ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫من؟
‫نه، من.
‫البته که من.
‫شاید هم من.
‫باید من باشم.
‫آهای! منم.
‫من.
‫منم.
‫من.
‫معلومه که من.
‫من!
‫منم.
‫پرواضحه که من.
‫من!
‫چطور پیش می‌ره؟
‫اگه آدم بود،‌ می‌گفتم داره خواب می‌بینه.
‫اما مطلقاً هیچ نشونی از بیدارشدنش نیست.
‫که این‌طور.
‫به‌نفعته که صورتشو نبینی.
‫9.9 میلیارد شخصیتی که براش برنامه‌نویسی شده...
‫دارن با سرعت شگفت‌آوری روی ‫پوست مصنوعی‌ش شبیه‌سازی می‌شن.
‫توی تصور هم نمی‌گنجه که ‫صورتش چقدر می‌تونه کریه باشه.
‫انگار با همه‌ی این اوصاف، خلق یه ربات همه‌چی‌تموم غیرممکنه.
‫چیکار باید بکنیم؟
‫چطور می‌تونیم بیدارش کنیم؟
‫یه راه داره.
‫چی؟
‫آماده‌ای؟
‫ممکنه یه شیطان از آب دربیاد.
‫شیطان، ها؟
‫پروفسور تنما.
‫به کشورش برگشت.
‫کی رو می‌گید؟
‫همسر گزیشت، هلنا.
‫که این‌طور.
‫ای کاش می‌تونستید باهاش ملاقات کنید.
‫نگران اتم بود.
‫گرچه اعتراف این مسئله برام دردناکه،
‫اما تمرکز ما دانشمندها معمولاً فقط روی نتایج فنی‌‍ه،
‫درصورتی‌که حس مهربونی اون هم ‫ارزش بررسی‌کردن رو داره.
‫انگار که...
‫با اتم یکسان بود.
‫پروفسور تنما.
‫شورای ملی تاریخ مراسم تشییع‌جنازه‌ی دولتی اتم رو مقرر کرده.
‫پس، مرگ گزیشت بیهوده نمی‌شه،‌ درسته؟
‫ما آدم‌ها همچین چیزهایی رو هم «روح» در نظر می‌گیریم.
‫از روح همسرتون به‌خوبی مراقبت می‌کنم.
‫وارد منطقه‌ی حفاظت‌شده رده‌ی A می‌شید.
‫اسکن شبکیه درحال‌انجام است.
‫لطفاً وارد شوید.
‫شیطان یا هرچی می‌خواد باشه!
‫به‌شرطی که بیدار شه، هیچ‌چیز دیگه‌ای اهمیت نداره.
‫چیکار کنیم؟
‫با القا‌کردن عواطف نامتعادل بهش.
‫«عواطف نامتعادل»؟
‫آره. خشم، اندوه، نفرت...
‫ساده‌ترین راه برای برطرف‌کردن آشوب ‫9.9 میلیارد شخصیت، برهم‌زدن روال طبیعی‌شه.
‫برای به زندگی برگردوندنت،
‫با کمال میل تبدیل به شیطان می‌شم.
‫نفرت گزیشت...
‫زمانی که گزیشت... مرد...
‫نفرتش چه کسی رو نشونه گرفته بود؟
‫بارون بعد از سه روز هنوز بند نیومده.
‫این‌طور که پیش می‌ره، شاید منم، درست مثل گزیشت...
‫اپسیلون، مهمون داری. ‫به‌نظر خیلی قوی میاد.
‫اینجا واقعاً خیلی بارون می‌باره.
‫من هوگان از نیروی دفاعی وزارت علومم.
‫خوشوقتم.
‫وظیفه‌ی محافظت از شما به من محول شده.
‫این‌طور که می‌گن، از اونجایی که بازرس گزیشت ‫کشته شده،‌ شما هدف بعدی هستید.
‫البته دارم این‌جوری می‌گم؛ ولی شما به‌قدری قوی ‫هستید که من اصلاً باهاتون قابل‌مقایسه نیستم.
‫اما با وجود این‌همه بارون...
‫و نیروی شما که از انرژی فوتون تأمین می‌شه...
‫به خونه‌ی امن منتقل‌تون می‌کنم.
‫ولی، بچه‌ها چی؟
‫نمی‌تونیم اون‌ها رو هم درگیر این ماجرا کنیم.
‫راستش، امروز تولدمه.
‫هــا؟
‫بچه‌ها قراره برام جشن بگیرن.
‫می‌خوان سورپرایزم کنن.
‫در واقع، قراره سورپرایز باشه، ‫ولی من از قبل در موردش می‌دونم.
‫می‌تونید سریع تمومش کنید؟
‫ممنونم.
‫بچه‌ها...
‫تولدت مبارک!
‫ممنونم.
‫خیلی ممنونم،‌ بچه‌ها!
‫برات هدیه آماده کردیم، اپسیلون!
‫راست می‌گید؟ خیلی خوشحالم!
‫این از طرف ماست!
‫چه گردنبند خوشگلی!
‫خودتون درستش کردید؟
‫آره!
‫این کلاه هم خیلی قشنگه.
‫اون رو نگاه کن، اپسلیون.
‫چیزیه که عاشقشی!
‫خورشیده،‌ مگه نه؟
‫با وجود این، حتی تو یه روز بارونی مثل امروزم ‫می‌تونی خوشحال باشی،‌ درست می‌گم؟
‫حق با توـه. ایول!
‫خیلی سرحالم می‌کنه.
‫دیدی؟ بهت گفتم عاشقش می‌شه!
‫این بچه‌ها والدین‌شون رو توی جنگ از دست دادن.
‫اپسیلون برای اون بچه‌ها،
‫حکم خورشید رو داره.
‫هی،‌ واسیلی، تو هم یه‌چیزی برای اپسیلون کشیدی، مگه نه؟
‫خجالت نکش. نشونش بده!
‫راست می‌گه؟
‫بذار ببینم.
‫بورا...
‫این بوراست؟
...‫بورا
‫یه لقمه‌ی چپ کرد...
‫زمین...
‫واسیلی داره چیز دیگه‌ای جز «بورا» می‌گه!
‫...یه لقمه‌ی چپ کرد...
‫آقا غوله توی بیابون یه قطب جنوب ساخت...
‫شعر؟
‫آقا غوله یه رود آتشین جاری کرد و ‫یخچال‌های شناور رو فرا خوند...
‫آقا غوله بارون‌ها‌ رو نازل کرد ‫تا اینکه یه سیل بزرگ راه افتاد...
‫آقا غوله آتیش، یخچال‌ها، و کل بارون رو بلعید...
‫و بعدش خود زمین رو...
‫یه لقمه‌ی چپ کرد...
‫بعدش خود زمین رو...
‫یه لقمه‌ی چپ کرد...
‫آفرین، واسیلی!
‫ولی چه شعر عجیبی بود!
‫وقتشه راه بیفتیم.
‫پنج دقیقه‌ی دیگه.
‫مشتاق دیدار،‌ آرنولد.
‫اوه،‌ ببین کی اینجاست، اپسیلون!
‫راستش می‌خواستم یه‌چیزی ازت بپرسم.
‫اوکی!
‫بذار بهترین ربات پیش‌بینی آب‌وهوای ‫ایالات متحده تراکیا، آرنولد،
‫برات پیش‌بینیش کنه.
‫بارونی که الان اونجا می‌باره ‫باید تا سپیده‌دم فردا بند بیاد.
‫فقط صبور بـ...
‫سؤالم این نبود.
‫سه سال پیش.
‫چی؟ سه سال پیش؟
‫هیچ مدارکی از...
‫حوادث هواشناسی غیرطبیعی سه سال پیش توی پارس داری؟
‫برای نمونه، یه‌چیزی مثل این تصویر.
‫اون دیگه چیه؟
‫دقیقاً‌ مطمئن نیستم.
‫سه سال پیش توی پارس، ها؟
‫چیز به‌خصوصی نیست.
‫دودی که توی این داده می‌بینی...
‫از اون مواردیه که خمپاره‌های میدون جنگ باعثش شدن.
‫چندتا از بچه‌هایی که به سرپرستی گرفتی ‫اهل این منطقه‌ان، درسته؟
‫آره.
‫هوم؟
‫یه‌چیز غول‌پیکر توی دوده...
‫اون چیه؟
‫تجزیه‌کردنش غیرممکنه.
‫وقتشه، قربان.
‫زودی برمی‌گردم.
‫اپسیلون، کجا داری می‌ری؟
‫پس ادامه‌ی جشن تولدت چی؟
‫یه کار لحظه آخری پیش اومد.
‫بچه‌های خوبی باشید، خب؟
‫واسیلی...
‫واسیلی؟
‫هوی، اینجا.
‫تاریکه، پس حتماً جلوی پاتو نگاه کن.
‫گمونم خوب به درد می‌خوری.
‫قربان، آوردمش.
‫اوه، زیادی روشنی. یه‌کم اون نورت رو کم کن.
‫من سرتیپ اسکات از قوای سازمان مللم.
‫پس تو همون اپسیلونی هستی که ‫قبول نکرد به ارتش ملحق شه.
‫واسه یه ربات زیادی ظریف و ننری.
‫تعجبی نداره که بزدلی.
‫لااقل توی پاک‌سازی بعد از جنگ یه دستی برسون.
‫نگاه. کارت اینه.
‫ایـ...
‫این چیه؟
‫باید همه‌ی این‌ها رو ذوب کنی.
‫با انرژی فوتونت، کار یه‌ ثانیه‌ست، مگه نه؟
‫مـ ــ می‌خوای همچین کاری رو...
‫با این‌ها کنم؟
‫ربات‌های پیشرفته‌ان، ولی ‫هوش مصنوعی‌شون از بدن‌شون خارج شده.
‫فقط یه‌مشت عروسک فلزی‌ان.
‫چطور ممکنه؟
‫شنیده بودم حقوق ربات‌ها‌ ‫توی پارس به‌رسمیت شناخته شده.
‫هوش مصنوعی‌هایی که برداشتن رو چیکار کردن؟
‫چه می‌دونم.
‫حالا هرچی، فقط سریع کار رو فیصله بده.
‫وقتی به‌حد کافی از اینجا دور شدیم،‌ بهت خبر می‌دم.
‫آماده‌ای، اپسیلون؟
‫شمارش معکوس رو شروع می‌کنم.
‫صبر کن!
‫از زمان مقرر گذشته. ‫فوراً کار رو شروع کن.
‫نمی‌شه!
‫هنوز یه نفر این نزدیکی هست!
‫چی؟
‫یه نفر اون بیرونه.
‫امکان نداره. ما بررسی کردیم. ‫هیچ‌کس زنده نمونده.
‫دارم نشانی از حیات دریافت می‌کنم.
‫حتماً سگ یا گربه‌اس. تو فقط کارتو بکن.
‫بیا اینجا.
‫چیزی نیست.
‫نترس.
‫بیا بیرون.
‫بیا.
‫بورا...
‫هیچ متوجهین که شماها نزدیک بود...
‫نه.
‫من نزدیک بود این پسرو تبدیل به خاکستر کنم؟!
‫ما مواظب بچه هستیم.
‫زیاد وقت نداریم. ‫فقط از شرش خلاص شو.
‫هشت، هفت، شش،
‫پنج، چهار،
‫سه،
‫دو،
‫یک.
‫پارسال دوست، اپسیلون.
‫منم، اسکات، از قوای سازمان ملل، ‫البته الان دیگه ارتشبدم.
‫اون‌موقع حسابی گل کاشتی.
‫عجب انفجاری بود هــــا.
‫حقیقت کلام...
‫اون خیلی قدرتمنده، ‫مگر مخ‌مون تاب برداشته باشه که فکر کنیم می‌تونیم نقش محافظش رو بازی کنیم.
‫درضمن، اینجا بیشتر از اینکه خونه‌ی امن ‫باشه، شبیه یه قلعه‌ی نظامیه.
‫ولی البته، تو آخرین بازمانده‌ی ‫پیشرفته‌ترین ربات‌هایی.
‫اگه اتفاقی برات بیفته، ‫به ضرر کل دنیا تموم می‌شه.
‫مطمئنم نیازی به گفتن من نیست،
‫ولی طبق داده‌ای که از ‫بازرس گزیشت بازیابی شده،
‫اسم دشمن...
‫پلوتو.
‫درسته.
‫و به‌جای مغزش،
‫هوش مصنوعی یه ربات دیگه به اسم صحد نصب شده.
‫احسنت.
‫بورا چیه؟
‫اون اجساد رباتی که نابود کردم...
‫اون‌ها با بورا چه ارتباطی دارن؟
‫«ارتباط»؟
‫اصلاً این هیئت تحقیقاتی بورا چی بود؟
‫اعضای اون مأموریت که ‫اون گورستان ربات رو پیدا کردن...
‫دارن یکی‌یکی کشته می‌شن.
‫الان وقت مخفی‌کردن حقایق نیست!
‫جون شما هم در خطره!
‫پلوتو قدرت وحشتناکی داره.
‫ولی قدرت بزرگ‌تری فرای تکامل اون قرار داره.
‫که می‌تونه...
‫«o,n زمین رو یه‌ لقمه‌ی چپ کنه.»
‫این دیگه چه خزعبلیه؟
‫همون شعریه که اون پسره داشت می‌خوند، درسته؟
‫گوش کنید، حتی الان هم دارن می‌خوننش.
‫آره، می‌شنومش.
‫آقا غوله توی بیابون یه قطب جنوب ساخت...
‫آقا غوله یه رود آتشین جاری کرد و ‫یخچال‌های شناور رو فرا خوند...
‫آقا غوله بارون‌ها‌ رو نازل کرد ‫تا اینکه یه سیل بزرگ راه افتاد...
‫آقا غوله آتیش، یخچال‌ها، و کل بارون رو بلعید...
‫و بعدش خود زمین رو...
‫یه لقمه‌ی چپ کرد...
‫و بعدش خود زمین رو...
‫یه لقمه‌ی چپ کرد...
‫بورا...
‫واسیلی. همه حسابی عاشق شعرت شدن.
‫آقا غوله بارون‌ها‌ رو نازل کرد ‫تا اینکه سیل بزرگی راه افتاد...
‫آقا غوله آتیش، یخچال‌ها، و کل بارون رو بلعید...
‫و بعدش خود زمین رو...
‫یه لقمه‌ی چپ کرد...
...‫بورا
‫بورا...
‫چی شده، دیکون؟
‫چه خبره؟
‫چی شده؟
‫نه! همه باید فرار کنن!
‫فرار؟
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫باید فوراً به استرالیا برگردم!
‫وای خدا جون.
‫اون چیه؟
‫بچه‌ها، فرار کنید!
‫یه‌چیزی بالای سر ما هم هست؟
‫ارتشبد، افرادتو جمع کن و فرار کنید!
‫فرار کنیم؟ سیستم دفاعی اینجا می‌تونه ‫بلافاصله به هرنوع حمله‌ای واکنش نشون بده.
‫ما مثل تو نیستیم که همه‌ی فکروذکرش فرارکردنه.
‫زود باشید فرار کـ...
‫اپسیلون!
‫تشخیصم می‌دی، اپسیلون؟
‫باید نجاتشون بدم!
‫دیگه دیره. همه‌شون تبخیر شدن.
‫به‌خاطر من، همه‌شون...
‫این‌طور نیست!
‫درطول سه ماه گذشته، یه‌عالمه فرصت بود که شما رو هدف قرار بدن.
‫به احتمال بالا، هدف‌شون خود ارتشبد بوده.
‫ترورهای هیئت تحقیقاتی بورا...
‫نگاه کنید.
‫عین دوتا شاخ می‌مونن.
‫درهرصورت، باید الان برگردم پیش بچه‌ها!
‫چه قدرت مخربی.
‫این از عهده‌ی چه سلاحی برمیاد؟
‫نه.
‫احتمالاً...
‫کار بوراست.
‫بورا چیه؟
‫مطمئن نیستم.
‫انگار عواطف داره و درعین‌حال نداره.
‫شاید هم فقط آلت دست یکی دیگه‌ست؟
‫کیه؟
‫کی؟ نگاه کنی می‌فهمی.
‫منم. هیگه‌اویاجی.
‫اوه، مدیر بَن.
‫منظورم شما نبودید.
‫پس منظورت چی بود؟
‫الان دو موج از ناراحتی رو دیدم ‫که یه‌جا توی دنیا بروز داده شدن.
‫پینوکیو، ها؟
‫یادگیری در مورد قلب انسان برای پینوکیو سخت بود.
‫اما اوران،
‫درمقایسه با انسان‌ها قلب تو احساسات بیشتری توی خودش جا داده.
‫گریه می‌کنن.
‫چی شده؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫چرا داری این‌قدر گریه می‌کنی؟
‫وای!
‫داره این‌وری میاد.
‫بهتر نیست فرار کنیم؟
‫م‍‌ـ‌ ــ مطمئنم اگه داخل خونه بمونیم چیزیمون نمی‌شه.
‫بچه‌ها! جمع شید دور من!
‫عجله کنید!
‫کامل به‌هم بچسبید!
‫روی زمین بشینید و از سرهاتون محافظت کنید!
‫اپسیلون!
‫سرتونو بدزدید!
‫چیزی نیست.
‫نترس.
‫بیا بیرون.
‫بیا.
‫چه قدرتی...
‫خورشید دراومد.
‫ها، نگاه کنید!
‫دوتا خورشید هست!
‫اپسیلون!
‫خدا رو شکر.
‫پس،‌ شکستش دادی؟
‫واسیلی...
‫اپسیلون...
‫این اولین‌باره که اسمم رو صدا می‌زنی.
‫ممنونم.
‫ممنونم،
‫اپسیلون.
‫اوران.
‫اوران!
‫چی شده؟
‫اون پینوکیوـه.
‫چی؟
‫بچه‌هه مثل پینوکیوـه.
‫همونی که ناراحته و گریه می‌کنه؟
‫نمی‌تونه پیداش کنه...
‫قلبش رو.
‫هرجا می‌ره،
‫از داخل شکم وال هم تاریک‌تره.
‫نمی‌خواد یه عروسک باشه.
‫نمی‌خواد کنترل بشه.
‫فکر می‌کنه داره به اختیار خودش عمل می‌کنه،
‫ولی داره با نفرت کنترل می‌شه.
‫اما می‌دونید، فقط اون بچه نیست که داره کنترل می‌شه.
‫پدر ژپتو هم همینه.
پدر ‫ژپتو...
‫در اصل یه عروسک دیگه‌ست.
‫می‌خواستم یه‌کم بیشتر باهاش حرف بزنم، اما...
‫دیگه رفته.
‫می‌شه بهشون بگی تشییع‌جنازه‌ی اتم رو یه‌کم به‌تعویق بندازن؟
‫بله، اگه این چیزیه که می‌خواید...
‫پس با شما.
‫یالا واسیلی، تندتر بدو، وگرنه می‌‌سوزی.
‫داری می‌رسی.
‫حالت خوبه، واسیلی؟
‫اوه، یه نفر داره میاد.
‫آقای سایمون‌‍ه.
‫سلام، هوای خوبیه، نه؟
‫بله.
اپسیلون امروز نیستش؟
‫متأسفانه اینجا نیست.
‫اوه، اینجا نیست؟
‫بله. رفته جلسه‌ی دادگاه.
‫دادگاه؟
‫خب، اپسیلون،
‫تو... حریفت رو شکست دادی؟
‫بله.
‫مطمئنی؟
‫فکر می‌کردم ربات‌ها نمی‌تونن دروغ بگن.
‫من دشمنم رو شکست دادم.
‫به‌طور کامل؟
‫من دشمنم رو شکست دادم.
پس اون موضوع دیگه چی؟
‫چرا نتونستی از ارتشبد محافظت کنی؟
‫همه‌ی کسایی که توی خونه‌ی امن مستقر بودن ‫توی کسری از ثانیه نابود شدن.
‫اون فرق داشت.
‫اون یه حمله با یه سلاح متفاوت بود.
‫یه سلاح متفاوت؟
‫به‌هرحال، لطفاً یه نگاهی به اینا بندازید.
‫اینا تکه‌هایی هست که اطراف ‫پرورشگاه اپسیلون پخش شده بودن.
‫به‌نظر می‌رسه تکه‌های دست چپ یه ربات از پارس هستن.
‫رباتی که برای توسعه‌ی...
‫زیست‌محیطی ساخته شده بود ‫اما به یه ربات نظامی تبدیل شد.
‫فقط دست چپ؟
‫چیز دیگه‌ای نبود؟
‫ما که پیدا نکردیم.
‫اپسیلون، ما خیلی خوب در جریان ‫دیدگاه‌های صلح‌طلبانه‌ت هستیم.
‫برای همین نگران این موضوعیم که نکنه ‫دوباره به دشمنت آسون گرفته باشی.
‫هر چند بار که باهمدیگه مبارزه کنیم، ‫اون‌ هیچ‌وقت دشمن من نمی‌شه.
‫در این مورد باید وقتی اپسیلون برگشت صحبت کنیم.
‫برای همینه که ما امروز اومدیم.
‫چی؟
‫حتماً خبر دارید، خانم گریفیث،
‫که مردم در مورد این پرورشگاه چی می‌گن؛
‫اینکه یه ربات حق اینکه والدی برای ‫بچه‌های آدمیزاد باشه رو داره یا نه.
‫ما توی سرویس خدمات کودکان...
‫هیچ مشکلی با انسان‌های برجسته‌ای مثل شما ‫نداریم تا به‌عنوان کارکنان مراقبت از کودکان فعال باشن.
‫مشکل اپسیلونه.
‫اپسیلون بیشتر از هر انسانی به بچه‌ها اهمیت می‌ده!
‫ولی بازم،
‫بهتره که این بچه‌ها رو انسان‌ها به سرپرستی بگیرن.
‫موافق نیستید؟
‫به‌خصوص که الان اینجا آقای یوهانسن رو ‫داریم که مایل به همکاری هستن.
‫بله.
‫به محض اینکه فرزند من بشه، هرکاری ‫می‌کنم تا زندگی شادی داشته باشه.
‫آقای یوهانسن یکی از برجسته‌ترین ‫افراد اسلو هستن.
‫من و همسرم چندباری برای بازدید اومدیم، ‫و قلبمون آماده‌ی کمک به بچه‌هاست.
‫امیدوارم جواب مساعدی بگیریم.
‫اما...
‫از بین این‌همه بچه، چرا اون؟
‫بله؟
‫آوردمش.
‫اوه!
‫واسیلی، بیا اینجا!
‫واسیلی.
‫چیزی نیست، نترس.
‫واسیلی، تا حالا برف دیدی؟
‫آقای یوهانسن، واسیلی...
‫آقای یوهانسن آماده‌ن تا مبلغ قابل‌توجهی ‫رو به پرورشگاه اهدا کنن.
‫یعنی می‌خواید فقط به‌خاطر اینکه خود بچه نمی‌خواد..
‫شانس اینکه یه خانواده‌ی درست ‫به سرپرستی بگیرنش رو ازش بگیرید؟
‫نظرت چیه بریم برف ببینیم؟
‫نگاه کنید! اپسیلونه!
‫خوش اومدی اپسیلون.
‫اپسیلون.
‫خوش اومدی اپسیلون.
‫برگشتی.
‫اوی اوی، من فقط همین یه بدنو دارما.
‫بسه بچه‌ها! ‫اپسیلون حتماً خسته‌ست.
‫حتماً دادگاه سختی بوده.
‫چیزی نبود.
‫خب حالا، امروز چه بازی‌ای بکنیم؟
‫واسیلی کجاست؟
‫با اون مرده رفت.
‫مرده که خیلی پول داره.
معنی این حرفا چیه؟
واسیلی کجا رفته؟
‫اسلو.
‫اسلو؟ هیچ‌کس چیزی به من نگفت.
‫چاره‌ای... نداشتیم.
‫دیگه شورشو درآوردی.
‫تا کی می‌خوای هی وایسی؟
‫آقای یوهانسن آماده‌ن تا مبلغ قابل‌توجهی ‫رو به پرورشگاه اهدا کنن.
‫دیگه نمی‌خواد دستمو بگیری!
‫اونجا یه در هست.
‫ازش که رد بشی کار من تمومه.
‫بیشتر از این واسه‌م دردسر درست نکن، یالا.
‫بهت گفتم یالا.
‫نتیجه‌ی ردیابی رو آوردم.
‫واسیلی به قلعه‌ی ویگلند توی اسلو برده شده.
‫هرچند،
‫مردی که واسیلی رو برده، یوهانسن، وجود خارجی نداره.
‫چی؟
‫غیرممکنه.
‫پسره رو آوردم.
‫امیدوارم باهاش درست رفتار کرده باشی.
‫نه بابا، گذاشتمش لای پر قو و آوردمش.
‫خب دیگه، من مرخص می‌شم.
‫بورا...
‫نترس.
‫بورا!
‫نگران نباش.
‫چیزی برای ترسیدن نیست.
‫بورا!
‫به‌نفعته این‌طوری دادوبیداد نکنی.
‫تو بچه‌ی بدی هستی. برای همینم این بلاها سرت میاد.
‫تو پسر خیلی‌خیلی بدی هستی که بورا رو دیدی.
‫اما اپسیلون حتی برای نجات پسر بدی مثل تو هم میاد.
‫خیلی مهربونه‌ ها، اپسیلون.
نه؟
‫تا این حد برات پیش رفتم.
‫دیگه شکست رو نمی‌پذیرم.
‫اپسیلون آخرین کسیه که مونده. ‫اونو بکش و دیگه همه‌چیز تموم می‌شه.
‫اون‌وقت تو پیروز می‌شی.
‫حتی با یه دست، تو می‌بری.
‫وقتی همه‌ی اینا تموم بشه،
‫دنیا از گناه‌هایی که مرتکب شده پشیمون می‌شه.
پلوتو می‌شنوی چی می‌گم؟
‫اپسیلون، اون...
‫زرهیه که موقع جنگ آسیای میانه بهم داده شد.
‫از اونجایی که اعزام به خدمت ‫رو رد کردم، نیازی بهش نداشتم.
‫صبر کن!
‫جون واسیلی در خطره.
‫ارتش هرلحظه آماده‌ی اعزام‌شدنه.
‫هدف دشمن، منم.
‫چرا... کارش رو تموم نکردی؟
‫تو اون‌موقع... فرصت داشتی تا ضربه‌ی نهایی رو به دشمن بزنی.
‫چرا این کارو نکردی؟
‫تو نیازی نیست بیای. دیگه نمی‌خوام ‫قربانی بیشتری به‌‌جا بذارم.
‫نه، میام.
‫نیازی نیست از من محافظت کنی.
‫من از واسیلی محافظت می‌کنم.
‫الاناست که برسه پلوتو.
‫باید تا طلوع خورشید، حل‌وفصلش کنی.
‫بورا!
‫ساکت باش!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫از پدرت سرپیچی می‌کنی، آره؟
‫از کی تا حالا با خالقت این‌طوری رفتار می‌کنی؟
‫وقتی این جنگ تموم بشه، ‫می‌تونی به بدن خودت برگردی.
می‌دونی که... پلوتو؟
‫علائم حیاتی واسیلی رو دریافت می‌کنم.
‫می‌رم داخل.
‫ازت می‌خوام همین‌جا بمونی.
‫ولی تو یه ربات مجهز به قدرت انرژی فوتونی.
‫باید تا طلوع خورشید صبر کنی!
‫باید هرچه سریع‌تر واسیلی رو نجات بدم.
‫وایسا! از قدرت رادارگریزم استفاده می‌کنم!
‫پشت این دره.
در رو ‫می‌شکنم.
‫برو داخل!
‫اپسیلون!
‫زود واسیلی رو نجات بده!
‫ولی!
‫زود باش!
‫واسیلی!
‫هنوز اون‌قدر از قدرتش مونده بود؟
‫واسیلی؟ حالت خوبه؟ واسیلی؟
‫انرژیم داره تموم می‌شه.
‫خورشید هنوز...
طلوع نکرده؟
‫کارشو تموم کن! کارشو تموم کن پلوتو!
‫بــــــــ ـــــــــ بچه...
‫بچه؟
‫منظورت واسیلیه؟
‫من واسیلی رو نجات دادم! حالش خوبه اپسیلون!
‫حال بچه خوبه!
‫صحد داخل توـه؟
چی به سر تو اومده؟
‫ابولا کیه؟
‫بورا کیه؟
‫خورشید داره طلوع می‌کنه.
‫یالا کارشو تموم کن!
‫کمکم کن...
‫بهم کمک کن...
‫پس تو بودی.
‫تو کسی هستی که روی قبر توبیو گل می‌ذاره.
‫شما...
‫این قبر پسرمه.
‫تو، احیاناً...
‫من اورانم.
‫خواهر کوچیک‌تر اتم.
‫بله.
‫رباتی که میاد سر مزار...
‫واقعاً خارق‌العاده‌ست.
‫تو شاهکار اوچانومیزویی.
‫می‌شه بهم بگی...
‫اوضاع توبیو توی بهشت چطوره؟
‫من در مورد بهشت و این‌طور چیزا نمی‌دونم.
‫ولی می‌فهمم که شما غم بزرگی دارید.
می‌فهمی؟
غم رو؟ قلب رو؟
‫نمی‌دونم بشه بهش گفت قلب یا نه... اما عواطف...
‫ببینید... مثل الان.
‫یه‌جای خیلی دوری،
‫دوتا احساس هست...
‫اندوه خیلی‌خیلی وحشتناک...
‫از دو منبع.
‫طلوع‌ کرد!
‫تو بردی، اپسیلون!
‫زود باش! کارشو تموم کن، پلوتو!
چرا... چرا اون‌موقع کلکمو نکندی؟
‫چرا منو نکشتی؟
‫چون طول موجی که ساطع می‌کردی بهم می‌گفت؛
‫که غمگینی.
‫پس... الان منو بکـــش!
‫ایــــــــــنـــه.
‫از انرژی فوتونت استفاده و ذوبم کن.
‫بکش، یالا منو بکش!
‫آره! منو بکش!
‫تو...
‫صحدی.
‫بیا بدن اصلیت رو پیدا کنیم.
‫هوش مصنوعیت رو وارد بدن اصلیت می‌کنیم.
‫بیا تمومش کنیم.
‫دیگه می‌تونی به اراده‌ی خودت متوقف بشی.
‫نمی‌تونم.
‫اون داره میاد.
اون؟
‫خورشید... باید تا الان طلوع کرده باشه،
‫ولی ناپدید شده.
‫بورا!
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫واسیلی!
‫فایده‌ای نداره! نمی‌تونم تحملش کنم!
‫از انرژی من استفاده کــــن!
‫اپسیلون...
‫اون برادرته.
‫پروفسور تنما؟ پروفسور؟
‫واسیلی! حالت خوبه؟
‫دستای تو داره ازمون محافظت می‌کنه، اپسیلون!
‫سلام بچه‌ها.
‫من برگشتم، بچه‌‌ها.
‫چه خبره؟
‫بچه‌ها؟
‫حالا فهمیدم.
‫این فقط یه تصویر از خاطراتمه.
‫فکر کردم واقعاً همه‌تون اینجایید، ‫برای همین خواستم بغلتون کنم.
‫بغلتون... کنم...
‫ها؟
‫دست‌هام کجان؟
‫بدنم کجاست؟
‫من...
‫داداش؟
‫منو می‌شناسی داداش؟ منم، اوران!
‫پس بالأخره بیدار شد.
‫پروفسور تنما.
‫داده‌های خاصی رو توی هوش مصنوعیش نصب کردم.
‫عواطف نامتعادل.
‫یه برنامه برای ساده‌‌سازیِ آشفتگیِ توی ذهنش.
بدین‌ترتیب؛ ‫همه‌ی اون عواطف رو بررسی کرد،
‫و دیگه فقط باید منتظر می‌موندیم تا بیدار شه.
‫و حالا، بالأخره...
‫این موج‌های مغزی دیگه چی‌ان؟
این اعداد چی‌ان؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫الان یه‌چیزی پایین اومد.
‫درست قبل از اینکه داداشم چشم‌هاش رو باز کنه.
‫یه‌چیزی به پایین سقوط کرد!
‫اون «چیز» چیه؟
‫یه غم خیلی...
‫دردناک.
‫الان می‌فهمم.
‫الان همه‌چیز رو می‌فهمم.
‫می‌دونم پلوتو کیه،
‫ابولا کیه،
‫و بورا چیه.
‫بــــــورا!
‫اون سایه‌ی بزرگ...
‫اون بوراست؟
‫اپسیلون...
‫نگاه نکن!
‫اپسیلون...
‫تبدیل به نور شد.
‫خورشید صبحگاهی برگشته.
‫سایه‌ی غول‌پیکر دیگه نیست، پلوتو هم.
‫اون دست‌ها...
‫دستای اپسیلون.
‫آره.
‫ازمون محافظت کرد.
‫ممنونم اپسیلون.
‫یه نفر...
‫لطفاً به‌جای من...
‫به‌جای من، برای زمین...
‫برای زمین...
‫اپسیلون.
‫تو... شاید دلت نخواد اینو بشنوی،
‫ولی تو یه بزدل نبودی که از رفتن به جنگ طفره رفت.
‫تو در حقیقت یه جنگجوی شجاع بودی.
‫غم افتاد پایین؟
‫اوران، تو حتماً عاشق کتاب خوندنی.
‫چی؟
‫تو صرفاً توی بیان شاعرانه‌ی چیزها خوبی.
‫تو احساسات آدم‌ها رو درک نمی‌کنی.
‫اما... من می‌فهمم.
‫من می‌دونم که شما چقدر جلوی قبر توبیو غمگین بودید!
‫احساسش کردم!
‫الان احساس می‌کنم چقدر حس غم و پوچی دارین.
‫پروفسور تنما، صبر کنید!
‫پروفسور تنما!
‫داداش.
‫داداش، منم اوران! می‌فهمی؟
‫می‌فهمم.
‫خدا رو شکر.
‫داداش،
داداشی، ‫به زندگی برگشتی.
‫می‌فهمم، اپسیلون.
‫چی؟
‫داداش؟
‫می‌فهمم،
‫گزیشت.
‫هومم؟
‫ترک؟
‫زمین داره از هم می‌پاشه.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
پــــــلــــــوتـــــــو