‫آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت.
‫♪ هرگز تنها نمی‌مونی ♪
‫این کلمات توی زمان بهتری نوشته شدن.
‫نامه‌ات خیلی تاثیربرانگیز بود. ‫داری می‌زنی زیرش؟
‫آره! چون من نفرستادم.
‫بابا می‌رفته کلاس. واسه درمان.
‫پای زن دیگه‌ای هم وسط بود.
‫با گریه و زاری به مراسم ترحیم پدرت اومد.
‫فردا پشت اون میز می‌شینیم
‫و من همه‌چی رو بهت می‌گم.
‫چرا نمی‌تونیم چیزی بیشتر از گذشته باشیم؟
‫- باید جواب سوال‌هام رو پیدا کنم. ‫- پیدا کردی.
‫منظورم اون تصادفه.
‫کاترینِ من.
‫چی؟
‫آلیس!
‫عزیزم... عزیزم!
‫باید بریم، پلیس نباید ما رو ببینه.
‫نه! نه!
‫مامان، مامان!
‫تقصیر منه، تقصیر منه!
‫هیس... چیزی نیست.
‫باید به حرفت گوش می‌کردم.
‫هرگز نباید برمی‌گشتم.
‫شاید اگه...
‫شاید اگه نمی‌رفتم، ‫اون هنوز زنده بود.
‫نه، نه. نمی‌تونی مسئولیتش رو به دوش بکشی.
‫چیزی که اتفاق افتاده، ‫همیشه اتفاق می‌افته.
‫پس داری می‌گی اگه نمی‌رفتم،
‫بازم همون شب می‌مُرد.
‫باید باورش کنی. آره.
‫اون می‌دونست من دخترشم.
‫کاترین صدام کرد.
‫توی چشم‌هام...
‫نگاه کرد...
‫...و بهم گفت که دوستم داره.
‫این یعنی چی؟
‫راستش نمی‌دونم.
‫چطوری...
‫چطوری تونستم بذارم ‫آلیس همچین چیزی رو ببینه؟
‫تو که نمی‌دونستی اون میاد دنبالت.
‫من...
‫مراسم ترحیم بابا...
‫آلیس اونجا بود. ‫این رو یادمه.
‫و بعدش دیگه هرگز ندیدمش. ‫اون...
‫اون یهو ناپدید شد.
‫فقط یه بار دیگه می‌تونه سفر کنه.
‫باید بهش بگی.
‫جفت‌تون باید فراموش کنین. ‫و اینجا توی زمان حال باشین.
‫هی.
‫تموم شده.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫مامان؟
‫هی.
‫می‌دونم داشتی می‌گفتی ‫که تو باعثش شدی،
‫ولی... تقصیر تو نبود.
‫تقصیر من بود.
‫نه، تقصیر تو نبود.
‫من باید جای بابابزرگ می‌بودم ‫و تو منو به پدرت ترجیح دادی.
‫بیا اینجا.
‫خیلی خب، گوش کن ببین چی می‌گم.
‫من همیشه، همیشه تو رو ترجیح می‌دم. ‫به هر چیزی.
‫همیشه، می‌فهمی؟
‫حالا دیگه باید به چیزی که ‫الیوت تمام این مدت می‌گفت گوش بدیم،
‫ما هرگز نمی‌تونیم گذشته رو تغییر بدیم.
‫همیشه یه چیزی مانع از این می‌شد ‫که پدرم رو نجات بدیم.
‫باید به همین امید داشته باشیم.
‫باشه.
‫اوه... بابات قرار بود بیاد. ‫خدای من، فراموش کرده بودم.
‫مامان، من... من می‌خوام ببینمش، ‫واقعا می‌خوام،
‫ولی الان نمی‌تونم، باشه، ‫خواهش می‌کنم؟
‫نه، نه، اشکال نداره.
‫سلام.
‫چطوری؟
‫بهتر از اینم بودم.
‫آره.
‫آلیس هست؟ ‫بگیم بهش؟
‫ام، الان وقت مناسبی نیست.
‫خب، برای این کار ‫هیچ زمانی مناسب نیست.
‫توی این چند روز ‫اتفاقات زیادی افتاده...
‫چی شده؟
‫زندگیه دیگه. اتفاق‌های زندگی.
‫خب، اینم از این.
‫من توی هتلم، ‫پس...
‫هر وقت شماها آماده بودین، ‫باهام تماس بگیر.
‫این... این کار درستیه، نه؟
‫آره.
‫درسته.
‫باشه.
‫کی بود بوق زد؟
‫اوه، بریدی بود. ‫اومده سر بزنه.
‫بعدا برمی‌گرده.
‫هی، ام...
‫بایرن بهت چیزی در مورد...
‫رفتن از شهر ‫و انجام کار عام‌المنفعه گفته بود؟
‫کی قراره هرالد رو اداره کنه؟
‫نگفته. روزنامه‌اشم کلا در مورد ‫فراموش کردن،
‫ماجراجویی و تجربیات جدیده.
‫باشه. وقتی جاده ناهموار می‌شه، ‫رفتن آسونه.
‫مامان، تو جاده رو بهش نشون دادی.
‫بذار بره.
‫هی.
‫بابات توی هتل اتاق گرفته.
‫تاریخ روز مرگ کولتون رو می‌دونم، ولی من...
‫خواستم روز مراسم ترحیمش رو پیدا کنم.
‫درسته. آره، البته.
‫بیا، بذار ببینم.
‫خب، مثل اینکه جیکوب اینم پیدا کرده بود.
‫پس می‌خوای به مراسم ترحیم پدرم بری؟
‫باید برم. ‫باید اونجا باشم...
‫به خاطر کت.
‫می‌رم دیگه، درسته؟
‫آره، تو...
‫تو اونجا بودی، ‫ولی آلی...
‫مامان.
‫می‌شه باهام بیای؟
‫الیوت؟
‫سلام. همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫این...
‫اینجا رو کولتون واسه ما ساخته بود.
‫من کمکش کردم.
‫به یه جا واسه وقت گذروندن نیاز داشتیم.
‫من... واقعا متاسفم.
‫خوشحالم که تونستی واسه مراسم برگردی.
‫این کارت خیلی ارزش داره.
‫امروزه؟ ‫مراسم ترحیم امروزه؟
‫آره، یه ساعت دیگه.
‫باشه، به لباس نیاز دارم. ‫لباسی که خیس نباشه.
‫آره، لباس، درسته.
‫ام... واست میارم.
‫درسته. اونجا یه پتو هست، ‫می‌تونی...
‫هی، وایسا، الیوت.
‫به نظرت می‌تونی چند تا لباس بیاری ‫که بین‌شون یکی رو انتخاب کنم، مثلا...
‫مثلا دو تا؟
‫بین‌شون انتخاب کنی؟
‫آره، ام، فقط... ‫باید اونی که بهتره رو انتخاب کنم.
‫می‌دونی، بعضی وقت‌ها ‫اصلا درکت نمی‌کنم، آلیس.
‫ام، من...
‫نمی‌تونم... ‫امروز نمی‌تونم!
‫بعضی وقت‌ها، تو... ‫تو واقعا از حدت می‌گذری!
‫خواهش می‌کنم، الیوت.
‫باشه. باشه، میارم‌شون،
‫ولی این کار رو فقط به خاطر کت می‌کنم.
‫دوستت دارم.
‫- بیا. ‫- ممنونم.
‫بقیه کجان؟ ‫فکر کردم کل مردم شهر میان.
‫این چیزیه که دل خواسته.
‫خواسته فقط دوستان و خانواده‌اش باشن.
‫یه چیز شخصی. ‫بعدا قراره مراسم بزرگی بگیرن.
‫دوستت دارم.
‫کولتون به همه‌تون اهمیت می‌داد.
‫اون... مرد زیبایی بود.
‫اون آدم... رویایی ‫و پرشور و اشتیاقی بود.
‫اون عاشق اقیانوس بود.
‫عاشق اون قایق مسخره بود.
‫و عاشق این بود که هر روز بخونه.
‫اون عاشق خانواده‌اش بود.
‫ستاره‌ی قطبی‌مون.
‫خونه‌مون.
‫الیوت!
‫- چی واسه شما پسرها بیارم؟ ‫- من یه لاته‌ی رژیمی
‫با اسپرسوی اضافه می‌خوام، لطفا.
‫همون قهوه‌ی همیشگی، بدون شیر.
‫باشه. زود برمی‌گردم.
‫پس گمونم کت بهت گفته ‫بین‌مون چه خبره.
‫باشه، پس حرفم رو رک و راست می‌زنم، ‫ام...
‫می‌دونم بهش علاقه داری.
‫همیشه می‌دونستم.
‫خب، گوش کن، مرد. ‫به مراد دلت رسیدی.
‫برگه‌های طلاق رو تحویل دادم،
‫حالا دیگه می‌تونی بگی ‫چه احساسی داری.
‫می‌دونی، خنده‌داره، ‫اون موقع
‫یذره ازت می‌ترسم، الیوت.
‫آره. تو...
‫تو خیلی باهوش بودی و...
‫از همه‌چی خبر داشتی. ‫می‌دونی؟
‫تو و کت خیلی با همدیگه صمیمی بودین.
‫خنده‌داره، من هرگز
‫حس نکردم که ازم می‌ترسی، مرد.
‫می‌دونی چی بود؟ ‫اون...
‫زمان‌های سخت، ‫هر وقت اتفاق بدی می‌افتاد،
‫اون اول می‌رفت سراغ تو.
‫فکر نکن متوجهش نشدم.
‫ام...
‫ناراحتم می‌کرد.
‫و می‌دونستم، می‌دونستم ‫چقدر از داشتنش خوش‌شانسم.
‫آره.
‫صبر کردن نتیجه می‌ده.
‫حالا می‌تونی ‫به چیزی که همیشه می‌خواستی برسی.
‫بی‌خیال. ما بچه بودیم.
‫الان دیگه بالغیم. ‫زمان همه‌چی رو تغییر می‌ده، مگه نه؟
‫فکر کنم کرکگورد گفته بود،
‫"زندگی باید رو به جلو باشه،
‫ولی فقط گذشته‌ست که قابل درکه"
‫همیشه معمایی حرف می‌زنی، الیوت.
‫فکر نکنم هیچ‌وقت بتونم درکت کنم.
‫احتمالا نتونی.
‫بابت همه‌چی ممنونم، الیوت.
‫و واقعا متاسفم.
‫- واسه چی؟ ‫- هرگز قصد نداشتم
‫چیزی رو برات خراب کنم.
‫فقط...
‫واقعا خواستم بخشی از این دنیا باشم.
‫هستی. بخش بزرگی...
‫...از این دنیایی.
‫می‌خوام بدونی که توی زمان من،
‫تو فوق‌العاده‌ترین فردی ‫و خیلی برام زحمت کشیدی.
‫ممنونم، الیوت.
ا‌را‌ئه‌‌‌ا‌ی ا‌ز‌ وب‌س‍ایت‌ ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫امروز عصر به طرز عجیبی ‫سر و ساکتی.
‫آره، فقط داشتم... ‫داشتم به بابا فکر می‌کردم.
‫و، ام...
‫می‌شه یه چیزی بگم؟
‫من... حس می‌کنم به خاطر اینکه ‫در برابر از دست دادن بابا
‫از خودت محافظت کنی،
‫بر این باور بودی که اون بی‌وفایی کرده.
‫فکر کنم زیادی کتاب خودآموز خوندی.
‫ولی می‌دونی، ام...
‫چند وقته دارم ‫به چیزی که یادم اومده فکر می‌کنم.
‫یه شبی کولتون بهم گفت
‫که همه‌چی رو بهم توضیح می‌ده،
‫اینکه اوضاع رو روبه‌راه می‌کنه.
‫ولی هرگز فرصتش نشد،
‫چون همون شب مُرد.
‫کِی این رو یادت اومد؟
‫اوه.
‫بیشتر شبیه یه رویا بود.
‫یه رویای واقعا دوست‌داشتنی.
‫ولی یه زنی توی مراسم ترحیم کولتون بود.
‫داشت گریه می‌کرد.
‫غریبه بود.
‫اون کسی نبود، مامان.
‫منظورم اینه، شخص مهمی نبوده.
‫می‌شه جفت‌مون قبول کنیم... ‫
‫...که همه‌ی این قضایا رو فراموش کنیم، عزیزم؟
‫آره. البته.
‫- شب بخیر، مامان. ‫- شب بخیر، عزیزم.
‫تو استعدادش رو داری، آلیس.
‫ادامه بده.
‫یه خواننده، همیشه یه خواننده می‌مونه.
‫- سلام، داوان. ‫- هی.
‫می‌دونی واسه افتتاحیه راکسی
‫هنوزم به خواننده نیاز دارن یا نه؟
‫- آره، معلومه که نیاز دارن.
‫فکر کنم انجامش بدم.
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم.
‫عالیه! همه‌چی داره ‫راست و ریست می‌شه.
‫واسه پذیرایی واقعا هیجان‌زده‌ام.
‫پیش‌غذایی که
‫اون شب واسه شام برات درست کردم هم ‫توی منو هست.
‫واسه آلیس شام درست کردی؟
‫کِی؟
‫سلام، آلی! ‫همونی که می‌خواستم ببینم.
‫- بابا! ‫- سلام.
‫داشتم میومدم مزرعه ببینمت.
‫خواستم واسه راه
‫- یه قهوه بگیرم. ‫- الساعه.
‫الیوت.
‫من بودم.
‫مامان توی قبرستون منو دیده بود.
‫منظورم اینه، تموم این مدت ‫که فکر می‌کرد
‫بابا داشته بی‌وفایی می‌کرده ‫به خاطر من بوده.
‫من اون زنم، الیوت.
‫باشه، دارم هضمش می‌کنم.
‫سفر به گذشته چه فایده‌ای داره؟
‫همه‌چی تموم شده، ‫فقط باعث مصیبت شده
‫و الان فهمیدم چون من زمان اشتباهی ‫اونجا بودم،
‫این اتفاق افتاده!
‫خونه خراب‌کن منم!
‫منشأ تمام اتفاقات بدی که
‫واسه خانواده‌ام افتاده منم.
‫کت، کافیه!
‫باید فراموشش کنی!
‫خیلی خب. من فقط...
‫من... متاسفم.
‫معذرت می‌خوام که تو الان مجبوری ‫بخشی از تمام این قضایا باشی.
‫من همیشه بخشی ازش بودم.
‫از همون لحظه‌ای که یکی بهم گفت
‫آینده‌ام، زندگیم توسط گذشته ‫هدایت می‌شه!
‫و من خوشحالم که اینجام،
‫با اینکه همیشه می‌دونستم همین می‌شه،
‫با اینکه نقش خیلی کمی ‫توی تصمیم‌گیریش داشتم.
‫ولی همچین اتفاقی ‫هرگز برای تو نیفتاده.
‫این...
‫باشه.
‫فهمیدم، و بهت قول می‌دم
‫همه‌ی تلاشم رو می‌کنم ‫که گذشته رو رها کنم،
‫و به حال نگاه کنم.
‫باشه؟ و خودمون.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم
‫این رو بدون که ‫چقدر از اینکه اینجایی خدا رو شکر می‌کنم.
‫با اینکه تقدیر این بوده که اتفاق بیفته.
‫کت، خبرهای خوب رو شنیدی؟
‫دخترمون قراره توی کنسرت بخونه.
‫- وایسا ببینم، واقعا؟ ‫- مثل قدیم‌ها، درسته؟
‫آره، این... ‫عزیزم، این فوق‌العاده‌ست.
‫خب تعریف کن ببینم.
‫من... نمی‌خوام در موردش حرف بزنم،
‫همین الانشم خیلی استرس دارم.
‫استرس؟ چی؟ ‫تو خوب اجرا می‌کنی.
‫قراره عالی اجرا کنی. ‫بی‌خیال، ما...
‫خیلی بهت افتخار می‌کنیم.
‫هی، شما جفت‌تون الان وقت دارین؟
‫که چی کار کنیم؟
‫گفتم شاید الان زمان خوبی باشه
‫که... صحبت کنیم، می‌دونی.
‫صحبت؟
‫من انتظار این رو داشتم،
‫و فکر نکنم نیاز باشه در موردش صحبت کنیم. ‫مشکلی ندارم.
‫راستش فکر کنم اینجوری بهتر باشه.
‫هی، آلیس. بی‌خیال، ‫برگرد بیا صحبت کنیم، خواهش می‌کنم.
‫نه، جدی می‌گم، خوبم.
‫هی.
‫واقعا خوبی؟
‫قراره طلاق بگیرین دیگه، ‫حالا مگه چی شده.
‫در مقایسه با اتفاقی که دوستم کت ‫داره تجربه‌اش می‌کنه هیچی نیست.
‫آلیس. منم که اون اتفاق رو تجربه کردم.
‫می‌دونم، ولی...
‫فرق می‌کنه، باشه؟ ‫باید از اینجا برم.
‫نه، نه، وایسا. ‫داری کجا می‌ری؟
‫می‌رم بهش سر بزنم، ‫اون داره بدون من
‫تمام این اتفاقات وحشتناک رو ‫پشت سر می‌ذاره.
‫نه، تو... نمی‌تونی.
‫- چرا؟ ‫- من...
‫می‌دونم نمی‌خوام این رو بشنوی،
‫ولی بعد از مراسم ترحیم ‫دیگه هرگز به پورت هیون برنگشتی.
‫نه، نه، این... ‫این امکان نداره.
‫واقعا متاسفم، عزیزم، ‫ولی حقیقت داره.
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫نشد توی مراسم ترحیم باهاش خداحافظی کنم،
‫و باید برگردم بهش سر بزنم!
‫اون بهترین دوستمه. نه، من...
‫من برمی‌گردم، باشه؟ برمی‌گردم.
‫آلیس، خواهش...
‫الان کِی هست؟
‫ریتا، کافیه! ‫ولش کن.
‫دل، دارم بهت می‌گم،
‫تو نیاز داری کت اینجا کنارت باشه.
‫الان بیشتر از همیشه ‫به خانواده‌ات نیاز داری!
‫راستش، نیاز ندارم.
‫و دیگه پشیمونم که این رو بهت نشون دادم.
‫یه دلیلی داره ‫که این نامه‌ی زیبا رو نوشتی.
‫باید انجامش بدی.
‫من تصمیمم رو گرفتم، ‫نمی‌فرستمش.
‫بیست ساله که بدون کت ‫دارم زندگیم رو می‌کنم،
‫الان چه فرقی می‌کنه؟
‫چون تازه مرگ جیکوب رو اعلام کردی.
‫نباید تنهایی این موضوع رو پشت سر بذاری.
‫حتی اگه علاقه‌ای
‫به درست کردن روابطت با دخترت نداری،
‫پس چطوره نوه‌ات رو ببینی؟
‫مطمئنم یه روزی می‌بینمش.
‫باشه! پس همین امروز ببینش. ‫نامه رو بفرست.
‫- نه. ‫- اوه...
‫به خودم مربوطه. ‫زندگی خودمه، تصمیمش هم با منه.
‫دل، خواهش می‌کنم نکن... ‫خواهش می‌کنم اون نامه رو دور ننداز.
‫- تمومش کن. ‫- نه، پشیمون می‌شی!
‫می‌دونم! اوه، دل.
‫هی!
‫- سلام. ‫- هی، ام...
‫چطور پیش رفت؟ ‫تونستی کت رو ببینی؟
‫خب... من.
‫نه.
‫- آلی، واقعا متاسفم. ‫- اشکال نداره.
‫دریاچه منو به جایی که ‫می‌خواستم برم نبرد،
‫منو جایی برد که نیاز بود برم.
‫سلام، دخترها.
‫خوبی؟
‫هی، بیا اینجا.
‫خیلی دوستت دارم، ‫می‌دونی که؟
‫و... ما روبه‌راه می‌شیم.
‫باشه؟ اوضاعت روبه‌راه می‌شه.
‫هی، توی کنسرت می‌بینمت، باشه؟
‫- مشتاقانه منتظرم. ‫- باشه.
‫می‌بینمت.
‫اوه، ام...
‫درسته.
‫خوبه.
‫هی، کت، ام...
‫من جفت‌تون رو دوست دارم.
‫منم همینطور.
‫♪ می‌دونم زمان می‌گذره ♪
‫♪ و اشتباهات‌مون رو با خودش می‌بره ♪
‫♪ می‌دونم تو دیگه رفتی ♪
‫صدای خوندنت رو شنیدم. ‫قشنگ بود.
‫ممنونم.
‫اوه، وای! خیلی وقت بود اینجا نیومده بودم.
‫این پروژه‌ی کولتون بود.
‫اینجا رو واسه مامانت و دوست‌هاش درست کرد
‫که جایی واسه وقت گذروندن داشته باشن.
‫الیوت رسما اینجا زندگی کرده.
‫باباش ماهیگیر بود. ‫بیشتر وقت‌ها نبود.
‫همه‌ی اینا واسه خیلی وقت پیش بود.
‫همچین خیلی وقت پیشم نبود.
‫یه شایعاتی شنیدم.
‫اینکه قراره واسه افتتاحیه‌ی راکسی بخونی.
‫آفرین بهت.
‫آره، خب، ‫لندری‌ها خواننده‌ان
‫و یکی باید این سنت رو زنده نگه داره، ‫ولی...
‫من ترسیدم.
‫باید کاری که می‌ترسونتت رو انجام بدی.
‫این چیزیه که کولتون همیشه می‌گفت.
‫کاش بابابزرگت خوندنت رو می‌شنید.
‫عاشقش می‌شد.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بفرما.
‫- امشب به پسرم افتخار می‌کنم. ‫- آره، بایدم افتخار کنی.
‫بریدی رو توی شهر دیدم!
‫آره، آره، امشب میاد.
‫باشه.
‫- گمونم من... ‫- آره. فکر خوبیه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من امشب... خیلی واسه آلیس ‫استرس دارم،
‫واسه همین خواستم کنارم باشی.
‫بریم داخل؟
‫آره.
‫♪ دارم سعی می‌کنم ‫راهم رو پیدا کنم ♪
‫♪ می‌دونم جاییه که بهش تعلق دارم ♪
‫♪ تو راه رو بهم نشون می‌دی ♪
‫♪ راه خونه ♪
‫♪ سعی می‌کنم راه خونه رو پیدا کنم ♪
‫♪ پس آهنگی که نوشتم رو بخون ♪
‫♪ هنوزم مثل قبله ♪
‫- هی، آلیس! ‫- آره!
‫اون دختر منه!
‫♪ می‌دونم زمان می‌گذره ♪
‫♪ و اشتباهات‌مون رو با خودش می‌بره ♪
‫ام...
‫یهو فهمیدم...
‫این آهنگ زیاد مناسب امشب نیست.
‫می‌خوام چیزی بخونم ‫که به قلبم نزدیک‌تره.
‫و... آهنگی که واسم یادآور خیلی چیزهاست.
‫♪ عاشق چشم‌هاتم ‫که بهم انگیزه می‌ده ♪
‫♪ جوری که توی نور رنگشون عوض می‌شه ♪
‫♪ امیدوارم بدونی ‫تو همه‌چیزم ♪
‫♪ توی کل زندگیمی ♪
‫♪ تو دلیل رویش این باغی ♪
‫♪ مثل شب ‫برامون آرامش به ارمغان میاری ♪
‫♪ مثل باریکه‌ای از نور ماه ♪
‫♪ روی آب می‌درخشی ♪
‫♪ با افقِ توی چشم‌هات ♪
‫♪ می‌تونم راه بازگشت ‫به خونه رو پیدا کنم ♪
‫♪ و می‌دونی وقتی پیداش کنی♪
‫♪ هرگز تنها نمی‌مونی ♪
‫♪ عاشق چشم‌هاتم ‫که بهم انگیزه می‌ده ♪
‫♪ جوری که توی نور رنگشون عوض می‌شه ♪
‫♪ امیدوارم بدونی ‫تو همه‌چیزم ♪
‫♪ توی کل زندگیمی ♪
‫♪ کل زندگیمی ♪
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دیشب فکر کردم قراره برگردی خونه.
‫عصرِ هیجان‌انگیزی بود.
‫آره. آلیس عالی بود.
‫و بریدی اونجا بود. ‫خوبه.
‫آره. آره، من... فکر کنم ‫والدین مشترک بودن
‫شدنی باشه.
‫برگه‌ها رو امضا کردم.
‫- آره. ‫- می‌دونی، داشتم به چیزی که
‫اون روز گفتی فکر می‌کردم و...
‫می‌خوام بدونی که...
‫تو همیشه مراقب من بودی، ال. ‫و همچنین آلیس.
‫و نمی‌خوام هیچ‌وقت فکر کنی
‫که من قدر این کارت رو نمی‌دونم.
‫تو...
‫تو واسم خیلی مهمی.
‫و همیشه خواهی بود.
‫خب... در این مورد.
‫چیه؟ چی شده؟
‫می‌خوام به حرف‌هام گوش کنی.
‫و می‌دونم که این کار همیشه ‫برات سخت بوده.
‫کل این ماجراجویی‌ها
‫باعث شد بفهمم که من یه جورهایی...
‫تماشاچی زندگی خودم بودم.
‫همیشه می‌دونستم عاقبتم چی می‌شه.
‫از اون روز توی سال 1999.
‫وقتی آلیس بهم گفت در آینده ‫من معلم علومشم،
‫اینکه بریدی باباشه، ‫اینکه من هرگز شانسی ندارم.
‫قبل از اینکه کاری کنم،
‫همه‌چی تعیین شده بود.
‫و باعث شد فکر کنم.
‫الان همه‌اش به فکر اینم که...
‫همه‌چی اتفاق افتاده، ‫تمام پیش‌بینی‌ها اتفاق افتادن،
‫و الان واسه اولین بار...
‫واسه اولین بار توی زندگیم، ‫می‌تونم خودم تصمیم‌هام رو بگیرم.
‫آینده‌ی خودم رو بسازم.
‫من آزادم.
‫و می‌خوام بدونم چه معنایی داره، ‫می‌خوام الان رو... زندگی کنم!
‫می‌فهمم. ‫من... کاملا می‌فهمم.
‫ممنونم. ‫خیلی برام ارزش داره.
‫و تو همیشه برام فرد خاصی ‫باقی می‌مونی، کت.
‫من واقعا دوستت دارم.
‫همیشه داشتم.
‫- ولی من... ‫- چی؟
‫چی داری می‌گی؟
‫دارم می‌گم که...
‫نیاز دارم فصل جدیدی رو شروع کنم.
‫می‌خوام ببینم راه خودم ‫به کجا ختم می‌شه.
‫و امیدوارم بتونی این رو درک کنی.
‫اوه، من...
‫درک نمی‌کنم.
‫من... ‫من درک نمی‌کنم.
‫ازت می‌خوام سعی کنی.
‫باشه.
‫می‌دونی، ام... ‫داشتم به آهنگی که
‫دیشب خوندی فکر می‌کردم. ‫از کجا یاد گرفتیش؟
‫ام... وقتی کوچیک بودم، ‫مامان واسم می‌خوندش.
‫و همیشه به یادش بودم.
‫اوهوم.
‫عمرا باورت بشه، ولی...
‫من به اون گروه حامی سوگ رفتم.
‫همونی که من در موردش گفتم؟
‫آره. واقعا آدم‌های خوبی بودن.
‫فقط به درد من نمی‌خوره.
‫آره.
‫می‌خوام این رو بهت بگم، کاترین،
‫فهمیدم...
‫وقتی بهم نیاز داشتی، ‫کنارت نبودم.
‫توی غم خودم گم شده بودم.
‫و واقعا از این بابت پشیمونم.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫همین جمع،
‫گروه پشتیبانی منه.
‫خوش به حالتون.
‫آره.
‫نه، ولی جدی می‌گم، ‫باید به جفت‌تون می‌گفتم،
‫از وقتی که به زندگیم هجوم آوردین، اوه!
‫شماها... قلبم رو سرشار از شادی کردین.
‫نوش، عزیزم.
‫- نوش. ‫- نوش.
‫نوش.
‫گمونم فقط می‌تونم بگم ‫چقدر ممنونم
‫که اون نامه رو فرستادی.
‫- من نفرستادم. ‫- وای خدای من!
‫- دوباره شروع نکن! ‫- کاترین، بهت که گفتم، من...
‫- می‌شه بی‌خیالش بشیم؟ ‫- باشه! باشه.
‫اوه، فین! خیس آبی!
‫قایمکی کجا رفتی؟
‫اوه، اون توپ کثیف رو برداشتی!
‫دارم بهتون می‌گم، ‫فین حتی توی زمستون هم
‫بی‌خیال اون دریاچه نمی‌شه.
‫- نزدیک بود یادم بره، ‫دوباره اون سگ رو دیدم!
‫نگاه کنین، اسباب‌بازیش رو ‫توی مزرعه پیدا کردم.
‫جیک، فهمیدیم. ‫تو سگ می‌خوای.
‫هی، رسیدیم.
‫خواهرت توی خونه‌ست، ‫پس گمونم...
‫گمونم دیگه در امانی.
‫حتما. تا بعد.
‫فین حتی توی زمستون هم ‫بی‌خیال اون دریاچه نمی‌‌شه.
‫مثل اینکه جیکوب اینم پیدا کرده بود.
‫"کاوشگر خونه رو پیدا کرده،
‫ولی وقتی حس می‌کنه گم شده،
‫بازم به ستاره‌ها نگاه می‌کنه."
‫می‌دونستی کاوشگرها وقتی گم می‌شدن ‫واسه اینکه راه خونه‌شون رو پیدا کنن
‫از ستاره‌ها کمک می‌گرفتن؟
‫مامان، داری چی کار می‌کنی؟
‫سگ کوچولو، بیا! بیا اینجا!
‫هی، سگ کوچولو، وایسا! ‫برگرد.
‫سگ کوچولو!
‫وایسا، نرو!
‫سگ کوچولو، کجایی؟
‫سگ کوچولو!
‫هی، خوبی؟
‫فین. فین.
‫اون شبی که فکر کردم جیکوب رو نجات دادم،
‫اون دنبال فین توی دریاچه رفته.
‫اینجا چی خبره؟
‫مامان، فکر کنم بدونم چه اتفاقی ‫واسه جیکوب افتاده.
‫[پورت هیون، نیوبرانزویک 1814]
‫به خاطرت برمی‌گردم، جیکوب، ‫قول می‌دم.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez