ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫مطمئنی خیلی برات سخت نیست، اگنس؟
‫باید کالسکه خبر می‌کردیم
‫تمام عمرم، صبح روز عید پاک ‫پیاده می‌‌رفتم کلیسا
‫چرا الان نرم؟
‫چون داریم پیرتر میشیم
‫شاید تو داری پیرتر میشی ‫ولی من نه
‫قراره چند مدت توی "نیوپورت" باشی؟
‫این‌دفعه فقط چند روز
‫لری میگه خونه آماده شده ‫و می‌خوام مطمئن بشم همینطوره
‫خب، امیدوارم حواست رو ‫از اون یکی جریان پرت کنه
‫دلم نمی‌خواد ناراحتیت رو ببینم
‫هیچی حواسم رو از ‫به قول تو " از اون یکی جریان"
‫ پرت نمی‌کنه
‫تا وقتی توی آکادمی جایگاهی نداشته باشیم
‫یعنی نتونستیم جزو افراد سرشناس جامعه بشیم
‫حالا هرچقدر هم تظاهر کنیم
‫- "کری اَستور" هم همینو میگه ‫- خب، اون خوب می‌دونه
‫مطمئناً با مادرش مشورت کردن
‫و حتماً تصمیم گرفته ‫اجازه‌ی ورود ما رو نده
‫مطمئناً آکادمی یه لیست بلندبالا ‫از متقاضی‌ها داره
‫و مطمئنم خانم آستور سعی کرده کمک کنه
‫مطمئنی؟ من که نیستم
‫چی می‌بینی؟
‫یادم رفته بود ‫فیلادلفیا چقدر قشنگه
‫امیدوارم دیر نکنیم
‫کلیسا چندان دور نیست
‫پس می‌دونی کجاست؟
‫وقتی مدرسه می‌رفتم ‫برای برخی مراسم‌ها می‌رفتیم اونجا
‫آقای اسپرینگ خیلی لطف کرده دعوت‌مون کرده
‫گمونم هیچکدوم این جریانات براشون ساده نیست
‫معلومه که نیست
‫ولی خانواده‌ی اسپرینگ ازمون خواسته
‫که توی عید پاک ‫همراهشون عزاداری کنیم
‫پس همین‌کارو می‌کنیم
‫اول شما بفرمایید، جناب
‫یا بهتره بگم ‫"اول شما بفرمایید، جناب"؟
‫بهم برنمی‌خوره که مایه‌ی خنده‌تون هستم
‫فقط می‌خوام بدونم ‫قراره تا کی ادامه داشته باشه
‫تا اینکه دیگه لبخند ‫به لب‌مون نیاره
‫آقای بوردن تظاهر کرد فرانسویه ‫که به یک شغلی برسه
‫مگه جرمه؟
‫جرم نیست، ولی جک خیلی خوبیه
‫اگر بانو می‌تونه قبول کنه ‫که سرآشپزش اهل کانزاسه
‫مطمئناً ما هم می‌تونیم
‫حتی اگرم بخواد بهش اعتراف کنه ‫مطمئنم با دندان قروچه‌ست
‫یا بهتره بگیم "با دندان قروچه"؟
‫سلام
‫خانم "وبر" هستین، درست میگم؟
‫اسم منو از کجا می‌دونین؟
‫از یکی از خدمتکارها پرسیدم
‫من "جک تراتر" هستم
‫برای خانم "ون راین" که ‫ اون سمت خیابونه کار می‌کنم
‫پس عید پاک رو تبریک میگم، آقای تراتر
‫گفتم شاید بخواین ‫یک‌روزی قرار بذاریم
‫شاید یک لیوان قهوه با هم بخوریم؟
‫- قراره فردا بریم نیوپورت ‫- خیلی اونجا می‌مونین؟
‫فقط تا دوشنبه‌ی هفته‌ی آینده
‫ولی فصل آینده رو برمی‌گردیم
‫خب، وقتی برگشتین خونه
‫شاید بتونیم قبل از اینکه دوباره برین ‫یه برنامه‌ای بریزیم
‫خوشحال میشم
‫چه قشنگش کردن
‫خانم "راسل" اونجاست
‫اوه، عید پاک مبارک
‫- عید همه‌تون مبارک ‫- ایدا بیا بگیر بشین
‫- اگنس، ایدا ‫- لینا
‫راستی، می‌خواستم بهتون بگم
‫نامه‌ای از "دشل مونتگومری" به دستم رسیده
‫- اوه، حالش چطوره؟ ‫- کیه؟
‫- برادرزاده‌ی شوهر مرحومم ‫- آرنولد
‫همدیگه رو به اسم کوچیک صدا می‌کردین؟
‫من که صداش نمی‌کردم ‫با اینکه زنش بودم
‫"دشل" چه می‌کنه؟
‫خب، ظاهراً از واشینگتن خسته شده ‫و برگشته نیویورک
‫با دخترش
‫دختر بی‌مادر بیچاره
‫بی‌مادر؟
‫زن دشل در سن جوانی مرد
‫فرانسس الان باید 14 سالش شده باشه
‫برای عصرانه دعوتشون می‌کنم بیان ‫شاید پنجشنبه‌ی هفته‌ی آینده
‫پنجشنبه نه
‫چرا؟
‫دلیل خاصی نداره
‫ولی من معمولاً پنجشنبه‌ها سرم شلوغه
‫اکنون که رستاخیز ناجی‌مون رو جشن می‌گیریم
‫می‌دونیم که خداوند ‫به افراد دل‌شکسته نزدیکه
‫و برای افراد در جمع‌مون
‫که مریض، تنها و داغ‌دیده هستند دعا می‌کنیم
‫و از همه می‌خوایم ‫باز هم برای ساموئل اسپرینگ دعا کنن
‫به‌خاطر مرگ همسر و پسرش
‫که نعمت داشتن دو مادر نصیبش شده بود ‫که یکی‌شون امروز اینجا همراه ماست
‫همگی دعاتون می‌کنیم
‫عید پاک، زمان احیاست
‫از طریق معجزه‌ی عید پاکه ‫که ناجی‌مون به ما زندگی دوباره میده
‫امروز ایمان بی حد و حصر ‫ خودمون رو اعلام می‌کنیم
‫به اینکه عیسی مسیح ‫واقعاً پس از مرگ بازگشت
‫و خداوند، که او را احیا کرد
‫ما را هم همراهش احیا خواهد کرد
‫لطفاً برخیزید
‫بیاید از خدا طلب کنیم ‫که قلب‌هایمان با امید الهی سبک گردد
‫شاید در این دنیا اتفاق نیفتد
‫ولی در بهشت برین اتفاق خواهد افتاد
‫جایی که ما هم همانند عیسی مسیح
‫دوباره برخواهیم خواست
‫و در قلمروی ابدی و شکوهمندش ‫ سکنی می‌گزینیم
‫- آمین ‫- آمین
‫خوشحال شدم تشریف آوردین
‫- ممنونم. عید پاک مبارک ‫- عید پاک شما هم مبارک
‫به‌نظر من که کشیش جدید ‫خوب صحبت کرد
‫خطبه‌ش کوتاه بود ‫همینم جای شکر داره
‫اوه، ببین. اونجاست ‫بریم بهش سلام کنیم؟
‫بذارش برای یه‌وقت دیگه
‫عذر می‌خوام
‫دقیقاً می‌دونم کی هستین
‫خانم "ون ‌راین" و خانم "بروک"
‫خیلی چیزا در موردتون بهم گفتن
‫نباید هرچیزی که می‌شنوی رو باور کنی
‫و این برادرزاده‌ی ماست
‫خانم ماریان بروک ‫و پسر خانم ون راین، اسکار
‫خوشبختم
‫خطبه‌ی زیبایی بود
‫امیدوارم همینطور بوده باشه
‫نصف زحمتش اینه که ‫حرفات حاضرین رو خواب‌آلود نکنه
‫آقای راسل
‫حدس می‌زدم ممکنه اینجا ببینمت
‫عید پاکتون مبارک، آقای تریتون
‫شنیدم توی پیتسبرگ ‫با اتحادیه‌ها به مشکل برخوردی
‫میشه اینطور گفت
‫بخاطر این می‌پرسم چون ما هم ‫توی "کلیولند" به مشکل مشابهی برخوردیم
‫و طبیعتاً، "جی گولد" هم به مشکل برخورده
‫میگن اعضای گروه "شوالیه‌های کارگری"
‫الان به صدها هزار نفر رسیده
‫شوالیه‌های کارگری مهم نیست
‫باید یه فکری به حال ‫کارگران فولادسازی بکنیم
‫رهبر جدیدی انتخاب کردن ‫مردی به اسم "هندرسون"
‫و متاسفانه ظاهراً ‫کارش رو خوب بلده
‫تنها چیزی که از یک عضو اتحادیه بدتره ‫یک عضو اتحادیه‌ی باهوشه
‫باید تعدادی از صاحبان صنایع رو ‫ دور هم جمع کنیم، گولد، مورگن...
‫بیلی وندربیلت، اگر بیاد
‫- بریم؟ ‫- البته
‫در تماس خواهیم بود
‫اقامت‌تون در اینجا چطور بوده؟
‫خب، نیویورک خیلی با بوستون فرق می‌کنه
‫دلم برای چیزهای کوچیکش تنگ میشه
‫پاتوق‌هاش، غذاهای آشناش
‫غذای نیویورک به مذاق‌تون خوش نمیاد؟
‫دقیقاً برعکس ‫البته هنوزم دارم دنبال
‫یک کاسه سوپ صدف ‫نیو انگلندی اصیل می‌گردیم
‫خب، امیدوارم پیداش کنید
‫ولی تا الان مشکلی نداشتین؟
‫از مراسم عید پاک امروز ‫جون سالم به‌در بردم
‫و اولین عروسیم همین هفته‌ست
‫حس می‌کنم کم‌کم دارم وفق پیدا می‌کنم
‫میشه بگین کی قراره ازدواج کنه؟
‫خانم بینگم و آقای ریکس
‫- احیاناً نمی‌شناسین‌شون؟ ‫- نه
‫- یخورده ‫- نه چندان ‫- آره می‌شناسیم
‫اوه، دیگه بهتره بریم ‫نباید تمام وقت جناب کشیش رو بگیریم
‫- عید پاک مبارک ‫- عید پاک مبارک
‫اگنس، آروم‌تر راه برو
‫عجله که نداریم
‫شاید تو اینطور باشی ‫من که همه‌ش منتظر بودم برم
‫مامان، فکر کنم همین‌جا ازتون خداحافظی کنم
‫باید کالسکه بگیرم
‫ولی برای شام برمی‌گردی؟
‫بله
‫قراره بری جشن خانم راترفورد؟
‫واقعاً تعجب کردم که منم دعوت شدم
‫با سه پسر مجردش؟
‫مادرم میگه قراره تمام دخترهای پولدار ‫نیویورک رو توی صحن رقص جمع کنه
‫می‌خواستم در مورد کلاهت ازت بپرسم
‫قشنگ نیست؟
‫نظر شما در مورد مراسم چی بود؟
‫به‌نظرم بی‌نقص بود
‫بله، منم همینطور
‫شش ماه گذشته
‫باید زودتر نامه می‌نوشتم
‫به محض اینکه شنیدم ‫داری دنبالم می‌گردی
‫ولی تا اون‌موقع، مرده بودن ‫و من فکرم درست کار نمی‌کرد
‫خیلی لطف کردی که امروز اومدی
‫خودمون می‌خواستیم بیایم
‫که بهتر بشناسیمش
‫"پسربچه‌ای دوست‌داشتنی و مهربان"
‫واقعاً هم همینطور بود
‫ای‌کاش می‌شناختمش
بیا بریم خونه
‫تا بتونم اتاق و اسباب‌بازی‌هاش رو نشونت بدم
‫شاید اینطوری بتونی حس کنی ‫که تاحدودی می‌شناختیش
‫امیدوارم بتونی
‫مادر
‫کار درستی کردیم ‫که آوردیمش اینجا؟
‫حق اینو داره که تمام جزئیات ‫عمر کوتاه و نازنینش رو بشنوه
‫دوروتی، خواهش می‌کنم
‫نمی‌تونی بخاطر مخملک ‫منو سرزنش کنی
‫می‌تونم بخاطر این سرزنشت کنم ‫که قبل از سررسیدن مخملک نیومدیم اینجا
‫اگر زودتر با خانم "وید" تماس می‌گرفتی
‫شاید پسرمون الان زنده بود
‫هی
‫یکی دیگه بهم بده
‫داریم جشن می‌گیریم!
‫مهمون اونی
‫از اتاقش خوشش میومد؟
‫از زندگیش لذت برد؟
‫بچه‌ی شادی بود ‫همیشه می‌خندید، همیشه سرزنده بود
‫اگر می‌خواستی ببینیش ‫جلوت رو نمی‌گرفتیم
‫امیدوارم اینو بدونی
‫اینقدر باهام مهربون نباشین
‫اگر میومدم اونو از اینجا می‌بردم
‫جلوی روند فرزندخواندگی رو می‌گرفتم
‫و با خودم می‌بردمش، اگر می‌تونستم
‫ای‌کاش می‌بردیش ‫شاید زنده می‌موند
‫اگر قبل از سر رسیدن مخملک ‫از شهر می‌بردیش بیرون
‫این حرفو نزن ‫وگرنه همه‌مون دیوونه میشیم
‫نگهش دار
‫جدی میگم
‫عاشق خرسش بود
‫عروسک موردعلاقه‌ش ‫باید پیش مادرش باشه
‫مادر دیگه‌ش
‫اونم عاشقش بود، می‌دونی ‫کارلاتای عزیزم
‫عاشقش بود، و ازش پرستاری کرد
‫و ازش مخملک گرفت ‫و همراهش مرد
‫برای شام عید پاک بریم طبقه‌ی پایین؟
‫یه هدیه برات دارم
‫این عکسشه ‫اگر دیدنش برات خیلی دردناک نیست
‫نمی‌خواین نگهش دارین؟
‫یکی دیگه ازش دارم ‫که بعدتر همراه زنم ازش گرفتم
‫کمی قبل از فوتشون ‫همونطور که در یادم هستن
‫ممنونم که اینقدر مهربونید
‫منم همینطور
‫جدی میگم
‫همه باهم یک بچه داشتیم
‫پیوندی بین‌مون هست ‫که هیچکس به‌ هیچ‌عنوان نمی‌تونه درکش کنه
‫برای همین اومدیم
‫لطفاً تشریف بیارید سر میز
‫دارم میام!
‫خانم اسکات
‫آروم، دخترا ‫غذا جایی نمیره
‫همگی دست‌های همدیگه رو بگیرید
‫مادر، می‌خوای دعا کنی؟
‫گردهمایی شما چطور بود، بریجت؟
‫یا بهتره بگم مراسم‌تون؟
‫خوب بود ‫از کلیسای سنت‌پاتریک خوشم میاد
‫کلیسای جامع جدید ‫باعث افتخار این شهره
‫- در این شکی نیست ‫- مراسم شما چطور بود؟
‫ازش لذت بردم
‫با تمام زن‌هایی که لباس‌های مد روز رو ‫ به رخ دیگران می‌کشیدن
‫نمی‌‌فهمم این چیزا ‫چه ربطی به عبادت خدا داره
‫داشتی به خانم "وبر" چی می‌گفتی؟
‫کی دیدیش؟
‫همراه خدمتکارهای دیگه‌ی راسل ‫توی کلیسا بود
‫از اون گل‌دوزی لعنتی خسته نمیشی؟
‫مثل پنلوپه شدی ‫که منتظره "ادیسه" برگرده خونه
‫عمه "ایدا" از سوزن‌دوزیش لذت می‌بره
‫منم از بستنی لذت می‌برم
‫دلیل نمیشه شبانه‌روزی بستنی بخورم
‫- کارم داشتین، خانم؟ ‫- بله
‫نمی‌تونیم بیشتر از این ‫منتظر آقای اسکار بمونیم
‫نمی‌دونم کجا مونده ‫ولی اگر میشه به خانم "باور" بگو
‫که به محض اینکه آماده شد شام می‌خوریم
‫چشم حتماً، خانم
‫اوه، فکر کنم خودش باشه
‫اسکار!
‫- خدای من! ‫- اسکار، چی شده؟
‫کی این‌کارو کرده؟
‫معذرت می‌خوام ‫لبا‌س‌هامو عوض نکردم، میرم...
‫اسکار!
‫بنیستر، کمک کن آقای اسکار رو ‫ببریم بالا توی اتاق آبی
‫- و یه لباس راحتی پیدا کن ‫- چشم، خانم
‫ماریان، جان رو بفرست ‫دکتر لوییس رو بیاره
‫ایدا، پانسمان یا ضماد داریم؟
‫اوه، آره ‫فکر کنم توی آشپزخونه‌‌ن
‫خودم میرم میارمشون
‫جلوی پات رو می‌بینی؟
‫جان!
‫- بله؟ ‫- برو دکتر لوییس رو بیار
‫و وقتی این‌کارو کردی ‫برو خونه‌ی آقای اسکار
‫و به خدمتکارش بگو ‫هرچی برای امشب لازم داره بهت بده
‫- چرا؟ چی شده؟ ‫- به آقای اسکار حمله شده
‫- چی؟ ‫- هر پانسمان و پمادی
‫- که داریم رو لازم دارم ‫- می‌دونم کجان
‫- منظورت چیه بهش حمله کردن؟ ‫- یعنی همین دیگه
‫کتک خورده ‫و حتی شاید ازش دزدی کرده باشن
‫بفرما
‫حالت چطوره؟
‫خیلی بهترم. ممنون
‫پس باید پلیس خبر کنیم
‫نه! نه، پلیس نه
‫چرا؟ اونم وقتی توی خیابون بهت حمله شده؟
‫چیزی ندارم بهشون بگم
‫صورتش رو ندیدم ‫خیلی سریع اتفاق افتاد
‫و نمی‌خوام خبرش توی روزنامه‌ها پخش بشه
‫خب، اینو درک می‌کنم
‫اگر واقعاً هیچ مدرکی نداری
‫هیچی به ذهنم نمیاد
‫و هیچ‌کاری نکردی که تحریکش کنی؟
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫چون می‌شناسمت
‫قبلاً بی‌ملاحظه و بی‌ادب بودنت رو دیدم
‫اصلاً چرا داشتی ‫توی خیابون‌ها می‌گشتی؟
‫چرا کالسکه خبر نکردی؟
‫حتماً دکتر لوییسه
‫من میرم پایین
‫فقط ناراحته همین
‫چیزی که نیاز داری استراحته
‫وقتی دکتر لوییس رفت ‫سعی کن بخوابی
‫شب اگر چیزی لازم داشتی زنگ بزن ‫ صداشو می‌شنوم
‫استعدادت هدر رفته
‫- حالش چطوره؟ ‫- بهتره
‫ولی درست گفتی ‫که نیاز داره بخوابه
‫صبح حالش بهتر میشه
‫عجب اوضاعی
‫آره، ولی دراصل اومدم بپرسم ‫تو حالت چطوره
‫- منظورت چیه؟ ‫- وقتی کشیش جدید بهمون گفت
‫که آقای ریکس داره ازدواج می‌کنه...
‫آها، اونو میگی
‫یخورده شوکه شدم
‫ولی حالم خوبه
‫- یا به‌زودی خوب میشم ‫- خوبه
‫چون آینده‌ی خوبی پیش‌رو داری
‫مطمئنم
‫عاشقش بودم
‫خوشحالم از فعل ماضی استفاده می‌کنی
‫به آدم کمک می‌کنه بپذیره ‫که چیزی تمام شده و رفته
‫سوال اینجاست که...
‫بعدش چی میشه؟
‫مرد درستی از راه می‌رسه
‫ولی من دلم هر شوهری نمی‌خواد ‫عمه ایدا
‫و اصلاً کی گفته از راه می‌رسه؟
‫همیشه که از راه نمی‌رسه
‫آره درسته
‫برای من از راه نرسید
‫ولی وقتی هم‌سن تو بودم ‫خیلی خجالتی بودم
‫و ویژگی‌های خوب خیلی کمتری داشتم
‫آدم خیلی خاصی نیاز بود ‫که نگاهی به درون لاکم بندازه
‫اگر نگاه ننداخته، خودش ضرر کرده
‫- شب به‌خیر ‫- شب به‌خیر
‫خوب بخوابی...
‫و رویای تمام اتفاقات فوق العاده‌ای ‫که قراره بیفتن رو ببین
‫چطوری اندازه‌م رو می‌دونستی؟
‫آقای وایت پیداش کرد
‫با این خونه آشنایی؟
‫نه چندان ‫حدوداً 30 سال پیش ساخته شده
‫و به‌نظرم اون سال‌های اولش ‫پر رفت‌وآمد بوده
‫ولی در این یک دهه‌ی اخیر ‫یک پیرزن گوشه‌گیر اهل میلواکی
‫صاحبش بوده ‫که حوصله‌ی کسی رو نداشته
‫پس، برای اکثر آدمای اینجا
‫اولین باری میشه که میان اینجا؟
‫دقیقاً
‫امیدوارم فکر نکنی دارم عجله می‌کنم
‫نه اینطور فکر نمی‌کنم ‫نیویورک رو فتح کردی
‫حالا وقتشه نیوپورت رو فتح کنی
‫ولی من که نیویورک رو فتح نکردم
‫چی؟ تو که همه‌جا میری
‫برای ضیافت به بهترین خونه‌ها میری
توی کلیسای "سنت تامس" نیمکتت روبه‌روی نیمکت اَستورهاست
‫ولی توی اپرا ‫جایگاه مخصوص ندارم
‫آکادمی بازم درخواست‌مون رو رد کرده
‫گاهی اوقات خیلی بدقلق هستن
‫خانم استور خیلی بدقلقه ‫قطعاً می‌دونسته درخواست دادیم
‫بهت گفت که قراره درخواست‌مون رو رد کنن؟
‫به‌نظرت تالار اپرای متروپولیتن جدید ‫موفق میشه؟
‫اعضای آکادمی خیلی مصمم هستن
‫که اجازه ندن به موفقیت برسه
‫و اگر همچین مسیری رو در پیش بگیری
‫هرگز نمی‌تونی خانم اَستور رو با خودت ببری
‫توصیه‌ی من اینه که کنار خانم اَستور بمونی
‫بالاخره یک جا توی آکادمی برات جور می‌کنه
‫من چندان اهل "بالاخره" و این‌ها نیستم
‫به‌علاوه، هیچی تا ابد یکسان نمی‌مونه
‫و همیشه نمی‌تونم ‫غلام حلقه به‌گوش خانم استور باشم
‫چرا نمی‌تونی؟ من که تونستم
‫نمیاین داخل؟
‫همونطور که می‌بینید ‫فضای اینجا رو افزایش دادیم
‫و زاویه‌ی ورود نور رو تغییر دادیم
‫فوق العاده‌ست
‫پسرم نابغه‌ست
‫می‌تونیم از این اتاق ‫برای تفریح استفاده کنیم
‫حالا بیاین یه نگاهی ‫به کتابخونه‌ی سابق بندازین
‫بهتر از چیزی که فکر می‌کردم از آب دراومد
‫کارت عالی بوده، لری
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫به‌نظرم برم نیویورک ‫و دنبال کار بگردم
‫ممکنه یه پیشنهادی در این مورد داشته باشم
‫یه بیوه اینجا در نیوپورت هست
‫که قصد داره خونه‌ش رو
‫تغییر و گسترش بده ‫خانم ریچارد بلین
‫اینجاست؟
‫خارج از فصل؟ چرا؟
‫بعد از فوت شوهرش ‫تصمیم گرفت توی نیوپورت زندگی کنه
‫سال‌های زیادیه که تنهاست؟
‫شوهرش حدوداً 18 ماه پیش فوت کرد
‫به‌نظر برای بازسازی خیلی زود میاد
‫هنوز عزادار نیست؟
‫نه چندان
‫ولی خب جناب بلین مرحوم ‫خیلی مسن‌تر بود
‫یعنی خوشحاله که از شرش خلاص شده؟
‫خب، خوشحاله که می‌تونه پولی رو خرج کنه ‫که شوهرش مثل کفتار توی چنگش گرفته بود
‫خیلی ممنونم، آقای مک‌آلیستر
‫هنوز که ندیدیش ‫ولی فکر کنم شدنی باشه
‫- و اینطوری تمام تابستون اینجایی ‫- آقای راسل
‫قبل از اینکه ببینین‌شون ‫میرم یه نگاهی به اتاق خواب‌ها بندازم
‫در مورد خانم بلین بیشتر برام بگو
‫هرچی شما بگی
‫وقتی با آقای بلین آشنا شد
‫بی‌پول و در شرایط ناجوری بود
‫به‌نظرم فکر نمی‌کرد ‫آقای بلین 20 سال زنده بمونه
‫خب، چرا برنگشت نیویورک؟
‫توی نیوپورت آزادی بیشتری داره
‫اوه، گرسنه‌ای؟
‫شام به‌زودی آماده میشه
‫بازم گریه می‌کردی؟
‫داشتم به پدرت فکر می‌کردم
‫نمی‌تونیم مدام خودمون رو شکنجه کنیم
‫داشتم به اولین باری که دیدمش فکر می‌کردم
‫جونم رو نجات داد
‫تابه‌حال اینو بهت گفته بودم؟
‫نه
‫داشتم از کلیسا برمی‌گشتم خونه
‫دو تا مرد شروع کردن به تعقیب و مسخره کردنم
‫- مردهای سفیدپوست؟ ‫- آره
‫یک‌جایی پیچیدم و امیدوار بودم ‫یه جایی برای پنهان شدن پیدا کنم
‫و عملاً با کله رفتم توی بغل پدرت
‫خداروشکر
‫وقتی اون دو مرد بهم رسیدن
‫آرتور خیره نگاهشون کرد
‫نیازی نبود حرفی بزنه ‫و فرار کردن رفتن
‫پدرت بعداً بهم گفت ‫که دیده دارن چیکار می‌کنن
‫و می‌خواسته مطمئن بشه ‫صحیح و سالم می‌رسم خونه
‫هیچوقت اینو نمی‌دونستم
‫همیشه پیش آرتور خیلی احساس امنیت می‌کردم
‫وقتی سال‌های توی بغل مردی می‌خوابی
‫فکر می‌کنی می‌شناسیش، ولی...
‫اومدی
‫شام باید آماده شده باشه
‫چطوری از اوضاع ناجورم باخبر شدی؟
‫آرورا فین بهم گفت
‫اینجا بودنت یعنی ‫بازم باهمدیگه دوستیم؟
‫اسکار، من و تو ‫خیلی بیشتر و بهتر از اونی
‫همدیگه رو می‌شناسیم ‫که دوست نباشیم
‫اگر اینطوره، خوشحالم اومدی
‫خوبه
‫حالا میشه بهم بگی ‫واقعاً چه اتفاقی افتاده؟
‫اتفاق خاصی نبوده
‫درضمن، اون روز صبح توی کلیسا دیدمت
‫کنار یک نفر قدبلند و مومشکی و خوشتیپ
‫بهم بگو
‫توی کافه با یکی آشنا شدم ‫و گفت یه جایی سراغ داره که می‌تونیم بریم
‫بعدش بردت توی یه کوچه‌ی تاریک
‫و سیاه و کبودت کرد
‫و کیف پول و ساعتت رو دزدید
‫ساعتم رو ندزدید
‫نمی‌دونم چرا
‫تا کی می‌خوای اینطوری ادامه بدی؟
‫نمی‌تونی همه‌ش خودتو به‌خطر بندازی
‫کم‌کم دارم فکر می‌کنم ‫شاید درست میگی‌
‫یعنی چی؟
‫به‌نظرم شاید وقتش باشه ‫که زندگی بزرگسالانه‌تری رو در پیش بگیرم
‫نگو که قراره شاهد ‫ظهور "اسکار ون راین"
‫مرد خانواده و ستون جامعه باشیم؟
‫خیلی وقت پیش باید سروکله‌ش پیدا می‌شد
‫می‌دونی که اینطوری ‫خیلی به‌خودت فشار میاری؟
‫هزاران مرد دیگه قبل از من ‫همین‌کارو کردن
‫توام یه‌روزی همین‌کارو می‌کنی
‫من نه
‫قصد ندارم خود واقعیم رو ‫تا ابد مخفی نگه دارم
‫فکر هم نکنم بتونم
‫پس قراره چطوری زندگی کنی؟
‫با یک دوست، یا همدم ‫یا شاید چیزی فراتر از اون
‫اگر یاد بگیرم ‫کمی بااحتیاط زندگی کنم
‫همینم یک زندگی سراسر دروغه
‫ولی اینطوری به خودم دروغ نمیگم
‫برای تو فرق می‌کنه ‫برادر داری
‫ادامه‌ی نسل ‫خاندان "ون راین" به من بستگی داره
‫ازم متنفر نشو
‫هرگز ازت متنفر نمیشم
‫خانم باور گفت ‫شاید یکم قهوه بخواین، جناب
‫اوه، لطفاً ازش تشکر کن
‫خودمون می‌تونیم بریزیم
‫چیزی دید؟
‫چیز چندانی برای دیدن نبود
‫چیز دیگه‌ای میل داری؟
‫قهوه کافیه، ممنون
‫لطف کردی که برام وقت گذاشتی
‫نه بابا این چه حرفیه، ولی به‌نظرم ‫با هدف خاصی به اینجا اومدی
‫حق با توئه
‫امیدوارم دهن‌لقی نکرده باشه
‫ولی دوست‌مون، آقای مک‌آلیستر ‫فکر می‌کنه ناراضی هستی
‫که آکادمی نتونسته ‫جایگاهی برات پیدا کنه
وقتی جایگاهی خالی شده بود
‫ولی افرادی توی لیست هستن ‫که مدت‌هاست منتظرن
‫روز توام بالاخره سر می‌رسه، عزیزم
‫و آکادمی موسیقی 30 ساله ‫که داره به جامعه‌ی نیویورک خدمت می‌کنه
‫با این اوصاف، لایق وفاداری ما نیستن؟
‫شاید لایق وفاداری تو باشن، ولی من نه ‫نه وقتی بهم اجازه‌ی عضویت نمیدن
‫چرا پیش‌بینی این وضعیت رو نکردن
‫و وقتی فرصتش رو داشتن ‫جایگاه‌های بیشتری نساختن؟
‫آکادمی کوته‌بین بوده
‫بهم گفتن توی تالار اپرای متروپولیتن جدید
‫ صد و بیست جایگاه وجود داره
‫ولی نمی‌تونن تالارشون رو اختصاصی کنن
‫ولی با این همه آدمایی جدیدی که ‫اومدن به شهر، جایگاه‌ها پر می‌شن
‫خانم راسل، اینو بدون ‫که خیلی به موفقیتت
‫در نیویورک افتخار می‌کنم
‫- لطف داری ‫- نه، جدی میگم
‫تلاش کردی که پذیرفته بشی ‫و امیدوارم بهت کمکی کرده باشم
‫دلت که نمی‌خواد ‫تمام این‌ها رو دور بریزی
‫و ببینی برگشتی به خونه‌ی اول ‫و باید جمع کنی بری؟
‫به‌نظرم دلم می‌خواد جایی برم ‫که قدرمو بدونن
‫جایی که رفتار مردمش دوستانه‌ست
‫خب، آشنایی با حاضرین ‫تالار اپرای جدید آسونه
‫ولی بعداً می‌بینی که ‫به‌سختی میشه از شرشون خلاص شد
‫نظرت چیه ضیافت شامی ‫برای علاقه‌مندان به اپرا برگزار کنم
‫که در مورد کل این موضوع صحبت کنیم؟
‫- توام میای؟ ‫- میشه لیست مهمان‌ها رو ببینم؟
‫وقتی لیستی تهیه کردم آره
‫ولی قبلش تاریخی ‫که می‌تونی بیای رو بهم بگو
‫می‌خوام باشی تا راهنماییم کنی
این مسئله رو جدی می‌گیرم
‫نمی‌خوام ببینم بخاطر گرفتن طرف بازنده
‫بهای سنگینی بپردازی
‫خب، یک نکته رو درست گفتی، خانم استور
‫قطعاً قصد دارم ‫طرف برنده رو بگیرم
‫قایم کردن عکسش ‫باعث از بین رفتن درد نمیشه
‫معلومه که نمیشه ‫ولی می‌خوای هر روز بهت یادآوری بشه؟
‫آرتور، ما یه نوه داشتیم
‫جای عکسش کنار عکس
‫والدین تو و من و بقیه‌ی خانواده‌ست
‫همه‌شون مردن ‫ولی هنوزم خانواده‌مون هستن!
‫باشه! می‌خوای به‌زبون بیارم؟ ‫اشتباه می‌کردم!
‫فکر می‌کردم تصمیم درستی گرفتم ‫ولی اشتباه می‌کردم!
‫باید پسره رو نگه می‌داشتیم!
‫بیا! راضی شدی؟
‫چطور می‌تونم راضی باشم؟
‫نوه‌م مرده
‫برات شام نگه داشتیم
‫گرسنه نیستم
‫توی این سن خیلی شبیه توئه
‫اینجا بذاریمش؟
‫فکر نکنم
‫می‌خوام بذارمش توی اتاقم
‫نمی‌خواد توی دید باشه، دوروتی
‫اون نمی‌خواد، یا تو نمی‌خوای؟
‫شب‌ها بیدار می‌مونم
‫و به این فکر می‌کنم ‫که باید به‌جای اون‌کارهام، چیکار می‌کردم
‫متاسفم
‫فقط می‌تونم همینو بگم
‫خب، باید اونقدر تکرارش کنی
‫که پگی بتونه ببخشتت
‫یا من بتونم
‫ولی متوجه نیستی؟
‫حتی اگرم متاسف باشی
‫و باور دارم هستی...
‫چیزی رو عوض نمی‌کنه
‫پس قراره تا آخر عمرت ازم متنفر باشی؟
‫ازت متنفر نیستم
‫ولی باید یک‌مدت از همدیگه دور باشیم
‫خیلی وقته که ‫توی این مثلث پشیمونی گیر افتادیم
‫میرم بخوابم
‫ای‌کاش می‌موندی ‫خیلی زود داری میری
‫خیلی نگرانتم
‫قرار که نیست ‫امروز بری بانک؟
‫بهشون گفتم هفته‌ی بعد میام
‫ماریان، مراقبش باش
‫چشم
‫حالت چطوره؟ جداً؟
‫به قول معروف، دارم قدم‌ به قدم جلو میرم
‫می‌تونست خیلی بدتر از اینا باشه
‫آره واقعاً. ممکن بود کشته بشم
‫اونوقت اصلاً زنده بودنم چه فایده‌ای داشت؟
‫این حرفو نزن
‫اوه، ببین. مهمانی ناهار ‫که قطعاً دعوت نیستم
‫نگو که هنوزم به فکر گلادیس راسل هستی
‫گمونم الان توی کانون توجه همه‌ست؟
‫معلومه. خوشگله. پولداره
‫توی جامعه رفت‌وآمد داره ‫و اینجا نیویورکه
‫ولی تو هنوزم خاطرخواهشی؟
‫تسلیم نشدی؟
‫باید تسلیم بشم
‫هیچوقت جواب نامه‌هام رو نمیده ‫و وقتی همدیگه رو می‌بینیم، رفتارش خیلی خشکه
‫مطمئنم خانم راسل بهش گفته ‫باهام صحبت نکنه
‫خب، اگر واقعاً عاشقشی
‫باید یک‌بار دیگه تلاش بکنی
‫ولی این‌دفعه، یک نقشه‌ی درست‌و‌حسابی بریز
‫وجودمو از اراده پر می‌کنی
‫خب، هنوز رازت رو به عمه‌هات نگفتی؟
‫نه، ولی میگم
‫کی؟
‫وقتی دیگه نتونستم مخفیش کنم
‫تو چی؟
‫نمی‌دونم دیگه چقدر می‌تونم ‫پیش والدینم بمونم
‫راه چاره چیه؟
‫احیاناً نمیشه برگردم عمارت خیابان شصت و یکم؟
‫اگر خانم ون راین ‫جایگزینی برام پیدا نکرده...
‫بهت اطمینان میدم که پیدا نکرده
‫پس میشه ازش بپرسی ‫حاضره باهام ملاقات کنه یا نه؟
‫عمه اَگنس با آغوش باز می‌پذیرتت
‫منم همینطور
‫تمام افراد اون خونه ‫اینقدر خون‌گرم نیستن
‫به‌نظرم عمه اگنس پشیمونه که ‫ آرمسترانگ رو نگه داشته و اجازه داده تو بری
‫اگر حس می‌کنی تحمل اون رو داری ‫لطفاً برگرد
‫خوشحال میشم، علیرغم خانم آرمسترانگ
‫با عمه اگنس صحبت می‌کنم ‫و برات نامه می‌نویسم
‫ممنونم
‫ولی چه نیازی به کمک من داری؟
‫خودت گلادیس راسل رو می‌شناسی
‫چرا نمی‌تونی خودت ‫باهاش قرار ملاقات بذاری؟
‫چون مادرش نمی‌خواد ‫من خواستگارش باشم
‫خانم راسل از مردهایی ‫که خودش انتخاب نکرده خوشش نمیاد
‫ولی نمی‌فهمم چه کمکی از دست من برمیاد
‫بازم قهوه میل داری؟
‫یا برات ساندویچ بیارم؟
‫خودم برمی‌دارم
‫خوشحالم می‌بینم حالت بهتره
‫خیلی وحشتناک بود؟
‫واقعاً باعث شد به‌فکر فرو برم
‫چرا الکی اطراف نیویورک ول می‌چرخیدم
‫درحالی‌که باید خونه ‫سر میز شام و پیش خانواده‌م می‌بودم؟
‫خدای من. یعنی می‌خوای ازدواج کنی؟
‫گمونم آره
‫و اینجاست که بازم می‌رسیم ‫به موضوع خانم راسل
‫لطفاً کمکم کن
‫قبلاً بهت کمک کردم ‫ولی نتیجه‌ای نداشت
‫این‌دفعه می‌دونم چیکار کنم
‫فقط کافیه چند دقیقه ‫باهاش تنها باشم
‫از جفتمون برای ناهار دعوت کن
‫نه، این خیلی ضایع‌ست...
‫ولی می‌خواستم جشنی برای بازگشت ‫پسرعمو "دشل" بگیرم
‫می‌تونی به اون جشن بیای
‫چه دلیلی می‌تونی داشته باشی ‫که گلادیس رو دعوت کنی ولی مادرشو نه؟
‫بسپارش به خودم
‫یه فکری دارم
‫خانم فین قراره یک جشن ‫برای پسرعموش بگیره
‫- چه ایرادی داره؟ ‫- همون روزیه که مراسم شام دارم
‫چطور می‌تونه همچین کاری بکنه؟
‫شاید آقای مونتگومری ‫روز دیگه‌ای وقت نداشته
‫ساعت 3 و نیم شروع میشه
‫قبل از ساعت 6 برمی‌گردیم ‫و یه عالمه وقت داریم آماده بشیم
‫من نمی‌تونم بیام
‫اون روز نمی‌تونم از خونه برم بیرون
‫پس گلادیس می‌تونه همراه خانم بروک بره ‫قطعاً ایشونم دعوت شده
‫ولی خانم بروک در مقابل مرد‌هایی که ‫مورد تاییدم نیستن ازش محافظت می‌کنه؟
‫واقعاً، مادر
‫میگی نباید با مردهایی ‫که مورد تاییدت نیستن حرف بزنم
‫ولی هیچکس مورد تاییدت نیست
‫باید بهش اجازه بدیم بره بیرون
‫نمی‌تونی توی جعبه حبسش کنی
‫اوه، خیلی‌خب. تسلیمم
‫ممنون
‫لازمه من برای مراسم شام بیام؟
‫چون توی پیتسبرگ مشکلاتی پیش اومده ‫که باید بهشون رسیدگی کنم
‫نیاز دارم باشی
‫ای‌کاش می‌تونستم ‫این قضیه رو درک کنم
‫تو که اصلاً از اپرا خوشت نمیاد ‫تا جایی که متوجه شدم
‫جورج، اپرا جاییه که طبقه‌ی اعیان ‫خودش رو به نمایش می‌ذاره
‫نه تنها توی نیویورک ‫بلکه در سراسر اروپا
‫و افراد سرشناس جایگاه‌هایی دارن
‫که توش همدیگه رو می‌بینن ‫و بچه‌هاشون با هم آشنا میشن
‫و چرخ‌های طبقه‌ی اعیان اینطوری می‌چرخه
‫آکادمی سعی کرد ‫ جلوی ساخته شدن متروپولیتن رو بگیره
‫و فکر کردن می‌تونن
‫ولی تا آخر اکتبر ساختش تمام میشه
‫اگر تصمیم گرفتی ‫طرف متروپولیتن رو بگیری
‫می‌دونی که با خانم استور سرشاخ میشی؟
‫خب؟
‫البته عاشق اینم که ازش نمی‌ترسی
‫خوشحال میشم دوستش باشم، جورج ‫ولی نوکرش نه
‫آرورا نامه فرستاده
‫قراره برای پسرعموش دشل ‫مراسم چای‌خوری بگیره
‫قرار نبود تو بگیری؟
‫آرورا می‌تونه این‌کارو بکنه ‫ناسلامتی دخترعموشه
‫همه‌مون میریم، و ماریان می‌تونه ‫با جوون‌های مناسب بیشتری آشنا بشه
‫البته مطمئن نیستم ‫تعریف شما از مناسب
‫مثل من باشه
‫اگر نیست، باید باشه
‫امیدوارم هنوزم بخاطر اون ‫آقای ریکس خسته‌کننده غم‌باد نگرفته باشی
‫اوه، اگنس
‫نیازی نیست حرف اینو پیش بکشی
‫نه چندان، عمه اگنس
‫بالاخره قرار بود ازدواج کنن
‫و امیدوارم دفعه‌ی بعد ‫به حرفمون گوش کنی
‫و فرض نکنی ‫که هیچی حالی‌مون نیست
‫بیشتر دقت می‌کنم...
‫اگر دفعه‌ی بعدی وجود داشت
‫فقط همینو می‌خوایم ‫مگه نه، ایدا؟
‫که به توصیه‌مون احترام بذاری
‫من فقط می‌خوام ماریان شاد باشه
‫برو تایید کن ‫این آخرین لیست سفارش‌هاست
‫بده به من
‫چطور پیش میره؟
‫به‌موقع آماده میشیم؟
‫فکر کنم، ولی مهم‌ترین چیز برنامه‌ریزیه
‫ازت می‌خوام ‫یه لطفی بهم بکنی
‫همونطور که می‌دونین، خانم راسل امیدواره ‫سنگ تموم بذاره
‫پس قراره یک‌سری کارگر ‫از خونه‌های دیگه قرض بگیریم
‫و ازم می‌خوای ‫تعدادشون رو بیشتر کنم
‫- راستش، نه ‫- مشکلی نیست. بخشی از وظیفمه
‫نه، ازت می‌خوام ‫نقش دستیار رو ایفا کنی
‫و حواست به شراب‌ها باشه
‫البته با همدیگه بررسی‌شون می‌کنیم
‫ولی میشه لطفاً ‫حواست به باز کردن، ریختن، خنک کردن
‫و پخش توی مراسم باشه؟
‫خوشحال میشم
‫ولی واقعاً فکر می‌کنین
‫طرف متروپولیتن جدید رو بگیره؟
‫کم‌کم داره اینطور به‌نظر میاد
‫اینطوری خانم استور کینه به‌دل نمی‌گیره؟
‫خانم راسل شجاع‌تر از این حرفاست
‫باهامون بیا!
‫- بابا؟ ‫- برو
‫دشل، چقدر خوشحالم می‌بینمت
‫ولی باید به محض رسیدن به نیویورک ‫باهامون تماس می‌گرفتی
‫بله واقعاً باید همین‌کارو می‌کردم ‫زن‌عمو اگنس
‫امیدوارم بتونین منو ببخشید
‫اوه، معلومه که می‌تونیم
‫اسکار رو که می‌شناسی
‫اسکار. خدای من
‫از آخرین باری که همدیگه رو دیدیم ‫خیلی پیرتر شدیم
‫بهم یادآوری نکن
‫و این برادرزادمونه، ماریان بروک ‫که الان پیش ما زندگی می‌کنه
‫این یعنی با هم فامیلیم؟
‫تقریباً، ولی نه چندان
‫فرانسس کجاست؟ اینجاست؟
‫آره. ولی گروهی از بچه‌ها رو پیدا کرد
‫و از دستم فرار کرد
‫پسرعمو دشل، خوش اومدی
‫بیا، بریم چایی بخوریم؟
‫دشل، خوشحالم می‌بینمت
‫اسکار، چرا کتابخونه‌ی جدید چارلز رو ‫به خانم راسل نشون نمیدی؟
‫اون کتابخونه مایه‌ی افتخارمه
‫بریم؟
‫اگر مایل باشین
‫خیلی خوشحالم حالت بهتر شده
‫هنوز نمی‌تونم برقصم
‫ولی وقتی تونستم ‫شریک رقصم خودتی
‫- مادرت اینجاست؟ ‫- نه
‫وگرنه جرات نمی‌کردم ‫باهات صحبت کنم
‫پس خوشحالم نیومده
‫خب، حداقل الان می‌دونم ‫چرا هیچوقت جواب نامه‌هام رو ندادی
‫از نظر مامان ندادن نامه‌هات به من ‫کار اشتباهی نیست
‫گمونم فکر می‌کنه ‫چیز چندانی برای ارائه دادن ندارم
‫و برای همین از آرورا خواستم ‫این مهمونی رو راه بندازه
‫تا بتونم شخصاً بهت پیشنهاد بدم
‫- چی؟ ‫- می‌دونم مردهایی هستن
‫که جوون‌تر و پولدارتر از من هستن
‫ولی کنار هم خوب زندگی می‌کنیم
‫می‌تونی خودت دوستانت رو انتخاب کنی
‫خودت خونه‌ت رو بگردونی ‫مسئول زندگی خودت باشی
‫- مگه همین رو نمی‌خوای؟ ‫- بله کاملاً
‫و من اهل زور گفتن نیستم
‫هرگز مجبورت نمی‌کنم ‫ نظرات و تفکرات من رو تکرار کنی
‫معلومه که نه
‫اکثر مردها این‌کارو می‌کنن
‫گمونم درست میگی
‫خوشحال میشم مدام سرم نق زده بشه...
‫به شرط اینکه اونی که نق می‌زنه تو باشی
‫زندگی‌مون لذت‌بخش میشه، گلادیس ‫مطمئنم میشه
‫می‌خوام خوشبخت باشیم...
‫خیلی خوشبخت ‫و به‌نظرم می‌تونیم باشیم
‫- اوه، من... ‫- الان جواب نده
‫فقط بدون که عشق و تحسینم نسبت به تو ‫ فراتر از چیزیه که می‌تونم بگم
‫فراتر از چیزی که ‫تابه‌حال نسبت به زن دیگه‌ای حس کردم
‫ولی تو که منو نمی‌شناسی ‫نه درست‌و‌حسابی
‫می‌دونم باهوش و خوبی
‫و وقتی بهت اجازه بدن ‫مستقل و شوخ‌طبعی
‫هر خصلتی که تحسین می‌کنم رو داری ‫جدی میگم
‫نباید این حرف‌ها رو به پدرم بزنی؟
‫براش نامه می‌نویسم
‫اسکار؟ گلادیس؟
‫نباید چای رو از دست بدین
‫البته که نه
‫گولد، اوضاع شوالیه‌های کارگری ‫چطور پیش میره؟
‫بیشتر به نفع منه تا اونا
‫انتظار کمتر از اینو هم ندارم
‫خواسته‌های عجیب و غریبی دارن
‫رهبرشون، پاودرلی ‫میگه می‌خواد تمام کارگرها
‫با کارفرماهاشون شریک باشن
‫می‌تونه هرچیزی بخواد ‫آقای گولد، ولی قرار نیست به‌ دستشون بیاره
‫خسارتی بهت وارد شده؟
‫به تو وارد شده؟
‫اینجا جای رقابت نیست، آقایون
‫آقای گولد بازار طلا رو قبضه نکرده
‫آقای راسل هم ‫مشغول ورشکسته کردن خط راه‌آهن نیست
‫برای یک‌بارم که شده ‫در یک جبهه‌ایم
‫درست میگه
‫بیاین از حسش لذت ببریم
‫خب، سعی کردن روند حمل‌و‌نقل ‫محموله‌هام رو هدف بگیرن
‫و بعضی‌هاشون رو تعطیل کردن
‫- ولی تسلیم نشدی؟ ‫- نمی‌تونیم تسلیم بشیم!
‫هر بار کوتاه بیایم ‫لیست خواسته‌هاشون بلندبالاتر میشه
‫خونه، بیمه‌ی درمانی ‫کار کمتر، حقوق بیشتر
‫محضی رضای خدا ‫میگن ساعات کار روزانه 8 ساعت باشه!
‫تدابیر ایمنی‌ای می‌خوان که باعث میشه ‫یه شیرخوارگاه در مقابلش ناامن به‌نظر بیاد
‫اصل موضوع اینه که ‫نمی‌تونیم عقب‌نشینی کنیم
‫وگرنه کنترل تمام چیزهایی رو از دست میدیم ‫ که عمرمون رو صرف ساختنشون کردیم
‫برای یک‌بارم که شده ‫باید متحد باقی بمونیم
‫و هرموقع خودمون خواستیم ‫تغییری ایجاد کنیم، نه وقتی اونا می‌خوان
‫یه مشت اوباشن ‫پس مثل اوباش‌ها باهاشون رفتار می‌کنیم
‫اگر پاش برسه ‫نصف طبقه‌ی کارگر رو استخدام می‌کنم
‫که نصف دیگه رو بکشن
‫- ممنونم ‫- خداحافظ، آرورا
‫و از جفتتون ممنونم ‫مهمانی لذت‌بخشی بود
‫همه‌چیز فوق العاده‌ بود
‫اوه، خواهش می‌کنم ‫خیلی خوشحال شدیم تونستین بیاین
‫زن‌عمو اگنس ‫میشه یک دقیقه بیشتر وقتت رو بگیرم؟
‫فرانسس رو پیدا کردم ‫و می‌خواد سلام کنه
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت، عزیزدلم
‫زن‌عمو اگنس ‫زن‌عمو ایدا، چطورین؟
‫معلومه که حافظه‌ی خوبی داری
‫خانم بروک؟ ‫شما اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خانم بروک رو از کجا می‌شناسی؟
‫توی سنت‌مری معلممه
‫چی؟
‫توی سنت‌مری ‫نقاشی با آب‌رنگ درس میدم
‫پنجشنبه‌ها
‫روزش اهمیتی نداره
‫می‌دونستی داری به دختر دشل درس میدی؟
‫چطور می‌تونست بدونه؟ ‫تازه با هم آشنا شدیم
‫بله
‫باید بریم، ولی از دیدن همه‌تون خوشحال شدم
‫بهمون سر بزنین
‫یعنی شما و خانم "باور" توی جنگ 1866 ‫توی دو جبهه‌ی مخالف بودین؟
‫آره، من اهل هانوور آلمانم ‫که با اتریش جنگید
‫و خانم وبر اهل برلینه ‫پایتخت "پروس"
‫چرا اروپا نمی‌تونه مثل آمریکا باشه؟
‫چون اروپا هیچیش شبیه آمریکا نیست
‫امیدوارم از این حرفم ناراحت نشین
‫ولی جوون‌تر از چیزی به‌نظر میای ‫که خدمتکار خانم راسل باشی
‫موقتاً اومدم ‫تا یک نفر دیگه رو پیدا کنه
‫خدمتکار خانم گلادیس هستم
‫حالا که مشغول تفریحه
‫حتماً هر شب لباس‌های جشن باشکوه تنش می‌کنی
‫خانم راسل اجازه نمیده ‫دخترش از کنارش جم بخوره
‫گمونم از مردهایی ‫که چشم‌شون دنبال پوله می‌ترسه
‫که توی نیویورک تا دلت بخواد داریم
‫البته اسم از کسی نمی‌بریم
‫- برگشتن ‫- بهتره برم
‫بابت قهوه ممنونم، خانم باور
‫خواهش می‌کنم
‫امیدوارم بازم همدیگه رو ببینیم
‫خوشحال میشم
‫سنت‌مری مدرسه‌ی باسابقه و آبروداریه
‫حتی اگر جورج واشنگتن هم اونجا ‫خوندن و نوشتن یاد گرفته، برام مهم نیست!
‫به دخترهای نازنین نقاشی کردن یاد میدم
‫چی می‌تونه از این آبرومندتر باشه؟
‫اگر اینطور فکر می‌کردی ‫چرا مخفیش کردی؟
‫چون می‌دونستم عصبانی میشی
‫ایدا، تو چرا جلوش رو نگرفتی؟
‫من؟ چه کاری از من برمیومد؟
‫کی ازش باخبر شدی؟
‫امروز بعدازظهر. درست مثل خودت
‫پس حداقل به جفتمون ‫به یک‌ اندازه بی‌احترامی کردی
‫به هیچکس بی‌احترامی نکردم
‫و به‌نظر نمیاد چندان اهمیتی ‫برای جناب دشل داشته باشه
‫که توی مدرسه‌ی دخترش درس میدم ‫یا آرورا
‫دلشون به‌حالت می‌سوزه. فقط همین
‫اشتباه می‌کنی
‫همه به‌ اندازه‌ی تو ‫سنگ‌دل و بی‌عاطفه نیستن
‫- ماریان... ‫- اینکه ناراحت میشم
‫که پا روی اسممون می‌ذاری ‫و اونو به لجن می‌کشی، یعنی سنگ‌دلم؟
‫از سر راهم برو کنار!
‫گمونم دیگه بهتره بذاریش کنار
‫نه، نمی‌ذارم
‫به مدیر قول دادم
‫و قولمو زیر پا نمی‌ذارم!
‫ممکنه اوضاع ناجور بشه
‫خب که چی؟
‫اجازه نمیدم کسی منو توی قفس حبس کنه!
‫همه‌چی مرتبه، خانم ایدا؟
‫آره، بنیستر
‫آخه صدای داد و فریاد شنیدم ‫که توی این خونه غیرعادیه
‫آره، غیرعادی بود
‫ولی هرازگاهی
‫میگم شاید بد نباشه
‫یخورده داد بزنیم
‫و خودمون رو خالی کنیم
‫- منو صدا کردین، خانم؟ ‫- دیگه باید لباسمو عوض کنم
‫ولی می‌خوام بهم بگی ‫که ترتیب همه‌چیز داده شده
‫ترتیب همه‌چیز داده شده، خانم
‫شبی که با خانم کوشینگ شام خوردین ‫یک دور امتحان کردیم
‫و سفارش‌ها، خدمتکارهای اضافه ‫همه‌شون رسیدن؟
‫خانم، لطفاً برید بالا و لباستون رو عوض کنید ‫و این چیزا رو بسپارین به من
‫چقدر احمقم که قبول کردم سوفله بپزم
‫باید هر 10 دقیقه یک‌بار ‫یه مشت بپزیم
‫و فقط هرموقع کسی می‌خواد براش ببریم
‫و بقیه رو بریزیم دور
‫آقای واتسون، آماده‌ای؟
‫فکر کنم. شاید یخورده ‫زیادی "کلارت" ریخته باشم
‫ولی بیشتر بودنش بهتر از کمتر بودنشه
‫آقای چورچ، دارم ‫بررسی‌های نهایی رو انجام میدم
‫چه خوشگل شدی
‫دلم می‌خواد بگم شاید دیده شدن ‫توی همچین جمعی برات ضرر داشته باشه
‫ولی می‌دونم باعث میشه فکر کنی ‫سنگدل و بی‌عاطفه‌م
‫ماریا اون حرف رو از ته دلش نزد
‫واقعاً؟
‫خیلی تند صحبت کردم ‫اعتراف می‌کنم
‫اگنس هم متاسفه
‫نیستی؟
‫بنیستر تا اون سمت خیابون همراهت میاد
‫خانم ماریان بروک
‫خیلی خوشگل شده، مگه نه؟
‫آرورا، سلام
‫- آقای مونتگومری ‫- خانم بروک
‫نگفته بودین قراره به این مراسم بیاین
‫خبر نداشت، ولی چارلز ‫ به‌طور ناگهانی برای جلسه‌ای
‫به واشینگتن فراخونده شد
‫از دشل خواستم جاش رو پر کنه
‫این ارتباط خانوادگی ون راین ‫جمع جالب توجهی رو دور هم جمع کرده
‫که تو هم جزو همین جمعی
‫از طریق وصلت، نه نسب
‫خب، این که ایرادی نداره
‫- شبتون خوش، خانم بروک ‫- خانم راسل
‫گلادیس از مهمونی چای‌خوریش لذت برد
‫متاسفم که نتونستی بیای ‫ولی کاملاً درک می‌کنم
‫خب، درهرحال الان با پسرعموت آشنا شدم
‫ممنون که اجازه دادین بیارمش
‫این چه حرفیه. از اینکه بخوام لحظه‌ی آخری ‫دنبال یه مرد دیگه بگردم نجاتم داد
‫چارلز خیلی ناراحت بود نتونست بیاد
‫میگه بهترین سرآشپز فرانسوی نیویورک رو دارین
‫اوه، قضیه‌ش بامزه‌تر از چیزیه که فکرشو می‌کنی
‫این مراسم شام ‫برای کمک به تالار اپرای جدیده؟
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫فکر می‌کردم برای تمام علاقه‌مندان به اپراست
‫ولی می‌بینم که جناب گیلبرت اینجاست
‫و ایشون مسئول تبلیغ متروپولیتن نیست؟
‫گمونم همینطوره
‫می‌دونین که من با خانم استور سرشاخ نمیشم؟
‫می‌دونم فکر می‌کنی نمیشی
‫ولی نگران نباش ‫رابطه‌مون خراب نمیشه
‫آقا و خانم رابرت مک‌نیل
‫- آقای راسل، شبتون بخیر ‫- آقای مک‌نیل
‫خانم مک‌نیل ‫لطف کردین تشریف آوردین
‫دکترم، گلادیس
‫- حالتون چطوره؟ ‫- حالتون چطوره؟
‫- گلادیس؟ ‫- اوه، عذر می‌خوام
‫گمونم حضور آقای گیلبرت
‫یعنی مراسم شام ‫برای حمایت از متروپولیتنه؟
‫اگر اینطوره ‫روی ما حساب کنین
‫هنوز برای پدرت نامه ننوشته؟
‫قضیه مال امروز بعدازظهر بوده
‫وقتی نامه نوشت چی میگی؟
‫بستگی داره. معلومه که می‌خوام ‫از دست مادرم فرار کنم، ولی...
‫واقعاً دلت می‌خواد خانم ‫اسکار ون راین باشی؟
‫می‌دونین که خانم استور
‫دلش می‌خواد متروپولیتن ‫از صحنه‌ی روزگار محو بشه؟
‫نگران نباش ‫یه نقشه دارم
‫و با امشب، فقط می‌خوام بفهمه
‫که آکادمی قراره ‫با چه رقیبی روبه‌رو بشه
‫اومد
‫خانم استور، ممنونم که تشریف آوردی ‫خوشحالم می‌بینمت
‫مهمان‌هایی داری ‫که انتظارشون رو نداشتم
‫نگفته بودی مک‌نیل‌ها رو دعوت کردی
‫متاسفانه مدت‌هاست ‫ که توی لیست انتظار ما هستن
‫خیلی بیشتر از تو
‫مهمان‌های متعددی داریم ‫که توی لیست شما بودن
‫کل شهر رو دنبال پولدارهای ناراضی گشتی
‫که نتونستن توی آکادمی ‫جایگاهی به‌دست بیارن؟
‫خانم استور ‫ شاید هیئت مدیره‌ی آکادمی فکر کنه
‫که می‌تونه بدون هیچ عواقبی ‫اجاز‌ه‌ی ورود به افراد جدید رو نده
‫ولی شما اونقدر باهوش هستی ‫که بدونی اشتباه می‌کنن
‫درحالی‌که متروپولیتن حاضره سابقه‌دارهای ‫ آکادمی رو با آغوش باز بپذیره، اگر بخوان بیان
‫چرا توی هر دو تالار یک جایگاه نمی‌گیری ‫تا ببینی نتیجه چی میشه؟
‫شاید ارزشی برای وفاداری قائل نباشی ‫ولی من فرق می‌کنم
‫باید شما رو توبیخ کنم، خانم فیش
‫ولی می‌دونم فقط داری ‫با آتیش بازی می‌کنی، کارت همیشه همینه
‫می‌تونم آقای گیلبرت رو بهتون معرفی کنم؟ ‫یا ایشون رو می‌شناسین؟
‫اسمشون رو شنیدم
‫مسئول چاپیدن پول برای تالار جدیده
‫زیبا بیانش نکردین، ولی درسته
‫امیدوار بودم حضورتون در اینجا ‫یعنی حاضر به صحبت هستین
‫حاضرم برم کتم رو بردارم
‫کری کجاست؟
‫لطفاً نرو
‫نباید بین‌مون مشاجره‌ای دربگیره ‫و فردا داستان تمام روزنامه‌ها بشیم
‫اگر بمونم، فقط از سر اجبار
‫و برای اجتناب از آبروریزیه
‫خیلی ممنونم
‫اوه، ببین. قراره بریم داخل
‫خانم استور
‫نباید شام‌ بی‌شک ‫فوق العاده‌مون رو به تاخیر بندازم
‫ولی به عنوان هدیه‌ی آخرم ‫بذارین خواننده‌هایی که قراره
‫در فصل اول‌مون مهمان ما باشن رو نام ببرم
‫سوفیا اسکالکی، مارچلا سمبریچ ‫جوزپه دل‌پوئنته
‫آندریا رومانو، ایتالو کامپانینی ‫روبرتو استانیو
‫و البته، کریستینا نیلسون کبیر
‫که قراره در شب افتتاحیه اجرا کنه
‫اگر هرکدوم‌تون ‫می‌تونین بعد از شنیدن این اسم‌ها بخوابید
‫پس امیدوارم رویای موسیقی ببینید
‫ولی نیلسون همیشه توی آکادمی اجرا می‌کنه
‫توی نیویورک، آکادمی مثل خونه‌ش می‌مونه
‫امکان نداره اونجا آواز بخونه
‫خب، قراره بخونه
‫و مطمئناً، حتی اگر تمام ‫صندلی‌های سالن هم فروش بره
‫برای همچین خواننده‌هایی ‫به‌قدر کافی پول ندارن
‫انتظار ندارن تا چند سال اول سودی کسب کنن
‫متوجه نمیشم
‫یعنی چی؟
‫گمونم یعنی یه‌عالمه پول برای خرج کردن دارن
‫ولی امکان نداره قصد داشته باشن ‫با ضرر تالار رو باز نگه دارن
‫این‌که عادلانه نیست
‫خب، حاضرین این فرصت رو پیدا می‌کنن
‫که صدای تمام خواننده‌های بزرگ دنیا رو بشنون
‫این عادلانه نیست؟
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫دارم فکر می‌کنم
‫در مورد خانم "وبر"؟
‫منظورت چیه؟
‫ازش خوشت میاد
‫داری برنامه می‌ریزی؟
‫نه
‫ولی قرار نیست تا آخر عمرم خدمتکار بمونم
‫خب می‌خوای چیکاره بشی؟
‫به خیلی چیزا علاقه‌مندم
‫ولی مطمئن نیستم چطوری ‫ازشون پول دربیارم
‫شاید خانم وبر بتونه بهت کمک کنه
‫میرم داخل. هوا سرده
‫پس حس می‌کنین کار آکادمی تمومه؟
‫به‌نظر من که آکادمی ‫هم خدا رو می‌خواد هم خرما
‫حاضر نیستن جایگاه‌‌های بیشتری بسازن
‫و برای جذب کردن ‫ بهترین خواننده‌ها پول خرج نمی‌کنن
‫ولی دلشون نمی‌خواد ‫کس دیگه‌ای هم این‌کارو بکنه
‫خانم مک‌نیل، حالت خوبه؟
‫فلورا؟
‫چی شده؟
‫هیچی
‫حتماً زبونم رو گاز گرفتم
‫یا همچین چیزی
‫یا همچین چیزی؟
‫زبونم رو گاز گرفتم
‫خانم براون، می‌خواین تشریف بیارین...
‫بله، خانم مک‌نیل هم از طرفدارهاشه
‫مگه نه، عزیزدلم؟
‫مگه نه چی؟
‫از طرفداران روبرتو استانیو نیستی؟
‫چی؟
‫خواننده‌ی تنور؟
‫تحسینش می‌کنی
‫گمونم همینطوره، آره
‫امیدوارم مایه‌ی ناامیدی نباشه
‫که آقایون رو تنها نمی‌ذاریم
‫به‌جاش، تشریف میارید بریم توی سالن؟
‫طرف کی بود؟ ‫چرا داشتی بهش نگاه می‌کردی؟
‫اون مرد پدرمه
‫می‌دونستی خدمتکاره؟
‫مامانم گفته بود که وضعیت زندگیش بد شده
‫ولی مطمئن نبودم حرفاش راست باشه
‫چطوری شناختیش؟ ‫بعد از این همه مدت؟
‫قدیما میومد دم خونه‌مون ‫و از اون سمت خیابون نگاهم می‌کرد
‫وقتی بالاخره دلیلش رو ازش پرسیدم، بهم گفت
‫چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫جز اینکه آرزو کنیم کسی خبردار نشه، گمونم
‫اوه، به‌نظرم می‌تونیم ‫ کاری فراتر از این انجام بدیم
‫اوه، خدای من، چطوری؟
‫کی این‌کارا رو انجام دادین؟
‫موقع شام ‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫ولی این که غیرممکنه
‫حالا می‌دونین ‫که تالار اپرای جدید
‫در اکتبر و با اجرای "فاوست" ‫"شارل گونو" افتتاح میشه
‫و همونطور که شنیدین ‫به‌اندازه‌ی کافی خوش‌شانس هستیم
‫که خانم کریستینا نیلسون ‫نقش "مارگریت" رو اجرا می‌کنه
‫ولی امشب شاید ‫از این هم خوش‌شانس‌تر باشیم
‫چون خانم نیلسون به نیویورک سفر کرده
‫تا بتونید ذره‌ای از ‫چیزهایی که در راهه رو تجربه کنید
‫- اوه، خدا! ‫- اوه، باورم نمیشه!
‫این شما و این هم باغ مارگریت
‫با دیدن زیبایی خودم ‫در این آینه به خنده می‌افتم
‫این تویی، مارگریت؟
‫این تویی؟ جواب بده. جواب بده
‫جواب بده، جوابمو بده، زود جواب بده
‫نه، نه، این دیگر صورت تو نیست
‫این صورت، صورت دختر یک پادشاه است
‫دیگر تو نیستی
‫صورت کسی‌ست که وقتی رد می‌شود
‫مردم به او احترام می‌گذارند
‫کم‌کم دارم متوجه نقشه‌ت میشم
‫و ظاهراً توی نبرد اول پیروز شدی
‫قصد دارم در کل جنگ پیروز بشم
‫حالا ساکت
‫اگر من را اینطور می‌دید
‫به شکل همچین دختر جوانی
‫زیباییم چشم او را می‌گرفت
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez