ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫عقب بایستید!
‫خطرناکه! لطفاً برید عقب!
‫آسیب چقدره؟
‫اوه، بازرس ناکامورا.
‫باورتون نمی‌شه.
‫گردباد محلی به‌کنار، ولی دیگه ‫اینکه فقط به یه کامیون بخوره، نوبره.
‫هیچی هم نه و یه کامیون انتقال حیوانات؟
‫بله.
‫شیر، ببر و چیتا. جمعاً پنج‌تا.
‫چی؟
‫یه مشکلی داریم، بازرس ناکامورا.
‫یه بچه!
‫کاری ازمون برنمیاد؟
‫یه تیم نجات توی منطقه در حالت آماده‌باش هستن،
‫ولی هر پنج گربه باید با همدیگه بیرون ‫شن وگرنه...
‫لعنتی! تیراندازهای بیشتری خبر کنید!
چته؟
‫یه دختر بچه از یگان پلیس رد شده!
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫نترسید.
‫اصلاً نیازی به ترسیدن نیست. ‫همه‌تون بیاید اینجا.
‫آره آره. چیزی برای ترسیدن نیست.
‫حالا!
‫پسربچه رو نجات دادیم.
‫هی!
‫دارید با تفنگ‌هاتون می‌ترسونیدشون.
‫اوران‌!
‫واقعاً که.
‫حس کردی که ترسیده بودن؟
‫بله.
‫پس... بذار رک بپرسم، اوران.
‫منظورت اینه که شیرها و ببرها ترسیده بودن؟
‫نمی‌دونم که.
‫برای همین حدود 3 کیلومتر راهت ‫به ‫مدرسه رو دور کردی تا برسی اونجا؟
‫آره، خب؟
‫از اون فاصله می‌تونی حس کنی حیوونا ترسیدن؟
‫انگاری.
‫عــــه.
‫توانایی بی‌نظیریه.
‫خب...
دیگه می‌تونم برم؟
‫اوه!
‫ببخشید بازرس ناکامورا، بابت همه‌ی ‫ دردسرایی که خواهرم باعثشون شده.
‫نه نه نه. اتفاقاً کمک بزرگی بهمون کرد.
‫دقیقاً. به‌لطف من، شیر و بقیه‌ی حیوونا ‫آروم شدن و اون بچه هم نجات پیدا کرد.
‫لایق جایزه‌ی سرلشکری.
‫من از این جایزه‌های به‌دردنخور نمی‌خوام.
‫اوران!
‫ترجیح می‌دم اون شیره رو بهم بدن.
‫ببخشید. ما دیگه می‌ریم.
‫بازرس.
ایشون تشریف آوردن. الان ‫اینجان، توی ورودی.
چی؟ رئیس تاواشی کجان؟
‫باهاشون تماس گرفتم.
‫خوبه!
‫اوران، بهت گفتم از یه مسیر دیگه نرو، نگفتم؟
‫دست خودم نیست خب.
‫هی یه‌لحظه.
‫شما دوتا باید از این‌طرف برید.
‫نه، ما هم باید از این‌طرف بریم.
‫ها؟ واقعاً؟
‫این‌روزا دیگه نمی‌شه تشخیص داد...
‫بله، از این‌طرف لطفاً.
آهای، ‫گوش می‌دی داداش؟
‫ها؟ آره.
‫گفتم که من مسیرمو عوض نکردم، ‫و باورت نمی‌شه چی دیدم.
‫ممنون بابت اینکه تشریف آوردید.
‫بنده تاواشی از اداره‌ی پلیس کلان‌شهر توکیو هستم.
‫هی، یالا واسه‌م یه ماشین مترجم بیار.
‫بله.
‫نیازی نیست. می‌تونم ژاپنی حرف بزنم.
‫عجب. جز اینم از بزرگ‌ترین تیزهوش آسیا‌ی میانه انتظار نمی‌ره.
‫بله بلـــه.
‫لطفاً بفرمایید بشینید.
‫بابت این ‫محیط بی‌روح ازتون عذر می‌خوام، پروفسور ابولا.
‫نه. همه‌چیز توی ژاپن بی‌نظیره.
‫مخصوصاً در مقایسه با وضعیت فعلی کشور مادری من، پارس.
‫این دیدار بخشی از تلاش‌های بازسازی‌ پساجنگه؟
‫درسته.
‫بنده برای شرکت توی کنفرانس جهانی علمی به توکیو اومدم.
‫راستی، پروفسور ابولا!
‫شما سه ماه پیش هم به ژاپن اومده بودید، درسته؟
‫بله.
و اون‌موقع با یه پژوهشگر حقوقی به‌نام تازاکی جون‌ایچیرو ملاقات کردید، درسته؟
‫خبر شوکه‌کننده رو شنیدم.
‫چرا مرد بزرگی مثل ایشون باید کشته بشه؟
‫شما آخرین کسی بودید که جناب تازاکی رو زنده دیدید.
‫البته خیالون راحت باشه، شما مظنون نیستید.
‫حادثه زمانی اتفاق افتاد که هواپیمای ‫شما در شرف پرواز از فرودگاه بوده.
‫صرفاً میخوایم بدونیم آیا ‫متوجه چیز غیرعادی‌ای شدید؟
‫ایشون حرفای بی‌نظیر زیادی به من گفتن.
‫استاد تازاکی اولین کسی بودن که قوانین ‫بین‌المللی ربات‌ها رو پیشنهاد کردن.
‫آرزوی حقیقی و صادقانه‌ی ایشون...
‫هم‌زیستی ربات‌ها با انسان‌ها بود.
‫ربات‌ها بیشتر از آدم‌ها احساس ‫می‌کنن، تو این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫اوهوم.
‫ولی ما توی بیان خودمون خوب نیستیم.
‫می‌گن بدون یه حسگر ورودی نمی‌تونن ‫آدم‌ها رو از ربات‌ها تشخیص بدن؛
‫ولی من فوراً می‌فهمم.
‫آدما حالت‌های چهره‌ی پیچیده‌ای دارن.
‫مثل ایــــــن...
‫اون مرد...
‫کدومو می‌گی؟
‫مردی که از ورودی رد شد.
‫نتونستم تشخیص بدم...
‫آدمه یا ربات.
‫ممنون بابت همکاریتون.
‫خواهش می‌کنم. متأسفم که کمک چندانی ازم برنیومد.
‫هی! بهت گفتم خاموشش کن!
‫چشم!
‫پروفسورــ
‫توی جنگ پیشین... بنده بخش ‫زیادی از بدن خودم رو از دست دادم.
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫اوه، نه نگرانش نباشید.
‫راستی، شنیدم امروز توی توکیو ‫یه گردباد دیگه اومده.
‫بله.
‫کجا اتفاق افتاده؟
‫ترس...
‫شیر اینا که دیگه حالشون خوبه، نیست؟
‫حسی که امروز گرفتم با یه سرعت بالا اومد.
‫مثل بیــــونگ!
منظورت جدای اون شیرهاست؟
‫مطمئن نیستم.
‫و هنوزم داری اون حس رو می‌گیری؟
‫خیلی ضعیفه.
‫از کدوم طرفه؟
‫خیلی ضعیفه نمی‌تونم تشخیص بدم.
‫می‌دونی، شیرها وقتی می‌ترسن ‫ترسشون رو مخفی می‌کنن.
‫اما الان...
‫کسی که بیشتر از همه ترسیده...
‫تویی داداش.
‫دوباره داری نگاهش می‌کنی.
‫خودت رو سرزنش نکن.
‫می‌گم هلنا...
‫بله؟
‫بیا بریم سفر.
‫سفر؟
‫اون‌روز هم در موردش صحبت کردیم.
‫ولی می‌تونی وقتت رو آزاد کنی؟
‫بالادستی‌ها فعلاً حمله به ‫ربات‌ها رو تموم‌شده می‌دونن.
‫درسته... و شاید حال‌وهوامون هم عوض بشه.
‫می‌شه.
‫حتماً.
‫ژاپن چطوره؟
‫ژاپن؟
‫تازگی برای کار اونجا بودم، ‫جای بی‌نظیریه.
‫می‌سپرمش به تو.
‫بله... گردشگری مارکوپولو.
‫می‌بخشید، من قبلاً هم از خدمات شما استفاده کردم.
‫آقای گزیشت، درسته؟
‫می‌خواستم دوباره یه رزرو انجام بدم.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫همسرم و من مایلیم به ژاپن بریم.
‫بسیار خب.
‫فکر کنم باید اول ایشون رو ثبت‌نام کنم.
‫نه، اسم همسرتون قبلاً ثبت شده.
‫فکر نمی‌کنم همسرم تا به حال ‫اتحادیه‌ی اروپا رو ترک کرده باشه.
‫هر دوی شما قبلاً پیش ما ثبت‌نام کردید،
‫اما رزروتون رو کنسل کردید.
‫کنسل کردیم؟
‫کی؟
‫دو سال پیش درخواست مشابهی برای سفر به ژاپن داشتید.
‫دو سال پیش... ژاپن؟
‫دو سال پیش ماها...
‫برای مأموریت آموزشی من با یوروپل به اسپانیا رفتیم.
‫درسته.
‫کل سال رو توی مادرید زندگی کردیم.
‫ببین... کلی هم عکس داریم.
‫آه، این یکی کلیسای خانواده‌ی مقدسه.
‫این آندلوسه.
‫اونجا پات پیچ خورد و هیچ‌جا ‫توی مزرعه‌ی ‫آفتابگردون پیدات نبود.
‫آره آره! تو حتی مجبور شدی واسه ‫پیدا کردنم از جی‌پی‌است استفاده کنی.
‫ولی چقدر عکس گرفتیم ها.
‫آره.
ولی ‫یه‌کم زیاد نیستن؟
‫آره. سعی می‌کنیم رفتار آدما رو تقلید ‫کنیم، ولی هیچ‌وقت این‌قدر عکس نمی‌گیریم.
‫ولی خوش گذشت، نه؟
‫آره. خیلی.
‫انگار اون‌موقع برنامه داشتیم به ژاپن سفر کنیم.
‫تموم شد، گزیشت.
‫هیچ چیز غیرعادی‌ای نیست.
‫ازتون ممنونم پروفسور هافمن.
‫از اونجایی که اصرار داشتی بیای،
‫شک ندارم داری یه‌طور اختلال رو تجربه می‌کنی.
‫ولی طبق داده‌ها، ‫همه‌چیز به‌نظر خوب میاد.
‫من هنوز فکر می‌کنم در اثر خستگیه.
‫و این‌قدر بابت اتفاقی که برای براندو افتاد به خودت فشار نیار.
‫حافظه‌ی آدما چیز به‌دردبخوریه.
‫ما عملکرد فراموشی رو داریم.
‫اگه با خاطرات دردناک زیادی سروکله ‫بزنی، زندگی واسه‌ت خیلی سخت می‌شه.
‫فراموشی برای همینه.
‫ولی برای ربات‌ها این‌طور نیست.
‫خاطرات شما همیشه تازه می‌مونه.
‫تنها راه‌حل برای خاطرات ربات‌ها...
‫اینه که پاکشون کنی.
‫پروفسور.
هوم؟
‫سابقه‌ای از خاطراتم که پاک شده باشن وجود داره؟
‫نه، با همچین داده‌ای برخورد نداشتم.
‫آثار خاطرات غیرواقعی وارد شده چی؟
‫منظورت مثلاً... خاطراتِ دروغینه؟
‫بله.
‫شنیدم قبلاً توی کانون اصلاح و تربیت از این‌کارا می‌شد،
‫اما الان ربات‌ها هم حق‌و‌حقوق خودشونو دارن.
‫چرا می‌پرسی؟
‫اگه یه نفر خاطرات منو پاک کرده باشه ‫و با خاطرات غلط جایگزین کرده باشه، چی؟
‫اگه این علت کابوس‌هام باشه چی؟
‫صحبت جالبیه.
‫من الان دارم می‌رم سر یه جلسه. ‫می‌شه بعداً حرف بزنیم؟
‫فقط به حرفام گوش کنید، مدیر شلینگ.
‫گفتم که بعداً حرف می‌زنیم.
‫شما با حافظه‌ی بازرس گزیشت کاری کردید؟
‫مدیر؟
توی دنیا چندتا ربات دیگه با ظرفیت گزیشت مونده؟
‫چی؟
‫چندتا ربات توی دنیا وجود دارن...
‫که می‌تونن تبدیل به سلاح کشتار جمعی بشن؟
‫سر جمع هفت‌تا بودن.
‫درسته.
‫و حالا، با حادثه‌های پشت‌سرهمی که رخ داده،
‫سه‌تا از اون‌ها، مون بلان، نورث2 و براندو نابود شدن.
‫و حالا فقط چهارتاشون موندن.
‫و یکی از اون‌ها...
‫گزیشته.
‫اما مدیر، این که جواب سؤال من نشد.
‫شما باهاش کاری کردید؟ ‫هوش مصنوعی اونـ...
‫خبر داری که ما روی گزیشت سرما‌یه‌گذاری زیادی کردیم.
‫تنها کاری که تو باید بکنی اینه که درست ازش نگهداری کنی.
‫همین و بس.
با گزیشت چیکار کردید؟
‫دقیقاً دارید چیو مخفی می‌کنید؟
‫این شاخ‌ها...
‫به‌نظرتون همون قاتل پرونده‌های قبلیه؟
‫شما چه برداشتی می‌کنید، بازرس گزیشت؟
‫نه، این یه کپی‌برداریه.
‫از کجا می‌دونید؟
‫مجرم کفش ورزشی‌های ترکیبی پوشیده ‫بوده تا ردپاش رو مخفی کنه.
‫ولی من همه‌جا رد حرکت‌کردنش رو می‌بینم.
‫وزن: 78 کیلوگرم.
‫قد: 175 سانتی‌متر.
‫و از همه مهم‌تر، اون کشو.
‫مجرم با دستگیره‌ش مشکل داشته، ‫برای ‫ همین برای یه‌لحظه دستکشش رو در آورده.
‫روش اثر انگشت رو پیدا می‌کنید.
‫پزشکی قانونی!
‫پس یه‌‌ سرقته که تلاش شده ‫شبیه اون پرونده‌ها به‌نظر بیاد؟
‫بله، به احتمال زیاد.
‫واقعاً که فوق‌العاده‌اید. شما بی‌نقصید.
‫بی‌نقص.
‫الان توی تعطیلاتید، درسته؟
‫متأسفم که خبرتون کردن. کمک بزرگی بهمون کردید.
‫بازرس فِرِزن.
‫بله؟
‫این دومین باره که ما همدیگه رو ملاقات می‌کنیم، درسته؟
‫اوی اوی، مطمئنم حافظه‌ی شما ربات‌ها دقیق‌تر از منه.
‫سه سال پیش همدیگه رو توی زالتسبورگ ‫دیدیم، توی اون پرونده هم گل کاشتید.
‫سه سال پیش؟
‫بله، درست بعد از اینکه شما از ‫جنگ آسیای میانه‌ی 39‌ام برگشتید.
‫یادمه که برام کلی از داستان‌های جنگ رو گفتید.
‫اون شب توی بارِ کارل هفت‌تا آبجو رفتید بالا.
‫ای بابا... شما که خوب یادتونه.
‫و من هنوزم اهل آبجوام.
‫خوشحالم که بعد از مدت‌ها دیدمتون.
‫منم همین‌طور.
‫بیاید بازم دلی از عزا در بیاریم.
‫خاطراتم از سه سال پیش... بی‌نقصن.
‫چهار سال از پایان جنگ آسیای میانه‌ی 39‌ام می‌گذرد.
‫دموکراسی درحال ریشه‌گرفتن در پارس هست.
‫جنگ آسیای میانه‌ی 39ام...
‫ما پلیس‌های نظامی هستیم.
‫در این ناحیه تروریست‌ها مخفی شده‌اند.
‫همه‌ی ساکنان باید فوراً محل را تخلیه کنند.
‫تکرار می‌کنم.
‫در این ناحیه تروریست‌ها مخفی شده‌اند.
‫اینجا نیستن.
‫اینجا هیچ تروریستی نیست!
‫تنها کسایی که اینجا بچه‌هان!
‫شما روی بچه‌ی خوابیده‌ی من یه بمب انداختید!
‫«نجات دادن مظلوم‌»ـتون بره به جهنم!
‫بچه‌کشی راه و رسم عدالتتونه؟
‫هیچ انسانیتی ندارید؟
هیچ می‌دونی من چه حسی دارم؟
‫من یه رباتم.
‫تمومش کن!
‫اون...
‫اون مأیوسه.
‫احتمالاً احساسی ورای درک رباتی مثل توـه.
‫مأیوس...
‫خاطراتم از چهار سال پیش هم بی‌نقصن.
‫کشته شدم!
‫اه ای بابا.
‫ببخشید، ببخشید.
‫من همین دیروز اینو خریدم مامان.
‫هانس.
‫چرا یه پیشخدمت ربات نمیاریم؟
‫همه‌ی بچه‌های کلاسمون یکی دارن، ولی مـ...
‫هانس!
‫مامانت داره هرکاری که ازش برمیاد رو انجام می‌ده.
‫حواست باشه چی می‌گی.
‫به‌علاوه، موقع غذا بازی نداریم.
‫بله.
عزیزم... امروز برنامه‌ت چیه؟
‫امروز سالگرد برادرته.
‫قراره بری جسدشو تحویل بگیری، درسته؟
‫آره، امروز دقیق سه سال شد.
‫هنوز باورم نمی‌شه سه سال تموم بهت ندادنش.
‫قانونشه.
‫بالادستی‌ها جسد جنایتکارها رو سه سال نگه می‌دارن.
‫کاریش نمی‌شه کرد. ‫بالأخره آدم فاسدی بود.
‫اما می‌دونی،
‫حداقل برای من برادر خوبی بود.
‫می‌خوام درست تشیعش کنم،
‫صرف‌نظر از اینکه کی بود.
‫دیشب در هتلی در برلین یک انفجار رخ داد.
‫قاضی نیومن از وزارت دادگستری آلمان مرده است.
‫قاضی نیومن به‌عنوان اولین ربات قاضی ‫جهان نظرها را به سمت خودشان جذب کرده بودند...
‫و برای حکم‌های پیشگامانه‌ای همچون ‫پرونده‌ی دادخواهانه‌ی گریفلت معروف بودند.
‫علت انفجار تحت بررسی است و براساس نظرهای قانونی...
‫صبح به‌خیر آدولف.
‫خبرها رو شنیدم.
‫چه خبری؟
‫یه ربات قاضی کشته شد... نه، نابود شد.
‫مرگ بر ماشین‌ها.
‫مرگ‌ بر ماشین‌ها.
‫مرگ بر ماشین‌ها!
‫جسد شماره‌ی 902886.
‫از این‌طرف.
‫مطابق با قوانین کونیگ،
‫گذشت سه سال رو تصدیق می‌کنیم،
‫و بدین‌ترتیب جسد را به ‫خانواده‌ی مرحوم برمی‌گردونیم.
‫قبولش می‌کنید؟
‫بله.
‫پس لطفاً اینجا رو امضا کنید.
‫نیازی نیست جسد برادرم رو ببینم که، هست؟
‫نه... با توجه به میزان جراحتشون، توصیه نمی‌کنم.
‫بهم گفتن تا حد مرگ توسط یه افسر پلیس بهش شلیک شده.
‫که کاملاً قانونی و مناسب بود.
‫لطفاً مقصد را وارد کنید.
‫گورستان هوف‌گارتن.
‫تأیید شد.
‫نه ولش کن. مقصد جدید.
‫پیش دکتر شیلر.
‫تأیید شد.
‫عذرخواهی می‌کنم که سرزده اومدم، دکتر.
‫خب، می‌خوای بدن برادرت رو چک کنم؟
‫بله.
‫با گزارش کالبدشکافی مشکلی داری؟
‫نه، این‌طور که نیست.
‫خب، فرصتی برای خداحافظیه.
‫بذار ببینیم.
‫این...
‫دکتر؟
چی شده؟
‫نه، چیزی نیست.
‫این‌روزها ربات‌های بیشتر و بیشتری می‌بینیم، ‫حتی توی همچین‌ جاهایی.
‫می‌گن ربات‌ها می‌تونن مثل ماها فکر کنن،
‫ولی کی‌ می‌دونه‌...
‫با صدای بلند از این حرفا نزن.
‫تبعیضه.
‫حداقل براساس قوانین جهانی حمایت از ربات‌ها.
‫من یه‌کاری دارم که باید قبل ‫از اینکه بریم خونه انجامش بدم.
‫تو می‌تونی بدون من بری.
‫باشه. مراقب باش.
‫یه سرقت مسلحانه داره انجام می‌شه! ‫چندین مظنون درگیرن.
‫دارن با یه ماشین زرهی نظامی فرار می‌کنن!
‫مظنون‌ها وارد بخش N-6 شدن!
‫گزیشت صحبت می‌کنه. ‫سعی می‌کنم جلوشون رو بگیرم.
‫حواسم به ماشین مظنون‌ها هست. ‫درخواست مجوز برای شلیک از SAAW دارم.
‫اجازه داده شد!
‫گرفتیشون گزیشت؟
‫فقط به تایرهای ماشین آسیب زدم.
‫دستا بالا!
‫تکون نخورید، وگرنه شلیک می‌کنم!
‫فوق‌العاده‌ست، گزیشت.
‫احیاناً یه‌طور اسلحه‌ی تخصصی ضد تانکه؟
‫نه من برای متوقف‌کردن ماشین‌های زرهی ‫مثل اون باید از یه‌طور توپ ویژه استفاده کنم.
چی هست؟
‫یه آلیاژ خاص.
‫توپ زرونیوم.
‫برادران!
‫آرزوی من اینه که تک‌تک ربات‌ها رو از ‫روی این سیاره ریشه‌کن کنم.
‫الان وقت درس عبرت دادن به اون ماشین‌های نفرت‌انگیزه.
‫به همه‌تون قول می‌دم که اون‌روز فرا می‌رسه.
‫قوانین جهانی حمایت از قانون ربات‌ها رو لغو کنید!
‫ربات‌های پلیس رو موقوف کنید!
‫ربات‌ها خدمتکارن!
‫ربات‌ها برده‌ان!
‫ربات‌ها پست‌ترن.
‫ربات‌ها پست‌ترن!
‫مرگ بر ماشین‌ها.
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫خب...
‫این موضوع فوری که گفتی چیه؟
‫جسد برادرم رو تحویل گرفتم.
‫عجب...
‫اون برادرت.
‫برادرم... آدمی بود که سزاوار مرگ بود.
‫اما...
اما؟
‫متلاشی شده بود.
‫«متلاشی؟»
‫از سلاحی استفاده کردن که هیچ‌وقت ‫نباید روی آدم‌ها استفاده بشه.
‫بهم گفتن تنها کسایی که قادر به شلیک ‫گلوله با اون قطر هستن...
‫فقط و فقط ربات‌هان.
‫چی؟ اگه حقیقت داشته باشه یه رسوایی بزرگه.
‫بله، بند 13 قوانین بین‌المللی ربات‌ها می‌گه؛
‫«یک ربات نباید قادر به آسیب‌زدن ‫یا کشتن انسان‌ها باشد.»
‫و تنها چند ربات توی دنیا وجود دارن که ‫می‌تونن چنین سلاحی رو شلیک کنن.
‫و اون سلاح؟
‫یه توپ ویژه از آلیاژ زرونیوم.
‫که این‌طور.
‫من رباتی که در موردش حرف می‌زنی رو می‌شناسم.
‫بازرس گزیشت.
‫رباتی که یوروپل بیشترین سرمایه‌گذاری رو روش انجام داده.
‫پرونده‌های دشوار زیادی رو حل کرده.
‫در طی جنگ آسیای میانه‌ی 39ام،
‫به‌عنوان یکی از نیروهای حافظ صلح خدمت کرده.
‫اگر اون برادرت رو کشته باشه،
‫حتی تصورش هم دلخراشه.
‫برادرم،
‫برادرم آدم پستی بود.
‫اما بازم،
‫حقش نبود که توسط یه ربات متلاشی بشه.
‫باهات کاملاً موافقم آدولف.
‫قدرتتون رو بهم بدید!
‫قدرت برای نابودی این ربات.
‫خیلی وقت می‌گذره.
‫از زمان جنگ این لباس جنگی رو نپوشیدم.
‫ازش خوب نگهداری کردی؟
‫هرکاری ازم برمیومد کردم. ‫ می‌دونید که باید محتاط می‌بودم.
‫ولی بردن یه لباس جنگی اونم بدون مجوز...
‫شرمنده‌تم. چیز زیادی ازت خواستم.
‫نه خب، رفیقای قدیمی هستیم.
‫اما می‌خوای چیکار کنی؟
‫اگه بفهمن، مجوزت رو باطل می‌کنن.
‫برام مهم نیست.
‫چی؟
‫من دارم بازنشسته می‌شم.
‫هراکلس.
‫الحق که هیچی مثل لباس جنگی نمی‌شه.
‫اسب بخارش زمین‌ تا آسمون ‫با لباس پانکراتیونم فرق داره.
‫آره.
‫بازده دست چپ به‌نظر کمی ضعیفه.
‫باشه، روش کار می‌کنم.
‫دوتا خورشید؟
‫هراکلس!
‫همین چند روز پیش یه ربات پلیس از توپ زرونیوم استفاده کرد.
‫در این مورد چی فکر می‌کنید، سخنگوی ‫دفتر اطلاعاتی یوروپل، جناب واگنِر؟
‫بله، برای متوقف‌کردن یه وسیله نقلیه ضدگلوله به‌کار رفته.
‫اما اگه تصادفاً به یه آدم برخورد کنه، ‫پودرش می‌کنه.
‫هرگونه استفاده از این اسلحه مسلتزم اخذ مجوز از سوی دفتر مرکزیه،
‫و ما ایمنی جان آدم‌ها رو تضمین می‌کنیم.
‫اما هرزمان ممکنه اشتباه صورت بگیره!
‫خب، ما اطمینان حاصل می‌کنیم ‫که جان آدم‌ها به‌هیچ‌وجه...
‫دقیقاً چندتا ربات دارای قابلیت شلیک توپ زرونیوم‌ان؟
‫درست مثل اینه که ما آدم‌ها حین راه رفتن تو خیابون‌ها ‫تحت نظارت دائم یه جلاد قرار داریم.
‫گفت‌وگو داره بالا می‌گیره، ‫اما قبلش یه پیام بازرگانی ببینیم.
‫نظرت چیه؟
‫یه برنامه‌ی تلویزیونیه که ما ترتیبشو دادیم.
‫استراتژی رسانه‌ایمون داره به‌تدریج جلو می‌ره.
‫ولی وقت می‌بره.
‫نیازی به عجله نیست،
‫به شرطی که بتونیم در پایان کار گزیشت رو بدنام کنیم.
‫برنامه‌ی گزیشت رو بررسی کردم.
‫تا چند روز دیگه به سفر بلندمدتی می‌ره.
‫باید همین الان اقدام کنیم!
‫هوم. اون به هرکجا هم که فرار کنه، ‫ما دست از محکوم‌کردنش برنمی‌داریم.
‫ولی...
‫اگه عجله کنیم، پیشینه‌ی برادرت هم فاش می‌شه.
‫حقیقتش، حتی من هم با شنیدنِ کارهایی ‫که انجام داده حالم بد می‌شه.
‫اگه اون حقایق علنی شن،
‫جامعه از ما رو برمی‌گردونه، و ‫ناچاری از جنبش ضدربات صرف‌نظر کنی.
‫متوجه هستی که؟
‫صبر کن. داری کجا می‌ری؟
‫هراکلس!
‫حالت خوبه؟
‫این بازتاب انرژی...
‫انرژی فوتونه؟
‫اِپسیلون!
‫این طرز سلام‌دادن برای اولین دیدارمون زیادی خشن بود.
‫عذر می‌خوام.
‫ولی حس کردم باید جلوتونو بگیرم.
‫جلومو بگیری؟
‫هنوز زنده‌ست، مگه نه؟
‫دشمنی که مون بلان، نورث2، و براندو رو نابود کرد.
‫یادت نره که تو خودتم هدف قرار داری.
‫می‌‌‌‌دونم.
‫پس چرا جلومو گرفتی؟
‫ما نباید مبارزه کنیم.
‫پس صلح‌طلبی؟
‫برای همین بود که از اعزام‌شدن به اون جنگ امتناع کردی؟
‫اون جنگ هدف قابل‌توجیهی نداشت.
‫«هدف قابل‌توجیه»؟
‫حتی با اینکه اون‌همه ربات نابود شدن؟
‫تو فقط ترسیدی؛
‫و با این بهونه‌ها داری خودت رو توجیه می‌کنی.
‫بله، من ترسیدم.
‫شنیدم به‌این‌خاطر مجبورت کردن ‫تحت شرایط وحشتناکی...
‫پاکسازی بعد از جنگ رو انجام بدی.
‫من توسط کل دنیا خوار و خجالت‌زده شدم،
‫برخلاف شما قهرمان‌ها.
‫اما از صدقه‌ سر این، ‫یه‌چیز ارزشمند به‌دست آوردم.
‫یه‌چیز ارزشمند؟
‫به یتیم‌های جنگی زیادی برخوردم.
‫به فرزندی قبول‌شون کردم، و دارم بزرگ‌شون می‌کنم.
‫راجع بهش شنیدم. رباتی که بچه‌های آدمیزاد رو بزرگ می‌کنه.
‫یه بهونه‌ی دیگه واسه سرزنش‌کردنت.
‫این چیز ارزشمندی که بهش اشاره کردی. ‫منظورت عشقه؟
‫مطمئنم تو هم چیزی از جنگ نصیبت شده، درسته؟
‫شاید، توانایی نفرت ورزیدن؟
‫این عقیده‌ی منه.
‫آدم‌ها و ربات‌ها دارن به‌هم نزدیک‌تر می‌شن.
‫و زیاده‌ازحد نزدیک شدنمون،
‫عواقب بدی در پی داره.
‫این عقیده‌ی منه.
‫این اولین نشونه‌ست.
‫نشونه؟
‫ما باید این چرخه‌ی نفرت رو...
‫بشکونیم.
‫از این ماس‌ماسک هرجایی پیدا نمی‌شه،‌ رفیق.
‫توی جنگ آسیای میانه استفاده شده، ‫ولی دیگه نمی‌شه ساخت یا فروختشون.
‫توپ خوشه‌ای فشرده‌ست. ‫یه موشک‌انداز راهبردی.
‫روی هدفش قفل می‌کنه و ابداً خطا نمی‌ره.
‫داخل بدن منفجر می‌شه. ‫حتی یه ربات هم تیکه‌تیکه می‌شه.
‫هوی. حواست باشه.
‫داشتنِ این برای متهم‌شدن ‫غیرنظامی‌ها به اقدام به قتل کافیه.
‫نمی‌کشم.
‫دست‌کم،‌ انسان‌ها رو نه.
‫وقتی بچه بودم،
‫استفاده از ربات‌ها موجب افزایش چشمگیری در بهره‌وری شد.
‫در همون زمان،
‫به‌خاطر به‌اصطلاح «تعدیل نیروی رباتی»،
‫آدم‌های از کار بیکارشده‌ی زیادی سر از خیابون‌ها درآوردن.
‫پدرم یکی از قربانی‌ها بود.
‫بابا، گشنمــــــه!
‫پس،‌ بیا یه‌چیزی واسه خوردن بگیریم.
‫آه، بازم که ساندویچ.
‫می‌خوام استیک بخورم.
‫احمق، تو عالم رؤیا سیر نکن!
‫به‌نظرت بابا شغل درست‌وحسابی پیدا کرده؟
‫اگه پیدا کرده بود که دیگه نمی‌گشت.
‫خیالتون راحت باشه.
‫نگران نباشید.
‫بابا،‌ مامان کی برمی‌گرده؟
‫خیالتون راحت باشه.
‫نگران نباشید.
‫کاشکی یه توپ داشتیم.
‫بگیر. اینم یه توپ.
‫هــا؟ وای،‌ یه توپ نو!
‫از کجا آوردیش؟
‫کاریتون نباشه. برید بازی کنید.
‫مرسی،‌ بابا!
‫بیا!
‫هی!
‫مجرم اونه.
‫اون توپ رو از مغازه دزدید.
‫من نبودم! کار من نبود!
‫مجرم اونه.
‫شرمنده، باشه؟ تو رو خدا ولم کن!
‫لامصب!
‫منو ببخش!
‫آه، لعنتی!
...‫چند روز بعد پدرم به خونه اومد
‫و به‌شدت به مشروب رو آورد.
‫سه ماه بعد،
‫از پشت‌بوم ساختمون‌مون پرید.
‫داداش؟
‫آدولف، این رو می‌خواستی،‌ مگه نه؟
‫بگیر.
‫یه پیش‌دانشگاهی سیار!
‫داداش، دستت چی شده؟
‫باید کلکشونو می‌کندم.
‫«ک‍ ــ کلکشونو می‌کندی»؟
‫ربات.
‫اون‌ها نمی‌تونن ما انسان‌ها رو بکشن،
‫ولی اگه ما ربات‌ها رو بکشیم، به جایی برنمی‌خوره.
‫خوب درس بخون،‌ آدولف.
‫خوب درس بخون و دنیایی بدون ربات‌ها بساز.
‫از شهر خارج می‌شه؟
‫فهمیده دارم تعقیبش می‌کنم؟
‫شاید الان شانسشو داشته باشم.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫خودشه!
‫لعنتی!
‫تو اپسیلونی؟
‫متأسفم که یه‌دفعه‌ای ازتون خواستم بیاید.
‫مشکلی نیست. نمی‌شد از طریق انتقال داده‌ی ساده ‫در مورد همچین مسئله‌ای حرف زد.
‫شما تنها کسی هستید که ‫می‌تونید دشمن‌مون رو دستگیر کنید.
‫دشمن توی جنگ با براندو کشته شد.
‫بیانیه‌ی رسمی یوروپل هم همین رو می‌گه.
‫واقعاً باورتون می‌شه؟
‫ما باید جلوی هراکلس رو بگیریم.
‫در بدترین حالت، باید از شکل‌گرفتنِ ‫یه جنگ تن‌به‌تن جلوگیری کنیم.
‫این درخصوص شما هم صادقه.
‫این رو لازم نیست به من بگی.
‫من یه افسر پلیسم.
‫باید دست به کار شیم، و الا یه جنگ دیگه آغاز می‌شه.
‫جنگ هرگز نباید دوباره رخ بده.
‫هیچ‌کس نباید چیزی رو که بچه‌های ‫تحت سرپرستی من ‫از سر گذروندن،‌ تجربه کنه.
‫در مورد چیزی که «سندروم جنگ پارس» صداش می‌زنن شنیدید؟
‫آره.
‫آسیب روانی جدی‌ای که از چیزهایی که ‫توی جنگ تجربه کردن نشئت گرفته.
‫خیلی از بچه‌های تحت سرپرستیم ‫از علائم بیماری حادی رنج می‌برن.
‫به‌خصوص یکی‌شون.
‫کل روستاش تو یه چشم‌به‌هم زدن محو شده.
‫اون تنها بازمانده بود.
‫همه‌چیز و همه‌کس به‌کل از بین رفتن.
‫تصویری توی حافظه‌ش حک شده.
‫یه‌چیز غول‌پیکر که به‌طرف بیابون می‌رفته.
‫حتی این‌روزها هم، بیشتر از یه کلمه حرف نمی‌زنه.
‫و اون، کلمه‌ایه که اون‌روز از زبون چیزی که دید، شنید.
‫بورا.
‫داداش اتم!
‫چیه؟ ‫اگه عجله نکنیم،‌ دیرمون می‌شه.
‫هی، داداش، یه‌چیزی رو احساس نکردی؟
‫چی رو؟
‫چیزی مثل یه حیوون کوچیک که چون راه خونه ‫رو گم کرده داره از ترس می‌لرزه؟
‫بازم؟
‫می‌رم پیداش کنم!
‫پس مدرسه چی؟
‫یه بهونه برام جور کن!
‫از دست تو.
‫این‌وره؟
‫این دیگه چیه؟
‫عجب نقاشی داغونی.
‫آهای.
‫مُردی؟
‫تو بودی داشتی گریه می‌کردی؟
‫تو یه رباتی، مگه نه؟
‫وای خدا، باید گزارشش بدم!
‫صبر کن.
‫چیزیت نمی‌شه!
‫می‌رم کمک بیارم.
‫پروفسور اوچانومیزو می‌تونه هرچیزی رو تعمیر کنه!
‫لازم نیست.
‫البته که هست! ‫اگه کاری نکنیم، می‌میری!
‫فقط تنهام بذار.
‫نمی‌شه!
‫نباید با هیچ آدمی تماس بگیری.
‫پس بهم بگو چی لازم داری.
‫از چه نوع انرژی‌ای استفاده می‌کنی؟
SOL208355.
‫همچین چیزی تاحالا به گوشم نخورده.
ER1059.
‫البته اصل کاری نیست.
‫ولی به‌عنوان جایگزین که جوابگوئه؟ ‫فهمیدم! می‌‌‌‌رم گیر بیارم!
‫همون‌جایی که هستی بمون، باشه؟
‫حالت خوبه؟ ‫با بدنت سازگار نبود؟
‫ممنونم.
‫الان بهترم.
‫خدا رو شکر.
‫عمو جون، اسمت چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫از کجا اومدی؟
‫هیچی یادم نمیاد.
‫تنها چیزی که یادمه...
‫اینه که برهنه با تمام توانم به اینجا می‌دوئیدم...
‫از چیزی فرار می‌کردم.
‫«از چیزی فرار می‌کردی»؟
‫نمی‌دونم چی، ولی خیلی ترسناک بود.
‫و اونجا یه کانکس بود.
‫حتماً کانکس نگهبانیِ پروژه‌ی بازسازیه.
‫این لباس‌ها رو از اون‌تو دزدیدم.
‫برای همینه که اندازه‌ات نیستن.
‫راست می‌گی.
‫بالأخره لبخند زدی!
‫من اورانم!
‫اوران.
‫عمو جون، این‌ها رو خودت کشیدی؟
‫آره؛ توی کانکس، رنگ بود.
‫عمو جون، تو هنرمندی؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی میل خاصی به کشیدنش داشتم.
‫من می‌دونم!
‫به این می‌گن نقاشی انتزاعی.
‫نقاشی انتزاعی.
‫ربات‌ها می‌تونن چیزی که می‌بینن رو ‫به‌طور دقیق طراحی کنن،‌ درست می‌گم؟
‫پس کم پیش میاد ببینی ‫یه ربات همچین نقاشی‌ای کشیده!
‫یا شاید هم فقط بلد نیستی طرح اولیه بکشی.
‫شاید.
‫حتی نمی‌دونم سعی داشتم ‫دقیقاً تصویر چی رو بکشم...
‫یا اصلاً چرا داشتم این کارو می‌کردم.
‫نمی‌دونم.
‫عمو جون!
‫سلام،‌ اوران.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫به این گل‌ها نگاه می‌کنم.
‫گل‌ها؟
‫دیروز که اینجا فقط چمن بود.
‫آه، راستی. بیشتر ازش برات آوردم!
‫محرک انرژی!
‫و رنگ‌‌های بیشتر!
‫رنگ؟
‫رنگ‌های دیگه هم می‌خوای، مگه نه؟
‫عمو جون! برات لباس‌های بزرگ‌تری آوردم!
‫نقاشیم رو تموم کردم.
‫این...
‫بالأخره فهمیدم چیه.
‫دشت گل؟
‫طرح اولیه‌ات اصلاً هم بد نبود.
‫آخه،
‫چشم‌هامو پر از اشک می‌کنه.
‫ممنونم.
‫اوران!
‫صبح به‌خیر،‌ داداش.
‫فکر نمی‌کنی برای «صبح به‌خیر» زیادی زوده؟
‫جدی؟
‫بازم داری می‌ری؟
‫یه گربه پیدا کردم که خیلی بانمکه.
‫یه بطری خالی محرک انرژی.
‫گربه‌هه از این می‌خوره؟
‫توی کوله‌پشتیت پیداش کردم.
چرا ‫کوله‌پشتیم رو بدون اینکه اجازه بگیری گشتی؟
‫کی بود درست بعد از اینکه توی تکالیفش ‫ازم کمک خواست رفت توی تختش؟
‫گ‍ـ ــ گربه‌ی رباته.
‫پس به وزارت علوم گزارشش بده.
‫نمی‌شه!
‫اگه خراب شده باشه،‌ باید از ‫پروفسور اوچانومیزو بخوایم تعمیرش کنه.
‫شماره مدلش چیه؟
‫ش‍ـ ــ شماره مدلشو نمی‌دونم.
‫ساخت ژاپن نیست؟ ‫پس ساخت کدوم کشوره؟
‫ولش کن فعلاً، اون هنوز ترسیده!
‫بالأخره داره باهام گرم می‌گیره. ‫نمی‌خوام دوباره فراریش بدم!
‫وقتی حس کنم آماده‌ست،‌ بهش معرفی‌ت می‌کنم.
‫پس تا اون‌موقع خواهش می‌کنم حرفشو پیش نکش، باشه؟
‫مرسی! خب،‌ من دیگه می‌رم!
‫اگه دست از سرک‌کشیدن توی کیف خانم‌ها ‫برنداری، هیچ‌وقت دوست‌دختر گیرت نمیاد، داداش!
‫عمو جون!
‫عمو جون، کجایی؟
‫ای وای، جدی دوباره فرار کرد؟
‫عمو جون!
‫عمو... اوه.
‫عه عه! لباس‌هایی که بهت دادم به این زودی کثیف شدن!
‫هی، گوشت با منه؟
‫بالأخره فهمیدم برای انجام چه کاری خلق شدم.
‫هــا؟
‫ایناها، ببین.
‫این گل‌ها از کجا اومدن؟
‫ببین چیکار می‌کنم.
‫وای، یه گل پژمرده رو از نو شکوفا کردی!
‫این چه قدرتیه؟
‫این... قدرت حقیقی منه.
‫پس برای همین این تصویرو کشیدی.
‫نمی‌دونم.
‫اما نشونی از این تصویر توی حافظه‌م بود.
‫معرکه‌ست! ‫تو می‌تونی به موجودات زندگی دوباره ببخشی!
‫زندگی. به‌نظرت آخرسر می‌میریم؟
‫می‌میریم؟
‫خودت وقتی نجاتم دادی این رو گفتی.
‫که اگه کاری نکنیم، می‌میرم.
‫این یعنی مغز کامپیوتری‌ت خراب می‌شه.
‫پروفسور اوچانومیزو گفت ‫بسته به اینکه چقدر خراب شده باشه،
‫شاید نشه به حالت اولیه برش گردوند.
‫حتی اگه تعمیر شه، ربات دیگه‌ای می‌شی.
‫این یعنی مردن؟
‫مردن واقعاً یعنی چی؟
‫این دشت گل نمود زندگیه.
‫اما تصویر دیگه‌ای هم هست.
‫دنیای مرگ.
‫«دنیای مرگ»؟
‫تهی از زندگی.
‫این دیگه چیه؟
‫این هیولای غول‌پیکر دیگه چیه؟
‫این چـــــیـــــــه؟
‫می‌ترسم!
‫عمو جون! عمو جون،‌ آروم باش!
‫چیزی نیست.
‫من همین‌جام.
‫نمی‌خواد بترسی.
‫چیزی نیست.
‫بورا.
‫هـــا؟
‫بورا.
‫بورا؟
‫تازه رسیدم به پارک مرکزی، پروفسور ابولا.
‫زودتر از انتظارم بود.
‫توی عبور از گمرک که به مشکلی نخوردی؟
‫خیر.
‫الان جایی‌ام که آخرین گردباد اتفاق افتاد.
‫از اونجا که پارک خیلی بزرگیه، ‫می‌دونم خواسته‌ی زیادیه.
‫هیچ مشکلی نیست. ‫به‌هرحال شما بودید که این بدن رو بهم دادید، پروفسور.
‫وقتی برش می‌گردونی، ‫مراقب باش آسیبی نبینه.
‫چون اون هم، بدن دیگه‌ایه که خلق کردم.
‫شماره مدل رباتی که می‌خوای ‫برگردونی رو تکرار می‌کنم.
SOL2083553.
‫اسمش پلوتوـه.
‫محلشو پیدا کردم، پروفسور ابولا.
‫عجب.
‫تو راهم،
‫پلوتو.
‫می‌دونم که می‌تونی، عمو جون!
‫کل دنیا رو مثل این نقاشی کن!
‫«مثل این نقاشی.»
‫آره! می‌تونی دنیا رو پر از گل کنی!
‫برای همین هدف خلق شدی.
‫«برای همین هدف خلق شدم.»
‫آره! باید یادت بمونه.
‫تو قدرت این رو داری که ‫کل دنیا رو تبدیل به یه باغ کنی!
‫درست نیست.
‫درست نیست؟
‫باغ نه.
‫هــا؟
‫این‌طور نیست.
‫چیز خیلی...
‫خیلی؟
‫خیلی بزرگ‌تریه. طبیعت حقیقی...
‫گردباد.
‫بارون گرفت.
‫ها، ببین!
‫گل‌ها یکی‌یکی دارن شکوفه می‌دن!
‫معرکه‌ست! معرکه! ‫گل‌وگیاه‌ها دارن با سرعت شگفت‌انگیزی رشد می‌کنن!
‫خیلی زیباست!
‫زیبا.
‫اوران!
‫فوراً ازش فاصله بگیر، اوران!
‫میدون الکترومغناطیسی عجیبی اونو احاطه کرده!
‫داداش...
‫اوران، زود باش بیا اینجا!
‫پروفسور اوچانومیزو، شما هم؟
‫من از کادر وزارت علوم خواستم که بیان!
‫خیلی بدی،‌ داداش! ‫قول دادی به کسی نگی!
‫الان وقت این حرفا نیست!
‫اون ربات ممکنه یه خطری داشته باشه!
‫جوخه A، در جای خود!
‫جوخه B، در جای خود!
‫هــا؟
‫پلیس هم؟
‫پروفسور؟
‫کی بهتون گفت به پلیس خبر بدید؟
‫طبق مقررات بهشون گزارش دادم.
‫بازرس ناکامورا هستم از نیروی پلیس! ‫حالتون خوبه؟
‫چطور دلت اومد؟
‫چطور تونستی، داداش اتم؟
‫اتم.
‫باید همین الان بیای اینجا، اوران!
‫اتم.
‫نفرت.
‫سیستم... بارگذاری بیش‌ازحد...
‫وایسا! وایسا وگرنه شلیک می‌کنیم!
‫عمو جون...
‫دارم منفجر می‌شم!
‫غلیانِ...
‫خشم...
‫شلیک کنید!
‫صبر کنید!
‫ربات‌های زیادی...
‫مرگ...
اونا ‫لایق مرگن.
من ‫چندتا رو کشتم؟
من...؟
‫گل‌های توی بیابون...
‫دنیای مرگ.
‫شاخ‌ها!
‫عمو جون!
‫ایـ ــ این!
‫چه مشکلی پیش اومده، پروفسور؟
‫چطور ممکنه.
‫اثری از مغز کامپیوتریش نیست!
‫چی شده؟
‫آه، اوناهاش!
‫اون بدن منه!
‫چی؟
‫من یه ربات سازنده‌م که ‫توی این منطقه‌ی بازسازی کار می‌کنم.
‫هـــا؟
‫شیفت 100ساعته‌م رو تموم کردم، ‫و وقتی می‌خواستم برگردم خونه،
‫دیدم بدن غیرکاریم غیب شده.
‫پس، این بدن توـه؟
‫دنبالش می‌گشتم. ‫آخیش! پیداش کردم!
‫اینجا دقیقاً چه خبره؟
‫یه ربات چطور بدون داشتن هوش مصنوعیش...
‫خود به خود فعال شده؟
‫درست همین‌جاست.
‫وقتی روح سرگردان صداش می‌زنی، ‫به‌نظر خیلی باشکوه میاد،
‫درصورتی که فقط یه ربات بدون ذهن کامپیوتریه،
‫که از راه دور به‌وسیله‌ی امواج الکترومغناطیسی کنترل می‌شه.
‫الان دیگه راضی شدی؟ ‫به‌اندازه‌ی کافی گردش کردی.
‫برگرد.
‫این تنها بدن توـه، پلوتو.
‫و فراموش نکن که دستور داری...
‫اتم رو بکشی.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫منطقه‌ی درحال‌بازسازی ورود غیرمجاز ممنوع
پــــــلــــــوتـــــــو