‫آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت...
‫واقعا آهنگ قشنگیه.
‫واسه این خانمی که اینجاست نوشتمش.
‫شوهرم همینجا تصادف کرد ‫و فوت شد.
‫پای زن دیگه‌ای وسط نبود.
‫بابا کل پول رو
‫سر کارآگاه خصوصی خرج کرده.
‫بابا بی‌وفایی نکرده، مامان.
‫زن دیگه‌ای هم بود.
‫توی مراسم تشییع جنازه پدرت ‫با گریه سر و کله‌اش پیدا شد.
‫فکرش رو نمی‌کردم ‫دیگه چیزی قلبم رو به درد بیاره،
‫ولی بابات برعکسش رو ثابت کرد.
‫امشب ماه چه قشنگه، نه؟
‫هی.
‫حواست به من باشه.
‫معذرت می‌خوام، راستش،
‫نمی‌دونم اگه تو بهم سر نزنی، ‫باید چی کار کنم.
‫اوضاع خونه خیلی بده.
‫بعد از فارغ‌التحصیلی بیا مینیاپولیس.
‫واقعا؟ جدی می‌گی؟
‫آره.
‫ما عاشق همدیگه‌ایم، مگه نه؟
‫می‌خوام کنارم باشی. همیشه.
‫بیا قبل از ساعت خاموشی ‫برسونمت خونه.
‫نمی‌خوام قبل از اینکه ‫زودی از اینجا ببرمت،
‫کولتون و دل از دستم دلخور بشن.
‫جیکوب، شاید پیداش کردن!
‫ال! چه خبر شده؟ قضیه مربوط به جیکه؟
‫نمی‌دونم. من توی اتاق زیرشیروانی بودم،
‫و داشتم دنبال ماه برفی می‌گشتم ‫و یهو پلیس سر رسید
‫و رفت داخل.
‫چه خبر شده؟
‫متاسفانه تصادف شده.
‫اوایل عصر امروز باهامون تماس گرفته شد ‫که یه ماشین
‫از جاده خارج شده.
‫واقعا متاسفم، ‫ولی راننده جون سالم به در نبرد.
‫بابا؟
‫صبح بخیر!
‫هی!
‫داستان ساک چیه؟
‫خب، تصمیم گرفتم ‫آخر هفته رو برم تعطیلات
‫که ذهنم آروم بگیره ‫و یذره خودم رو جمع‌وجور کنم.
‫یه شهر اونورتر یه چشمه‌ی ‫معدنی هست،
‫که من...
‫چیه؟
‫ببین، من اون نگاه رو می‌شناسم، باشه؟ ‫فکر می‌کنی
‫من دارم خودخواهانه رفتار می‌کنم، ‫ولی معذرت می‌خوام...
‫نه! باور کن.
‫خیالم راحت شد. تو و دل ‫چند روزه که از همدیگه فرار می‌کنین
‫و خسته شدم از بس ‫بین‌تون واسطه شدم.
‫قضیه پیچیده‌ست. ‫یه حرف‌های گفته شد
‫که من لزوما باهاشون موافق نیستم ‫یا قبولشون ندارم.
‫شما دو تا کاملا لنگه‌ی همدیگه‌این.
‫داستان ساک چیه؟
‫مامان داره می‌ره چشمه‌ی آب معدنی.
‫پس مثل اینکه
‫آخر هفته خودمون دو تایی تنهاییم.
‫- خداحافظ بچه جون. ‫- خداحافظ.
‫وایسا ببینم، کاترین!
‫اوه، پس الان باهام حرف می‌زنی؟
‫می‌دونی چیه؟ ولش کن.
‫من و آلیس آخر هفته‌ی فوق‌العاده‌ای رو ‫کنار همدیگه می‌گذرونیم،
‫مگه نه؟
‫تو برو و به خودت برس.
‫فکر کنم اینجوری ‫همه‌مون یه نفسی می‌کشیم.
‫آره. و امیدوارم یه چیزهایی هم ‫شفاف‌سازی بشه.
‫خب، سلام!
‫خیلی خب. باید در مورد اون ساک ‫یه چیزی بپرسم.
‫اوه آره. این. ام...
‫داشتم فکر می‌کردم شاید ‫آخر هفته رو اینجا بمونم.
‫عالیه! واقعا داریم انجامش می‌دیم.
‫آره، واقعا.
‫ولی شاید کنارش ‫یذره سفر به گذشته هم داشته باشیم.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫حتی مدرک فیزیکی هم ‫برای مامان کافی نیست!
‫هنوزم اصرار داره ‫بابا بی‌وفایی کرده.
‫توی مراسم تشییع جنازه ‫زن غریبه‌ای رو دیدی؟
‫نه.
‫ولی اون روز زیاد سر حواس نبودیم.
‫- اگه دل می‌گه اون رو دیده... ‫- نه، نه، نه.
‫تا با چشم‌های خودم نبینم
‫قبولش نمی‌کنم.
‫باید برگردم.
‫برام مهم نیست چند بار سفر کنم.
‫کل هفته واسه خودمونه.
‫باید بفهمم
‫اون زمانی که بابا رو ترک کردم ‫اون چطور آدمی بوده.
‫چون...
‫چون جفت‌مون می‌دونیم ‫قراره چی پیش بیاد.
‫باشه.
‫به این زودی داری می‌ری؟
‫قطار یه ساعت دیگه حرکت می‌کنه، بابا.
‫یعنی دیگه قرار نیست ‫آخر هفته رو با بچه‌ام بگذرونم؟
‫آخر هفته‌ی بعد اینجام.
‫اون موقع بریدی میاد بهم سر بزنه.
‫دقیقا منظورم این نبود، ‫ولی... قبوله.
‫می‌تونی باهامون تا ایستگاه بیای.
‫از خدامه، ولی اینجا ‫کلی کار سرم ریخته.
‫خداحافظ.
‫هی، بچه جون!
‫دلم واست تنگ می‌شه.
‫اه، سوییچ.
‫واقعیت رو قبول کن، الیوت. جفت‌مون می‌دونیم ‫مردم در مورد تصادف بابا
‫چی می‌گن.
‫هوا خوب بود، ‫جاده هم سرراست بود.
‫دلیلی نداشته همچین اتفاقی بیفته، ‫مگر اینکه...
‫کت. کافیه. اون همچین کاری نمی‌کنه.
‫هرگز.
‫من دارم از اینجا می‌رم، ال.
‫دانشگاه مینه‌سوتا وسط‌های سال هم ‫پذیرش داره.
‫برنامه روزنامه‌نگاری‌شون عالیه.
‫پس مامانت چی؟
‫مامانم دیگه منو نمی‌بینه.
‫متاسفم، فقط...
‫باید از اینجا و این همه سوال و جواب ‫فرار کنم.
‫امیدوارم قبول شده باشم. ‫آزمایشگاه خیلی سخت بود.
‫ام، درسته.
‫نظری ندارم.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫دل باید به کارهاش می‌رسید.
‫و از اونجایی که مامان آخر هفته رو رفته بیرون
‫اون سرپرست غیررسمیم شده.
‫اوه، و مامانت کجاست؟
‫رفته یه جایی چشمه آب گرم.
‫نیاز به آرامش داشت،
‫و منم از خدامه ‫از الم شنگه دور باشم.
‫این سفرهای اخیر به گذشته... ‫خیلی سخت گذشت.
‫و قراره بدتر هم بشه.
‫منظورم کولتونه.
‫متاسفانه باید بگم ‫هیچ‌جوره نمی‌شه جلوش رو گرفت.
‫برای اولین بار، ‫انگار...
‫نمی‌خوام برگردم.
‫حتی نمی‌خوای ‫درست حسابی خداحافظی کنی؟
‫خب، فقط...
‫می‌خوام فقط خاطرات خوبی ‫از کولتون به یادم بمونه.
‫نمی‌خوام مثل مامان و دل ‫فکر و خیال بد به سرم بزنه.
‫گمونم زیاد بهت بها ندادم.
‫وقتی خودت بخوای، ‫واقعا آدم عاقلی می‌شی.
‫ولی ظاهرا سر آزمایشگاه ‫مخت کار نمی‌کنه.
‫نظر آخرم رو بگم؟
‫می‌دونم اصلا دوست نداری برگردی،
‫و سرزنشت هم نمی‌کنم.
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم ‫افسوس چیزی رو هم نخوری.
‫- سلام، بچه‌ها. ‫- سلام.
‫- سلام! ‫- چند وقتی می‌شه ندیده بودمت.
‫آره.
‫در مورد اون کارت بهش بگو.
‫چه کاری؟ جریان چیه؟
‫می‌دونی که صاحب جدید راکسی
‫قراره شب ‫افتتاحیه بزرگی داشته باشه؟
‫- آهان. ‫- خب، اون به مسئول تدارکات نیاز داشت...
‫اسپنسر هم درخواست داد،
‫و کار مال اون شد! ‫اولین آشپزی رسمیش!
‫عالیه، تبریک می‌گم!
‫حتما خیلی خوشحالی.
‫خیلی خب، بگو چه فکری ‫در مورد فهرست غذا داری!
‫نمی‌دونم، باید واسش برنامه بچینیم!
‫سلام. بیا داخل.
‫سلام.
‫اومدی بهمون ملحق بشی؟
‫یه لحظه وایسا.
‫قبلا همدیگه رو دیدیم.
‫توی حیاط خونه‌ام بودی؟
‫آره. بودم.
‫واقعا معذرت می‌خوام. من... ‫گم شده بودم.
‫اخیرا اسباب‌کشی کردیم اومدم اینجا.
‫الانه که شروع بشه، ‫پس زود بهمون ملحق شو. خوش اومدی.
‫دوستان، یه عضو جدید
‫به گروه درمانی سوگ ما اضافه شده.
‫لطفا خودت رو معرفی کن
‫و برامون تعریف کن
‫که چرا به جمع‌مون ملحق شدی.
‫ام...
‫من... رز هستم،
‫و اینجام چون که...
‫یکی از عزیزانم رو از دست دادم.
‫وقتی اومدم پوینت دنبالت، ‫انگار با دوست‌هات
‫داشت بهت خوش می‌گذشت.
‫امیدوارم زود ازشون جدات نکرده باشم.
‫اوه، نه. اشکالی نداره.
‫اونا دلشون واسم تنگ نمی‌شه،
‫اونا دوست‌های واقعیم نیستن، دل.
‫می‌خوام باشن، ولی ‫فرصتش رو بهشون ندادم.
‫از وقتی اومدم اینجا ‫زندگیم یه جای دیگه‌ست.
‫تمرکز بیش از حد روی چیزی که بود،
‫و نه چیزی که هست.
‫البته اگه حرفم قابل فهم باشه.
‫آره، هست.
‫به نظرم جفت‌مون یذره ‫توی گذشته گیر کردیم.
‫آره. می‌شه این رو گفت.
‫هی!
‫یه چیزی هست ‫می‌خوام بهت نشون بدم.
‫باهام بیا.
‫همه‌چی باعث می‌شد ‫به یاد جان بیفتم، ولی...
‫صدای کارول توی سرم بود:
‫"غم رو بپذیر ‫و شکرگزار باش."
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫کس دیگه‌ای دوست داره امروز ‫درد و دل کنه؟
‫کولتون؟
‫ام...
‫همونطور که همه‌تون می‌دونین...
‫پلیس جست‌وجو برای جیکوب رو ‫متوقف کرده،
‫و...
‫کارآگاه خصوصی‌ای که ‫استخدام کردم هم همین حرف رو زد.
‫همه...
‫بی‌خیال شدن.
‫بعید می‌دونم منم بتونم بی‌خیال بشم.
‫بعید می‌دونم به اندازه‌ی کافی ‫قوی باشم.
‫همسرم آدم سرسختیه. ‫مثل کوه محکمه.
‫اون...
‫اون سنگ صبورمه. و...
‫دیگه نمی‌دونم چطوری باید ‫نقش همسری رو ایفا کنم.
‫یا اینکه چطوری یه پدر باشم.
‫پسرم رفته...
‫و منم از دست رفتم.
‫شاید یه گودال آب باشه، ولی...
‫واقعا زیباست.
‫دنیای کوچیک خودش رو داره.
‫و اون یخ رو می‌بینی،
‫همیشه اول از همه ‫دریاچه بهم می‌گه که
‫زمستون کِی از راه می‌رسه.
‫چه بخوایم و چه نخوایم، ‫فصل‌ها عوض می‌شن.
‫واسه همین می‌گم از مادر طبیعت ‫سرمشق بگیریم
‫و همراه باهاش تکامل پیدا کنیم.
‫آره.
‫با گذشته خداحافظی کنیم،
‫روی الان تمرکز کنیم.
‫دریاچه،
‫موقع زمستون ‫کاملا یخ می‌بنده؟
‫معمولا آره.
‫همیشه جلسه‌ی اول سخت‌تره.
‫ولی تو شهامت به خرج دادی ‫و اومدی اینجا، رز،
‫و این قدم اول بزرگیه.
‫این اطلاعات تماس‌،
‫و برنامه‌ی جلسات‌مونه.
‫و هر وقت بیای قدمت روی چشم.
‫ممنونم، واقعا لطف داری.
‫و باید از کولتون تشکر کنم
‫که یه عضو جدید واسمون آورد.
‫همه‌کاره من نبودم.
‫رز خودش اینجا رو پیدا کرد.
‫ولی می‌تونم کمکت کنم ‫برگردی خونه
‫و برسونمت پورت هیون.
‫عالیه!
‫این جاده به مزرعه‌ام ختم می‌شه،
‫کجا پیاده‌ات کنم؟
‫اوه. همین اطراف هر جایی شد.
‫اوه، مسخره‌بازی در نیار. ‫برسونمت دم در خونه‌ات
‫خیالم راحت‌تره.
‫نه، نه، نه... ‫مشکلی نیست.
‫می‌دونی، سعی می‌کنم
‫قضیه‌ی گروه درمانی رو
‫از بقیه‌ی افراد خانواده‌ام ‫مخفی کنم، آره.
‫آره، می‌فهمم.
‫باشه.
‫خب، اگه واسه جلسه‌ هفته‌ی بعد ‫نیاز داشتی کسی برسونتت،
‫می‌دونی که کجا پیدام کنی.
‫می‌دونم شاید امروز زیاد تعریفی نداشت...
‫ولی واقعا کمک می‌کنه.
‫خیلی خوشحالم.
‫و ازت ممنونم!
‫خواهش.
‫اوه، باید...
‫بلدی.
‫خداحافظ!
‫پس کولتون با کسی در ارتباط نبوده،
‫داشته قایمکی می‌رفته روان درمانی.
‫باورنکردنیه، نه؟
‫چیزی که باورنکردنیه ‫اینه که تو سُر و مُر و گنده
‫توی جلسه روان درمانی نشستی، ‫تازه همه هم دیدنت!
‫نه، بابا منو نشناخت، خب؟
‫و بالاخره شنیدم ‫اون واقعا چه حسی داشته.
‫اون موقع حس می‌کرده ‫نمی‌تونه با من حرف بزنه،
‫ولی انگار الان داره ‫با من حرف می‌زنه.
‫به نظرم داری بازی خطرناکی می‌کنی.
‫نه تنها از نظر ‫پیوستار فضا-زمان،
‫بلکه جدا از اون.
‫با بابات طرح دوستی بریزی ‫در صورتی که می‌دونی
‫- قراره چه اتفاقی براش بیفته؟ ‫- مگه چه اشکالی داره بخوام
‫قبل از اینکه اون اتفاق بیفته، ‫تا جایی که می‌تونم
‫- باهاش وقت بگذرونم؟ ‫- کت...
‫باید جواب‌ها رو پیدا کنم.
‫جواب‌هات رو پیدا کردی.
‫- پای زن دیگه‌ای وسط نبوده. ‫- من...
‫منظورم تصادفه.
‫چی؟
‫شاید بتونم بالاخره بفهمم ‫چه اتفاقی افتاده.
‫- کت... ‫- آخه نه، گوش کن.
‫قبول ندارم که عمدی بوده.
‫و با وجود همه‌ی چیزهایی که ‫تا حالا از بابا
‫دیدم و شنیدم...
‫بیشتر از همیشه مطمئنم که
‫اون شایعات وحشتناک ‫اشتباه بودن.
‫آلیس بهم گفته آماده‌ست ‫که با گذشته خداحافظی کنه.
‫ترجیح می‌ده خاطرات خوبی از گذشته ‫به یادش بمونه.
‫کِی این رو بهت گفت؟
‫منظورم اینه،
‫همچین بد هم نمی‌گه.
‫به‌جای اینکه خودت رو وادار کنی ‫مصیبت خانوادگی رو
‫دوباره تجربه کنی، ‫راه بهتری
‫برای پیدا کردن جواب‌ها وجود داره.
‫باید وجود داشته باشه.
‫آلیس! داری یخ می‌زنی.
‫ژاکتت کجاست، عزیزم؟
‫من...
‫اصلا حواسم نبود، ببخشید.
‫واقعا خوشحالم که ‫می‌بینمتون.
‫منم همینطور. ‫ولی کت این آخر هفته رو اینجا نیست،
‫دوباره رفته به بریدی سر بزنه.
‫چطوره بری طبقه‌ی بالا ‫و حوله برداری
‫و موهات رو خشک کنی؟
‫آره، ممنونم.
‫[برگشتن به دیروز هیچ فایده‌ای نداره، ‫چون منِ دیروز با منِ الانم متفاوته.]
‫خودت رو خشک کردی؟
‫آره.
‫اگه زحمتی نیست،
‫به نظرتون می‌شه اون آهنگی که ‫بهم یاد داده بودین رو بزنیم؟
‫فکر کنم بخش اصلیش یادم باشه، ‫ولی...
‫بدم نمیاد یه مروری کنم.
‫اوه، ام...
‫چند وقتی می‌شه ‫اون آهنگ رو نزدم.
‫راستش اخیرا...
‫هیچ آهنگی رو اجرا نکردم.
‫ولی آره، بیا بزنیم.
‫♪عاشق چشم‌هاتم ‫که بهم انگیزه می‌ده♪
‫♪جوری که توی نور رنگشون عوض می‌شه♪
‫♪امیدوارم بدونی ‫تو همه‌چیزم♪
‫♪توی کل زندگیمی♪
‫خوبه!
‫♪ تو دلیل رویش این باغی ♪
‫♪ مثل شب ‫برامون آرامش به ارمغان میاری ♪
‫♪ مثل باریکه‌ای از نور ماه ♪
‫♪ روی آب می‌درخشی ♪
‫♪ با افقِ ♪
‫♪ توی چشم‌هات ♪
‫♪ می‌تونم راه بازگشت ‫به خونه رو پیدا کنم ♪
‫♪ و می‌دونی ♪
‫♪ وقتی پیداش کنی ♪
‫♪ هرگز تنها نمی‌مونی ♪
‫این کلمات توی زمان بهتری نوشته شدن.
‫ولی هنوزم حقیقتن.
‫تو واقعا استعدادش رو داری، آلیس.
‫ادامه بده.
‫یه خواننده همیشه یه خواننده می‌مونه.
‫ادامه می‌دم.
‫قول می‌دم.
‫من، من نمی‌تونم بمونم.
‫حواسم نبود ساعت چنده.
‫خداحافظ، کولتون.
‫خداحافظ، آلیس.
‫خیلی خب، قشنگ محکم شد، ‫عزیزان دلم.
‫قشنگ واسه زمستون آماده‌ست.
‫آلیس؟
‫چی شده، عزیزم؟
‫چی شده، عزیزدلم؟
‫اوه!
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫اوه، عزیزم. چی شده؟
‫خیلی خوشحالم تو هنوزم اینجایی.
‫اوه، عزیزم، معلومه.
‫الیوت! واسه شام اومدی؟
‫اومدم دو پرس غذا ببرم.
‫دو پرس، هان؟
‫خب، به زمان بستگی داره.
‫بذار منو رو واست بیارم.
‫بفرما.
‫نوش!
‫رفتیم برای کلاس 2000.
‫باورم نمی‌شه موفق شدیم، بچه‌ها!
‫آره. فقط کاش آلیس هم اینجا بود.
‫آره واقعا.
‫هنوزم باورم نمی‌شه اون یهو
‫غیبش زده،
‫اونم بعد از همه‌ی اتفاقاتی که افتاد.
‫کِی می‌ری؟
‫بریدی این هفته میاد دنبالم.
‫از وقتی به مامان گفتم می‌خوام برم
‫هنوزم باهام حرف نزده.
‫و بدون جیک و بابام،
‫تو تنها دوستی که ‫واسه بدرقه کردنم مونده تویی.
‫وقتی دارم می‌رم، ‫بیا ال.
‫کت، من...
‫من هر کاری واست می‌کنم. ‫همیشه.
‫خب چی شد؟
‫آره، راستش، من... ‫زود برمی‌گردم.
‫سلام؟
‫سلام! ببخشید.
‫می‌دونم دارین تعطیل می‌کنین،
‫ولی می‌شه فوری یه نگاهی ‫به آرشیوها بندازم؟
‫قدمت روی چشم، ‫ولی بهتره سریع باشی.
‫حتما.
‫می‌دونم دیروقته.
‫نه، دارم از شهر می‌رم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫کجا می‌ری؟
‫مراکش.
‫توی مرکز مدینه یه هتل فوق‌العاده
‫به سبک مراکش پیدا کردم.
‫آره، خوبه برام.
‫فکر نکنم این اطراف ‫کسی دلش برام تنگ بشه.
‫به یه شب دخترونه نیاز داشتم، دل.
‫ممنونم، حرف نداره.
‫ببین، من... می‌دونم زیاد ‫توی این کارها خوب نیستم.
‫ولی اگه دوست داشته باشی حرف بزنی، ‫همه‌ی تلاشم رو می‌کنم.
‫آره. خب...
‫نمی‌دونم. گمونم...
‫می‌فهمم چرا همه‌چی رو ‫توی زیرزمین گذاشتی
‫و چرا دوست نداری ‫در مورد گذشته حرف بزنی.
‫مواجه شدن باهاش
‫و خداحافظی کردن سخت‌تره.
‫می‌دونی، به نظرم جفت‌مون دیگه...
‫نباید انقدر نگران گذشته باشیم.
‫دیگه تموم شده، ‫مگه دیگه چقدر می‌تونه ترسناک بشه؟
‫بیا روی الان‌مون تمرکز کنیم،
‫و من به شخصه فکر می‌کنم ‫تو فوق‌العاده‌ای،
‫آلیس.
‫دوستت دارم عزیزم، واقعا می‌گم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، دل.
‫مامان‌بزرگ؟
‫اوه.
‫خب، حس خوبی داشت.
‫نمی‌دونی
‫چقدر منتظر بودم این رو بشنوم.
‫اوه!
‫دریاچه نمی‌ذاره برم.
‫کل روز رو تلاش کردم.
‫ولی اصلا... کار نکرد.
‫تا حالا همچین اتفاقی نیفتاده بود.
‫واسه آلیس افتاده بود.
‫معنیش اینه زمان مناسبی نبوده.
‫اگه آخرین بار بوده باشه چی؟
‫از یه راه دیگه‌ای ‫جواب‌هایی که می‌خوای رو پیدا می‌کنیم.
‫قول می‌دم.
‫بهت اعتماد دارم.
‫خوبه.
‫شبی که بابا مُرد،
‫دستت رو گرفتم.
‫بریدی هم اونجا بود،
‫ولی من دست تو رو گرفتم
‫چون تو کسی بودی که بهش نیاز داشتم.
‫و هنوزم دارم.
‫منم بهت نیاز دارم.
‫همیشه.
‫باید همچنان دستت رو می‌گرفتم
‫و... هرگز ول نمی‌کردم.
‫خب...
‫اون شب حواست سر جاش نبود.
‫چطور می‌تونستی؟
‫منظورم اینه...
‫الان چطور می‌تونی متوجه بشی؟
‫تو هم باید بهم اعتماد کنی.
‫من تا حالا...
‫انقدر خوب متوجه نشده بودم.
‫واسم سوال بود میای یا نه.
‫- واقعا؟ ‫- شرمنده، فقط تو نیستی که
‫این قضیه رو از خانواده‌ات مخی نگه داشتی.
‫می‌خوام بهشون بگم، ولی...
‫باید بگی.
‫می‌دونم که اونا درکت می‌کنن.
‫آره.
‫شاید.
‫خب، راه بیفتیم؟
‫جلسه هفتگی، یکی باید برسونتت.
‫آره، آره، دقیقا برای همین اینجام.
‫دوباره همون خواب رو ‫در مورد جیکوب دیدم.
‫از توی زیرزمین صدای گریه‌اش رو می‌شنوم ‫که داره منو صدا می‌زنه.
‫منم با عجله می‌رم طبقه‌ی پایین ‫و اتاق پر از...
‫آبه. موج‌ها به دیوار می‌خورن،
‫و از پله‌ها بالا میان ‫که منو غرق کنن.
‫و من توی همون زیرزمین کوفتی ‫از خواب بیدار می‌شم.
‫کاش می‌تونستم دوباره کنار همسرم ‫از خواب بیدار بشم.
‫توی اتاق‌مون.
‫من خیلی دوستش دارم.
‫فقط اصلا شدنی نیست.
‫و ما داریم سعی می‌کنیم از دخترمون...
‫در برابر این قضیه محافظت کنیم.
‫و می‌دونم به خاطر اتفاقی که افتاده...
‫حس می‌کنه...
‫مقصره و کنار گذاشته شده.
‫و این منو می‌کشه.
‫خدای من، کاش...
‫کاش همه‌تون می‌تونستین ‫دخترم رو ببینین.
‫اون همه‌چی تمومه...
‫کاش منم مثل اون بودم.
‫همه‌چیش به دل رفته،
‫حتی شاید بهتر از اون.
‫رز...
‫تشویقم کرد که در مورد گروه‌مون ‫به دل و کت بگم،
‫و... و به نظرم همین کار رو کنم.
‫شاید این راه بازگشت به خونه باشه.
‫می‌دونین، فقط...
‫صحبت با کسایی که عاشق‌شونی،
‫چون اگه می‌تونستم ‫پنج دقیقه دیگه با جیکوب باشم...
‫همه‌چی رو بهش می‌گفتم.
‫آره، می‌دونین، ‫این تنها چیزیه که می‌خوام.
‫فقط پنج دقیقه.
‫کاش منم می‌تونستم مثل تو ‫سفره‌ی دلم رو باز کنم.
‫حس بدی نداشته باش.
‫می‌دونی، صحبت کردن ‫در مورد این چیزها...
‫خب، زمان می‌بره.
‫آره، واقعا زمان می‌بره.
‫من...
‫توی تصادف...
‫پدرم رو از دست دادم.
‫و... کاش می‌دونستم ‫چه اتفاقی افتاد و چرا افتاد.
‫ولی نمی‌دونم.
‫و می‌دونی، یهویی این فردی که...
‫بیشتر از همه بهش وابسته بودم...
‫یهو...
‫رفت.
‫این اتفاق باعث شد خانواده‌ام نابود بشه.
‫اونایی که باقی موندن
‫هزار تیکه شدن.
‫از شنیدنش متاسفم.
‫می‌دونی، نمی‌دونم گفتنش فایده‌ای داره یا نه، ‫ولی همه‌اش این رو به خودم می‌گم.
‫این اوضاع ناگوار و غم از دست دادن یه عزیز،
‫خدای من، این...
‫این یه سنگینیه
‫یه سنگینی که روی دوش همه‌مونه.
‫و...
‫باید قوی‌ترمون کنه، درسته؟
‫باید همینطور باشه.
‫آره.
‫و به نظرم قوی‌تر کرده.
‫می‌دونی، باعث شد به مسیری برسم
‫که بزرگ‌ترین نعمت زندگیم رو به دست بیارم.
‫این...
‫من...
‫من یه دختر دارم.
‫از شنیدنش خیلی خوشحالم.
ا‌را‌ئه‌‌‌ا‌ی ا‌ز‌ وب‌س‍ایت‌ ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫یادت باشه...
‫آینده‌مون...
‫از گذشته‌مون قوی‌تره،
‫میراث‌مونه.
‫آره.
‫آوریل، مه.
‫فوریه کدوم گوریه، بایرن؟
‫هی!
‫خوبه که می‌بینم اینجوری لبخند می‌زنی.
‫خب، با شنیدن حرف‌هایی که ‫بابا امروز زد،
‫همه‌ی چیزهایی بود ‫که می‌خواستم بشنوم.
‫قشنگ خیالم راحت شد.
‫لحظات فوق‌العاده‌ای رو ‫پشت سر گذاشتی.
‫و با بودن توی ماشینش،
‫انگار دوباره بچه شدم.
‫و اون داشت منو می‌رسوند خونه.
‫اون چیه؟
‫خانمی که توی گروه بود ‫این رو بهم داد.
‫از سال 2000 آوردیش؟
‫اصلا نمی‌دونستم ‫امکان همچین چیزی وجود داره.
‫می‌شه ببینمش؟
‫آره، ولی ببین.
‫بابا سه‌شنبه‌ها می‌رفت کلاس،
‫ولی اون پنج‌شنبه شب هم ‫یه جلسه برگزار می‌کرده.
‫بابا شب پنج‌شنبه تصادف کرده بود!
‫و من راه اونجا ‫به خونه رو بلدم،
‫قشنگ از کنار اون تیر چراغ برق رد می‌شه.
‫پس شب تصادف بابا داشته از کلاس
‫میومده خونه.
‫پس...
‫اگه دریاچه بتونه مثل قبل ‫منو برگردونه اونجا،
‫پس جلسه‌ی بعد می‌تونم اونجا باشم.
‫می‌تونم توی ماشین کنارش باشم
‫که جلوی این اتفاق رو بگیرم.
‫نه. نه، کت. ‫واقعا باز برگشتیم سر خونه‌ی اول؟
‫خیلی خب، خیلی خب، اول از همه،
‫آخه دریاچه کِی انقدر قابل پیش‌بینی بوده؟
‫و اصلا گیریم که هست، ‫و تو هم توی ماشینی،
‫اگه اتفاقی برای جفت‌تون بیفته چی؟
‫کت، به حرفم گوش کن.
‫اتفاقی که افتاده همیشه می‌افته!
‫ولی اگه اشتباه کنی چی؟
‫جیکوب رو ببین.
‫تحقیق کردی، پیداش کردی،
‫آوردیش خونه، دیدیش که رفت داخل خونه.
‫همه‌چی رو درست انجام دادی ‫و بازم شدنی نبود!
‫این فرق می‌کنه.
‫نه، باید فرق کنه!
‫نمی‌تونم این کار رو کنم، کت.
‫نمی‌تونم...
‫همه‌اش در مورد گذشته حرف بزنم.
‫گفتم که بهت نیاز دارم. ‫الان و همینجا بهت نیاز دارم،
‫همین الان.
‫چرا همه‌اش درگیر گذشته‌ایم؟
‫چون تو تنها کسی هستی که ‫می‌دونی چه حسی داشته.
‫خب، ما دیگه مثل اون موقع بچه نیستیم.
‫می‌خوام در مورد آینده‌مون حرف بزنیم.
‫یا حتی هر آینده‌ای.
‫می‌خوام از چیزی که بودم ‫برات مهم‌تر باشم!
‫مامان!
‫تو بهم دروغ گفتی! جفت‌تون.
‫و می‌خوای برگردی، مگه نه؟ ‫تو...
‫داری سعی می‌کنی اوضاع رو تغییر بدی؟
‫چرا داری بهش کمک می‌کنی؟ ‫جفت‌مون می‌دونیم که هیچ فایده‌ای نداره!
‫آلیس، این انتخاب خودمه.
‫مامان، خواهش می‌کنم، بی‌خیالِ
‫همه‌ی اینا شو و بیا بریم خونه،
‫و پیش من باش، همینجا و همین الان.
‫قول می‌دم این مهم‌تره.
‫این رو از کجا پیدا کردی؟
‫طبقه‌ی پایین بود، ‫توی وسایل بابا.
‫و به خانمی که شماره‌اش روی کارته ‫زنگ زدم.
‫و حقیقت داره.
‫بابا می‌رفته کلاس.
‫واسه درمان.
‫لازم نکرده دختر گزارشگرم
‫همه‌اش پی این داستان رو بگیره.
‫بابا سعی می‌کرد درمان بشه، مامان.
‫به خاطر تو.
‫اگه حقیقت اینه، خوشحالم.
‫ولی می‌دونی، دیگه وقتشه ‫خودم درمان بشم.
‫همه‌اش به دنی سایر بیچاره فکر می‌کنم.
‫توی گذشته گیر افتاده، ‫اونم به خاطر اتفاق وحشتناکی که
‫خیلی وقت پیش افتاده.
‫ولی منم همون قدر گیر افتاده بودم.
‫تا اینکه...
‫تو و آلیس اومدین خونه
‫و مجبورم کردین با گذشته مواجه بشم.
‫اینکه گذشته رو ورق بزنم.
‫قبولش کنم.
‫فقط می‌خوام نسخه‌ی درستی ‫از گذشته رو بپذیری.
‫قول می‌دم تلاشم رو بکنم.
‫فقط همین رو می‌خوام.
‫واسه جفت‌مون.
‫باشه، می‌رم بخوابم. ‫تو چی؟
‫به نظرم یذره دیگه بیدار بمونم،
‫به این موزیک گوش بدم.
‫باشه.
‫♪ مال من باش ♪
‫♪ تا آخر عمرم♪
‫دلی.
‫باهام برقص.
‫آفتاب از کدوم طرف در اومده؟
‫خیلی وقته گرامافون گوش نداده بودی.
‫می‌خوام دوباره دلت رو به دست بیارم، دلی.
‫می‌خوام همه‌چی رو برگردونم.
‫می‌دونم اشتباهاتی مرتکب شدم.
‫ولی... تو خونه‌ی منی.
‫تو خونه‌ی منی، دلی. ‫همیشه بودی،
‫و همیشه می‌مونی.
‫- باید برم. ‫- چی؟
‫- معذرت می‌خوام. ‫- چرا؟
‫فردا،
‫قراره من و تو ‫جلوی اون میز بشینیم
‫و من همه‌چی رو برات تعریف می‌کنم.
‫می‌تونیم دوباره به دستش بیاریم، دلی.
‫فقط تا فردا صبر کن.
‫اوه، و هی!
‫ماه برفی امشب رو فراموش نکن.
‫شنیدم واقعا زیباست.
‫کول...
‫هی.
‫شب بخیر، بچه جون.
‫مامان،
‫به نظرت می‌شه امشب رو ‫اینجا بخوابی؟
‫مثل قبلا؟
‫منم دلم تنگ شده.
‫نوجوون بودیم، پیش هم می‌خوابیدیم.
‫برای الانت دلم تنگ شده.
‫دلم برای مامانم تنگ شده.
‫اوه، آره!
‫آره، لحاف به سبک لندری‌ها.
‫راستش واسه تو زیرش خط کشیدم.
‫یه پیغام بود، ‫و شاید یه خداحافظی.
‫"برگشتن به دیروز هیچ فایده‌ای نداره،
‫چون منِ دیروز با منِ الانم متفاوته."
‫باید می‌دونستم.
‫بیا اینجا، عزیزم.
‫کاش می‌شد بپرم توی دریاچه
‫و همه‌چی از اول شروع می‌شد.
‫واقعا کاش اوضاع فرق می‌کرد.
‫می‌دونم.
‫منم همین فکر رو می‌کنم.
‫چی؟
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫خیلی خب.
‫"کشاورز همسایه اولین کسی بود ‫که گزارش این سانحه را داد.
‫اولین واکنش...
‫شاهد ادعا کرده دو زن را دیده
‫که داشتند به طرف جنگل فرار می‌کردند."
‫دو زن...
‫مامان!
‫آلیس! چی، ‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫مامان، نباید اینجا باشی! ‫نباید این رو ببینی!
‫قرار نیست اتفاق بیفته، باشه؟
‫می‌تونم جلوش رو بگیرم.
‫ولی باید بری و بذاری کارم رو کنم.
‫بذار اوضاع رو درست کنم.
‫مامان، نمی‌تونی! ‫شدنی نیست، باشه؟
‫نمی‌شه. ‫قرار نیست اتفاق بیفته.
‫قرار نیست اتفاق بیفته، آلیس،
‫چون ما الان اینجاییم!
‫آلیس!
‫نه، نه.
‫هی!
‫چیزی نیست، هی.
‫من کنارتم.
‫همه‌چی درست می‌شه، ‫چیزیت نمی‌شه، چیزیت نمی‌شه،
‫چیزیت نمی‌شه، چیزیت نمی‌شه.
‫بابا، چیزیت نمی‌شه. ‫من اینجام، بابا.
‫دوستت دارم
‫و همیشه دوستت خواهم داشت ‫و تو حالت خوب می‌شه.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫هی بچه جون.
‫منم دوستت دارم.
‫کاترینِ من.
‫چی؟
‫بابایی؟
‫مامان.
‫مامان، باید بریم. ‫نباید اینجا گیر بیفتیم، باشه؟
‫مامان، می‌شنوی چی می‌گم؟
‫دستت رو بده من. زود باش، مامان.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez