ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫مترجم: «محمدعلی sm» ‫در تلگرام mmli_Subs@
‫« ظاهر جدید » ‫" فصل اول - قسمت اول "
‫[در جنگ جهانی دوم، آلمان‌ها پاریس را ‫ به مدت ۴ سال اشغال کردند
‫و فرانسوی‌ها را مجبور کردند تا ‫ تسلیم حکومت ستمگر نازی‌ها شوند.]
‫[زمانی که جنگ به اتمام رسید، یک طراح مد ‫ تبدیل به نماد امید فرانسه شد.]
‫[این داستان بیانگر نقش طراحی ‫ در بازگشت روحیه و زندگی به جهان است.]
‫[براساس رویدادهای واقعی]
‫[پاریس، ۱۹۵۵]
‫عزیزم، ‫دست رو دلم نذار.
‫بقیۀ طراح‌ها برام مهم نیستن.
‫خسته‌ام می‌کنن. ‫همیشه می‌کردن.
‫اما دوشیزه شنل، ‫ایشون کریستین دیور هستن.
‫دیور؟
‫اومدم اینجا تا درمورد شرکت شنل حرف بزنم. ‫درمورد بازگشتم.
‫اولین کالکشنم بعد از بستن بوتیکم ‫ موقع شروع جنگ.
‫امروز توی سوربن ‫ از دیور تقدیر میشه.
اطلاع داشتین؟
‫خوشبختانه اصلاً اطلاع نداشتم.
‫قرار شده معروف‌ترین کارهاش
‫از ۸ سال پیش که شروع به کار کرده،
‫بازنگری بشه.
‫بله من...
‫شنیدم که آقای دیور ‫ این روزها بدجور بهم ریختن
‫و از همه قایم میشن ‫و ماتم گرفتن،
‫چون می‌دونن لایق ستایش‌هایی که ‫ ازشون میشه نیستن.
‫دلم خیلی برای دانشجویی‌هایی که ‫ توی سوربون زندانی بودن می‌سوزه
‫چون باید ایشون رو هم تحمل کنند.
‫دیور. ‫دیور. دیور.
‫صبح‌بخیر.
‫بابت تاخیری که به‌وجود اومده ‫ عذر می‌خوام.
‫مطمئن باشین که ‫ من هم مثل شما
‫برای این روز تاریخی ‫ هیجان زیادی دارم.
‫مدت زیادی نمونده ‫ تا آقای دیور از راه برسن.
‫دیور. ‫دیور. دیور.
‫داره بدتر میشه. ‫باید کمکم کنین.
‫ای خدا.
‫نمی‌ذارن برم داخل، ‫حالا هم می‌خوان کل مراسم رو لغو کنن.
‫- سسیل. ‫- بله؟
‫دخترا کی آماده میشن؟
‫کی کارشون دارین؟
‫همین حالا.
‫خانم زناکر؟
‫خانم بونژان، ‫مراسم رو با فشن‌شو شروع می‌کنیم،
‫و بعدش آقای دیور ‫ سخنرانی‌شون رو شروع می‌کنن.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، ‫به هیچ‌وجه.
‫آقای دیور اینطوری ترجیح میدن.
‫دیور. ‫دیور. دیور.
‫تموم شد، مگه نه؟ ‫کارت مرگ.
‫خانم دلاهی، ‫لطفاً بهشون بگین که...
‫نمی‌تونم بیام.
‫دیور. ‫دیور. دیور.
‫خانم‌ها لطفاً سریع‌تر. ‫برگردین سر جاهاتون.
‫سریع‌تر، سریع‌تر.
‫خانم، مگه قرار نبود ‫امروز دیگه خبری از پیشگویی نباشه؟
‫آقا اصرار داشتن.
‫بله، ‫الان هم من دارم اصرار می‌کنم.
‫قرار شد بعد از این که ‫ بخت آقا رو باز کردین، تشریف ببرین.
‫اما دوتا کارت دیگه مونده.
‫تمومش کنین لطفاً. ‫با هردوتونم.
‫کریستین، وقتی نمونده. ‫مدل‌ها رو فرستادم دیگه.
‫خانم‌ها و آقایون، ‫آثار کریستین دیور.
‫عصر نخست.
‫عصر در آسیا!
‫عصر در ریو!
‫می‌دونین که مرگ واقعی نیست.
‫آروم باشین. این دانشجوها ‫ خیلی جوان و سرزنده و زیبا هستن.
‫فقط چندتا سوال می‌پرسن ‫شما هم جواب‌های زیرکانه میدین.
‫می‌کدۀ خیاط!
‫دیور! ‫دیور!
‫مچکرم.
‫آقای دیور.
‫مچکرم.
‫باعث افتخاره تا ورود شما،
‫اولین طراح مدی که تو تاریخ ۷۰۰ ساله سوربون ‫ سخنرانی می‌کنه رو خوشامد بگم.
‫مچکرم.
‫به‌عنوان مشهورترین طراح در جهان، ‫قریب به یک دهه،
‫آیا از چیزی که ساختید ‫و انقلابی که به پا کردین، راضی هستین؟
‫من فقط می‌خواستم
زیبا‌ترین لباس‌های زنانه‌ای که ‫ تاکنون وجود داشته رو
‫طراحی کنم.
‫با اولین کالکشن‌تون در سال ۱۹۴۷، ‫به انسان‌ها کمک کردین تا زیبایی
‫و میل دوباره به زندگی رو بعد از ‫ تجربۀ وحشتناک جنگ جهانی دوم، پیدا کنن.
‫اینجا از این چیزا یادتون میدن؟
‫امروز از برترین دانشجویان اوت کوتور ‫از سراسر جهان
‫دعوت کردیم تا مهمان ما باشن.
‫امروز واقعاً یکی از بهترین لحظات زندگیمه. ‫مچکرم.
‫بهتره بحث اصلی‌مون رو شروع کنیم، ‫درسته؟
‫اولین سوال‌تون رو بفرمایین.
‫سلام آقای دیور.
‫سلام.
‫کوکو شنل این هفته بعد از ۸ سال دوری
‫به پاریس برمی‌گردن.
‫پیش از جنگ ‫ ایشون مشهورترین طراح مد بودن
‫و قول دادن که تاج و تخت‌شون رو ‫در دنیای اوت کوتور پس بگیرن.
‫احساس‌تون در این باره چیه؟
‫پس به گمونم باید یه تخت دیگه ‫ واسه نشستن پیدا کنم.
‫مُد، مُد. مُد اصلاً یعنی چی؟ ‫شما فکر می‌کنین دیور مُده؟
‫طراحی‌های دیور ریخت‌وپاش اضافیه.
‫من واسه ریخت‌وپاش اضافه وقت ندارم.
‫نه، .سبک من سادگیه
‫لباس نیست که زن رو می‌پوشه. ‫زنه که لباس رو می‌پوشه.
‫و حالا در سن ۷۰ سالگی ‫دارین برمی‌گردین.
‫الهام‌بخشه.
‫دست رو دلم نذار عزیزم. ‫هیچوقت حاضر نمی‌شدم شرکت شنل رو ترک کنم.
‫هیچوقت.
‫خودم ساختمش. ‫ببین چه چیزایی که طرح نکردم.
‫تنها دارایی واقعیمه.
‫و حالا بیشتر از هرزمانی حضورم لازمه.
‫می‌خوام کاملاً روراست باشیم عزیزم... ‫دقیقاً همین رو چاپ کن...
‫کریستین دیور، اوت کوتور فرانسوی رو نابود کرده، ‫من هم برگشتم تا نجاتش بدم.
‫آقای دیور؟
‫بله؟
‫حقیقت داره ‫که در زمان اشغال فرانسه توسط آلمان
‫کوکو شنل سالن‌شون رو تعطیل کردن
‫و نپذیرفتن تا برای زنان نازی ‫ لباس طراحی کنن
‫درحالی که شما به طراحی ‫و پول‌ در آوردن ادامه دادین؟
‫خواهش می‌کنم که سوالات‌تون رو ‫ به سمت مُد سوق بدین.
‫نه، نه، نه. ‫اتفاقاً سوال خوبی کردن،
‫و من اومدم تا به سوالاتی که ‫ شما می‌پرسین جواب بدم.
‫دوشیزه شنل ،کسب و کار خودشون رو داشتن
‫و تصمیم خودشون بود ‫که تعطیلش کنن.
‫من...
‫من یه هیچ‌کاره بودم ‫که واسه لوسین له‌لانگ کار می‌کردم.
‫کسانی که بحران جنگ رو ...پشت سر گذاشتن
‫چهارسال اشغال نازی‌ها، ‫تاریک‌ترین روزهای زندگی‌مون...
‫بله، درسته که ما طرح‌هامون رو ‫ به زنان و دوست‌دخترهای نازی‌ها فروختیم.
‫حقیقت وجود داره،
‫اما همیشه یه حقیقت دیگه هم ‫پشتش هست.
‫[۱۹۴۳ - سال سوم اشغال پاریس توسط نازی‌ها]
‫خانم‌ها و آقایون،
‫اگه کوپن‌ نداشته باشین ‫نمی‌تونیم بهتون غذا بدیم.
‫تو رو خدا، ‫تو رو خدا.
‫- میشه لطفاً جلوی شما وایسم؟ ‫- نه، نه. ببخشید.
‫- اما روز به روزه که غذا داره تموم میشه. ‫- وضع برای همه همینه.
‫نه، ‫من که فقط شکم رو سیر نمی‌کنم.
‫خواهش می‌کنم... ‫همه‌مون درگیریم.
‫دیگه غذا نیست. ‫تعطیله.
‫وایسا سر جات. ‫مدارکت رو نشون بده.
‫چرا هرروز اذیت‌مون می‌کنین؟
‫مدارکت.
‫من که هرروز از اینجا رد میشم.
‫میشه حداقل دوربینم رو پس بدین؟
‫دوشیزه. ببخشید که جلوتون رو می‌گیرم ‫اما باید مدارک‌تون رو نشون بدین.
‫الساعه.
‫کجا دارین میرین؟
‫سر کار.
‫- حال‌تون چطوره؟ ‫- هنس، حال‌مون چطوره؟
‫حوصلم سر رفته.
‫هنس حوصله‌اش سر رفته.
‫من هم تنهام.
‫حال شما چطوره دوشیزه؟
‫شما بیشتر حوصله‌تون سر رفته ‫یا تنهایین؟
‫یا جفتش؟
‫حتماً تو خونه جا گذاشتم.
‫می‌تونم موقع استراحتم واسه ناهار ‫برگردم و بیارم‌شون.
‫واسه اطمینان باهات بیایم؟
‫تو اتاق خوابتن؟
‫اگه مدارک‌تون همراه‌تون نباشه ‫باید دستگیرتون کنیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫یه اشتباه ساده بود.
‫اشتباهات ساده ‫راه‌حل‌های ساده هم دارن.
‫اگه مقاومت کنین با عرض شرمندگی ‫ مجبور میشیم بهتون آسیب برسونیم.
‫وایسا! ‫وایسا!
‫چرا فکر کردی می‌تونی ‫ با این کفشای مسخره فرار کنی؟
‫خواهش می‌کنم، ‫نه.
‫- بس کنین، تو رو خدا! ‫- تکون نخور.
‫تکون نخور.
‫نمی‌خوام آسیبی بهت برسونم.
‫- بجنب. ‫- تکون نخور.
‫تکون نخور.
‫گانتر!
‫حالت خوبه؟ آفرین. ‫تلۀ عالی‌ای بود.
‫- خونریزی داره. ‫- ژان، تفنگش رو بردار.
‫- کاترین... ‫- چیزی نیست. خون من نیست.
‫این پول هم داره.
‫خوبه. ‫برش دار.
‫این هم از راه‌حل ساده‌ات.
‫یالا، ‫باید بریم!
‫زنده‌باد آزادی!
‫- کمک! ‫- حمله کردن!
‫دو سرباز نازی تیر خوردن. ‫تلۀ نیروی مقاومت بود.
‫تا هرکسی جلو چشم‌شون میاد رو ‫دستگیر نکردن، خیابون‌ها رو خالی کنین!
‫- برین، برین! ‫- از کدوم سمت؟
‫- نزدیک‌شون نشین! ‫- از این سمت.
‫نمی‌تونیم امشب برگردیم پیش دانشجوها.
‫- مطمئنی واسه من جا هست؟ ‫- آره.
‫- مواظبتیم. ‫- بجنب ژان.
‫بجنب، ‫یالا.
‫شوهرتون کجاس؟ ‫چرا همراه‌تون نیست؟
‫خونه‌تون کجاس؟
‫- همونجا. ‫- برین خونه!
‫هیچکس بیرون نیاد!
‫خیابو‌ن‌ها رو خالی کنین.
‫برگردین به خونه‌هاتون. ‫زود باشین. برین!
‫با جفت‌تونم. ‫زود برین داخل.
‫- بخور. ‫- ممنون.
‫برین خونه!
تیرهای این رو از کجا جور کنیم؟
‫از اینا داریم. .خیلی به کارمون میان
‫- چی هست؟ ‫- تو آلمان بهش میگن...
‫کسی تا خونه تعقیبت نکرد؟
‫- نه. ‫- مطمئنی؟ بیرون صدای داد و بیداد میومد.
‫تو کی هستی؟
‫کی هستی؟ جواب من رو بده. ‫این کیه؟
‫اروه،‌ این کیه؟
‫اینجا خونۀ منه، خب؟ ‫باید جواب من رو بدی.
‫اصلاً خواهرم کجاس؟ ‫کجاس؟
‫اروه می‌خواست جواب سوالات رو بده ‫اما من ازش خواستم چیزی نگه.
‫ممنون.
‫باید بهم بگی اینجا چه خبره.
‫زیادی نگران میشی.
‫بی‌خود و بیش از حد نگران میشی. ‫همش هم نق می‌زنی.
‫و همه این کارا ‫فقط بیشتر نگرانت می‌کنه.
‫نه،‌ نه، نه. ‫ببخشید، نه.
‫مشکلی واسه پناه دادن به تو ندارم،
‫اما نیروی مقاومت ‫نازی‌ها رو کشونده تو محل،
‫اون وقت تو برمی‌داری ‫ و با خودت غریبه میاری خونه؟
‫حماقته.
‫اقای له‌لانگ حقوق این هفته رو نداده؟
‫- باید تنها حرف بزنیم. ‫- پس باشه یه وقت دیگه.
‫می‌دونم خیلی اضطراب می‌گیری کریستین، ‫اما واجبه.
‫لطفاً نگران من نباش اوره.
‫این همه پول از کجا اومده؟
‫نازی‌ها به له‌لانگ اجازه دادن
‫که به اسپانیا و آمریکای جنوبی ‫ لباس بفروشه.
‫یه مراسمی هم در پیش داریم ‫برای همین کار بیشتر شده.
‫چی می‌دوزین؟
‫لباس پف‌دار.
‫لباس پف‌دار؟
‫الان فقط نازی‌ها مهمونی می‌گیرن،
‫اون‌وقت شما لباس‌پف‌دار می‌دوزین؟
‫عجب احمقی هستی.
‫پیرمرد احمق.
‫نباید قبول کنی.
‫بعدش هم اخراج شم دیگه؟
‫دیگه پولی هم برامون نمی‌مونه.
‫بعدش چی‌کار کنیم؟
‫چون همش خرج تو ‫و کارات میشه.
‫من فقط این رو می‌دونم که
‫تو دقیقاً داری کاری رو می‌کنی، ‫که قول دادی نری سراغش.
‫باید معذرت‌خواهی کنی.
‫- چی‌کار کنم؟ ‫- آره.
‫کار ژان واسه کمک به مبارزها .خیلی مهمه
‫معذرت می‌خوام جناب دیور، ‫حرف خوبی نزدم.
‫ما خیلی خوش‌شانسیم ‫که کاترین برادری مثل شما داره.
‫ببینین، ما تا سه روز آینده ‫نمی‌تونیم بریم بیرون.
‫نگران هم نباشین، ‫بعدش سریع میریم.
‫البته تو باید بمونی کاترین.
‫می‌مونی دیگه؟
‫بعد این که هوا تاریک شه، ‫ژان رو یواشکی می‌بریم بیرون.
‫بعدش هم همه با هم میریم.
‫میشه لطفاً به حرفایی که می‌زنم گوش کنی؟
‫اگه ندونم کجایی ‫خوابم نمی‌بره.
‫خیلی‌خب، ‫می‌تونین بمونین.
‫نه. ‫راست میگین.
‫آره، ‫می‌تونین بمونین.
‫می‌تونین بمونین همینجا.
‫به‌نظرم فکر بهتریه. ‫امن‌تره.
‫[اردوگاه اسرای جنگی فرانسه] ‫[۵۰ کیلومتری پاریس]
‫آلمانی بلد نیست.
‫به من دست نزن.
‫- کوکو. ‫- کجا...
‫- آندره؟ ‫- شما کی باشین؟
‫مدرکی دارم که می‌تونم باهاش ‫زندانی ۴۳۳۲ رو ببرم.
‫- آندره؟‌ آندره؟ ‫- سرت رو بگیر پایین.
‫خودتی؟
‫دوشیزه، ‫بهم گفته شد بود که آزادی خواهرزاده‌تون
‫لطفی بوده که در حق‌تون انجام شده.
‫کسی هم نباید خبر دار شه.
‫من واسه آندره اومدم. ‫فقط اونه که برام مهمه.
‫می‌تونم بهتون پول بدم...
‫- پول همراهم هست. ‫- پول بدین؟
‫بله، هرچقدر خواستین. ‫پول همراهم هست.
‫فکر کردین می‌تونین من رو بخرین؟
‫نمی‌تونین من رو بخرین.
‫- نه. ‫- نه! تو رو خدا.
‫- نه، شلیک نکنین! ‫- وایسین! بهمون گفته بودن که پول بیارین.
‫منظور دوشیزه فقط همین بود.
‫اگه دست من بود ‫تا الان مُرده بود.
‫شاید شما هم مرده بودین.
‫خداروشکر که اینطور نیست.
‫خواهش می‌کنم.
‫- خواهرزاده‌ات رو ببر. ‫- خداروشکر.
‫ممنونم.
‫کوکو، ‫عاشقتم.
‫- بیا. بهتره بریم. ‫- بیا ببرمت خونه.
‫بیا. ‫بلند شو.
‫همونطور که خواسته بودین، آقای اشپاتز. ‫انجام شد.
‫قدردان بود؟
‫قدردان؟
‫مگه مهمه؟
‫برای فرمانده شلنبرگ مهمه. ‫سه روز دیگه باهاش دیدار داره.
‫حواست باشه که اون و بارون ‫بتونن به ریتز برسن.
‫صحیح و سالم.
‫[کریستین دیور]
‫[پیر بالمن]
‫الان فقط نازی‌ها مهمونی می‌گیرن
‫اون‌وقت شما لباس‌پف‌دار می‌دوزین ؟ ‫
‫[هتل ریتز]
‫حالش چطوره؟
‫داره بهتر میشه.
‫از وقتی خیلی کوچیک بود ‫سرپرستیش رو به عهده گرفتم.
‫وقتی که خواهرم مرد.
‫اون موقع هم مثل الان ‫بهم نیاز داشت.
‫همین که الان خونه‌اس مهمه.
‫بله، به لطف تو بارون.
‫بهت بدهکارم.
‫هیچ بدهی‌ای بهم نداری کوکو.
‫حتی بهش نگاه هم نمی‌کنین!
‫آقای بالمن، ‫بنده وقت با ارزش و کمم رو
‫واسه نگاه کردن به طرح‌هایی که دوست ندارم، ‫حروم نمی‌کنم.
‫دقیقاً از چیش اینقدر بدتون میاد؟
[لوشن له‌لانگ] [موسس شرکت له‌لانگ]
‫هیچی توش نمی‌بینم. ‫هیچی.
‫به‌جز لباس تونیک عصرونۀ ایده‌آل ‫ با پارچه «کرپ دوشین» سیاهش.
[پیِر بالمان] [طراح شرکت له‌لانگ]
‫آقای بالمن، ‫کسی از شما نخواسته بود تونیک طراحی کنین.
‫نه، در واقع ازتون خواسته شده بود ‫که لباس پف‌دار طرح کنین.
[خانم ریموند زناکرد] [مدیر شرکت له‌لانگ]
‫مهلت نهایی‌مون هم چهار روز دیگه‌‌اس
‫و لباس‌های پف‌دار یه خورده ریخت‌وپاش بیشتری ‫ نسبت به تونیک دارن.
‫جزئیات بیشتری دارن.
‫برای مثال یه چیزی بین این‌ لباس‌ها.
‫آقای دیور.
‫چه لباس پف‌دار بسیار زیبایی.
‫خیلی ممنون چیزی که ‫ ازتون خواسته شده بود رو طراحی کردین.
‫از بین کارهاتون ‫این یکی رو بیشتر از همه دوست دارم.
‫بله. ‫آفرین کریستین.
‫- واقعاً زیباس. ‫- ممنونم.
‫- اگه میشه به طرح‌های من هم نگاه کنین... ‫- بله، با کمال میل.
‫آقای له‌لانگ‌، ‫تا زمانی که نگین این لباس‌های برای کی‌ان
‫نمی‌تونم چیزی طراحی کنم.
‫پیِر، ‫لطفاً سوالاتی نکن
‫که دلت نمی‌خواد جوابشون رو بشنوی.
‫خب شاید بهتره نفس هم نکشم، ‫طراحی هم نکنم.
‫پیِر.
‫یا اصلاً برم بمیرم!
‫خداحافظ.
‫طراحی بسیار هوشمندانه‌ایه کریستین.
‫لایه‌گذاری بسیار الهام‌بخشی هم داره.
‫مشتری خواسته که موقع تن کردن ‫شما هم اونجا باشین.
‫خواهش می‌کنم، نمی‌خوام درگیر هیچ‌چیزی
‫جز طراحی بشم.
‫شخصاً درخواست کرده.
‫شرمنده اما نمی‌تونم.
‫کریستین، ‫باید بریم.
‫عواقب لج کردن این آدم‌ها ‫ از عهده‌مون خارجه.
‫یه خیاط بفرستین.
‫- خود شما رو خواسته. ‫- واسه چی؟
‫دلیلش رو نمی‌دونیم.
‫می‌فرستیمت.
‫اما اندازه‌هاش رو که دارم،
‫می‌تونم بدون تن کردن ‫لباسش رو درست کنم.
‫درخواست زیادی نیست.
‫تو این مورد خیلی هم زیاده.
‫اما شما رئیس بانکین.
‫منظورتون چیه که ‫ امکان انتقال پول نیست؟
‫زندگی خونوادم به اون پول ‫بستگی داره.
‫دوشیزه، ‫شما دیگه به اون حساب دسترسی ندارین.
‫چی؟ ‫اما شرکت خودمه. پول خودمه.
‫شرکای شما موقع شروع جنگ ‫از کشور فرار کردن.
‫دیگه هم باهامون مراودۀ مالی ندارن.
‫پول‌ها دیگه به اسم خانواده ورتایمر نیست.
‫اما بدون اجازۀ من ‫نمی‌تونن همچین تصمیمی بگیرن.
‫تنها چیزی که می‌تونم بگم ‫اینه که این کار رو کردن.
‫به اون حساب دسترسی ندارین. ‫شرمنده.
‫اما شاید بتونین از نازی‌ها کمک بگیرین.
‫چطور جرات می‌کنی؟
‫بسه دیگه. ‫می‌تونی بری!
‫هرطور مایلین.
‫اما راست و ریست کردن این کارها ‫دست اوناس.
‫کدوم کارا؟
‫رسیدن به حساب یهودی‌ها.
‫آدم‌هایی مثل برادران ورتایمر.
‫این چیزیه که من شنیدم.
‫بهت گفتم به آقای ورتایمر بگی که ‫باید فوراً باهاشون حرف بزنم!
‫آره، ‫می‌دونم تو نیویورک صبح زوده.
‫برام مهم نیست! ‫اگه خوابه خب بیدارش کن!
‫گوش کن زنیکۀ احمق!
‫به پیِر و اون داداش اسکلش بگو
‫نمی‌ذارم از این کارشون قسر در برن.
‫این دزدا داغونم کردن!
‫الو؟
‫همیشه فکر می‌کردم که شریک‌هات ‫ به‌خاطر حملۀ نازی‌ها به آمریکا فرار کردن.
‫- به‌خاطر این که تو موندی فرار کردن. ‫- خنده نداره!
‫اون‌ها شریکتن کوکو، ‫دوستات که نیستن.
‫می‌خواستم برای کادو ‫مبلغ زیادی بهت بدم.
‫من دنبال پولت نیستم.
‫باید ازم قبول کنی.
‫تا ابد به‌خاطر نجات دادن آندره ‫قدردانتم.
‫کوکو، فعلاً باید نگران ‫ چیزهای پراهمیت‌تری باشیم.
‫چیشده؟
‫مخاطبم،
‫نازی‌ای که باعث آزادی آندره شد، ‫درخواست کرده باهات ملاقات کنه.
‫واسه چی؟
‫درموردش حرف زده بویم.
‫می‌دونستیم همیشه احتمالش هست ‫که در ازای آزاد کردن آندره
‫یه چیزی ازت بخوان.
‫آره ‫اما اون که دیگه آزاد شده.
‫کوکو.
‫نمیشه خودت ببینی چی‌کار داره؟
‫سعیم رو کردم.
‫تهدیدم کردن که اگه قبول نکنی ‫دستگیرم کنن.
‫خواهش می‌کنم. ‫مگه نمی‌خواستی بهم هدیه بدی؟
‫این رو هدیه به من درنظر بگیر.
‫امشب باهاش ملاقات کن.
‫میاد اینجا.
‫باشه بارون، ‫من...
‫اصلاً شاید تونستن کمکم کنن...
‫که شرکتم رو پس بگیرم.
‫احتیاط کن.
‫احتمالش هست که جریان جنگ ‫به سود متفقین تغییر کنه.
‫عمراً دلت بخواد عاقبتت مثل من بشه.
‫که واسه هم‌کاسه‌ شدن باهاشون ‫ پشیمون شم.
«د یجــــی مو ویـــــز»
‫نمی‌دونم چی‌کار واسش می‌کنی ‫اما باید بس کنی.
‫با دوچرخه پیغام تحویل میدم.
‫بهم دروغ نگو.
‫عشق اون کورت کرده.
‫مسئولیت تو با منه کاترین.
‫واسه چی دقیقاً؟
‫واسه چی؟
‫چون به مادرم قول دادی ‫که ازم محافظت می‌کنی؟
‫بیا اینجا کریستین.
‫موهبتیه که بهمون داده شده.
‫به من و تو.
‫متاسفانه شاید دیگه خیلی نباشم.
‫تو باید ازش محافظت کنی کریستین.
‫راهنماییش کنی، ‫تا زمانی که زنده‌ای.
‫تو بی‌نظیری.
‫گشتاپو.
‫بجنب. ‫دعا رو می‌‌خونیم و میریم.
‫عاشق این بود ‫ که شکوفه کردن این گل‌ها رو ببینه.
‫مسئولیت من به عهده تو نیست.
‫تو مسئول خودتی کریستین.
‫دعایی که برات دارم همینه.
‫- خوبه، نه؟ ‫- خیلی قشنگه.
‫- بله، ممنون. ممنون کریستوبال. ‫- نظرت...
‫نظرت درمورد این یکی چیه؟
‫- من... ‫- نظرت چیه کریستین؟
‫به‌نظر من باید کارت رو بهتر کنی.
‫باشه ‫ولی چطوری بهتر کنم؟
‫- تو بودی چطوری بهترش می‌کردی؟ ‫- نه، موضع من تغییر نکرده.
‫حتی اگه از گرسنگی بمیری؟
[کریستوبال بالنسیاگا] [طراح مُد]
‫حتی اگه از گرسنگی بمیری؟
‫اسم بالنسیاگا همچین چیزی رو نمی‌پذیره.
‫له‌لانگ هم واسه‌شون کار می‌کنه؟
‫- اینطوریاس؟ ‫- ساده‌لوح نباش
‫داری واسه مراسم رقص ورود شلنبرگ، ‫فرمانده نیروهای اس‌اس به پاریس
‫لباس طراحی می‌کنی.
‫پول لازم دارم.
‫پدرم و خواهرم ‫به کمکم نیاز دارن.
‫ازت نمی‌خوان با نازی‌ها همکاری کنی، ‫کریستین.
‫- خواهش می‌کنم... ‫- من...
‫نه، ‫شک داشتم که یکی از مشتری‌هام نازی باشه،
دوبار هم گفته بود که بیام ‫تا لباسش رو واسش اندازه بگیرم.
‫هردوبار درخواستش رو رد کردم.
‫له‌لانگ هم بهمون نگفته که ‫واسه کی داریم طراحی می‌کنیم.
‫خب، حدس من اینه که له‌لانگ ‫ دروغ میگه تا ازتون محافظت کنه
‫و حقوق‌تون رو بده.
‫اگه این جنگ تموم شه ‫و حقایق فاش شن،
‫مطمئن باش بهتون میگه ‫که بگین بی‌خبرین.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫حتی فکرش هم آزارم میده.
‫حالا بگو کدومش رو دوست داری؟
‫طراحی کمان این یکی...
‫نازی‌ها به من و کوکو شنل کلی پول پیشنهاد کردن ‫تا براشون لباس طراحی کنیم.
‫- جفت‌مون هم قبول نکردیم. ‫- پس چرا تو ریتز مونده؟
‫نمی‌دونم.
‫اما این رو بدون که وقتی کوکو شنل شنید ‫ که نازی‌ها دارن میان
‫از وحشت جیغ می‌کشید.
‫تموم چیزهایی که نشنیدین و ندیدین، ‫شایعه‌اس.
‫- یعنی تو هم دیدی و هم شنیدی؟ ‫- آره.
‫آره، ‫با گوش‌ها و چشم‌های خودم.
‫ای خدا. ‫چرا اینقدر جدی‌این؟
‫فقط یه شب نکبت دیگه ‫از اشغال آلمان‌هاست.
‫یه روزی همۀ این‌ها تموم میشه، ‫درسته؟
‫و سوالی که الان ‫ باید از خودتون بپرسین اینه که
‫اون موقع می‌تونین با کاری که کردین ‫کنار بیاین؟
‫به عقیده من، ‫انتخاب‌های ما اهمیت دارن.
‫سلام آلبرت. ‫یکی منتظرمه.
‫دوشیزه.
‫ممنونم.
‫از دیدن‌تون واقعاً خرسندم دوشیزه.
‫بارون خیلی درموردتون حرف زده.
‫طوری که احساس می‌کنم ‫از قدیم هم رو می‌شناسیم.
‫شما بریتانیایی هستین؟
‫مادرم بودن. ‫میشه راه بیفتیم؟
‫من که حتی اسم‌تون رو هم نمی‌دونم.
‫اسم خانوادگیم دینکلاگه‌ هست، ‫اما می‌تونین اشپاتز صدام بزنین.
‫به آلمانی یعنی «گنجشک».
‫چرا به این اسم صداتون می‌زنن ‫آقای اشپاتز؟
‫چون دقیقاً‌ برعکس گنجشکم
‫با اون پرهای داغون ‫و آوازهای زشت‌شون.
‫راه بیفتیم؟
‫- نگران نباش. ‫- اصلاً نگران نیستم.
‫- لرزۀ خفیفی تو دست‌تون احساس می‌کنم. ‫- چرا نمیگین که کجا می‌خوایم بریم؟
‫خب، یه میز بسیار زیبا ‫توی رستوران مکسیم رزرو کردم.
‫خواهش می‌کنم.
‫باید این رو امتحان کنین. ‫از شامپاین‌های موردعلاقمه.
‫باعث افتخاره که مهمان شما باشم.
‫دوشیزه اگه بدونن که ‫در جوار هاینریش هیملر بزرگ حضور دارن
‫بسیار غافلگیر میشن.
‫اشپاتز، ‫به دوشزه اطلاع ندادی
‫که همراه شام‌شون چه کسیه؟
‫بابت کارهاش ایشون رو ببخشین.
‫به سلامتی شما.
‫بگین ببینم...
‫کوکو، ‫نظرتون راجع به لوشن له‌لانگ چیه؟
‫شخص محترمیه؟
‫از نظر کسایی که می‌دونن ‫ هیچ استعدادی از طراحی نداره، نه.
‫شما فو‌ق‌العاده‌این.
‫افرادی که مثل شما ‫حقیقت رو بگن خیلی کم پیدا میشن.
‫له‌لانگ فقط بقیه رو استخدام می‌کنه .تا کارهایی که خودش بلد نیست رو براش بکنن
‫روی طراحیِ کارکن‌هاش ‫اسم خودش رو می‌ذاره.
‫مایۀ ننگ صنفِ اوت کوتوره.
‫پس چرا رئیس این فشن فرانسوی شده؟
‫ساده‌اس. من رد کردم. ‫اون قبول کرد.
‫فقط یه چیزی.
‫این اسم‌های باکلاس فرانسوی از کجا اومدن؟
‫این «اوت کوتور» یعنی چی؟
‫- اوت کوتور؟ ‫- بله.
‫یعنی «دوزندگی سطح بالا.»
‫تموم چیزهایی که الان می‌بینین، ‫دوخت دسته.
‫پارچه‌های باکیفیت و ‫مُد روز.
‫حداقل ۳۶۶ ساعت طول می‌کشه ‫تا دوخته شه.
‫لِنگه ندارن.
‫بله.
‫می‌خواستیم کُلش رو ببریم برلین.
‫- ببرینش؟ ‫- بله.
‫ببریمش. .کُلش رو
‫تا برلین رو پایتخت این اوت کوتور بکنیم.
‫اما آقای له‌لانگ گفتن که ‫امکان نداره.
‫مگه این که ۱۵ هزار نفر رو ‫با خودمون ببریم.
‫- حقیقت داره؟ ‫- نه.
‫من هم همین فکر رو کردم. ‫می‌دونستم.
‫حداقل ۲۰ هزارنفر.
‫- واقعاً؟ ‫- از کجا معلوم؟
‫باز هم شامپاین بیارین لطفاً.
‫بهتره بریم سراغ مشکلات اصلی‌تون.
‫اشپاتز بهمون گفته که می‌تونیم
‫تو یه مسئلۀ کاری بهتون کمک کنیم.
‫بارون، دوست قدیمی‌تون، ‫جزئیاتی رو در اختیارمون گذاشته،
‫دوستان جدیدتون.
‫نمی‌خوام زحمت‌تون بشه...
‫این شرکای شما، ‫برادران ورتایمر، یهودی‌ان؟
‫تصمیم اشتباهی گرفتم.
‫بله.
‫متاسفانه کمتر از این بدرفتاری‌شون
‫ازشون انتظار نمیره.
‫از قوانین آریایی خبر دارین؟
‫نه... همیشه تلاشم رو کردم ‫که چیزی از این کارهای حقوقی سر در نیارم.
‫کوکو، ‫مسئله‌ای که من و پیشوا
‫در همون ابتدای کارمون فهمیدیم
‫این بود که برای نابودسازی یهودیت...
‫اول از همه باید هرگونه حس تعلقی که ‫ ممکنه داشته باشن رو ازشون بگیریم.
‫و این کار رو با محروم کردن‌شون ‫ از چیزایی که دارن انجام میدیم.
‫چه اثر هنری باشه،
‫چه خونه ‫یا هرچیز دیگه‌ای.
‫همینطوری ادامه میدیم، ‫می‌‌تونین حدس بزنین بعدش نوبتِ چی میشه؟
‫نمی‌دونم. ‫بهم بگین لطفاً.
‫وقارشون. ‫امیدشون. روح‌شون.
‫قوانین آریایی بهمون این اجازه رو میدن تا ‫هرچیزی که می‌خوایم رو از یهودی‌ها بگیریم.
‫دیگه قانونی نمی‌تونن صاحب چیزی باشن.
‫بنابراین ازتون می‌خوام بهم اجازه بدین ‫که پیگیر وضع این خانواده ورتایمر باشم.
‫به سلامتی دوشیزه شنل.
‫کوکو.
‫آقای دیور.
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫باید باهاتون حرف می‌زدم.
‫- ایشون کی‌ان؟ ‫- پسر همسایه‌ام.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫دارم از خونه‌تون میرم آقای دیور.
‫ببخشید اگه دردسری درست کردم ‫یا جون‌تون رو تو خطر انداختم...
‫می‌تونی بمونی، یه لحظه عصبی شدم ‫اما باید بمونی.
‫اگه برم برای شما امن‌تره.
‫می‌تونم کنار بقیه دانشجوها بمونم.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫این چیه؟
سهم من از پولیه ‫که دیروز بهمون دادین.
‫لطفاً پول‌تون رو نگه دارین آقای دیور.
‫با کاترین هم حرف زدم. ‫پیش‌تون می‌مونه.
‫- برای همه‌مون امن‌تره. ‫- این رو بگیر.
‫نوشیدنی نمی‌خورین؟
‫اینجا بودن هیجان زیادی داره، ‫درسته؟
‫آقای اشپاتز.
‫دفعۀ اولم نیست که توی مکسیم ‫ملاقات شام دارم.
‫پر از خاطره‌اس.
‫اما هاینریش هیملر
‫قدرتمندترین مردی نبودن ‫که تاحالا باهاشون شام خوردین؟
‫شاید افراد قدرتمند دیگه‌ای هم باشن.
‫به جرات می‌تونم بگم که ‫آقای وینستون چرچیل قدرتمندترین‌شون بودن.
‫یا اینطور بگیم که، ‫قبلاً قدرتمند بودن.
‫اما برای پس گرفتن شرکت‌تون ‫کمکی از دست‌شون برنمیاد.
‫میشه ازتون خواهش کنم
‫قبل از این که به ریتز برگردیم ‫شما رو به یه جای دیگه ببرم؟
‫فکر نکنم دیگه بتونم ‫این‌جور غافلگیری‌های بزرگ‌تون رو تحمل کنم.
‫خبری از غافلگیری نیست.
‫فقط یه خرید کوچیکه.
‫می‌خواین من رو ببرین خرید؟
‫تو این موقع شب؟
‫لطفاً دوشیزه، ‫از این سمت.
‫اینجا زندگی می‌کنین؟
‫نه. اینجا متروکه‌اس. ‫دیگه مال ماس.
‫اول شما.
‫دوشیزه، می‌تونین یه فهرست درست کنین ‫و هرچیزی که خواستین مال شما میشه.
‫من چیزی لازم ندارم.
‫صاحبینش یهودی‌ان؟
‫شنیدین که آقای هیملر چی گفتن.
‫یهودی‌ها دیگه چیزی ندارن.
‫اگه چیزی رو دیدین و دوست داشتین
‫دستور میدم که بیارن دم اتاق هتل‌تون.
‫دنیای جدیده.
‫وقتش رسیده که بپذیریمش.
‫بدون ثروت، ‫بدون قدرت...
‫همه‌مون قابل جایگزینی‌ایم.
.شیک‌ها غیرقابل‌جایگزینی‌ان
‫دیگه هیچکس نمی‌تونه ‫جای کوکو شنل بزرگ رو بگیره.
‫چندین سال بود که...
‫دنبال این‌ها می‌گشتم.
‫بوق می‌خوره.
‫واقعاً کار می‌کنه.
‫خیلی ارزشمنده.
فقط تماشا کن ببین .با این شیک بودنت چیکار می‌کنم
‫کریستین، ‫یه قدم دیگه هم نمی‌تونم بردارم.
‫بیا با هم بریم خونه.
‫- نه، کار دارم. ‫- نصف شبه.
‫- ما که مستِ مستیم. ‫- باید کارم رو بکنم.
‫همش کار، کار.
‫بس کن ژاک. ‫خطرناکه. خطرناکه.
‫اون پسره برات دردسر درست کرده.
‫- نه. ‫- آره.
‫نمی‌دونی چی داری میگی.
‫باید برم. ‫باید یه لباس پف‌دار کوفتی طرح کنم.
‫تقصیر تو نیست.
‫وقتی کریستین ۱۴ سالش بود، ‫یه طالع‌بین کف دستش رو دید
‫و بهش گفت ‫خیلی خیلی فقیر میشه.
‫این رو هم پیشبینی کرد که یه روزی ‫لذت زیادی به زن‌ها میده.
‫مامان‌بابامون نمی‌تونستن ‫ جلوی خنده‌شون رو بگیرن.
‫خیلی خوش‌قلبه،
‫اما همزمان می‌تونه کاملاً شکننده باشه.
‫ترکیب عجیبیه.
‫همیشه مواظبم بود.
‫اروه؟
‫- الو؟ ‫- باید با ژان حرف بزنم.
‫اینجا نیست. .پیش بقیه دانشجوهاس
‫- نازی‌ها خط تلفن‌شون رو قطع کردن. ‫- چی‌کار کردن؟ وای خدا، کِی؟
‫کاترین، ‫کیه؟
‫دانش‌‌آموزها.
‫قراره بریزن داخل.
‫تکون نخور خوک کثیف!
‫نه، نه، نه!
‫بلند شو! ‫بیا اینجا ببینم.
‫کریستین.
‫خیلی خوشگله.
از چیزی که انتظار داشتم ‫ ‫خیلی قشنگ‌تره.
‫البته خیلی هم از لیاقتش بیشتره.
‫قراره زیباترین زن مراسم امشب بشه.
‫آره. ‫انتظارم کمتر از این بود.
‫اما پارچه، ‫طراحی، دامن...
‫همه بی‌گناهن.
‫فقط زنی که قراره اون رو بپوشه ‫فاسده.
‫امشب یه مراسم بزرگ ‫ برای استقبال از والتر شلنبرگ
‫توی پاریس برگزار میشه.
‫کی؟
‫والتر شلنبرگ.
‫قراره به زودی ‫ رئیس سازمان اطاعاتی نازی‌ها بشه.
‫مراسم؟ ‫چه جالب.
‫دوست دارم باهام بیای.
‫شاید واسه عصر ‫ برنامه‌های دیگه‌ای داشته باشم.
‫خب، ‫دستور میدم عوض‌شون کنی.
‫عزیزم، ‫تو اصلاً نمی‌تونی به من دستور بدی.
‫متاسفانه اصرار دارم.
‫شلنبرگ شخصاً خواسته اونجا باشی.
‫ساعت ۷ بهت زنگ می‌زنم.
‫ببین رفیق، ‫اسم می‌خوایم،
‫- آدرس‌، رابط. ‫- نه...
‫اگه بهمون اسمی ندی ‫کشته میشی.
‫لازم نیست اینطوری باشه.
‫برو سراغ بقیه.
‫فاتحه‌ات رو بخون.
‫گزارش‌هامون تایید کردن
‫فردا ساعت ۱۱ ظهر
‫هر پنج دانشجو ‫ توی میدان تیر بالارد اعدام میشن.
‫هیچ‌کاری واسه کمک از دست‌مون برنمیاد؟
‫خب، باید با بقیۀ واحدها تماس بگیریم.
‫شاید وقتی به میدان منتقل شدن، ‫بتونیم آزادشون کنیم.
‫امکانش هست؟
‫نمی‌دونم.
‫اما باید تلاش‌مون رو بکنیم. ‫بهش مدیونیم.
‫کاترین، باید یه پیغامی رو تحویل بدی، ‫خب؟
‫سوار دوچرخه شو.
‫لطفاً اون رو نفرست.
‫اروه، ‫خواهش می‌کنم.
‫باید تلاش‌مون رو بکنیم.
‫متوجهم.
‫کاترین، ‫تایر جلو پنچره.
‫چیزی نیست. ‫خودم درستش می‌کنم.
‫خب. ‫اولیش واسه اُلیویره.
‫دومی برنارد.
‫آخری هم آنتوان.
‫شاید هم مجبور شیم از این خونه بریم.
‫شاید از ژان اعتراف بگیرن.
‫اون اسم‌مون رو نمیگه.
‫از کجا می‌‌دونی؟ از کجات درآوردی؟
‫اسم کسی رو نمیاره.
‫بله؟ ‫کیه؟
‫کریستین، ‫لوسینم.
‫یه کار فوری باهات دارم.
‫کریستین، ‫باید بهم کمک کنی.
‫لباس پف‌دار امشب یه مشکلی داره.
‫برو آشپزخونه، .الان میام
‫لباس مشکلی داره؟
‫یه عیبی داره... ‫یه جاییش پاره‌اس.
‫مشتری هم الان مراسمه.
‫شوهرش هم یکی از میزبان‌هاس،
‫زنگ زده و خواسته ‫که .شخصاً بری و تعمیرش کنی
‫این چه کاریه؟
‫کریستین، ‫این آدم‌ها ترسناکن.
‫ببخشید.
‫من رو ببخش، اما به‌نظرم خطرناکه که به‌خاطر ‫ این کار کوچیک درخواست‌شون رو رد کنیم.
‫التماست رو می‌کنم.
‫عصر بخیر. ‫خوش اومدین.
‫همین طبقۀ بالاس.
‫دعوتنامه لطفاً.
‫مارتینی قوی لازم دارم.
‫بعد از ملاقات ‫با کمال میل میام با هم بخوریم.
‫دعوتنامه لطفاً.
‫بفرمایین.
‫دعوتنامه؟
‫آماده‌ای؟
‫- دوشیزه. ‫- ممنونم.
‫باید باز هم اسحله بیارم. ‫همینجا هم رو می‌بینیم.
‫لطفاً مواظب باش عزیزم.
‫برو جلو.
‫خم شو. ‫تکون نخور.
‫تکون بخور آشغال.
‫اگه اسمی بگین ‫می‌تونین جون‌ سالم به در ببرین.
‫دعوتنامه لطفاً.
‫- ببخشید. ببخشید. ‫- دعوتنامه.
‫بله.
‫- آقای دیور؟ ‫- بله.
‫اومدم اینجا تا...
‫همینجا منتظر بمونین.
‫آقای شلنبرگ.
‫دوشیره، ‫باعث افتخاره.
‫مایۀ مباهاته.
‫بابت معرفی ممنونم ‫جناب اشپاتز.
‫افتخار از بنده‌اس آقای شلنبرگ.
‫- به فرانسه خوش اومدین. ‫- ممنونم.
‫می‌دونم دلیل خوبی داشت که کل عمرم رو ‫ منتظر موندم تا به پاریس بیام.
‫چه دلیلی؟
‫چه افتخاری بالاتر از این ‫که کوکو شنل بهم خوشامد بگه؟
‫بزرگ‌تر از تموم ستاره‌های هالیوود.
‫باهام قدم بزنین.
‫بیاین دیگه، ‫با هم قدم می‌زنیم.
‫می‌بخشین.
‫آقای دیور.
‫عاشق پاریسم.
‫خب، ‫مگه میشه عاشقش نشد؟
‫براتون خبرهایی دارم. ‫فقط برای خودتون.
‫لطفاً بشینین.
‫به دادگاه‌ها دستور دادیم
‫تا برای شما ‫قوانین آریایی رو درنظر بگیرن.
‫همین رو می‌خواستین دیگه؟
‫بیشتر از ۲۰ ساله که منتظر بودم.
‫این اشتباهِ کیه؟
‫عذرخواهی صمیمانۀ من رو بپذیرین.
‫مگه چقدر یه نفر می‌تونه بی‌استعداد باشه؟
‫درستش می‌کنم.
‫دفعۀ اولشه که می‌خواد ‫والتر شلنبرگ رو ملاقات کنه.
‫- می‌فهمی چقدر این موضوع مهمه؟ ‫- بله قربان، متوجهم.
‫یالا دیگه. ‫تا درستش نکردی حق نداری بری.
‫میشه لطفاً پارگی رو ببینم؟
‫تنها اومدی؟
‫این ایراد از خیاطیش نیست.
‫کریستین دیور تویی؟
‫چطوری اینطوری شده؟
‫خودتی؟
‫بله.
‫کار خودم بود.
‫چرا؟
‫چون درخواست ملاقاتم رو رد کردی. ‫اون هم دوبار.
‫متوجه نمیشم خانم ‫اما اشکالی نداره.
‫اسم خواهرت کاترینه، درسته؟
‫توی نیروهای مقاومته؟
‫شما از کجا می‌دونین؟
‫عکسش رو دارن. ‫همه‌جا نشونش دادن.
‫من هم شناختمش، ‫چون مدرسه‌مون یکی بوده.
‫- اما از اسم نمی‌شناسنش. ‫- کی؟ کی دنبالشه؟
‫گشتاپو. ‫جونش تو خطره.
‫بهش مشکوک شدن ‫که تو حملۀ اخیر دست داشته.
‫با یه دوربین ازش عکس گرفتن.
‫می‌دونن با دوچرخه نامه می‌رسونه، ‫اما نتونستن جاش رو شناسایی کنن.
‫پارگی رو ول کن. ‫برو به خواهرت خبر بده.
‫تو خیابون‌ها هم آفتابیت نشه. ‫برو، برو، برو!
‫ماموریت‌مون رو که انجام بدین،
‫شرکای یهودی‌تون دیگه نمی‌تونن هیچ ‫ ادعای مالکیتی روی شرکت‌تون داشته باشن.
‫و تموم مشکلات حل میشن؟
‫بله.
‫من رو ببخشین ‫اما میشه بگین این ماموریت دقیقاً چیه؟
‫دوشیزه.
‫کسانی که بحران جنگ رو پشت سر گذاشتن...
‫وقت زیادی نداریم.
‫...چهار سال اشغال نازی‌ها...
‫تاریک‌ترین روزهای زندگی‌مون...
‫ماموریت شما کمک به پایان دادنِ جنگ ‫ بین آلمان و بریتانیای کبیره.
‫چی؟
‫دونستن میلِ به...
‫بقا.
‫احساس غرور و هیجان دارین؟
‫چطور امکان داره؟
‫فردا من رو می‌بینین،
‫و درمورد کاری که بهتون محول کردیم ‫حرف می‌زنیم.
‫دیور... ‫وایسا.
‫هرکاری که آقای اشمیت خواسته بودن رو ‫ انجام دادی؟
‫بله... ‫الان هم دارم میرم خونه.
‫چون موضوع فقط همینه.
‫میل به بقا.
‫نه لطفاً! ‫نه.
...طراحی
‫بقای من بود.
‫مترجم: «محمدعلی sm» ‫در تلگرام mmli_Subs@
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
[ظاهر جدید]