه می‌رم.
‫پس کمک‌ش می‌کنی؟
‫برای آندره و برای این‌که دلم می‌سوزه، آره.
‫واقعاً خوشحال می‌شه، قول میدم.
‫خب پس الان می‌رم جمع کنیم ‫و یکم دیگه میایم بیرون.
‫میاین بیرون؟
‫من‌که نمی‌تونم تنهاش بذارم!
‫ممنون پیر. ممنون.
‫من پا پس نمی‌کشم!
‫سعی نکن به عنوان وکیلم ‫من رو منصرف کنی.
‫نه؛ نه؛ نمی‌خوام ‫همچین کاری کنم.
‫فقط پدر زنم پیر لوال رو دستگیر کردن
‫و می‌خوان به جرم خیانت اعدامش کنن
‫- خدای من. ‫- چون ظاهراً توی دروان اشغالِ رهبری
‫حکومت ویشی رو برعهده داشته.
‫به‌نظر می‌رسه دوگـل هنوز می‌خواد
‫کسایی که خیانت کردن رو مجازات کنه.
‫برای همین از نظرم بهتره از شکایتت ‫صرف‌نظر کنی.
‫نه؛ ممکن نیست.
‫حداقل خوبه که پاریس نیستی.
‫حداقل جات امنه.
‫کی بود؟
‫هیچیکس.
‫خب؛ مژدگونی بده!
‫پیر موافقت کرد ما رو ببره پاریس؛ ‫پس زودباش وسایلت رو جمع کن.
‫به‌خدا که خر کردن مردها تو خونـته!
‫- بهتره بگیم تو خون دوتامون. ‫- ممنون.
‫قابلی نداشت.
‫الان که قراره برم وسط جنگ؛ بهتره ‫سلاح‌ام رو آماده کنم.
‫چون توی پاریس منتظرمن!
‫سلاح! خوشم اومد خدایی!
‫می‌خوام برم به‌دیدار هنری.
‫یه چیزی که نیاز دارم دست اونه.
‫تو هم تا اون موقع به آندره و گابریل
‫کمک می‌کنی وسایل‌شون رو جمع کنن
‫و اگه پیر خواست بیاد دنبالم ‫دست‌به‌سرش کنی.
‫السا.
‫پیر ممنونم!
‫باعث افتخارمه!
‫ترتیب دادم راحت وارد پاریس بشیم.
‫هیچ کاری به‌مون ندارن؛ فقط نباید ‫زیاد اون‌جا بمونی.
‫وقتی که آندره رو دیدم سریع ‫برمی‌گردیم سوئیس.
‫خوبه.
‫از این‌که بیمار شده واقعاً ناراحت شدم.
‫کاش زودتر بهم می‌گفتی...
‫نمی‌خواستم مزاحمت بشم.
‫هرچقدر سعی می‌کنیم از هم دور باشیم ‫ زندگی باز ما رو می‌ذاره سر راه هم.
‫بحث کسب‌وکار و زندگی کاملاً جداست.
‫همیشه می‌تونی رو کمک من ‫حساب باز کنی.
‫سوارشو السا.
‫ممنونم.
‫از هیچی خوشم نیومد.
‫از هیچی!
‫این ساختون...
‫این...
‫این ساختمون به‌شدت بزرگ...
‫انگار یه مقبره‌ست!
‫مثل یه آرامگاه می‌مونه!
‫خلاقیتم اون‌جا به‌کل از بین می‌ره!
‫خودم هم از بین می‌رم.
‫ببخشید. بد موقع مزاحم شدم؟
‫خوبم...
‫خب رک و راست به‌شون بگو ‫خوشت نیومد.
‫آره ولی به حرفم گوش نمی‌دن ‫هیچ‌کدوم‌شون اهمیت نمی‌دن.
‫یه نگاه عجیبی توی چشم‌های بوساکه! ‫یه‌جوریه...
‫انگار نارضایتی رو حس می‌کنه!
‫مثل یـه مـار منتظر ‫اظهار نظرت می‌مونه.
‫خدایا خودم رو درگیر چه اوضاعی کردم!
‫خودت رو درگیر چه اوضاعی کردی؟
‫یه فرصت بی‌نظیر که توی زندگی‌ هر آدمی ‫فقط یـه بار پیش میاد، گیرت اومده.
‫این رو فراموش نکن!
‫اون‌ها می‌خوان پیشرفت کنی.
‫یه جوری باهاشون کنار بیا.
‫به للونگ گفتم که می‌خوام استعفا بدم؛ ‫خیلی ناراحت شد.
‫اصلاً مطمئن نیستم دارم کار درست ‫رو می‌کنم یا نـه.
‫فقط...نمی‌دونم...
‫کجا می‌ری؟
‫می‌رم آب بخورم.
‫نمی‌خوای که پیشنهاد بوساک رو رد کنی، نه؟
‫نمی‌دونم؛ یعنی می‌دونم...
‫یه ساختمونه دیگه کریستین!
‫توی مسیر موفقیت باید سر خیلی چیزها ‫کوتاه بیای.
‫نمی‌خوام کوتـاه بیام!
‫می‌خوام رویای واقعی‌ام رو به واقعیت ‫تبدیل کنم
‫و توی اون ساختمون مسخره و کسشعر ‫همچین چیزی ممکن نیست.
‫می‌تونی؛ خواهش می‌کنم!
‫ژاک اصلاً می‌دونی چیه؟ ‫تو درک نمی‌کنی.
‫چون تو طراح نیستی.
‫نمی‌دونی یه کار خلاقانه چه ‫نکاتی رو می‌طلبه!
‫خیلی‌خب.
‫چی؟ نه ژاک خواهش می‌کنم ‫نرو! وایسا.
‫نه؛ ژاک. وایسا.
‫خواهش می‌کنم! ببخشید.
‫باید برم سروقت کارهای خودم.
‫- منم کار خودم رو دارم ‫- بی‌خیال!
‫- زندگی خودم رو دارم. ‫- ببخشید.
‫خواهش می‌کنم نـرو!
‫ژاک وایسا! خواهش می‌کنم. لطفاً.
‫هروه فکر می‌‌کنه بهتره من یه‌سر برم
‫مرکز جستجو و اطلاعات گمشده‌ها.
‫نه! معلومه که نه.
‫اینقدر نگران نباش! من حالم خوبه.
‫گفتم شاید به خودم هم کمک کنه.
‫ممکنه یاد اون‌ روزها بیفتی!
‫خواهش می‌کنم مراقب سلامتیت باش.
‫خواهش مندیم فرم پذیرش موجود
‫در راهرو ورودی را تکمیل کنید.
‫ببخشید؟ من کاترین دیور هستم.
‫توی کمپ راونسبورک بودم.
‫ممنونم که تصمیم گرفتین به ما کمک کنین.
‫خواهش می‌کنم.
‫بالا سمت چپ.
‫خانم؟ خانم حالتون خوبه؟
‫می‌خواین کمک‌تون کنم بلند شین؟
‫ببخشید.
‫26 سالش بود.
‫اطلاع دارین توی کدوم کمپ کار می‌کرده؟
‫به‌نظرت می‌تونن پیداش کنن؟
‫خانم‌ها و آقایان لطفاً ‫برین جلـو.
‫جهت اطلاع از...
‫طبقه‌ی بالا به تمام سوالات‌تون پاسخ می‌دن.
‫جهت اطلاع از...
‫لطفاً از پله‌های سمت چپ استفاده کنید.
‫اگر از عزیزان گمشده‌تون عکسی دارید، ‫همین حالا آماده‌ش کنید.
‫این دخترمه!
‫من کاترین دیور ام.
‫خانم دیور! ممنونم که اومدین.
‫ما سعی داریم کسانی که از کمپ ‫برگشتن رو با
‫پاریسی‌هایی که همچنان دنبال عزیزان گمشده‌شون ‫می‌گردن، آشنا کنیم.
‫هرکاری از دستم بربیاد انجام می‌دم.
‫امیدوارم بتونید اطلاعاتی در اختیارمون ‫قرار بدید که موثر باشه
‫ببخشید.
‫درمورد تبعیدشدگانی که در کمپ راونسبورک ‫اسکان داشتن.
‫هر نوع اطلاعاتی به‌کارمون میاد.
‫ایشون خانم کارپنتیر هستن. ‫دنبال خواهرشون می‌گردن.
‫خواهرشون رو براتون توصیف می‌کنن؛ ‫شاید ایشون رو به‌خاطر بیارین.
‫ممنون بابت کمک‌تون. ‫واقعاً ممنونم.
‫این خواهرمه...
‫توی راونسبورک بوده.
‫چیزی ازش نمی‌دونین؟
‫می‌شه یه‌چیزی بگین؟
‫ممنون.
‫شب بخیر خانم.
‫ممنونم.
‫یادته وقتی اون اوایل کریستین اومد ‫این‌جا کار کنه چی گفتی؟
‫واقعاً تحت تاثیر قرار گرفته بودم.
‫گفتی اگه من جوون‌تر بودم؛ هرجا می‌رفت ‫دنبالش راه می‌افتادم.
‫آره؛ یادمه.
‫اما نیازی نیست نگران چیزی باشی لوسین.
‫جنگ من رو حتی بیشتر از زمان پیر کرده.
‫من نگران شما نیستم خانم.
‫ولی واقعاً کریستین رو تحسین می‌کنم.
‫من بهترین‌ها رو براش می خوام
‫با این حال؛ اداره خانه‌ی مُد خودت
‫اقدامی به‌شدت دشوار و بی‌رحمه.
‫و کریستین، توانِ گرفتن
‫تصمیمات دشوار رو نداره
‫همینطور توانی برای ‫برای جنگیدن برای
‫چیزهایی که در این ‫راه به‌شون برمی‌خوره.
‫بوساک رو هم که می‌شناسی...
‫آره؛ من و مارسل دوست‌های قدیمی هستیم.
‫کریستین رو به نابودی می‌کشونه.
‫از چیزی که ما درمورد ‫کریستین تحسین می‌کنیم،
‫سواستفاده می‌کنه.
‫بیچاره کریستین به بدترین روز میفته.
‫کریستین تو دست و پایی!
‫کار رو حل می‌کنه.
‫قطعاً.
‫بوساک بهترین و باشکوه‌ترین چیزها رو می‌خواد.
‫عالیه.
‫درسته. فکرکنم بهتره...
‫آره؛ اون رو جابه‌جا می‌کنیم.
‫کاترین!
‫خسته به‌نظر می‌رسی!
‫خوبم کریستین!
‫اون آدم‌ها...
‫به کمک نیاز دارن.
‫هنوز عزیزان‌شون رو پیدا نکردن.
‫کار موثریه؛ دوست دارم انجامش بدم.
‫اما درست گفتی. خستمه.
‫باید استراحت کن.
‫برو پیش آندره.
‫اما هتل رو ترک نکن؛ ‫نمی‌خوام کسی ببینتت.
‫باشه.
‫فقط لطفاً دست بجنبـون!
‫بعدش بهم خبر بده تا ‫تشریفات بازگشتت رو مهیا کنم.
‫داری می‌ری؟
‫همسرم منتظرمه.
‫آهان آره.
‫مراقب باش.
‫خاله جان! خدای من. بلاخره اومدین.
‫آره. السا هم همراهمه.
‫کمک‌تون می‌کنه وسایل‌تون رو جمع کنید
‫منم تا اون موقع یه‌کاری ‫دارم انجام می‌دم.
‫مطمئنی می‌خوای بری بیرون؟ ‫خطرناکه‌ها!
‫سلام عزیزدلم.
‫- چقدر خوشگل شدی! ‫- همچنین.
‫واقعاً از دیدن‌تون خوشحالم.
‫عزیزم من باید به یکی زنگ بزنم.
‫آره. آره. ‫خب چمدون‌تون کجاست؟
‫کریستین، چی شده؟
‫هیچی فقط...
‫چندتا از وسایلم رو فراموش کردم.
‫چی شده؟
‫بوساک...
‫می‌خواد مجبورم کنه تو ساختمانی که دوست ندارم
‫خانه‌ی مُدم رو تاسیس کنم.
‫می‌دونین خانم زنکر؛ من مدت‌هاست ‫چنین رویایی دارم.
‫و یه‌چیزایی درمورد فضای مناسبِ ‫کارـم سرم می‌شه!
‫منزله‌ی زیبایی و ظرافت، صمیمیتـه!
‫- سادگی دیگه؟ ‫- آره.
‫اون می‌خواد من رو بذاره تو یه‌جایی ‫مثل مقبره؛ می‌میرم اون‌جا!
‫- خب درمورد این موضوع باهاش صحبت کن. ‫- صحبت کردم.
‫گوش نمی‌ده؛ منم حوصله‌ی ‫بحث و جدل ندارم.
‫می‌بینم که این‌جا رو نشانه‌گذاری کردی.
‫اون‌جا خونه‎ی مُد رویاهامه می‌دونید...
‫کوچیک و شخصی؛ اما شیک و زیبا.
‫چندتا اتاق کـار داره.
‫از نگاه من تو همچین جایی می‌تونی
‫طرح‌های خارق‌العاده و منحصربه‌فرد خلق کنی.
‫آره و عالیه.
‫نزدیکِ پلازا و لنکستر و بریستوله.
‫این‌طوری مشترهات از کشورهای دیگه ‫هم راحت می‌تونن پیدات کنن.
‫دقیقاً.
‫- آره. ‫- بله.
‫اما سلیقه لفت‌ولعاب‌گونه‌ی بوساک ‫اون‌جا رو نمی‌پسنده.
‫هرگز هم نمی‌پسنده.
‫اگه واقعاً دوستش داری، براش بجنگ!
‫ببین؛ می‌دونم که می‌خوای ‫بهم کمک کنی
‫ممنونم، اما نه من...
‫ظاهراً باید برم دنبال رویای دیگه‌ای!
‫این...این رویای من نیست.
‫این رویای من نیست.
‫پیر!
‫تو آوردیش پاریس، نـه؟
‫داد و فریاد نکن!
‫دیدن داشتی با شنل از یه ماشین ‫بیرون می‌اومدی!
‫خب که چـی؟
‫سر به سر من نذار داداش!
‫می‌دونستم رفتی سوئیس اون رو ببینی و ‫الان هم که آوردیش پاریس.
‫بس‌کن! گفتم بس‌کـن!
‫واقعاً نمی‌فهمم چطور تونستی ‫اینقدر احمق باشی!
‫کمک نیاز داشت!
‫برای چی؟ برای این‌که ما رو بُکشه؟
‫مگه یادت رفته اون با نازی‌ها ‫همکاری می‌کرد؟
‫الان دیگه می‌دونه کارش اشتباه بوده.
‫شوخی‌ت گرفته!
‫اون سعی داشت با استفاده از قوانین آریایی ‫کسب و کار ما رو بدزده!
‫دقیقاً همون قانونی که نازی‌ها برای
‫کشتن عزیزان‌مون ازش استفاده کردن.
‫خواهرزاده‌ش مریض شده بود ‫و به کمک نیاز داشت
‫خب راستش اصلاً مهم نیست.
‫وقتی نیروهای داخلی بفهمن این‌جاست، ‫سریعاً دستگیرش می‌کنن
‫و دقیقاً اون بلایی که سر لوال آوردن رو ‫سر اون هم میارن.
‫منظورت از «وقتی» چیه؟
‫گفتی «وقتی نیروهای داخلی بفهمن این‌جاست»،
‫اون شریک کاری ماست!
‫فکر می‌کنی می‌تونیم همچین ‫رسوایی‌ای رو از اسم‌مون پاک کنیم؟
‫شاید تو ذات واقعی اون رو نبینی؛ ‫ولی من می‌بینم!
‫هنری؟
‫دوشیزه...
‫از دیدن‌تون خوشحالم.
‫سلام هـنری؛ دلم برات تنگ شده بود.
‫یه‌چیزی براتون آماده کردم.
‫فرزندِ طرد شده‌مون!
‫دیگه یتیم نیست...
‫خدای من.
‫شروع کنیم؟
‫آره. وقت زیادی نداریم.
‫مـارسل!
‫ری‌موند؟
‫دوباره بگو ببینم؛ چرا به‌جای این‌که پیش ‫من کار کنی، رفتی زیر بال و پر للونگ؟
‫چون می‌دونستم من رو می‌نشونی ‫پشت میز!
‫عمراً. من برای تو احترام زیادی قائلم!
‫خـوبه.
‫حالا می‌خوام این احترام رو برای دیور که ‫می‌خوایم درباره‌ش صحبت کنیم هم قائل بشی.
‫ببخشید؛ ما قرار مدارـمون رو گذاشتیم ‫تموم شده.
‫للونگ باید ازش دل بکنه!
‫نیومدم درموردِ للونگ صحبت کنم.
‫اومدم درباره‌ی تـو و چیزی که می‌خوای ‫از کریستین بسازی صحبت کنیم.
‫اگه به دیور اجازه بدی راه ‫خودش رو بره،
‫خانه‌ی مُـدی رو برات می‌سازه که ‫همیشه آرزوش رو داشتی.
‫اما اول باید یه جایی براش جور کنی که ‫الهام‌بخشش باشه.
‫الان دیگه شدی فرشته‌ی نجات اون؟
‫نه؛ من هم دوست اونم و هم دوست تـو.
‫اگه این راه رو ادامه بدی، سرمایه‌ت ‫به بـاد می‌ره و دود می‌شه می‌ره هوا.
‫ببین مارسل؛ من مطمئنم تو ‫خواسته‌های دیور رو درک نمی‌کنی.
‫خواهش مندیم فرم پذیرش موجود
‫در راهرو ورودی را تکمیل کنید.
‫سلام.
‫من دنبال همسرم می‌گردم.
‫می‌شه اون رو هم بدین؟
‫این عکسشه، آره عکسشه ‫احتمالاً توی راه گم شده
‫ببخشید؛ ندیدمش.
‫ممنونم.
‫میز وسایل پزشکی کجاست؟
‫خانم همین رو برین جلوتر، سمت راست.
‫من جیکوب فریدمن هستم.
‫کاترین دیور!
‫کاترین دیـور؟
‫خانم دیور...بنده فکرکنم پدرتون رو می‌شناسم.
‫مائور دیور؛ درستـه؟
‫بله.
‫من توی کلیـان زندگی می‌کنم؛ ‫پدر شما هم همون‌جاست.
‫خیلی چیزها درموردش دخترش کاترین ‫برای من تعریف کرده بود.
‫واقعاً خوش‌شانسه ‫که صحیح و سالم برگشتین.
‫خیلی خوش‌شانس...
‫خب، اسم دختر من تانیاست.
‫اون هم مثل شما عضو ‫نهضت مقاومت بود.
‫التماسش کردم نره؛ ‫اما می‌خواست مبارزه کنه
‫بهم گفتن فرستادنش به راونسبورک!
‫همون‌قدر که بقیه می‌گن ‫جایی بدی بود؟
‫یه کمپ زندانی معمولی بود دیگه.
‫یه عکس از تانیا دارم؛ قبل از این‌که ‫ببرش اونجا.
‫ببین چقدر چه چشم‌های خوشگلی داره.
‫می‌شناسینش؟
‫می‌شه یه‌چیزی بگین؟ هرچیزی...
‫نه متاسفم.
‫ندیدمش.
‫مطمئنین؟
‫هردوتاتون هم‌زمان اون‌جا بودین.
‫خواهش می‌کنم؛ باید پیداش کنم.
‫خیلی‌ها جون سالم به‌در نبردن.
‫اما ممکنه اون زنده باشه!
‫لطفاً یه‌بار دیگه با دقت نگاه کنید.
‫یه‌بار نگاه کنین.
‫متاسفم.
‫خواهش می‌کنم.
‫کاری از دستم برنمیاد.
‫ببخشید که مزاحم‌تون شدم.
‫عکسش...
‫بمونه پیش‌تون شاید یه‌وقتی یادتون اومد!
‫- اومد! اومد. ‫- آخ‌جون. اومد.
‫بریم.
‫السا ماشین بیرون منتظره.
‫برای سفرمون آماده‌ای؟
‫آندره؛ می‌بینم که ‫حالت خیلی خوبه!
‫جنابِ ورث‌هایمر.
‫بله؛ درمانم پیشرفت زیادی داشته.
‫باید هرچه‌سریع‌تر بریم. ‫کوکو کجاست؟
‫توی اتاق پذیراییـه.
‫کوکو؟
‫چیه؟
‫این‌جا اصلاً امن نیست.
‫برادرم پائول ممکنه نیروهای داخلی
‫رو خبر کرده باشه بیان دنبالت!
‫چی‌کار می‌کنی؟ باید بریم.
‫پاریس...
‫چقدر از آخرین باری که ‫این‌جا بودم تغییر کرده.
‫خیابون‌ها پر بودن ‫از پرچم‌های نازی؛
‫اما الان دیگه خبری ازشون نیست.
‫و من همچنان اجازه ‫ورود به شهری که
‫عاشقش هستم رو ندارم.
‫مجبورم مثل یه خلاف‌کار
‫این ور و اون ور قایم بشم.
‫من قرار نیست این‌جا وایستم و
‫غر غرهات درباره ‫آلمانی‌ها رو گوش بدم.
‫آندره رو دیدم.
‫مریض نبود!
‫اومدی این‌جا چیکار کنی کوکو؟
‫اگه خر کردن من رو در نظر نگیریم.
‫اومدم عطرم رو بردارم ببرم.
‫از چی صحبت می‌کنی؟
‫قراره شر کسب و کارتون رو کم کنم.
‫دیگه هیچکس عطر شنل شماره‌ی 5 رو نمی‌خره.
‫چون من یه‌چیزی بهتر درست کردم.
‫عطر مادمازل شنل شماره‌ی 1.
‫به دنیا می‌گم که شماره‌ی 5 دیگه
‫عطر مورد علاقه‌ی من نیست،
‫این‌که از این کپیِ افتضاح از ‫عطر من ناراضی‌ام.
‫دیگه کسی حتی سمتشم نمی‌ره.
‫عمراً همچین اتفاقی بیفته.
‫اگه پولی که بهم بدهکاری رو ندی؛
‫می‌بینی چقدر خوب هم اتفاق میفته.
‫تخریب متقابل؟
‫همین رو می‌خوای؟
‫می‌تونی جلوم رو بگیری.
‫یا می‌تونی بذاری برم.
‫اما اگه جلوی من رو بگیری، اون‌ها ‫من رو دستگیر می‌کنن پیر.
‫می‌اندازنم زندان و شاید من رو بکشن!
‫پائول گفت نباید بهت اعتماد کنم ‫و راست می‌گفت!
‫اون من رو می‌شناسه.
‫نه مثل تو.
‫من تو رو نمی‌شناسم.
‫من رو می‌شناسی؟
‫آره.
‫آهای. آهای. آروم.
‫بذار کمکت کنم؛ باشه؟
‫فقط باید از این‌جا برم، باشه؟
‫کاترین، مطمئنی؟
‫آره کریستین. نگران نباش.
‫نگران نباش. صحیح و سالم می‌رسونمش ‫اون‌جا.
‫نگران نیستم.
‫خواهش می‌کنم؛ من فقط می‌خوام که ‫تو جایی باشی که...
‫برو جواب بده؛ شاید کار مهمی داشته باشن!
‫جواب می‌دم؛ ولی می‌شه یه لحظه ‫صبرکنی؟ باشه؟
‫جدی می‌گم کاترین.
‫الو؟ خانم زنکر؟ بله؟
‫یه لحظه من رو می‌بخشید...
‫خواهرم داره می‌ره پیش پدرم، توی کلیــن...
‫می‌شه بعداً باهاتون تماس بگیرم؟
‫کت...
‫چی؟
‫پس می‌بینم‌تون...امروز عصر.
‫آره. الان گوشی رو قطع می‌کنم ‫باشه؟
‫کاترین؟
‫چقدر این خوبه!
‫هنوز هم می‌تونی غوغا به‌پا کنی‌ها!
‫آره؛ این رو با هنری با هم درست کردیم.
‫گفتم حالا که نمی‌تونیم عطر شماره‎ی 5 ‫رو تولید کنیم،
‫باید عقل‌مون رو به‌کار بندازیم ‫و یه‌چیز جدید خلق کنیم
‫تا بازار و اسم و رسمم رو دوباره ‫از آن خودم کنم.
‫پیر بیچاره...
‫به‌نظرت اگه بفهمه کمکت کرده تا ‫علیه‌‌ش چنین جنگی راه بندازی واکنشش چیـه؟
‫می‌دونه. بهش گفتم.
‫بهش گفتی و اجازه داد از پاریس بری؟
‫چاره ای نداشت.
‫اون عاشقمه!
‫آره؛ همین کافیه.
‫اون دیگه چیـه زنیکه دیوونه؟
‫یه‌چیزی که کمک می‌کنه بخوابم.
‫اختراع خودم نیست ولی به همون ‫اندازه عالیه.
‫خیلی خستمه السا.
‫و با این حال...نمی‌تونم بخوابم.
یعنی این کمکت می‌کنه بخوابی؟
‫دوست نداری یکمم به من بدی؟
‫واقعاً؟
‫هرجور راحتی.
‫می‌شه فقط خودت برام بزنی‌ش؟ چون من...
‫درد داره؟
‫یه‌ذره.
‫خیلی‌خب.
‫نفس بکش.
‫آی. آی.
‫آی.
‫الان دیگه دوتامون می‌تونیم ‫استراحت کنیم.
‫حق‌مونه.
‫یه کسب و کار تازه هم پیش رومونه.
‫پـات رو بذار این‌جا.
‫ممنون.
‫واقعاً باورم نمی‌شه؛ شوکه شدم.
‫چطوری راضیش کردی؟
‫من بهت ایمان دارم کریستین.
‫و راستشو بخوای، وقتی که پیش بوساک بودم
‫فهمیدم وقتشه یه‌حرکتی ‫هم برای خودم بزنم.
‫من هنوز هم مشتاق‌ اکتشاف ام کریستین.
‫من و لوسین به‌اندازه کافی در کنار هم بودیم.
‫می‌خوام یه‌چیز جدید خلق کنم.
‫آقای بوساک برای خریدن این مکان ‫یه شرطی گذاشته،
‫اونم اینه که زمانی ‫که تو داری آثارت رو
‫خلق می‌کنی، من هم ‫اون‌جا رو اداره کنم.
‫خواسته‌ی من مشارکته.
‫می‌خوام توی این سفر همراهت باشم، ‫تا ازت حمایت کنم
‫تا ازت محافظت و به موفقیت‌ ‫هردومون کمک کنم.
‫قبول می‌کنی؟
‫خانم زنکر، از خدامه کسی مثل شما ‫توی این راه همراهم باشه.
‫برای اولین بار بعد از مدت‌ها
‫خوشحالم کردید!
‫- بریم؟ ‫- آره.
‫کاترین؟
‫خیلی خوشحالم که اومدی این‌جا.
‫می‌خوام این رو بدونی.
‫ممنونم بابا.
‫ترجمه از «آیــــدا» ‫::. Ayda.NDR .::
‫من رو ببخش...
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.