‫آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت...
‫جیکوب!
‫می‌خوام همینجا بمونم ‫و بازم بگردم!
‫به حرف مامانت گوش کن ‫و برو خونه. همین الان!
‫باشه.
‫نمی‌تونم پیداش کنم. ‫اون رفته.
‫من جیکوب رو رسوندم خونه. ‫جاش امن بود.
‫چرا نشد؟
‫تو رو دیدم.
‫از کِی داری بهم دروغ می‌گی؟
‫واقعا معذرت می‌خوام. ‫بیا اینجا، عزیزم. بیا اینجا.
‫نه!
‫آلیس.
‫آلیس، خواهش می‌کنم.
‫آلیس، وایسا!
‫خواهش می‌کنم!
‫گوش کن! هی، عزیزم، گوش کن.
‫معذرت می‌خوام که بهت نگفتم ‫دارم از دریاچه استفاده می‌کنم،
‫ولی باید حرف بزنیم. ‫باشه؟ در مورد جیکوب.
‫تازه الان می‌خوای حرف بزنی؟
‫عزیزم، خواهش می‌کنم نگاهم کن.
‫آلیس.
‫نه!
‫جیکوب! ‫جیکوب! جیکوب!
‫- جیکوب! ‫- جیکوب!
‫- الیوت. ‫- چی شد؟
‫- وای خدای من. چی... ‫- خیسِ آبی.
‫حالت خوبه؟
‫ام، من...داشتم می‌گشتم.
‫کت کجاست؟
‫- توی خونه‌ست. ‫- باشه.
‫ام، آلیس. خب...
‫این موضوع مربوط به خانواده‌ست.
‫منم عضوی از خانواده‌ام.
‫بعید می‌دونم یک متر و دویست سانتی‌متر باشه، ‫اون احتمالا،
‫چه می‌دونم، 111 سانتی‌متره؟
‫این یکی چطور؟
‫این عکس مدرسه‌اشه.
‫نه، زیادی رسمیه. ‫جیک ما اینجوری نیست.
‫این یکی؟
‫ما پیداش می‌کنیم.
‫اگه چیز دیگه‌ای هست که ‫می‌تونیم بهتون بگیم،
‫هر زمانی شد می‌تونین باهامون تماس بگیرین.
‫کت، واقعا معذرت می‌خوام. من...
‫هر کاری تونستم کردم ولی ‫بازم نتونستم، من...
‫- واقعا معذرت می‌خوام. ‫- آلیس.
‫داداشم گم شده.
‫این حرف‌ها اهمیتی ندارن.
‫آلیس.
‫معذرت می‌خوام، ولی به نظرم ‫شاید بهتر باشه بری.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫بالاخره یه زمانی مجبوریم ‫با همدیگه حرف بزنیم.
‫چرا باید بخوام در مورد چیزی ‫با تو حرف بزنم؟
‫من... من می‌دونم همچین چیز مهمی رو ‫ازت قایم کردم
‫و معذرت می‌خوام، ولی...
‫تو هم خیلی چیزها رو از من قایم کردی.
‫هنوز غذا نخورده؟
‫یه ناخنکی زد،
‫ولی راستش نه.
‫نمی‌فهمم. ‫مگه اتفاقی افتاده؟
‫ام، نه، نه. خب...
‫می‌دونی، بچه‌ها نیاز دارن ‫یه روزهایی به سلامت روان‌شون برسن،
‫واسه همین دارم سعی می‌کنم ‫آلیس رو به حال خودش بذارم.
‫ام، چه حسی در مورد ‫نمایشگاه داری؟
‫واسش آماده‌ای؟
‫مثل همیشه.
‫فقط خواستم بهت نشون بدم که ‫هیچ کار خوبی بی‌جواب نمی‌مونه.
‫چون مانیکا متهمم کرده بود
‫که من پوسترهای کارناوال رو پاره می‌کنم، ‫برای همین...
‫اینجوری داره سعی می‌کنه ‫واسم جبران کنه.
‫کاملا منو لای منگنه گذاشته.
‫اون داره بهت احترام می‌ذاره، مامان.
‫و طبیعیه که استرس داشته باشی.
‫چای ارل گری با عسل.
‫ممنونم.
‫دارم سعی می‌کنم به آلیس زمان بدم،
‫می‌دونی، ولی وقتی می‌دونم ‫دقیقا داره چی می‌کشه
‫این کار خیلی سخته.
‫اوضاع تو چطوره؟
‫همه‌اش به فکرشم.
‫من باهاش حرف زدم، ال.
‫صدای کوچولوش رو شنیدم.
‫رسوندمش و فکر ‌می‌کردم قراره
‫خیلی بیشتر از این حرف‌ها باهاش صحبت کنم.
‫به‌عنوان دو تا آدم بالغ، دو تا دوست.
‫تونستی یه بار دیگه هم ‫باهاش حرف بزنی، کت.
‫می‌دونم این چیزی نیست که می‌خواستی،
‫ولی بازم یه نعمته.
‫نه، اون احساس...
‫این نعمت نیست.
‫آره، دیگه کافیه.
‫گذشته‌ها...
‫دیگه گذشته.
‫به مامانت گفتم زیاد مایونز می‌ریزه.
‫مشکل از مایونز نیست. ‫فقط... گرسنه‌ام نیست.
‫زیاد نمی‌مونم. فقط...
‫اومدم مطمئن بشم ‫شپش نگرفته باشی.
‫شپش نیست. فقط گرد و خاکه.
‫هوم.
‫خب، نمی‌دونم جریان چیه، عزیزم.
‫نمی‌دونم سلامت روان ‫و این مسائل چی هستن،
‫ولی شاید اگه بیای توی کارگاه ‫بهم کمک کنی،
‫باعث شه سرحال بشی.
‫یا حداقل بذار تختت ‫یه نفسی بکشه.
‫من فقط...
‫می‌خوام تنها باشم.
‫اه. می‌فهمم.
‫تنها بودن پیچیدگی و آشفتگیش کمتره.
‫ولی زندگی آشفته بازاره!
‫پس بهتره باهاش کنار بیای. ‫یالا! یالا!
‫یالا! خوش می‌گذره.
‫سلام، رئیس. ‫چی واسم داری؟
‫حسابی آماده‌ام
‫که یه داستان دست اول ‫و حسابی بنویسم.
‫ام، بشین، کت.
‫آخرین بار که یکی بهم گفت بشینم،
‫می‌خواست اخراجم کنه.
‫داری اخراجم می‌کنی؟
‫واقعا متاسفم، کت،
‫ولی اصلا تمرکزت روی اینجا نیست
‫و کیفیت کارت داره پایین میاد.
‫ببخشید؟
‫مقاله‌ات در مورد لابستر سوشال...
‫ناامیدکننده بود.
‫در ضمن، چند روز پیش برات ‫پیغام گذاشته بودم
‫که در مورد رأی‌گیری کارناوال ‫مقاله بنویسی،
‫و هنوز بهم تحویلش ندادی.
‫با آوردن تو بودجه رو افزایش دادم.
‫خیلی خب. ام...
‫خب، این...
‫تموم شد پس. آره؟
‫- فقط... ‫- آره. بفرما.
‫باشه.
‫اوه. یه لحظه وایسا.
‫بله؟
‫اون مقاله‌هایی که ‫از بایگانی برداشتی رو
‫برگردون.
‫البته.
‫ام، باشه.
‫از چیزی که انتظارش رو داشتم ‫کوچیک‌تر شدن.
‫ولی می‌تونه برای زیورآلات خوب باشه.
‫مثلا یه جا جواهری کوچیک ‫یا همچین چیزی؟
‫فکر خوبیه.
‫خوبی سفالگری همینه. ‫می‌شه هر برداشتی ازش داشت.
‫چی شد که به این چیزها ‫علاقه پیدا کردی؟
‫اوه.
‫خب، اینجا قبلا ‫اتاق خانوادگی‌مون بود.
‫و بعدش ‫بعد از اتفاقاتی که افتاد،
‫نیاز داشتم که مال خودم بشه.
‫اینکه یه چیزی رو پیدا کنم.
‫سفالگری آرام‌بخشه.
‫شد همدمم.
‫باعث می‌شه به چیز دیگه‌ای فکر نکنم.
‫از خدامه بهت یاد بدم.
‫البته اگه دوست داشته باشی یاد بگیری.
‫دست‌هات رو بذار اینجا ‫که یذره مرطوب بشه.
‫- باشه. ‫- و بعدش، ازت می‌خوام
‫با مچت نگهشون داری
‫که یه زیرساختی داشته باشی.
‫- اوهوم. ‫- آره و بعدش،
‫این دو تا انگشت رو ببر داخل
‫و این یکی رو بیرون بذار. ‫آره، دقیقا همین‌جوری.
‫و یذره بهش فشار بیار،
‫- فشارش کم باشه. ‫- اینجوری؟
‫آره، عالیه.
‫- آفرین، نگاهش کن! ‫- ممنون!
‫اه، عالیه!
‫می‌دونی، مردم فکر می‌کنن سفالگری
‫یعنی چرخ چرخوندن ‫و اشکال جذابه
‫ولی این خاک رسِ که مهمه.
‫مثل هر چیزی توی زندگی.
‫با مهربونی و صبوری ‫بهش نزدیک می‌شی.
‫ممکنه اونجوری که برنامه‌ریزی کردی نشه،
‫ولی شاید اینجوری بهتره.
‫عزیزم. هی، هی.
‫خانواده‌ی لندری هرگز امیدش رو از دست نمی‌ده.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر، کاترین.
‫هی، مامان، ‫یه سوالی داشتم،
‫کسی رو می‌شناسی ‫که حروف اول اسمش ام.اس باشه؟
‫نه، فکر نکنم. چطور؟
‫خب، داشتم زیرزمین رو مرتب می‌کردم.
‫خب، امیدوارم اون تخته‌ی مزخرف رو ‫پایین آورده باشی.
‫آره، آره، آوردم.
‫ولی این یادداشت رو
‫توی جیب یکی از ‫لباس‌های قدیمی بابا پیدا کردم.
‫خواستم بپرسم این رو می‌شناسی؟
‫ام، نه. من... ‫نمی‌دونم اون چیه.
‫مامان، اصلا نگاهشم نکردی.
‫نیازی ندارم نگاهش کنم.
‫من که از همه‌ی کارهای بابات ‫خبر نداشتم. من...
‫شاید داشته واسه مزرعه ‫تجهیزات می‌خریده.
‫ازت خواهش می‌کنم، کاترین، ‫تازه اول صبحه،
‫می‌خوام برای دخترت صبحونه ببرم.
‫وقتی مامان یه چیزی رو ‫قایم می‌کنه می‌فهمم.
‫این یادداشت برای 20 سال پیشه. ‫هیچی نیست.
‫ما که این رو نمی‌دونیم!
‫ببین، من آدرس رو پیدا کردم ‫و هیچ اسمی نداره.
‫ولی موقعیتش رو بهم نشون داد.
‫یه جاده‌ی پشتی توی بیرون از شهره.
‫تو تازه اتفاق دردناکی رو ‫در رابطه با جیکوب پشت سر گذاشتی.
‫آلیس دلش شکسته ‫و تو هم دیروز اخراج شدی.
‫ممکنه قضیه این باشه که فقط ‫قصد داری حواست رو پرت ‌کنی؟
‫من یه روزنامه‌نگار باتجربه‌ام
‫که خوب می‌دونه ‫داستان کامله یا نه.
‫گفتی دیگه کاری به کار گذشته نداری.
‫"گذشته هرگز نمی‌میرد.
‫- حتی گذشته به حساب نمی‌آید." ‫- وای.
‫پای فاکنر هم کشیدی وسط.
‫ببین، اگه این یادداشت هیچی نیست،
‫پس ضرری نداره باهام بیای
‫که ببینیم به کجا ختم می‌شه.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- یالا دیگه! یکی دیگه رو جای خودت بذار.
‫معلم‌ها همیشه این کار رو می‌کنن.
‫ببین، واقعا ممنون می‌شم همراهم بیای. ‫باشه؟
‫و خصوصا اگه سی‌دی های میکس قدیمی‌ای که ‫اون موقع‌ها رایت می‌کردی رو با خودت بیاری.
‫♪بالاخره فهمیدم♪
‫♪ولی خیلی خیلی طول کشید♪
‫♪الان دیگه برنمی‌گردم♪
‫♪شاید چون دارم تلاش می‌کنم♪
‫♪یه وقت‌هایی خیلی گیج بودم♪
‫♪و تموم جاده‌هام به تو ختم می‌شن♪
‫♪نمی‌تونم برگردم و برم♪
‫♪سخته چیزی که در تو می‌بینم رو توصیف کنم♪
‫♪نمی‌دونم همیشه کنارت می‌مونم یا نه♪
‫♪نه کلمات از پسش برمیان ‫و نه من♪
‫♪مشخصه همه‌اش به‌خاطر توئه♪
‫♪و فکر کردم سرما و گرمای زندگی رو چشیدم♪
‫♪چون خیلی وقته که گذشته♪
‫می‌دونم چه طور به نظر میاد،
‫ولی کولتون لندری مرد خوبی بود.
‫- خواهش می‌کنم اشتباه برنداشت نکن. ‫- نمی‌کنم.
‫داری کجا می‌ری؟
‫دارم می‌رم که بفهمم
‫چرا پدرم یه یادداشتی ‫با این آدرس توی جیبش داشته.
‫این متل از وقتی که اون یادداشت نوشته شده
‫متروکه‌ست. ‫داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫زیاده‌روی نمی‌کنم.
‫من یه یادداشت پیدا کردم، ‫از مامان پرسیدم معنیش چیه
‫و اونم بهم دروغ گفت!
‫امیدوارم معنیش این باشه که
‫ داری کم‌کم قبول می‌کنی ‫نمایشگاهت رو شروع کنی.
‫اوه، هیئت داوران هنوز تصمیم نگرفتن،
‫- ولی باعث شده مشغول بشم. ‫- آره، می‌دونم چه حسی داری.
‫باید کارم رو واسه هرالد ‫سر وقت تحویل بدم و به‌خاطرش خیلی استرس دارم.
‫و متاسفانه،
‫یعنی نمی‌تونم فردا بیام بهت کمک کنم.
‫اوه.
‫خب، اشکال نداره.
‫منو که می‌شناسی، ‫تنهایی از پسش برمیام.
‫می‌دونم. ‫فقط کاش مجبور نبودی.
‫امروز با کت حرف زدی؟
‫- خیلی کم. چطور؟ ‫- ام...
‫دلیلی نداره. مشکلی نیست.
‫سلام!
‫اجازه هست برم برای ملاقات، دل؟
‫اوه، اره، حتما اسپنسر. ‫برو بالا.
‫ببین، ام...
‫واقعا امیدوارم بتونی ‫به این جشن بیای.
‫نمی‌تونم تصور کنم ‫چه کسایی قراره بیان.
‫با وجود دوستان و خانواده‌ی بی‌نظیرت،
‫یه ارتش همراه خودت داری.
‫بیا داخل.
‫- سلام. ‫- اوه، اوه، ام...
‫ببخشید. ببخشید. ‫دل گفت اشکالی نداره بیام بالا.
‫ام، آره. ‫خب گمونم دیگه دیر شده.
‫شرمنده که مجبور شدی ‫منو با این وضع ببینی.
‫باید موقع بیدار شدن منو ببینی.
‫باعث می‌شه کابوس ببینی.
‫گفتم شاید نخوای از درس عقب بمونی.
‫پیش میاد دیگه. و...
‫منم دیگه باهاش کنار اومدم.
‫خوشحالم می‌بینم حالت بهتره.
‫آره.
‫بهترم.
‫یه جورهایی.
‫می‌دونی، واقعا مریض نبودم.
‫فقط... روزهای سختی رو می‌گذرونم.
‫شاید با شام مهمون کردن ‫بتونم قانعت کنم
‫که از اینجا دل بکنی؟
‫می‌خوای منو شام ببری بیرون؟
‫باید غذا بخوری دیگه، مگه نه؟
‫غذا خوردن با یه دوست بهتره.
‫آره.
‫اوه، سلام، روزت چطور بود؟
‫گمونم توی هرالد ‫حسابی کار سرت ریخته.
‫ام، نه.
‫راستش برعکس.
‫کار خیلی کمه، ‫واسه همین بایرن این هفته رو بهم مرخصی داده.
‫اوه.
‫ام، گوش کن.
‫مامان، من... نمی‌خوام دوباره ‫بحثش رو پیش بکشم،
‫ولی... اون یادداشت ‫همه‌اش ذهنم رو درگیر کرده.
‫می‌دونم شناختیش، ‫پس هر چی که هست
‫می‌تونی... می‌تونی بهم بگی.
‫بهت که گفتم. نمی‌دونم.
‫چرا همه‌اش این کار رو می‌کنی؟ ‫هر وقت در مورد گذشته حرف می‌زنیم
‫جلوم رو می‌گیری.
‫درست مثل کاری که تو و بابا کردین، ‫بعد از...
‫بعد از چی؟
‫بعد از ناپدید شدن جیکوب.
‫چی داری می‌گی؟
‫دارم در مورد آشپزی ‫توی فضای باز حرف می‌زنم،
‫شام‌های خانوادگی، موزیک، ‫یهو همه‌شون متوقف شدن.
‫درست مثل رابطه‌ام ‫با تو و بابا.
‫هوف. این حقیقت نداره.
‫وقتی متوقف شد ‫که تو با بریدی فرار کردی.
‫با بریدی فرار کردم
‫چون اینجا دیگه هیچی نداشتم.
‫- باشه. کافیه، کاترین. ‫- این...
‫- کافیه. ‫- دقیقا همینه،
‫- مثل الان. ‫- وای خدا.
‫داری همین کار رو می‌کنی... ‫داری جلوم رو می‌گیری.
‫نه.
‫هی. درست به موقع اومدی.
‫بیا بشین.
‫اینجا مال ماست.
‫بقیه کجان؟
‫مامان یه روز از هر فصل رو تعطیل می‌کنه
‫که من بتونم ‫روی منوی جدید کار کنم.
‫شانس باهات یاره، ‫اون روز همین امروزه.
‫بفرما بخور.
‫ممنونم.
‫زوئی کجاست؟ ‫اون قرار نیست بیاد؟
‫نه. زوئی از غذای دریایی چندشش می‌شه.
‫پای هشت‌پا، بافتش، پولک.
‫اصلا نمی‌دونستم آشپزی بلدی.
‫یعنی وقتی بزرگ شدی ‫می‌خوای این‌کاره بشی؟
‫- اوه، من هرگز بزرگ نمی‌شم. ‫- واقعا؟
‫نمی‌دونستم پیتر پنی.
‫هنوز منو توی لباس سبز ندیدی.
‫هنوز؟
‫ولی آره، آره. ‫وقتی بزرگ بشم،
‫می‌خوام سرآشپز بشم.
‫و دلیلی نداره که نتونم زودتر
‫وارد آینده بشم، مگه نه؟
‫راستش غذای نمایشگاه دل ‫که فرداست با منه.
‫مامان رئیس ریزبینی‌ئه.
‫ممکنه بگه "ما" غذا رو آماده کردیم.
‫باورم نمی‌شه از الان
‫به فکر آینده‌اتی.
‫مگه آلیس داوان ‫از توپ جادوییش نمی‌پرسه
‫که آینده براش چی در نظر داره؟
‫راستش از وقتی اومدم اینجا،
‫فقط به گذشته فکر کردم.
‫فکر می‌کنی شاید یه روزی ‫آینده‌ات اینجا باشه؟
‫مثلا توی پورت هیون؟
‫اوه، ام...
‫شاید.
‫شاید خوبه.
‫- خیلی خب. شروع کن. ‫- بیا بخوریم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خوشحال می‌شی بدونی که من
‫با اسپنسر توی پوینت غذا خوردم.
‫پس گمونم حالت یذره بهتر شده؟
‫آره.
‫یه جورهایی.
‫نمی‌دونم.
‫واقعا معذرت می‌خوام که ‫نتونستم نجاتش بدم، مامان.
‫اوه، عزیزم، نه. ‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫تقصیر تو نیست.
‫اشکال نداره.
‫و نگاهش کردم که وارد این خونه شد
‫و درِ آشپزخونه رو بست.
‫یه فرصت دیگه داشتم.
‫نمی‌دونم دیگه چه کاری ‫می‌تونستم انجام بدم.
‫خوشحالم که دیدمش، می‌‌دونی.
‫اینکه دیدم تو کنارشی.
‫خیلی با همدیگه صمیمی بودین.
‫انگار اون بهترین برادر کوچولوی دنیا بود.
‫آره.
‫واقعا بود.
‫و من از دستش دادم.
‫تقصیر تو نبود، مامان. ‫تو بچه بودی.
‫کارش واسه یک بار هم شده...
‫مامان و بابام می‌فهمیدن
‫که اون شب من چقدر ناراحت شدم.
‫اینکه بفهمن...
‫من چقدر داشتم اذیت می‌شدم.
‫ولی نفهمیدن.
‫چون تقصیر من بود.
‫فکر کنم باید برگردم.
‫آلیس...
‫فکر نکنم دیگه کار دیگه‌ای ‫می‌تونستیم انجام بدیم
‫که جیکوب رو نجات بدیم ‫یا گذشته رو تغییر بدیم.
‫نه. به‌خاطر جیکوب برنمی‌گردم.
‫پس اصلا چرا می‌خوای برگردی؟
‫چون وقتی یکی داره ‫دوران سختی رو می‌گذرونه،
‫دوست‌هاش کنارش هستن.
‫و مامان، ما بهترین دوست‌های همدیگه بودیم.
‫[تو کجایی؟] ‫[الیوت]
‫اوه، کول، ‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم... ‫شب سال نوئه.
‫نمی‌تونم تنها برم.
‫- مجبوری. ‫- ام، سلام. ببخشید.
‫سلام، آلیس. ام...
‫کت بالا توی اتاقشه. ‫مطمئنم از خداشه تو رو ببینه.
‫آره. ممنون.
‫سلام.
‫کت.
‫وای خدای من!
‫تو کجا بودی؟
‫برام مهم نیست. ‫فقط خوشحالم که اینجایی.
‫ولی باید لباست رو عوض کنی.
‫مانیکا دستور داده
‫لباس امشب رسمی ‫و فوق مُدرن باشه،
‫و اگه تو این لباس رو بپوشی، ‫عمرا بذاره بیای.
‫هی. روبه‌راهی؟
‫مجبور نیستیم بریم بیرون. ‫می‌تونیم همینجا بمونیم و حرف بزنیم.
‫آلیس! شب سال نوئه، ‫سال 2000، دو هزارمین سال؟
‫امشب می‌ریم بیرون
‫و قراره حسابی خوش بگذرونیم.
‫بیا، این رو امتحان کن.
‫کت!
‫اومدی!
‫و با خودت مهمون آوردی!
‫بفرمایین.
‫ام، تو...
‫ام، بهم نگو.
‫- آلیشیا. ‫- آلیس.
‫اوه، معلومه، آلیس! اه!
‫چه ناز! بوس! بوس! ‫خیلی خب، بذارین اطراف رو بهتون نشون بدم.
‫خیلی خب، رقص اینجاست،
‫خوراکی توی آشپزخونه‌ست،
‫زیرزمین واسه آرایشه
‫و اینجا داریم رأی می‌گیریم
‫که نیمه‌شب قراره چه اتفاقی بیفته.
‫بهترین حدس جایزه داره.
‫وای، همه‌چی واقعا جالب به نظر میاد!
‫اوه، عزیزم. ‫من می‌خوام بهتر از جالب باشه.
‫این فرصت‌مونه که همه‌چی رو ‫پشت سر بذاریم
‫و به جلو پیش بریم.
‫باور کن واقعا آماده‌ام که...
‫اسپیلسکی! ‫حواست به فرش باشه!
‫هی، می‌خوای ‫یه جای دنج پیدا کنیم؟
‫- اول نوشیدنی. ‫- هی، کت!
‫- ملانی، هی! ‫- ام، کت؟
‫سلام، غریبه.
‫الیوت، من دو ماه از دست دادم.
‫آره، می‌دونم. ‫تا الان این طولانی‌ترین غیبتت بوده.
‫حالش چطوره؟ ‫انگار نمی‌تونم
‫- درست حسابی ازش حرف بکشم. ‫- منم همینطور.
‫یا با تلفن ‫داره با بریدی حرف می‌زنه
‫یا وقتی بریدی میاد اینجا ‫می‌ره باهاش بگرده.
‫- حس می‌کنم از دست دادمش. ‫- واقعا متاسفم.
‫راستش، من...
‫فکر نمی‌کردم امشب بیاد،
‫اونم با این شرایط.
‫چرا؟
‫پلیس‌ها دیروز ‫جست‌وجو برای پیدا کردن جیکوب رو کنسل کردن.
‫من باید اونجا می‌بودم.
‫الان اینجایی.
‫و از کجا معلوم؟
‫هنوزم یه درصدی احتمال داره
‫فردا زمین منفجر بشه.
‫چیزی برای نگرانی نداریم.
‫ولی از اونجایی که تو اینجایی،
‫یعنی همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫مگر اینکه سایبورگ باشی. ‫نکنه سایبورگی؟
‫اگه اون سایبورگ بود،
‫مطمئنم خودم می‌فهمیدم.
‫- نیک. سلام. ‫- سلام.
‫- چه عینک‌ قشنگی. ‫- ام، ممنون!
‫خیلی خب...
‫مامان، اونا خوبن.
‫عزیزم، باید بهتر از خوب باشن.
‫خب، نظرت در مورد ‫تعداد شرکت‌کننده‌ها چیه، هان؟
‫می‌دونم. باورم نمی‌شه، مانیکا.
‫هر چقدر هم ازت تشکر کنم کمه.
‫اینجا، بیا.
‫اوه.
‫خب، یه نگاه به خودت بنداز، دل لندری، ‫قشنگ ژست می‌گیری.
‫عاشقشم.
‫ ببین کی نقل مجلس شده.
‫دیروز بهت توضیح داد؟
‫- در مورد بابا؟ ‫- اوهوم.
‫نه. در مورد هر چیز دیگه‌ای؟
‫نه.
‫امشب،
‫خوشحالم که داریم مجموعه ماهانه‌ی ‫جدیدمون رو
‫برای تبلیغ هنرمندان محلی‌مون شروع می‌کنیم.
‫سفالگری فقط یکی از ‫استعدادهای این خانمه.
‫باعث افتخارمه که به طور رسمی ‫دل لندری رو
‫به‌عنوان اولین هنرمند ماه ‫معرفی کنم.
‫- احسنت، احسنت. ‫- هر چقدر هم
‫ازت تشکر کنم کمه، مانیکا.
‫از همگی ممنونم که تشریف آوردین.
‫می‌دونین، سفالگری ‫یه ماجراجویی انفرادیه
‫که واقعا برام مناسبه.
‫ولی اخیرا، ارزش همراهی
‫و همکاری رو درک کردم.
‫خیلی ازتون ممنونم که تشریف آوردین
‫و امیدوارم از کارهای سفالی خوشتون بیاد ‫و مقداری هم پول خرج کنین.
‫♪سخته چیزی که در تو می‌بینم رو♪
‫♪توصیف کنم♪
‫♪نمی‌دونم همیشه کنارت می‌مونم یا نه♪
‫♪نه کلمات از پسش برمیان ‫و نه من♪
‫♪مشخصه همه‌اش به‌خاطر توئه♪
‫♪اوه، گفتنش سخته♪
‫♪گفتنش سخته♪ ‫♪همه‌اش به‌خاطر توئه♪
‫دوستان چهار دقیقه مونده!
‫می‌دونم اونجا حسابی شلوغه.
‫فقط خواستم پنج دقیقه ‫باهات حرف بزنم.
‫آره.
‫خب، یه مدتی نبودی.
‫دوباره.
‫آره، ام...
‫واقعا معذرت می‌خوام، نیک. ‫فقط اینکه بعد از...
‫اتفاقی که برای جیکوب افتاد، ‫رفتم پیش بابام
‫- و بعدش نتونستم برگردم. ‫- دلم برات تنگ شده بود.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫می‌دونم نمی‌تونی منو ببینی ‫و می‌دونم که منم نمی‌تونم بیام بهت سر بزنم،
‫ولی داشتم به این فکر می‌کردم که شاید اگه
‫رسمی‌تر بودیم،
حالت دوست‌دختر، دوست‌پسرطور
‫شاید اینجوری بتونی
‫بیشتر بیای اینجا.
‫ام...
‫اشکال نداره.
‫مجبور نیستی همین الان جواب بدی.
‫بیا.
‫این رو واسه تو درست کردم.
‫قلاب ماهیگیریه ‫چون تو منو اسیر خودت کردی.
‫عاشقشم، ممنونم.
‫خیلی خب...
‫باید اعتراف کنم،
‫یه دلیل دیگه هم هست ‫که آوردمت اینجا.
‫- اوه. ‫- سر یه چیزی...
‫به کمکت نیاز دارم.
‫یالا.
‫هی، کسی آلیس رو ندیده؟
‫سال 2000 شده،
‫همونطور که می‌دونیم ‫آخر دنیاست.
‫واسه همین پیش خودم فکر کردم ‫فیوز رو بزنیم و بعدش بریم بیرون.
‫ام، بذار ببینم.
‫آماده‌ای؟
‫10...
‫نه، هشت، هفت، شش، پنج...
‫کت؟
‫یک.
‫کت! کت!
‫کت، حالت خوبه؟
‫کت!
‫کت، باهام حرف بزن.
‫- چی شده؟ ‫- هی، چه اتفاقی افتاده؟
‫من... من نمی‌دونم، برق یهو رفت ‫و اونم از ترس خشک شد.
‫و افتاد. ‫کت، می‌تونی وایسی؟
‫اون فقط دنبال توجهه.
‫- نه، حمله‌ی عصبیه! ‫- چیه؟
‫مامانم. ‫هر از گاهی اینجوری می‌شه.
‫بیا، نفس بکش.
‫می‌شه لطفا برید کنار؟
‫یالا، اینجا چیزی برای دیدن وجود نداره.
‫خیلی خب، دوستان. ‫وقت نوشیدنیه.
‫نوشیدنی‌ها توی آشپزخونه‌ان.
‫- نفس بکش. ‫- بریم!
‫نفست رو بده داخل.
‫دو، سه، چهار.
‫بده بیرون.
‫دو، سه.
‫آره، این شد. ‫نفس بکش.
‫- حالت خوبه. ‫- جست‌وجو تموم شده.
‫اون رفته.
‫می‌دونم. شنیدم.
‫ولی تو اینجا بودی.
‫پدر و مادرم...
‫اونا دیگه باهام حرف نمی‌زنن.
‫حتی دیگه نگاهمم نمی‌کنن.
‫اونا ازم متنفرن.
‫- نه، نیستن. ‫- چون...
‫من قرار بود مراقبش باشم.
‫مسئولیتش با من بود.
‫اوه...
‫اشکال نداره. تقصیر تو نیست. ‫تقصیر تو نیست.
‫کاش دنیا واقعا امشب تموم می‌شد.
‫چون من نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم اینجوری اذیت بشم.
‫شب قشنگی برای سفالگریه.
‫آره، گمونم.
‫راستش فکر نکنم ‫تا حالا مامان رو انقدر خوشحال دیده باشم.
‫منظورم اینه، ‫اون با دل و جون اونجاست.
‫کاش منم می‌تونستم این کار رو کنم.
‫ال؟
‫ام...
‫می‌دونم اتفاقات زیادی افتاده.
‫ولی...
‫یه چیزی...
‫یه حسی بین‌مون هست. ‫مگه نه؟
‫تو هم حسش می‌کنی، هان؟
‫آره. آره. آره.
‫حسش می‌کنم.
‫که اینطور.
‫خیلی وقته که چشم‌انتظار...
،بوسیدنتم ‫کت لندری.
‫و وقتی این کار رو کنم،
‫باید بی‌عیب‌ونقص باشه.
‫واقعا دیروقته، خانم‌ها.
‫اوه، آره. ‫حواسمون به ساعت نبود.
‫اشکال نداره.
‫برو بالا بخواب.
‫فقط سر و صدا نکن. ‫مامانت خوابیده.
‫شب رو نمی‌مونی؟
‫اوه، ام...
‫نه. مامانم میاد دنبالم.
‫اه.
‫یکی از این روزها، ‫باید ببینمش.
‫می‌بینم که تو و کت ‫چه دوست‌های خوبی برای همدیگه هستین.
‫ام، آره. آره، یه روزی.
‫به نظرم واقعا از همدیگه خوشتون بیاد.
‫هنوزم گیتار می‌زنی؟
‫ام...
‫آره. آره، آره.
‫عالیه.
‫عالیه. ادامه بده.
‫ممنونم.
‫ممنونم که کنار دخترمون هستی.
‫آره.
‫خواهش می‌کنم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- یه لحظه ببخشید. ‫- آره، برو، برو.
‫مامان، حالت خوبه؟
‫ام، آره، آره. ام...
‫بایرن گفت چون کلی کار ریخته سرش ‫نتونسته بیاد،
‫ولی تو گفتی کار کمه.
‫ام، احتمالا چون بایرن دیروز ‫منو اخراج کرده
‫کلی کار سرش ریخته.
‫اشکال نداره. می‌دونی، راستش،
‫من... من تمرکز نداشتم.
‫یا شایدم زیادی رو ‫چیزهای اشتباه تمرکز کرده بودم.
‫کاری رو کردم که تو می‌کنی،
‫خودم رو غرق این کار و اون کار کردم ‫و احساساتم رو نادیده گرفتم.
‫خانم‌های لندری ‫باید سرشون گرم باشه، مگه نه؟
‫این کاری نیست که من می‌کنم.
‫- سرگرمی‌هات رو می‌گم. ‫- اونا سرگرمی نیستن.
‫بعد از مرگ پدرت،
‫نتونستم مزرعه رو تنهایی بگردونم، ‫واسه همین گله‌اش رو فروختم.
‫خودم رو مشغول تولید عسل کردم،
‫چون باید قبض‌ها رو پرداخت می‌کردم.
‫می‌دونم بدون بابا ‫وضعیت مالی خوبی نداشتیم،
‫- ولی اون حتما یه پولی کنار گذاشته بود... ‫- هیچی.
‫بعد از ناپدید شدن برادرت ‫همه رو خرج کرد.
‫سر چی؟
‫مردها سر چی پول خرج می‌کنن ‫و به زن‌هاشون نمی‌گن؟
‫ما...
‫تو که فکر نمی‌کنی اون یادداشت...
‫فردا ساعت هفت؟ ‫و آدرس؟
‫باشه، عالیه. ممنون.
‫داشتی با کی حرف می‌زدی؟
‫اوه، ام... هیچکس نبود.
‫نمی‌خوای لباس عوض کنی؟ ‫دیرمون می‌شه.
‫آره، ام...
‫شرمنده، نمی‌خوام بیام.
‫ما همیشه می‌ریم.
‫کول. کول.
‫دلم برات تنگ شده.
‫تو دیگه باهام حرف نمی‌زنی.
‫آره، حس می‌کنم فقط منم که ‫فراموشش نکردم.
‫من فراموشش نکردم.
‫مدام بهش فکر می‌کنم.
‫هر وقت...
‫به تو نگاه می‌کنم، اون رو می‌بینم.
‫خب، خبرهای خوب، دلی
‫چون امشب قرار نیست ‫بهم نگاه کنی.
‫- چون قرار نیست بیام. ‫- اوه، کول، خواهش می‌کنم، لطفا!
‫خواهش می‌کنم... ‫شب سال نوئه.
‫نمی‌تونم تنها برم.
‫مجبوری.
‫25 ثانیه دیگه، سال جدیده.
‫20 ثانیه.
‫و به 10 که برسه
‫شمارش معکوس داریم. ‫آماده‌این؟
‫ده، نه، هشت،
‫هفت، شش، پنج،
‫چهار، سه، دو، یک...
‫سال 2000 مبارک!
‫بایرن؟
‫هی، کجا بودی؟
‫گفتی میای.
‫باید بگم یذره دلخورم،
‫خصوصا از وقتی که شنیدم ‫دخترم رو اخراج کردی.
‫آخه اون چه کاری بود؟
‫نخواستم عصرت رو خراب کنم.
‫چی شده؟
‫واسه اومدن به نمایشگاهت
‫انقدر هیجان‌زده بودم
‫که عجله‌ای داشتم چندتا جعبه ‫می‌ذاشتم اون پشت و...
‫خب، کریگ که اون پایین مغازه داره ‫سر و صدا رو شنید
‫و منو برد درمانگاه.
‫چرا بهم زنگ نزدی؟ ‫میومدم.
‫داشتم روی این کار می‌کردم.
‫اوه، الان حس حماقت می‌کنم.
‫آره، قرار بود...
‫قرار بود غافلگیرت کنم.
‫بایرن.
‫باید بگم این بهترین چیزیه که
‫کسی بعد از مدت‌ها ‫برام انجام داده.
‫اگه می‌دونستم ‫همچین واکنشی نشون می‌دی،
‫زودتر از این حرف‌ها ‫قفسه‌ی کتاب رو روی خودم می‌نداختم.
‫هنوزم گیتار می‌زنی؟
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez