ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫روزی روزگاری،
‫در سرزمین مانو کاتچه، قبیله‌ای به‌نام نانابو زندگی می‌کرد.
‫نانابوها مردمانی صلح‌طلب ‫بودند و از جنگیدن تنفر داشتند.
‫روزی، قبیله‌ای که طلا همراه داشتند، ‫سوار کشتی به نزد آن‌ها آمدند.
‫آن‌ها به نانابوها چنین گفتند:
‫«هرکس این طلا را داشته باشد، خوشحال خواهد بود.»
‫نانابو‌ها تعدادی از اسبان خود ‫را در ازای طلا مبادله کردند.
‫شایعات در مورد طلا به‌سرعت همه‌جا پیچید،
‫و طولی نکشید که نانابوها تمام ‫اسبان خود را در ازای طلا فروختند.
‫به پیشنهاد قبیله‌ای که طلا داشت، نه‌تنها ‫اسبانشان، بلکه خانه و زمین‌های ارزشمندشان را نیز...
‫در ازای طلا مبادله کردند.
‫مردمان نانابو همه‌چیز را از دست دادند.
‫در آخر نیز، به کوه مانابونزو رانده شدند...
‫و نفر به نفر خود را در دهانه‌ی آتشین آن انداختند.
‫ارواح مردم نانابو به هیولایی تبدیل شد.
‫این هیولا در اعماق آتش‌فشان خفته،
‫و افسانه‌ها می‌گویند که روزی در اینجا، پارک ملی ادن...
‫برخواهد خواست.
‫اوهو.
‫بعد از این، بیاید به منطقه‌ی مخصوص محلی‌ها بریم.
‫لطفاً نزدیک پرچم بمونید.
‫تموم شد... همه‌چیز.
‫هــــمــــــه مردن.
‫بله، همه‌چیز طبق برنامه پیش رفت.
‫حالا هرچیزی که می‌تونست تهدیدی ‫علیه کشورمون باشه رو حذف کردیم.
‫کشور ما، تراکیا،
‫تا ابد آباد خواهد بود!
‫ایشون سه‌تسه مار هستن، بزرگ قبیله.
‫ایشون وظیفه‌ی دفع‌کردن شیاطین و دیگر چیزها رو دارن.
‫زیر لب چی داره می‌گه؟
خانم راهنما، ‫لطفاً برامون ترجمه کنید.
‫بذارید ببینم...
‫«روح خبیثی... در اعماق زمین پرسه می‌زند...
‫عصبانیتش...
‫پایانی بر این دنیا خواهد بود.»
‫انتقال رو به اتمام رسوندیم.
‫اینجا امنیت کامل داریم.
‫هر اتفاقی که بیفته، آماده‌ایم.
‫«هر اتفاقی که بیفته» ها؟
‫به‌نظرتون چه اتفاقی قراره بیفته؟
‫چی؟
‫اتم بیدار شده.
‫به‌نظرتون بعدش چه اتفاقی میفته؟
‫پروفسور تنما رو پیدا کردید؟
‫هنوز نه.
‫چیکار کردی،
‫پروفسور تنما؟
‫با اتم چیکار کردی؟
‫گفت یه برنامه‌ای نصب کرده.
‫برنامه؟
‫چه برنامه‌ای؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی وقتی داداشم بیدار شد؛ متوجه‌ش شدم.
‫یه‌جایی در دنیا،
‫اندوه بزرگی این‌طوری منفجر شد.
‫وزیر اوچانومیزو!
‫یه مشکلی داریم! اتم...
‫گفت یه خودکار می‌خواد،
‫ما هم بهش دادیم، بعدش...
‫این...
‫ولم کنید!
‫اتم!
‫فوراً اوران رو به بیرون ببرید!
‫بله!
‫نه، ولم کنید!
‫نمی‌خوام! داداشی، چی داری می‌نویسی؟ داداش!
‫وزیر اوچانومیزو، این فرمول چیه؟
‫طریقه‌ی ساخت بمب پادپروتونی‌‍ه!
‫پادذره‌ی پروتون که جرمی معادل جرم پروتون، بار منفی و چرخش ۱/۲ دارد.
‫پادپروتونی؟
‫فرمولی برای نابودی زمینه!
‫اتم،
‫طرزتهیه یه بمب برای...
‫نابودی زمین رو کامل کرد.
‫بــــــه‌بــــــــه.
‫افتخار بزرگیه که همچین متخصص ‫رباتیک بزرگی مثل شما به دیدارم بیاد.
‫ولی خب، می‌دونستم که قراره بیای.
‫اتم بیدار شده، مگه نه؟
‫نگفت «صبح به‌خیر بابایی»؟
‫پس می‌دونستی. تحسین‌برانگیزه.
‫وقتی هوشی مصنوعی‌ای مثل اتم بیدار بشه،
‫همه‌ی ما در سرتاسر دنیا متوجه می‌شیم.
‫تو تنها هوش مصنوعی باقی‌مونده‌ی قابل‌مقایسه با اتم هستی.
‫نکنه اومدی اینجا تا تعمیرم کنی؟
‫می‌خوام یه‌چیزی ازت بپرسم.
‫اگه تعمیرم کنی، شاید جوابت رو بدم.
‫پروفسور تنما، دیگه به کمک شما تکیه نمی‌کنم!
‫خودم اتم رو برمی‌گردونم!
‫وزیر، بدبخت شدیم!
‫این دفعه دیگه چیه؟
‫اتم فرار کرده.
‫باورم نمی‌شه.
‫این دیوار باید می‌تونست جلوی هر ‫حمله‌ای رو بگیره، ولی اتم سوراخش کرد!
‫کجا رفته؟
‫می‌تونیم از روی GPSـ‍ش ردیابیش کنیم.
‫از ارتش درخواست کمک کنید!
‫نه، خودم یه‌کاریش می‌کنم.
‫درحال‌حاضر در کودانشیتاست. خیلی دور نشده.
‫پروفسور تنما، چه بلایی سر اتم آوردید؟
‫ولی من می‌دونستم چطور بیدارش کنم.
‫با از بین‌بردن تعادل.
‫خشم، اندوه، نفرت...
‫با القای عواطف نامتعادل.
‫گفت یه برنامه‌ای نصب کرده.
‫نکنه...
‫شما تراشه‌ حافظه‌ی گزیشت رو روی اتم نصب کردید، درسته؟
‫درسته.
‫داده‌هایی که آخرین لحظات اون رو نشون می‌داد.
‫اگه آخرین خاطره‌ای که داخل تراشه بود...
‫دارای نفرت بوده باشه چی؟
‫بهتره...
‫عصبانیم نکنی.
‫هممم؟ چی شده؟
‫اتم زنده‌ست...
‫چی؟‌ مگه همه رو نابود نکردیم؟
‫زنده‌ست، و پر از مقدار عظیمی نفرته.
‫نفرت؟
‫امکان نداره. ربات‌ها که نمی‌تونن از چیزی متنفر باشن.
‫نمی‌دونستی؟
‫فکر کردی ربات‌ها نمی‌تونن عصبانی بشن؟
‫فکر کردی ربات‌ها نمی‌تونن گریه کنن؟
‫فکر کردی ربات‌ها نمی‌تونن حس تنفر داشته باشن؟
‫اتم...
‫اون حلزونه؟
‫جوخه‌های B و C، به جنوب برید!
‫کرت! اگه بلایی سر کرت بیاد...
‫التماس می‌کنم! کرت رو نجات بدید!
‫آقا، خانم، لطفاً خونسردی‌تون رو حفظ کنید.
‫نیروهای کمکی هنوز نرسیدن؟
‫من گزیشت از یوروپل هستم. اوضاع چطوره؟
‫به‌نظر مجرم تمایلی به مذاکره نداره.
‫کمی جلوتر سنگر گرفته.
‫اسلحه‌ی مجرم چیه؟
‫یه MMG بی‌تکانه. اسلحه‌ی نظامیه.
‫جلوتر از اینجاست، پشت اون سازه‌ست.
‫ساکت باش بچه!
‫اسلحه‌ات رو بنداز!
‫جلو نیا!
‫اگه بیای جلو می‌کشمش! واقعاً می‌کشمش!
‫تو باید کرت باشی.
‫من یه ربات پلیسم.
‫این اسلحه‌ی الکترومغناطیسی ‫فقط به آدم بدا صدمه می‌زنه.
‫قول می‌دم به تو نمی‌خوره.
‫چی داری ور ور می‌کنی؟
‫اما اصلاً نباید تکون بخوری.
‫کرت!
‫به اون‌هایی فکر کن که از همه بیشتر دوستشون داری.
‫اون‌هایی که از همه بیشتر دوستشون دارم؟
‫این‌طوری شهامت پیدا می‌کنی.
‫خفه شو! کله‌اش رو می‌ترکونما!
‫مامان...
‫بابا...
‫آفرین.
‫مامان، بابا...
‫خیلی خوبه، چه پسر قوی‌ای هستی کرت.
‫مامان، بابا...
‫مجرم دستگیر شد!
‫آفرین کرت.
‫کرت!
‫مامان! بابا!
‫خدا رو شکر چیزیت نشده کرت!
‫کرت!
‫دیگه نمی‌ذارم از پیشم بری!
‫حتی اگه دنیا هم تموم بشه، ولت نمی‌کنم!
‫«حتی اگه دنیا هم تموم بشه، ولت نمی‌کنم» ها؟
‫هی! برو کنار!
‫آ-آه...
‫ای بابا، جا قحط بود واسه آدم‌ربایی؟
‫کل روز کاری‌مون رو خراب کرد.
‫بهتره قبل از بازیافت، ببینم ‫قطعه‌ی به‌دردبخوری پیدا می‌شه یا نه.
‫شاید بتونم از فروش قطعات به یه ‫بیمارستان رباتیک، پول خوبی گیر بیارم.
‫یه‌لحظه!
‫یه‌لحظه صبر کنید!
‫ها؟
‫تکون می‌خوره.
‫این ربات هنوز زنده‌ست.
‫نه بابا، برای زنده خطاب‌کردنش زیادی اوراقه.
‫مدلش هم خیلی قدیمیه. ‫هیچ چیز به‌دردبخوری داخلش نیست.
‫گمونم چاره‌ای جز له‌کردنش ندارم.
‫برو همون‌جا.
‫ببخشید.
‫این بچه...
‫«بچه»؟
‫می‌شه من داشته باشمش؟
‫هممم. مشکلی نیست.
‫بنجلی بیش نیست.
‫می‌تونی ۵۰۰ زئوس بدی کل بدنشو برداری.
‫هلنا؟
‫دارم برمی‌گردم خونه.
‫یه چیزی دارم که غافلگیرت می‌کنه.
‫چی؟ صبر کن و ببین.
‫مطمئنم خوشت میاد.
‫دارم برمی‌گردم خونه.
‫آره.
‫راه رفت...
‫راه رفت، گزیشت.
‫آره!
‫آفرین. همین‌طوری! چیزی نمونده!
‫اون واقعاً بچه‌ی ماست؟
‫آره، بچه‌ی ما.
‫زنده‌ست.
‫این بچه زنده‌ست!
‫بالأخره درک کردم که زنده‌بودن یعنی چی!
‫زنده‌بودن یعنی این!
‫با...با...
‫ما...مان...
‫باید براش یه اسم انتخاب کنیم.
‫درست می‌گی.
‫روبیتا.
‫چطوره؟
‫روبیتا.
‫چه اسم قشنگی.
‫حتی اگه دنیا هم تموم بشه، ولت نمی‌کنم.
‫نکن!
‫غلط کردم!
‫من...
‫لطفاً از جونم بگذر!
‫این کارو نکن!
‫شلیک نکن!
‫گزیشت.
‫آقای هاس، می‌خواستم یه‌چیزی ازت بپرسم؛
‫این حس نفرت شما انسان‌ها از بین‌رفتنی هم هست؟
‫یا هرگز از بین نمی‌ره...
‫از بین نمی‌ره، حتی اگه بارها سعی کنید از بین ببریدش؟
‫چیزی که بیشتر از همه ازش می‌ترسم...
‫خودمم که الان متنفربودن رو یاد گرفتم.
‫ها؟
‫صبر کنید!
‫نمی‌دونم نفرت از بین می‌ره یا نه.
‫اما...
‫من... نفرت من...
‫چی شده، علی؟
‫صدای شلیک الان رو شنیدی؟ ‫اینجا خطرناکه.
‫بیا اینجا.
‫منم یه کوچولو مثل خودت دارم.
‫علی!
‫چی شده، علی؟
‫هیچ‌چیزی از...
‫هیچ‌چیزی از نفرت زاده نمی‌شه...
‫اتم...
‫تو...
‫دیگه خوبم،
‫پروفسور اوچانومیزو.
‫اتم عزیزم.
‫نفرت دیگه از بین رفته.
‫نفرت و اندوه هیچ‌وقت از بین نمی‌رن.
‫شاید فکر کنی رفته باشن، اما در ‫سکوت به سوختن ادامه می‌دن.
‫درست می‌گی.
‫ولی می‌خوام یه‌چیزی ازت بپرسم.
‫به‌همین خاطر اومدم اینجا.
‫ابولا کجاست؟
‫وظیفه دارم جلوش رو بگیرم.
‫نیازی نیست دنبالش بگردی.
‫خودش میاد دنبالت.
‫منتظرت گذاشتم.
‫خیر.
‫لطفاً برو به فرودگاه.
‫بله.
‫خیلی‌خب، بگو اتم.
‫بله. تراشه حافظه‌ی آقای گزیشت روی من نصب شده.
‫چیزی که می‌خوام بهتون بگم؛
‫جزئیات کامل تحقیقات آقای گزیشته.
‫زمانی که داریوش چهاردهم بر ‫پادشاهی پارس فرمانروایی می‌کرد،
‫برنامه‌ای برای تبدیل سریع سرزمین خشک و بیابانی ‫تحت‌فرمانش به سرزمینی حاصل‌خیز تدوین کرد.
‫و از پروفسور ابولا خواست رباتی ‫بسازه که بتونه زمین رو تغییر بده.
‫این نقشه، پروژه‌ی بورا نام داشت.
‫پس اسلحه‌ی کشتار جمعی نبود؟
‫بله. حداقل اولش این‌طور نبود.
‫اما موانع زیادی سر راه پروژه‌ی بورا قرار گرفتن.
‫هر نمونه‌ی‌ اولیه‌ای که ابولا می‌ساخت، ‫شکست می‌خورد و دور انداخته می‌شد.
‫اون چیزها رو پروفسور ‫اوچانومیزو و بقیه پیدا کردن.
‫اوه، اون قبرستون ربات‌ها.
‫بعد از اون، یه ایده به ذهن پروفسور ابولا رسید.
‫برای تکمیل‌کردن پروژه‌ی بورا،
‫اون متوجه شد به دستیاری توانا نیاز داره ‫که توانایی‌هاش از انسان‌ها فراتر بره.
‫«توانایی‌هاش از انسان‌ها فراتر بره...»
‫«دستیاری توانا...»
‫رباتی با پیشرفته‌ترین هوش مصنوعی.
‫برای رسیدن به هدفش، یه دانشمند خاص به پارس دعوت شد.
‫دانشمند خاص؟
‫پروفسور تنما.
‫تنما؟
‫اینجا کجاست؟
‫شنیدم اتم بیدار شده.
‫پس خودتی، ابولا.
‫مشتاق دیدار، پروفسور تنما.
‫پس منو گروگان گرفتی تا اتم رو به اینجا بکشونی؟
‫نه.
‫دیگه نیازی به این کار نیست.
‫پس چرا؟
‫به این خاطر.
‫این...
‫این پلوتوـه؟
‫نه، این بوراست.
‫شاهکاری که توسط دانشمند ‫نابغه‌ای به‌نام گوجی خلق شده.
‫نقشه‌‌ی من اینه که مغزم رو به بورا پیوند بزنم؛
‫و پیچیده‌ترین سایبورگ دنیا رو بسازم.
‫سایبورگ یعنی ترکیبی از هرچیز طبیعی و مصنوعی؛ که یا ‫توانایی‌های جدید به انسان بده یا کارایی اون قسمت رو افزایش بده
‫تنها کسی که می‌تونه این‌کار رو ممکن کنه، تویی.
‫تنها انسانی که به‌اندازه‌ی من توانمنده.
‫پروفسور ابولا تمام خانواده‌اش ‫رو در اون جنگ از دست داد.
‫اون از اعماق قلبش برای اون‌ها به ماتم فرو رفت،
‫و شروع به تنفر از دنیا کرد.
‫انسان توانمند، ها؟
‫ابولا، تو انسان نیستی.
‫و...
‫خود پروفسور هم در جنگ کشته شد.
‫صبر کن، این درست نیست!
‫ما که یه‌کم پیش دیدیمش!
‫تو انسان نیستی.
‫چی داری می‌گی؟
‫درسته که به‌خاطر از دست دادن ‫بخش زیادی از بدنم در جنگ،
‫بیشتر یک سایبورگم تا یه انسان...
‫سایبورگ هم نیستی.
‫تو یه رباتی.
‫این چرت‌وپرت‌ها چیه دیگه؟
‫من خیلی وقته که تو رو می‌شناسم.
‫چون تو...
‫رباتی هستی که خودم ساختم.
‫عجب چرندیاتی!
‫ابولا از من خواست یه ربات بسازم.
‫یه ربات بی‌نقص.
‫اما هوش مصنوعی اون ربات زیادی پیچیده بود،
‫برای همین بیدار نشد.
‫هرچند...
‫پروفسور تنما، هرچه سریع‌تر به فرودگاه برید!
‫اینجا امن نیست!
‫می‌دونم!
‫پروفسور تنما! خبر بدی دارم.
‫پروفسور ابولا در بمباران منطقه‌ی تیمور کشته شد.
‫این اتفاق موثقه؟
‫ما پروفسور رو از زیر آوار نجات دادیم،
‫اما کمی بعد از اون، جونشون رو از دست دادن.
‫پروفسور تنما، گوش کن.
‫این یه کپی از بخشی از مغز منه.
‫پروفسور تنما، می‌دونم که تو می‌تونی...
‫این رو برای شما به‌جا گذاشتن.
‫نفرت ابولا داخل اینه.
‫اون ازم خواست که روی تو نصبش کنم.
‫بمب‌ها دارن نزدیک‌تر می‌شن!
‫این قیافه...
‫یعنی...
‫مردی که خودش رو ابولا صدا ‫می‌زد و ما باهاش ملاقات کردیم...
‫اون تویی.
‫دروغ می‌گی.
‫دروغ؟
‫درسته.
‫یه‌چیز دیگه بهت می‌گم.
‫پیشرفته‌ترین هوش مصنوعی می‌تونه دروغ بگه.
‫نه تنها به بقیه، بلکه ‫به خودش هم می‌تونه.
‫گوجی، دانشمند نابغه...
‫همچین شخصی وجود نداره.
‫خودت گوجی هستی.
‫گوجی مساویست با ابولا.
‫رباتی دو شخصیتی به‌دنیا اومد.
‫من گوجی‌ام؟
‫دروغه...
‫پس گوجی کجاست؟
‫تو به من نیازی نداری تا مغزت رو پیوند بزنم.
‫همین الانش هم هوش مصنوعی تو،
‫داخل چندین ربات قرار گرفته.
‫دروغه! دروغ!
‫دیگه بس کن.
‫دنیا دیگه درد تو رو کاملاً درک می‌کنه.
‫بعد از نشون‌دادن حقیقت زندگی ‫به پادشاه ازبک کهن،
‫حکیم افسانه‌ای شن‌ها، دوباره تبدیل به شن شد.
‫نام این حکیم...
‫گوجی بود.
‫تنها کسی که می‌تونه نجاتت بده، منم.
‫ابولا پلوتو رو ساخت،
‫و گوجی هم طبق نقشه، بورا رو خلق کرد.
‫پلوتو نفرت ابولا رو به‌ارث برد.
‫و از ما، هفت ربات پیشرفته‌ی دنیا، متنفر بود.
‫بورا چی شد؟
‫ای وای!
‫بورا دیگه رباتی برای تولید گل و گیاه نیست.
‫حالا، اون یه سلاح کشتار جمعیه!
‫باید به دنیا اطلاع بدیم!
‫حتی اگر اطلاع بدید، جایی برای فرار نیست.
‫چی؟
‫کل دنیا نابود خواهد شد.
‫بدین‌وسیله آغاز 108ـمین جلسه‌ی دادگاه نظامی را اعلام می‌کنم.
‫متهم باید سوگند یاد کند.
‫از همچین زلزله‌ی کوچیکی نترسید.
‫این دیگه چه داده‌ایه؟
‫این خیلی بده!
‫ممکنه کل دنیا...
‫پایان همه‌چیز به‌زودی آغاز می‌شه.
‫داریوش چهاردهم!
‫متهم اجازه‌ی صحبت‌کردن ندارد!
‫اما باعثش من نیستم. کار من نیست.
‫سکوت!
‫نفرت باعث این شد.
‫لطفاً دست نگه دارید، اعلی‌حضرت.
‫الان زمان این نیست که جون‌تون رو بگیرید.
‫سعی نکن جلوم رو بگیری، ابولا.
‫اعلی‌حضرت، می‌تونم چیزی رو نشون‌تون بدم؟
‫پلوتو... پس بالأخره تکمیل شد!
‫ازش برای کشتن اون‌ها استفاده کن.
‫تمام اون هفت ربات نفرین‌شده رو بکش!
‫بسپاریدش به من.
‫همچنین ترتیب هیئت تحقیقاتی بورا رو هم می‌دم.
‫اما بدترین اون ستمگرها تراکیاست.
‫هرچند، نمی‌تونیم کاری در قبالشون انجام بدیم.
‫نه، می‌تونیم قربان.
‫می‌شه انجامش داد. کاری می‌کنم که انجام بشه.
‫سکوت!
‫تنفر باعث و بانی تمام این‌ها بود.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه فرار کنه.
‫هــا؟
‫یه فوران بزرگ؟
‫بله، جناب رئیس‌جمهور.
‫شروع یه فوران کم‌و‌بیش قطعیه.
‫کجا؟ اندازه‌ش؟
‫ربات هواشناس‌مون در جریان جزئیات قرارتون می‌ده.
‫آرنولد هستم.
‫یه ربات که فوران‌های آتش‌فشانی ‫رو پیش‌بینی می‌کنه؟ این شد یه چیزی.
‫به‌لطف تو، جون خیلی‌ها نجات پیدا می‌کنه.
‫جناب رئیس‌جمهور، متأسفانه شاید جون خیلی‌ها نجات پیدا نکنه.
‫هــمـم؟
‫فوران توی...
‫پارک ملی ادن رخ می‌ده.
‫نزدیکه.
‫زمان بیداری نزدیکه.
‫هیچ آتش‌فشانی توی پارک ملی ادن وجود نداره.
‫هرچند، حوضچه‌ی عظیمی از ماگما ‫در هشت‌ کیلومتری زیر سطح زمین وجود داره.
‫این حوضچه حاوی ۳۰۰۰ کیلومتر مربع ماگماست...
‫که در اثر حرکت سیال کان‌سنگ‌ساز بالا و پایین می‌شه.
‫ ‫گاز یا سیالی که کانه‌ها را حل، منتقل و ته‌نشین می‌کند.
‫الان در چه وضعیتیه؟
‫در حال بالا اومدن.
‫و چرخه‌ی فورانش چطور؟
‫تقریباً هر ۵۰۰۰ سال یک‌باره.
‫آخرین فورانش کی بوده؟
‫۵۲۰۰ سال پیش بود.
‫اگه فوران کنه چه اتفاقی میفته؟
‫۱۰۰ میلیون تُن گدازه و خاکستر در ساعت خارج می‌شه،
‫و جریان آذر آواری مناطق اطراف...
‫مواد سنگی آواری حاصل از انفجار آتش‌فشانی
‫تا شعاع چند صد کیلومتری رو از بین می‌بره.
‫دمای جریان آذر آواری به حدود ۷۰۰ درجه‌ی سانتی‌گراد،
‫و سرعتش می‌تونه به ۳۰۰ کیلومتر در ساعت برسه.
‫استراتوسفر یا پوشن‌سپهر؛ دومین لایه‌ی بزرگ اتمسفر است که تا پنجاه کیلومتری زمین ادامه دارد.
‫خاکستر آتش‌فشانی پرتاب‌شده از اون، بلافاصله ‫تا ۵۰ کیلومتر به داخل استراتوسفر پرواز می‌کنه؛
‫و کل سیاره رو دربرمی‌گیره.
‫چند صد میلیون تن خاکستر، نور خورشید رو مسدود می‌کنن.
‫گیاهان پژمرده می‌شن،
‫و بعد از یه دوره‌ی طولانی باران اسیدی، ‫فاز برودتی شدیدی آغاز می‌شه.
‫طی چندین ماه، بیشتر حیات زیست‌شناختی می‌میرن.
‫و فکر می‌کنی که بدترین سناریوی ممکن الان اتفاق میفته؟
‫در شرایط عادی، خیر.
‫چــی؟
‫قطعاً حوضچه‌ی ماگما در حال بالا اومدنه،
‫اما دهانه‌ی آتش‌فشان توی وضعیتی نیست که باز بشه،
‫بنابراین نباید فوران فاجعه‌باری ایجاد بشه.
‫خدایا، پس این هیاهو برای چیه؟
‫این‌همه برامون در مورد روز قیامت سخنرانی کردی...
‫هرچند...
‫اگه چیزی مصنوعی به‌سمت حوضچه‌ی ماگما می‌رفت...
‫این چیه؟
‫شبیه‌سازی منه.
‫برای مثال، اگه این یه بمب پادپروتونی بود...
‫بمب پادپروتونی...
‫مشکلی پیش اومده جناب رئیس‌جمهور! ‫همین الان، توی دادگاه نظامی.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه فرار کنه.
‫بمب عظیمی در زیر تراکیا فوران می‌کنه.
‫سلام. چی شده؟
‫نگو که تو...
‫بله، می‌دونستم.
‫چرا چنین چیز مهمی رو ازم مخفی کردی؟
‫اون ربات هواشناس...
‫نیازی نبود تظاهر کنه انگار که خیلی نگرانه.
‫تظاهر؟
‫مگه بهت نگفت؟
‫بیشتر «حیات زیست‌شناختی» می‌میرن.
‫ما ربات‌ها زنده می‌مونیم.
‫نگران نباش.
‫حدود ۱۰ درصد از جمعیت زمین هم نجات پیدا می‌کنن.
‫اون‌ انسان‌های باقی‌موندهT هدیه‌ی من به تو هستن، جناب رئیس‌جمهور.
‫داستان از این قراره، پروفسور اوچانومیزو.
‫تمام زمین منفجر می‌شه...
‫منظورت این بود، اتم؟
‫بله.
‫و ــ و ــ وایسا ببینم! این انفجار قراره کی اتفاق بیفته؟
‫اگه با سرعت فعلیش به حرکت ادامه بده،
‫بورا تا ۷۲ ساعت دیگه به پارک ملی ادن می‌رسه.
‫شگفت‌انگیزه، پروفسور اوچانومیزو.
‫ولی از کجا بدونیم سرعتش بیشتر نمی‌شه؟
‫فکر می‌کنم پیش‌بینی پروفسور دقیقه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫هفتاد و دو ساعت از الان،
‫دقیقاً می‌شه چهار سال از زمانی که ‫پروفسور ابولا خانواده‌ش رو از دست داد.
‫که این‌طور. سالگرد تولد نفرت...
‫هیچ راهی برای توقفش نیست؟
‫بورا داره خیلی عمیق در زیر زمین حرکت می‌کنه.
‫هیچ چیزی روی زمین وجود نداره که بتونه به اون عمق برسه.
‫اگه فرصتی وجود داشته باشه،
‫زمانی هست که بورا برای ایجاد فوران به سطح زمین نزدیک شده.
‫اگه به اونجا رسید،
‫تنها رباتی که می‌تونه جلوی بورا رو بگیره...
‫بسپاریدش به خودم.
‫اتم...
‫ولی قبل از اون،
‫کاری هست که باید انجامش بدم.
‫به‌به، پارسال دوست امسال آشنا.
‫چقدر خوشحالم که می‌بینمت، دوست من.
‫امروز اومدم اینجا که یه‌لطفی در حقم بکنی.
‫اوه؟ یه‌چیزی هم بود که من می‌خواستم ازت بپرسم.
‫قصد داری با اون فرمول چیکار کنی؟
‫پس در موردش می‌دونستی؟
‫فوراً متوجه‌شون شدم...
‫اون امواج مغزی عجیبی که ‫حین کار از خودت ساطع می‌کردی.
‫از انجامش پشیمونم.
‫بعد از اینکه توی آزمایشگاه بیدار شدم،
‫تسلیم امواج نفرتی شدم که سرتاسر جهان درحال چرخیدن بود.
‫حتماً دشمن هم متوجه‌شون شده.
‫آره.
‫برای همینه که اومدم ازت اینو بخوام.
‫منظورت اون‌یکی عامل تهدیده؟
‫درخواستت رو انجام می‌دم.
‫پس، خیلی ازت ممنونم.
‫اتم.
‫می‌تونم بهت دست بزنم؟
‫گـرمـی.
‫اتم، تو خیلی...
‫پس این... قلبه.
‫چقدر زیباست.
‫شبیه یه خونه‌ی کاملاً جدیده!
‫خیلی خوشحالیم که تو رو انتخاب کردیم، هلنا.
‫خوشحالم که ازش خوشتون اومده.
‫رؤیای زندگی‌کردن توی همچین ‫خونه‌ای رو داشتیم، مگه نه؟
‫آره.
‫بعداً در مورد ساخت محوطه، باهاتون تماس می‌گیرم.
‫ممنونم.
‫گزیشت.
‫اتم.
‫شما باید خانم هلنا باشید.
‫تو گزیشت رو داخل خودت داری، مگه نه؟
‫بله. به‌لطف اون، موفق شدم که برگردم.
‫ممنونم.
‫ممنونم، اتم.
‫اومدم یه‌چیزی بهتون بگم.
‫عــه؟
‫آقای گزیشت همیشه به شما فکر می‌کرد.
‫تا آخرین لحظه هم می‌خواست شما رو ببینه.
‫پس با وجود اتفاقی که براش افتاد،
‫شما هیچ‌وقت تنها نیستید.
‫ممنونم، اتم.
‫داری تلاش می‌کنی بهم روحیه بدی، مگه نه؟
‫این حقیقته.
‫ربات‌ها نمی‌تونن دروغ بگن، یادتونه؟
‫حق با توـه.
‫تقریباً یادم رفته بود.
‫عجیبه که من یه رباتم و این‌قدر گریه می‌کنم.
‫اصلاً.
‫می‌تونم ازت یه سؤال بپرسم؟
‫البته.
‫گزیشت و من متوجه شدیم که هردومون...
‫خاطرات مربوط به یه دوره‌ی زمانی رو از دست دادیم.
‫هنوزم نمی‌تونم به یاد بیارم که ‫اون خاطراتِ ازدست‌رفته چی بودن.
‫ولی گزیشت...
‫مدام به این فکر می‌کنم که شاید اون فهمیده چه خاطراتی بودن.
‫تو می‌دونی که اون خاطرات ازدست‌رفته‌مون مربوط به چی هستن؟
‫نه، آقای گزیشت هم چیزی در موردش نمی‌دونست.
‫داری چیزی رو مخفی می‌کنی؟
‫نه.
‫من حاضرم که هر غم و اندوهی رو بپذیرم، ‫فارغ از اینکه چقدر بزرگ باشه.
‫لطفاً همه‌چیز رو بهم بگو.
‫نه، من هرچیزی که می‌دونستم رو بهتون گفتم.
‫که این‌طور.
‫داری می‌ری؟
‫بله.
‫اتم؟
‫می‌تونم دوباره ببینمت؟
‫البته که می‌تونید.
‫ربات‌ها نمی‌تونن دروغ بگن.
‫اتم،
‫تو همین الان بهم دروغ گفتی.
‫ممنونم.
‫ممنونم،
‫اتم.
‫آقای گزیشت، زمانش رسیده.
‫من به همه ادای احترام کردم.
‫بهشون گفتم که این پایان همه‌چیز خواهد بود.
‫کم‌کم داره شروع می‌شه.
‫الان دیگه باید برم.
‫خداحافظ، آقای گزیشت.
‫پلـــوتــــــــــو!
‫می‌زنم نابودت می‌کنم!
‫شاید تو سرشار از نفرت باشی...
‫ولی نفرت من حتی از مال تو هم بزرگ‌تره.
‫داداش.
‫این کارو نکن، داداش!
‫مون بلان عاشق جنگل‌ها بود.
‫اون تلاش کرد که از جنگل‌های سوئیس محافظت کنه.
‫اون نمی‌خواست بمیره.
‫نورث2 هرگز نمی‌خواست دوباره بجنگه.
‫اون عاشق موسیقی بود.
‫اون هم نمی‌خواست بمیره.
‫ولی تو...
‫آره، درسته.
‫من کشتمشون!
‫براندو؛
‫اون عاشق خانواده‌ش بود و به آینده ایمان داشت.
‫براندو و هراکلس رقیب هم بودن،
‫ولی پیوند دوستی اون‌ها از هر کسی قوی‌تر بود!
‫مطمئنم هردوی اون‌ها هم...
‫نمی‌خواستن بمیرن!
‫اپسیلون به‌حدی مخالف جنگ بود که اعزام اجباری رو رد کرد.
‫اون سعی کرد عشقش رو به بچه‌هایی که ‫همه‌‌چیزشون رو توی جنگ از دست دادن ابراز کنه!
‫اون نمی‌خواست بمیره!
‫و داخلِ من هم...
‫از نفرتِ گزیشت...
‫پر شده!
‫نکن، داداش!
‫پلوتو از گردبادش استفاده نمی‌کنه!
‫هنوزم یه قلب مهربون تو وجودش هست!
‫منم می‌رم!
‫وایسا،‌ اوران! تو نمی‌تونی بهش کمکی بکنی!
‫ولی اگه ما کاری نکنیم، اون‌وقت داداش...
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫اتم قویه. اون به‌این‌راحتی شکست نمی‌خوره!
‫اگه زیادی قوی باشه چی؟
‫چی؟
‫اگه زیادی قوی باشه؛ معلوم نیست چه کاری ازش سر می‌زنه!
‫اگه تنفر یا اندوهش بیش‌ازحد قوی باشن، داداشم می‌تونه...
‫دست به کشتار بزنه!
‫باید ایمان داشته باشیم.
‫این تمام کاریه که ازمون برمیاد.
‫اتم همچین پسری نیست.
‫ما ۷۵ کیلومتر با سیگنال GPS‌ اتم فاصله داریم!
‫اتم...
‫تقاص کارتو پس می‌دی!
‫اتم...
‫اتم؛
‫هیچ‌چیزی از نفرت زاده نمی‌شه.
‫بچه‌ها،
‫دقیقاً مثل حرفیه که شماها زدید...
‫پلوتو.
‫این دیگه چیه؟
‫پلوتو.
‫نه، تو صحدی.
‫منم دلیلشو نمی‌فهمم.
‫چرا این‌ها سرازیر می‌شن؟
‫منم نمی‌فهمم.
‫یه ستاره‌ی دنباله‌دار.
‫انسان‌ها می‌گن اگه موقع ردشدن ‫یه ستاره‌ی دنباله‌دار آرزون کنن،
‫آرزوهاشون برآورده می‌شه.
‫تو آرزویی کردی؟
‫من کردم.
‫چه آرزویی کردی؟
‫احتمالاً همون آرزویی که تو کردی.
‫دیگه وقتشه.
‫صحد،
‫من باید برم.
‫کجا بری، داداش؟
‫پارک ملی ادن الان توی وضعیت به‌شدت خطرناکی قرار داره.
‫برام مهم نیست. فرود میایم!
‫ولی، پروفسور اوچانومیزو...
‫سیگنال GPS اتم، کجا رو نشون می‌ده؟
‫تا یه‌کم پیش همین اطراف بود.
‫شما که فکر نمی‌کنید اتم...
‫اتم دیگه اون‌قدری که فکر می‌کنید ضعیف نیست.
‫چون که من عواطف نامتعادل رو بهش القا کردم.
‫پروفسور تنما!
‫احتمال داره پلوتو توسط اتم کشته شده باشه.
‫ولی مشکل بوراست.
‫بورا به‌زودی کار زمین رو تموم می‌کنه. ‫حتی اتم هم نمی‌تونه متوقفش کنه.
‫فرود اومدیم.
‫دریچه رو باز کن.
‫پروفسور اوچانومیزو.
‫هوای بیرون با نفرت پر شده!
‫نفرین ابولا هر احساس دیگه‌ای رو می‌بلعه...
‫تا زمانی که چیز دیگه‌ای نمونده باشه.
‫بورا خود اون نفرته.
‫مهم نیست کسی چقدر تلاش کنه،‌ زمین محکوم به فناست.
‫این فقط نظریه‌ست.
‫شما زمان زیادی رو توی آزمایشگاه‌تون گذروندید.
‫باید هرچندوقت یک‌بار یه نفسی تازه کنید.
‫طبق نظریه، زمین محکوم به فناست.
‫مهم نیست کجا مخفی بشیم، همه‌مون می‌میریم.
‫اما حتی در مواجهه با مرگ، ‫با وجود اینکه از سرنوشت خودمون باخبریم،
‫ما انسان‌ها هرگز امیدمون رو از دست نمی‌دیم.
‫درست مثل اتم.
‫شما یه دانشمند درخشان هستید، پروفسور تنما.
‫شما گوجی رو خلق کردید، ولی اتم رو هم خودِ شما خلق کردید.
‫ایـ ــ این...
‫هیچ‌کس اینجا نیست؟
‫پاسخی از اُرکیدشهر دریافت نشد!
‫یه زمین‌لرزه‌ی شدید دیگه توی شهر کپیتال!
‫یعنی همه‌ی این‌ها ناشی از حرکت ‫پوسته‌ی زمین توی پارک ملی ادن‌‍ه؟
‫بله، و اگه یه شوک اضافی در مقیاس بزرگ هم اضافه بشه...
‫یه شوک در مقیاس بزرگ؟
‫برای مثال، اگه یه بمب پادپروتونی منفجر بشه؛
‫اون‌موقع زمین...
‫جناب رئیس‌جمهور، باید وضعیت اضطراری رو اعلام کنیم!
‫جناب رئیس‌جمهور؟
‫اینجا جامون امنه، درسته؟
‫من اینجا جام امنه، مگه نه؟
‫بله، من ازت محافظت می‌کنم.
‫در ازاش،
‫تو برای مابقی زندگیت برده‌ی من می‌شی.
‫اتم.
‫اتم اون پایینه؟
‫اون داره سعی می‌کنه بورا و بمب پادپروتونی رو از کار بندازه.
‫اتم می‌تونه این کارو بکنه،‌ درسته؟
‫آره، هرچند؛
‫قبل از اینکه موفق بشه،‌ بدنش ذوب می‌شه!
‫بورا.
‫صدام رو می‌شنوی،‌ بورا؟
‫گزیشت بهم یاد داد که چیزی از نفرت زاده نمی‌شه.
‫نفرت باید متوقف بشه.
‫تلاشم رو کردم، ولی چاره‌ای برام نذاشتی. دارم میام.
‫5 دقیقه زمان می‌بره تا بمب رو از کار بندازم.
‫قبل از ذوب‌شدن بدنم، فقط 5 دقیقه وقت دارم.
‫از نظر تئوری غیرممکنه.
‫ولی... باید امتحانش کنم!
‫من از بدنت محافظت می‌کنم.
‫صحد.
‫مستقیم می‌ریم سراغش.
‫باشه.
‫تو اشتباه می‌کنی!
‫هیچ‌چیزی از نفرت زاده نمی‌شه!
‫اتم، نقشه‌ی بمب پادپروتونی رو برام بفرست.
‫چــی؟
‫زود باش!
‫خلق دشت‌ گل،
‫این، کار من بود.
‫من دیگه هرگز نمی‌تونم صحد باشم.
‫اتم، لطفاً از طرف من به اوران بگو؛
‫چی؟
‫خوشحالم که تونستیم باهم نقاشی بکشیم.
‫سپاسگزارشم!
‫صحد!
‫همین الان باید از اینجا بریم! ‫هر لحظه امکان داره منفجر بشه.
‫رفتن بی‌فایده‌ست. ‫اگه منفجر بشه، اون‌موقع کل زمین نابود می‌شه.
‫اتم؟
‫اتم!
‫اتم، به‌خاطر من مراقب زمین باش.
‫صحد!
‫این دیگه چیه؟
‫این اثر پلتیه‌ست.
‫وقتی که فلزات با خواص مختلف به‌هم متصل می‌شن،
‫و یه ولتاژ بالا بهشون اعمال بشه،
‫جذب حرارت ناگهانی القا می‌شه،
‫که منجر به حالتی با دمای به‌شدت پایین می‌شه.
‫آسمون رو ببینید!
‫چقدر زیباست!
‫درست مثل یه دشت گله!
‫پلوتو.
‫نه، صحد زمین رو نجات داد.
‫اتم.
‫من فقط می‌خواستم از شهروندان‌مون محافظت کنم.
‫تا از آینده‌شون محافظت کنم.
‫این تمام چیزی بود که می‌خواستم.
‫اوه؟
‫عجیبه...
‫ماگما شروع کرد به فروکش‌کردن.
‫انفجار متوقف شده.
‫کار اتم بود؟ چقدر کسل‌کننده...
‫خدا رو شکر.
‫واقعاً خدا رو شکر.
‫خب، می‌تونم یه نقشه‌ی دیگه بچینم.
‫انتخاب‌های من بی‌پایانن.
‫خواهش می‌کنم!
‫بیا باهم یه راهی برای پیشرفت، ‫بدون از بین بردن نسل بشر پیدا کنیم!
‫کی اونجاست؟
‫خوش اومدی، براو۱۵۸۹.
‫خب؛ حالا بیا باهم، شروع به خلق دنیای جدیدمون بکنیم.
‫چقدر گرم... و چقدر ضعیف.
‫الان می‌فهمم، اتم.
‫ای بابا، حیف شد که.
‫فکر می‌کردم تو هم مثل من به قلمروی خدایان صعود کردی.
‫این آخرش نیست.
‫تا زمانی که نفرت از جهان محو نشه،
‫یکی دیگه پیدا می‌شه...
‫پروفسور، یعنی ما روزی رو می‌بینیم که نفرتی وجود نداشته باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط می‌تونیم دعا کنیم که چنین روزی برسه.
‫مون بلان،
‫نورث۲،
‫براندو،
‫هراکلس،
‫اپسیلون،
‫گزیشت،
‫و همین‌طور؛ صحد،
‫مطمئنم اون‌ها هم دعا می‌کنن...
‫که چنین روزی برسه.
‫همه‌شون.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
پــــــلــــــوتـــــــو