‫آنچه گذشت...
‫اون پت فلپسه.
‫خونهٔ بزرگ خیابون الم رو خریده.
‫به خونهٔ فلپس خوش آمدید.
‫به عبارت دیگه، ‫مامان با یه نفر دیگه خوابیده،
‫- برای همین مجبور شدیم بیایم اینجا. ‫- هی، نه!
‫این چند وقت اخیر ‫حال و روز خوشی نداشتم.
‫باید این کتاب لعنتی رو تموم کنم.
‫کیم گفت اگه رمان رو ننویسم،
‫باید پیش‌پرداخت رو پس بدم.
‫- از پس هرچیزی برمیای. ‫- ما خانوادهٔ فلپس هستیم!
‫این خونه یه عیب و ایرادی داره.
‫بازی تموم شد؟
‫نه تا وقتی که نمردی.
‫فکر می‌کنی دارم دیوونه میشم؟
‫من خیلی ناراحتم.
‫کلونازپام بخور.
‫مامانم هم‌سن بود که دیوونه شد.
‫نگرانی شبیه‌اش بشی.
‫- پت روح می‌بینه. ‫- زن خونه‌دار دههٔ پنجاهه.
‫- من رزماری‌ام. ‫- ذوق هنری منو دوست داره.
‫الان یه کوچولو ویتامین سی می‌خورم،
‫و اون عملا جای من کتاب رو می‌نویسه.
‫به کمکت نیاز دارم ‫تا کتابم رو تموم کنم.
‫بذار بهت نشون بدم چطوری تموم میشه.
‫کلی کار داریم.
‫اون با تبر ‫خانواده‌شو تیکه‌تیکه کرد.
‫تو یه استاندارد غیر ممکن
‫برای همسر بودن گذاشتی!
‫چون می‌خواستم خوشحال باشی!
‫من نمی‌تونم خوشحال باشم!
‫- خدای من. ‫- مامان!
‫توی بیمارستان روانی شاینینگ ویل هستید.
‫با مصرفِ باربیتورات تاریخ گذشته اُوردوز کردید.
‫- من دیوونه نیستم! ‫- چیزی نیست، مامان.
‫فقط یه مدت کوتاه ازت مراقبت می‌کنن.
‫من تسخیر شدم!
‫زندگی‌مون درست میشه؟
‫آره، ما خانواده فلپس هستیم.
‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫راکسی، جایی که غذا می‌خوری نرین.
‫جیک، بیا بریم!
‫اومدم.
‫گینور!
‫یه چیزی رو یادت رفت.
‫بابا.
‫دختر.
‫[مامان]
‫♪ وقتی مامانت باباتو... ♪
‫♪ با تبر میزنه ♪
‫ممنون، شاینینگ ویل.
‫یکی آدامس انداخته.
‫راحت دراز بکش، پت. ‫خیلی زود تموم میشه.
‫گاز بگیر.
‫نه!
‫سفت بشین، پاتریشیا.
‫ترجمه از مـحـمـدعـلـی و امـیـر فـرحـنـاک ‫:: Amir Farahnak & mml.moh ::
‫[یکشنبه]
‫به خونه خوش اومدی، خونه خانواده فلپس.
‫خیلی کثیفه.
‫بمب ترکیده؟
‫خب، خدمتکارمون...
‫چهار ماهه تو تیمارستان بستریه، پس...
‫یا خدا.
‫- اون چیه؟ ‫- سلام.
‫راکسیه. دوستش داری.
‫- چرا؟ ‫- چون راکسیه.
‫سلام بابا.
‫پسرم.
‫بابا.
‫پسرم.
‫بابا.
‫پسرم.
‫- بابا. ‫- خیلی‌خب. خدای من، جیک.
‫لطفا برو مشق‌هاتو بنویس.
‫خیلی‌خب، بابا، ‫کمکت می‌کنم بری بالا.
‫بابا؟
‫فکر نمی‌کنم برم بالا.
‫روز دیوونه‌واریه.
‫بهتر باش، لوئیز.
‫نه، ممنون. ‫من سیگار نمی‌کشم...
‫یا لب به مشروب نمیزنم ‫یا فحش نمیدم و دیگه مواد نمیزنم.
‫من ترک کردم. ‫درس گرفتم.
‫من دیگه خطری برای جامعه نیستم.
‫حقیقت محضه.
‫امروز صبحانه چی خوردی؟
‫آم...
‫می‌خوام بگم اوتمیل.
‫گریپ‌فروت خوردی.
‫نمی‌تونید منو اینجا نگه دارید ‫[رد شد]
‫چون یادم نمیاد صبحونه چی خوردم.
‫این‌جوری باید همه زن‌های ‫بالای ۴۰ سال رو بستری کنید.
‫خودِ تو صبحونه چی خوردی؟
‫یه لیوان قهوه تلخ با دو بسته شکر ‫و یه نخ سیگار.
‫یادت نمیاد صبحونه چی خوردی
‫چون شوک درمانی...
‫حافظه کوتاه مدتتو پاک کرده.
‫و تو...
‫۶۶ بار.
‫و رزماری رو از ذهنم پاک کردید.
‫می‌دونم اون بخشی از اسکیزوفرنیـم بوده.
‫لطفا، تاییدم کن. ‫بذار برم.
‫من الان...
‫چهار ماهه اینجام.
‫من خیلی وقته این شغل رو دارم.
‫دیدم چه اتفاقی میفته...
‫واسه زن‌هایی که زودتر از موعد ترخیص میشن.
‫خطرناک، فاسد و گله‌مند میشن.
‫من بهترم.
‫من همسر و مادر هستم، ‫و باید برم خونه.
‫تو یه همسر و مادر روانی هستی.
‫در بهترین حالت، ‫تا سه سال دیگه در خدمتت هستیم.
‫سه سال؟ ‫تا اون‌موقع سگم مرده.
‫گفتم در بهترین حالت.
‫متاسفانه، ‫فقط تا زمانی می‌تونم اینجا نگه‌ت دارم
‫که بیمه‌ات تموم بشه.
‫[دو روز بعد]
‫سلام. پت هلپس. ‫دارم مرخص میشم.
‫چطوری اجازه دادن ‫بعد چهار ماه مرخص بشی؟
‫من چهار سال بستری بودم،
‫و سعی کردم خودکشی کنم.
‫فکر کنم بیمه‌ات از بیمهٔ من بهتره.
‫ممنون که اومدی دنبالم، مامان.
‫وظیفهٔ مادرهاست،
‫و یه روزی ‫همین کار رو برای گینور انجام میدی.
‫خدای من، خدا نکنه.
‫بچه‌های طفلکم. حالشون چطوره؟
‫من از کجا بدونم؟
‫قرار بود مراقبشون باشی.
‫پس مطمئنم حالشون خوبه.
‫لباس‌هایی که موقع پذیرش پوشیده بودید.
‫نتونستیم خون شوهرتون ‫رو از پیراهن‌تون پاک کنیم.
‫ایرادی نداره.
‫و نسخه برای لیتیوم.
‫دکتر سیفر می‌خواد ۶۰۰ میلی‌گرم مصرف کنید.
‫۶۰۰ تا؟ ‫این مقدار واسه بچه‌هاست.
‫من ۹۰۰ تا میزنم.
‫بازم بردی، مامان.
‫کمک!
‫تو رو خدا کمکم کنید!
‫نه! تو رو خدا کمک...
‫میشه لطفا مچ‌تون رو ببینم؟
‫نه، من تلاش کرده بودم با قرص خودکشی کنم.
‫می‌خواد مچ‌بندتو دربیاره.
‫اولین باره که دخترم بستری شده.
‫ببخشید.
‫خیلی‌خب، خانم فلپس، ‫شما مرخصید.
‫ممنون.
‫میرم خانواده‌ام رو ببینم.
‫جیک؟
‫گینور؟
‫مامان اومده.
‫من اختیار خودمو دارم.
‫من...
‫اوه. راکسی.
‫عزیزم.
‫خدای بزرگ.
‫مامان برگشته.
‫اوه.
‫جفتمون باید بریم حموم.
‫من اختیار خودمو دارم.
‫یا خدا!
‫مامان.
‫- جیک؟ ‫- مامان.
‫عه.
‫عزیزم.
‫اوه.
‫حتما خیلی سوال داری.
‫پیتزا پاکتی داریم؟
‫چی؟
‫پیتزا پاکتی. ‫دوست‌هام گرسنه‌ان.
‫دوست‌ها؟ جمع بستی؟
‫آره. الان محبوب شدم.
‫سن‌شون بالاست؟ ‫از اینترنت باهاشون آشنا شدی؟
‫تو ورزش رفیق شدیم. ‫نماد تیم شدم.
‫رفیق، خیلی خزه.
‫بریم با وی‌آر «پنج شب» بازی کنی.
‫نه. من دیگه وی‌آر بازی نمی‌کنم. ‫واسه باکره‌هاست.
‫من نبودم چه اتفاقی افتاده؟
‫رفیق، هنوز از اون دختره می‌ترسی؟
‫نه، فقط دیگه خوره نیستم، خب؟
‫بریم با پهپادم بیرون...
‫و دقت گوگل مپ رو بررسی کنیم.
‫خداحافظ.
‫دلم واست تنگ شده.
‫اوه.
‫حس خوبی داشت.
‫دوست‌هات رفتن اون سمت.
‫گینور.
‫مامان.
‫اوه.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫می‌بخشمت.
‫جان؟
‫واسه چی منو می‌بخشی؟
‫که منو مجبور به اون کار کردی.
‫می‌دونم راحت نیست.
‫خب، راحت‌ترش کردی
‫وقتی که خواستی ‫خانواده‌تو با تبر تیکه‌تیکه کنی.
‫خیلی‌خب، بیا منصف باشیم، ‫اصلا تلاش نکردم جیک یا راکسی رو تیکه‌تیکه کنم.
‫نظرت چیه معذرت‌خواهی کنی؟
‫حق با توئه. ‫بهتره برگردیم عقب.
‫- معذرت می‌خوام. ‫- همم.
‫هی، حالت چطوره؟
‫فکر می‌کنی حالم چطوره؟
‫مجبور شدم چهار ماه تمام ‫گندِ تو رو به گردن بگیرم.
‫حس می‌کنم من برگشتم عقب ‫اما تو نه،
‫خیلی‌خب، ‫حالا هر چی مامان.
‫و چرا اومدی خونه؟
‫چون بهتر شدم.
‫و می‌خوام از این خانواده مراقبت کنم.
‫خب، من و جیک بهت نیازی نداریم،
‫و بابا هم تو رو یادش نیست.
‫- چی؟ ‫- نگران نباش.
‫بهش نگفتم چی شده،
‫و آهنگمو هم نشنیده، پس...
‫ممنون.
‫واسه تو نکردم. ‫واسه باباست.
‫دکتر گفت ضربه روحی شدیدی بهش وارد میشه.
‫از راکسی می‌ترسه، ‫و منو باتن صدا میزنه.
‫باتن؟ جلل الخالق.
‫الان گفتی جلل الخالق؟
‫دیگه فحش نمیدم.
‫آره، ازم خارجش کردن.
‫عجب.
‫خب، انگاری شخصیت تخمیتم خارج شده.
‫دلم واست تنگ شده بود.
‫من اختیار خودمو دارم.
‫تری؟
‫پتی؟
‫آره.
‫- پت. ‫- وای.
‫از عکس‌هات خیلی خوشگل‌تری.
‫و تو... ریش داری.
‫ببخشید.
‫من...
‫- ببخشید. ‫- عیبی نداره.
‫تری.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت.
‫آم...
‫راسته چیزی یادت نمیاد؟
‫نه. من...
‫یه چیزهای یادمه.
‫اوه.
‫مثل چی؟
‫یادم میاد تو...
‫نویسنده‌ای
‫و بامزه‌ای
‫و وقتی...
‫از پله لیز خوردم و افتادم پایین،
‫افسرده شدی و بیمارستانی شدی.
‫آره، اصل ماجرا همینه.
‫و... و موبایل به حافظه‌ام
‫کمک می‌کنه و...
‫و این تویی.
‫و... این جیکه.
‫اون پسرمه.
‫و اون باتنه.
‫اون... سگه.
‫و این مرده خیلی خوشحاله. ‫خب، اون...
‫- نمی‌شناسمش. ‫- آره، اون...
‫پسر عموت آلبرته.
‫آم، اون مرده.
‫- بیا پاکش کنیم، خب؟ ‫- پت؟
‫من شوهر خوبی بودم؟
‫تری، تو بهترین شوهر دنیا بودی.
‫تو زن خوبی بودی؟
‫بدک نبودم.
‫بهتر میشم.
‫بهترین زن و مامان دنیا میشم.
‫قول میدم.
‫با تمیز کردن خونه شروع می‌کنم،
‫و می‌خوام یه شام خانوادگی بزرگ تدارک ببینم.
‫باید به خودت استراحت بدی.
‫نه، خیلی کارهای عقب مونده دارم.
‫باید مراقب خودت باشی.
‫باشه. شاید یه دقیقه این کار رو کنم.
‫[۷۸۰ دقیقه بعد]
‫برگرد. بهت دستور میدم.
‫چی؟
‫جیک.
‫- من بیدارم! ‫- چرا؟
‫«پتی، از دیدنت خوشحال شدم.
‫با باتن بیرون میرم. برمی‌گردم.
‫با عشق، تری.»
‫این چه خطیه؟
‫بابا، جیک، بیاین. باید بریم.
‫ببخشید، خواب موندم.
‫یه لحظه بهم وقت بده همه‌جا رو تمیز کنم.
‫بعدش می‌برمت مدرسه.
‫نه، مشکلی نیست. خودم میرم.
‫نه، جدی می‌گم. واسه من فرقی نداره.
‫مامان، من ترک تحصیل کردم، پس...
‫اِی وای!
‫باید برگردی.
‫خب، خدایا، چی بگم، مامان.
‫از کجا بدونم دوباره رد نمیدی؟
‫چون من اختیار خودمو دارم.
‫این حرف‌هات کمکی بهم نمی‌کنه.
‫هی.
‫اوه.
‫پت! لعنتی.
‫پتی.
‫پت.
‫عزیزم، کمکی ازم برمیاد؟
‫خودم حواسم هست.
‫خودم می‌تونم.
‫- مطمئنی کمکی نمی‌خوای؟ ‫- می‌گه حواسش هست.
‫اه...
‫دیروز هم همین اتفاق افتاد. ‫این قسمت همه‌ش گیر می‌کنه.
‫اصلاً می‌دونی چیه، عزیزم؟ ‫تو بدون من برو.
‫نه، از پسش برمیای، بابا.
‫- توروخدا، تری. ‫- نه، دست بهش نزن.
‫خودم حواسم هست. بفرما.
‫خودم می‌تونم.
‫باید برم.
‫- برگرد! ‫- عالی شد.
‫محض اطلاعت، امشب پیتزا داریم.
‫فردا و چهارشنبه هم همین‌طور. ‫روز خوبی داشته باشی.
‫گینور.
‫می‌دونم فکر می‌کنی فکر همه‌جاش رو کردی،
‫ولی تو واسه ادارهٔ یه خانواده خیلی جوونی.
‫تو فقط ۱۶ سالته.
‫سه هفته پیش ۱۷ سالم شد.
‫تولدت مبارک.
‫شرط می‌بیندم بابات هم یادش نبود.
‫هاه؟
‫هیچی، عزیزم.
‫بهتر رفتار کن، پت.
‫واو.
‫باتن رانندگی رو از کجا یاد گرفت؟
‫- از تیک‌تاک. جیک، وایسا. ‫- اوه!
‫خب، یادت باشه، بعد از مدرسه...
‫صاف میای خونه، خب؟
‫نمی‌تونم، مرور بسکتبال دارم.
‫اسمش مرور نیست، تمرینه، رفیق.
‫جیک.
‫دوستت دارم.
‫هی، داری واسه خودت کجا میری؟
‫میرم به خریدها برسم.
‫یه لیست خرید نوشتم.
‫خدایا. خب، لطفاً داخل ماشین بشین.
‫خیلی خطرناکه.
‫- من باید برم سرکار. ‫- خب، این که انصاف نیست.
‫نه، من... من نمی‌خوام داخل ماشین بشینم.
‫گفتم نه!
‫بشین.
‫منم می‌تونم بی‌خطر باشم.
‫بی‌پدر!
‫حالت خوبه، رئیس؟
‫آره، آره.
‫فکر کنم یه چیزی توم آزاد شد.
‫خیلی‌خب، مراقب باش، رئیس.
‫اسمم رئیس نیست.
‫اسم من...
‫تری فلپسه.
‫برم واسه خودم یه بسته «شیگار»...
‫و «آفتاب‌خشک‌کن» بگیرم. ‫(سیگار و خوراکی)
‫اوه.
‫می‌شه جواب بدی؟
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫منم بیشتر از همه دلم برای تو تنگ شده بود.
‫هیس، هیس.
‫عُق.
‫من اختیار خودمو دارم.
‫من اختیار خودمو...
‫دارم.
‫فقط یه خونهٔ قدیمیه. ‫فقط یه خونهٔ قدیمیه.
‫هی، ببخشید، بابا. ‫امروز کلاً روز گهی بود.
‫- تو چطوری؟ ‫- من عالیم.
‫مثل اینکه من دودی‌ام.
‫حالا به‌عنوان یه دوست یا ویراستارم اینجایی؟
‫انقدر بدبین نباش. به‌عنوان ویراستارت اومدم.
‫اگه دوستت بودم می‌دونستم از گل متنفری.
‫می‌خوام راجع‌به کتاب باهم حرف بزنیم.
‫اوه، آره.
‫دل توی دلم نیست که دوباره روش کار کنم.
‫فکر می‌کنم باید تمرکز رو...
‫از زرماری روی کرسید بذاریم.
‫یه کاری می‌کنم متعهد باشه.
‫من کلی داستان‌های جذاب ‫از بیمارستان روانی دارم، کَم.
‫- قطعاً همین‌طوره. ‫- آره، کلی عذاب می‌کشه،
‫از اون طرف با قدرتی دوچندان برمی‌گرده.
‫فکر می‌کنم این کتاب پراهمیتی...
‫راجع‌به سلامت روان خانم‌ها بشه.
‫اسمش هم می‌ذاریم «کرسید: بهبود یافته.»
‫اون، من که عاشقشم.
‫این رو داشته باش، ‫بذر بهت نشون بدم...
‫تیم بازاریابی به چه ایده‌ای رسیده.
‫وایسا ببینم. چاپ کردینش؟
‫نه. خب، از لحاظ فنی آره،
‫ولی تا چند هفتهٔ دیگه توزیع نمی‌شه.
‫بدون اجازهٔ من نمی‌تونین این کار رو بکنین.
‫تو نویسنده‌ای. ما هرکاری ‫که بخوایم می‌تونیم بکنیم.
‫پولش رو بهت دادیم. ‫تازه، خیلی خوبه.
‫- فقط یه داستان اسلشرِ عامه‌پسنده. ‫- مخالفم.
‫من فکر می‌کنم این تمام اون ‫چیزهاییه که راجع‌بهش حرف می‌زدی.
‫توی ۱۶ صفحهٔ آخر...
‫رزماری داره خانواده‌ش رو ‫با تبر تیکه‌تیکه می‌کنه.
‫بهبودش کجاست؟
‫بهبودش خود تویی.
‫توی تورِ کتابت هم راجع‌به همین حرف می‌زنی.
‫چطور این کتاب توی رَوند درمان بهت کمک کرد.
‫تور هم داریم؟
‫نمی‌خوام من رو یه بیمار روانی ببینن.
‫هیچکس اینو نمی‌خواد.
‫واقعاً؟ اینم یه اشتباه دیگه‌ست؟
‫تو حواست به تنگ‌پوشه، ‫(لباسی که تن بیمار می‌شه.)
‫ولی من حواسم به پوست بی‌نظیرته.
‫خیلی‌خب، ببین. دوباره دور هم جمع می‌شیم.
‫یه راهکار پرفروش دیگه پیدا می‌کنیم،
‫که اگه بخوایم توی همون ‫مسیر دیوانگیت پیش بریم،
‫باید همین مدل موی خودت رو نگه داری.
‫خدی من، حالا چیکار کنم؟
‫به‌عنوان یه دوست، سخت نگیر.
‫حالا دیگه خونه‌ای، از خانواده‌ت لذت ببر.
‫هم...
‫مامان، من حالم از خانواده‌م به‌هم می‌خوره.
‫می‌دونم. منم همین‌طور.
‫بیا داخل.
‫کفشت رو دربیار. ‫تازه فرش رو شستم.
‫بچه‌ها منو نمی‌خوان. ‫تری اصلاً منو یادش نمیاد،
‫حتی راکسی هم ذوق قبل رو نداره.
‫فقط... کسی به هیچ‌جاش نیست من خونه‌ام.
‫حداقل از دست بددهنیت خلاص شدن.
‫نگران نباش. زود برمی‌گردم. اونم چه جورم.
‫بیا، برات آب‌گازدار میارم.
‫اوه، اینو جدید گرفتی.
‫اوه، آره. تامی به من داد.
‫منم پولش رو برداشتم رفتم بچه کوسه خریدم.
‫بامزه نیست؟
‫باید ببینی چه بلایی سر مرغ میارن.
‫- نمی‌دونستم تامی پول دستشه. ‫- تامی آه در بساط نداشت.
‫- پیش پرداخت رو برداشتم. ‫- پول کتابمو؟
‫اون قرار بود واسه بچه‌ها باشه.
‫بچه‌ها مشکلی ندارن.
‫و عملاً کتابِ خودمه.
‫یه زن خانه‌دارِ زیبا و از لحاظ جنسی فعال.
‫شانس آوردی ازت شکایت نمی‌کنم.
‫چرا همه‌چی انقدر افتضاح شده.
‫فکر کردی چی می‌شه، عزیزم؟
‫یه مدت میری، مغزت رو شست‌وشو میدن،
‫با حالِ بهتر برمی‌گردی، ‫و به زندگی بی‌عیب‌ونقصت می‌رسی؟
‫آره، دقیقاً همین فکر رو می‌کردم.
‫وقتی درمان شم همه‌چی بهتر می‌شه.
‫نه، نه، عزیزم. ‫چیزی به اسم درمان وجود نداره.
‫هرگز نمی‌تونی از دست مشکل روانی خلاص شی.
‫اون گه مثل اکلیل به آدم می‌چسبه.
‫پس برگشتم خونهٔ اول.
‫- تو.. بازم صدا می‌شنوی؟ ‫- نه.
‫- می‌خوای خودکشی کنی؟ ‫- نه.
‫- روحه برگشته؟ ‫- نه.
‫پس کیلومترها از خونهٔ اولت فاصله داری.
‫بیا.
‫برو کوسه‌ها رو تماشا کن. ‫آرومت می‌کنه.
‫فکر می‌کردم دل همه برام تنگ می‌شه.
‫اوه، باید خیلی بیشتر از...
‫چهار ماه ناپدید شی.
‫تازه، از دست خانواده نمی‌تونی فرار کنی.
‫تو که کردی.
‫نه... باز باید راجع‌به این ‫موضوع تخمی حرف بزنم.
‫سلامتی.
‫می‌شه یه‌کم بیشتر اینجا بمونم؟
‫نه، نمی‌شه. باید بری خونه.
‫برو واسه همسر و خانواده‌ت بجنگ.
‫با اون نیاز مُبرم به انجام کاری که...
‫تو رو به بیمارستان روانی برمی‌گردونه بجنگ.
‫و اگه توی همه‌ش ناموفق بودی، ‫برو چندتا کوسه بخر.
‫رسیدن بخیر. براتون میت‌لُف ‫با سورپرایز درست کردم.
‫اوه، باز شروع شد.
‫بهتره سربه‌سرم نذاری.
‫میت‌لف با سورپرایز غذای محبوب منه.
‫یادته آب‌نبات جولی رنچر پیدا کرده بودم؟
‫واقعاً سال پنجمم رو ‫از این رو به اون رو کرد.
‫سربه‌سرت نمی‌ذارم. ‫بابات کجاست؟
‫خودش می‌خواست از ماشین پیاده شه،
‫- پس منتظرش نمونین. ‫- من میرم کمکش کنم.
‫نه، اون به کمک تو نیازی نداره.
‫میت‌لف با سورپرایز باید ‫توش یه سورپرایزی باشه.
‫- این فقط گوشته و نون. ‫- بیشتر بگرد.
‫خیلی‌خب، من میرم توی اتاقم غذا بخورم.
‫گینور. بیخیال. متأسفم.
‫بابت تمام این اتفاقات عذر می‌خوام.
‫من دقیقاً می‌دونم چه حسی داری.
‫واقعاً بعیده بدونی، مامان.
‫وایسا.
‫وقتی من هم‌سن تو بودم، ‫مادر خودم این اتفاق‌ها براش افتاد.
‫من بیخیال دانشگاهم شدم تا ازش مراقبت کنم.
‫خیلی طول کشید تا ازش بگذرم.
‫فقط منتظر زمان درستش بودم تا بهت بگم.
‫مامان‌بزرگ پارسال برام تعریف کرد.
‫چقدر ازش متنفرم.
‫آره، فکر کنم جفت‌مون مامان‌های بدی داریم.
‫اوهوم، همین‌طوره.
‫ولی من نمیرم.
‫و برات جبران می‌کنم.
‫کسی نمی‌خواد اینجا باشی.
‫تو این خانواده رو متلاشی کردی.
‫پیاز؟ سورپرایزش همین بود؟
‫می‌دونی الان چقدر عصبی‌ام؟
‫پس برو پیتزا بخور. برام مهم نیست.
‫- سر برادرم داد نزن. ‫- من داد نمی‌زنم.
‫فقط... فقط می‌خوام به همون خانواده‌ی...
‫عادی، مسخره و لعنتی خودمون برگردیم.
‫انقدر نگو عادی. ‫چون هیچ‌چیزِ ما عادی نیست.
‫از اولش هم نبود.
‫حق با باتنه.
‫این روزهای اخیر...
‫من...
‫دوباره تک‌تک‌تون رو دیدم،
‫و اون راست می‌گه.
‫شما عادی نیستین. هیچ‌کدوم‌تون.
‫به‌جاش شما فوق‌العاده‌این.
‫ما فوق‌العاده‌ایم.
‫داری سیگار می‌کشی؟
‫ما دودی‌ایم.
‫نه، نیستیم.
‫ولی یه خانواده‌ایم.
‫درسته، عزیزم. خانواده‌ایم. ما...
‫ما...
‫یالا بابا.
‫فلپسیم.
‫آره، ما فلپسیم.
‫ما فلپسیم.
‫- ما... ‫- فلپسیم.
‫ما فلپسیم.
‫ما فلپسیم!
‫همینه!
‫ما فلپسیم!
‫حالا یادم اومده. بیا باتن.
‫ما فلپسیم!
‫ما فلپسیم! ما فلپسیم!
‫ما فلپسیم!
‫ما فلپسیم! ما فلپسیم!
‫ما فلپسیم!
‫سلام، عزیزم. خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫کیر توش!
‫ترجمه از «مـحـمـدعـلـی و امیـر فرحنـاک» ‫::. FarahSub & @mml_moh@ .::
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.