‫جاش چی گفت؟
‫برای داروس، پرینتر جدید ساخته.
‫ظاهرا می‌خواسته ‫نسخه‌ی متفاوتی از خودش بسازه
‫ولی فکر کنم چاپ آزمایشی داشتن.
‫یه نسخه‌ی جوون از لوسی.
‫تو خبر داشتی؟
‫آخه اگه تو کاری نکنی ‫ما چطوری جلو...
‫ما غذای مخصوص، ‫بچه‌ماهی با...
‫غذا نمی‌خوایم بخوریم.
‫قضیه چیه؟
‫ببین، می‌دونم یه طوری جلوه دادم انگار
‫- با هم یه جورایی متحد هستیم. ‫- هستیم دیگه، هستیم.
‫- آخه ما که... ‫- خب، شرایط عوض شده.
‫می‌ریم سوار ماشین من می‌شیم
‫بعد به لوسی زنگ می‌زنی ‫و بهش می‌گی
‫که بیاد دیدنت... ‫با صدایی آروم و قانع‌کننده.
‫نه.
‫آره.
‫چرا داری این کار رو می‌‌کنی؟
‫ماشین اون طرفه.
‫می‌دونم اعتقادی به کاری که داروس ‫انجام می‌ده نداری.
‫بخاطر همین باید به من کمک کنی.
‫فقط دارم وظیفه‌م رو انجام می‌دم.
‫سوار شو.
‫«رستوران اسکاتی»
‫بگو تا بیست دقیقه‌ی دیگه بیاد ‫سمت منبع آب توین اِلم دیدنمون.
‫مگه چه آتویی از تو داره؟
‫داداشم.
‫داداشت چی؟
‫تمام وقت توی عملیات لایف‌‌لاین بود.
‫یه پهپاد خورد بهش ‫و نخاعش آسیب دید.
‫بهش گفتن دیگه نمی‌تونه راه بره.
‫یعنی تو کار داروس رو قبول کردی
‫تا داداشت رو وارد ‫برنامه‌ی بازپروری پیشرفته کنی؟
‫ولی حالا دیگه داروس ‫می‌دونه دارم کمکت می‌کنم.
‫اگه لوسی رو تحویل ندم...
‫مراکز درمانی دیگه‌ای هم هست...
‫مناسب اون آسیبی که دیده نیست.
‫دار و ندارش منم.
‫مسئولیتش با منه.
‫پس متوجه هستی که چرا نمی‌تونم ‫به لوسی زنگ بزنم.
‫فکر نکنم تو هم متوجه باشی ‫این چه ارزشی برای داروس داره.
‫نمی‌دونم چه نقشه‌ای داره
‫ولی می‌‌دونم برای محافظت ازش ‫حاضره به مردم آسیب بزنه.
‫من و تو.
‫زنگ بزن دیگه... همین الان.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫مـتـرجـم ‫مـهـدی تـرابـی
‫«یتیم سیاه: پژواک‌ها»
‫قیافه‌ی اون ریقو رو دیدین؟
‫همش این‌جوری بود ‫«وای دوتا خوشگل خفن توی ماشین‌اند!
‫بدترین کابوسیه که به عمرم دیدم!»
‫ولی خب نمرده.
‫و بازم دنبالمون می‌گرده.
‫مطمئنم بی‌ریخت شده! مطمئنم.
‫بیاین، از این گوشی‌ها استفاده کنین.
‫به مامانت پیام بده، ‫بهش بگو حالت خوبه.
‫قبلا هم به کیرا پیام دادم ‫و بهش گفتم جولز پیش ماست
‫می‌خوای بهش زنگ بزنی؟
‫بهش گفتم که پیدات می‌کنم.
‫پیدام کردی دیگه.
‫میشه اینقدر نگی به خانومی‌هامون پیام ندیم
‫و با من بخونید؟
‫♪ من یه جنده‌‌‌پلنگ خیابونی‌ام ♪
‫♪ با یه قلب پُر از ناپالم ♪
‫♪ من یه پسر فراری‌ام ♪ ‫♪ با یه بمب هسته‌ای بزرگ ♪
‫♪ من پسری‌ام که دنیا فراموشش کرده ♪
‫♪ همونی که می‌گرده و نابود می‌کنه ♪
‫♪ عزیزم، لطفا کمکم کن ♪
‫♪ بهتره یکی نجاتم بده ♪
‫♪ عزیزم، بخاطر من بترکونش ♪
‫اوه!
‫♪ ببین عزیزم، ♪ ‫♪ چون دارم از تکنولوژی استفاده می‌کنم ♪
‫اینجا زندگی می‌کردی؟
‫الو، تلفن یک‌بار مصرف لوسی.
‫اوه؟ هنوزم که زنده و بامزه‌ای.
‫آره، سلام، ببخشید
‫همون لحظه که سرم خلوت شد بهت پیام دادم.
‫شب... عجیبی بود.
‫ولی همه‌مون... ‫فعلا جامون امنه.
‫چارلی چطوره؟
‫خوبه.
‫خوشحالم که حالت خوبه.
‫چند بار بهت زنگ زدم.
‫تینا چندتا پاسپورت جعلی برامون گیر آورده.
‫الان دیگه دارم راه میفتم.
‫اوه من...
‫نمی‌دونستم همچین کاری کرده.
‫راجع بهش صحبت کردیم،
‫نمی‌تونیم برای همیشه که توی ‫اتاق پذیرایی تینا بمونیم.
‫نه، درسته، فقط...
‫قبل اینکه صحیح و سالم از اینجا بریم
‫خیلی چیز‌ها رو باید راست‌و‌ریس کنم.
‫اگه قراره یه مدتی ناپدید بشیم
‫باید آماده باشیم.
‫به نظرم نقشه همینه، نه؟
‫آره، درسته، درست می‌گی.
‫خب، می‌رم وسایل رو جمع کنم. ‫خبرت می‌‌کنم.
‫باشه.
‫نه، وایستا، وایستا، وایستا. ‫فکر کردم کیرا
‫پرینتر رو نابود کرده.
‫داروس دستگاه رو بازسازی کرده.
‫- خودت دیدی؟ ‫- آره، دیدم کجا ساخته شدم.
‫این جوهر افشان‌های کوچولو ‫که پوستم رو درست کردن.
‫یه مخزن که تمامی اعضام ‫اونجا بود.
‫حالا هر چی، همه‌مون ‫از یه چیزی درست شدیم، نه؟
‫و داروس خودش رو چاپ کرد.
‫این بچهه زاندر داشت می‌گفت ‫باغبون ماغبونی بوده.
‫ولی در واقع پاول داروس بود که ‫توی سن 18 سالگی چاپ شده بود.
‫ولی اگه داروس به میراث خودش ‫اهمیت میده، چرا تو رو چاپ کرده؟
‫کیرا گفت که اصلا خبر نداشته اسکنِ
‫النور از 16 سالگیش بوده.
‫نمی‌دونم. ‫کسی چیزی بهم نمیگه.
‫ولی ته و توش رو در میاریم.
‫دارایی با ارزش داروس.
‫مشخصه که باید برمی‌داشتم.
‫دفعه‌ی اول اون دوستت توی کلیسا
‫بهت گفت که مامانش ‫اون مامان دیگه‌ش رو چاپ کرده؟
‫ولی چطوری...
‫آخه این دستگاه...
‫متوجه نمی‌شم. ‫مردم رو چاپ می‌کنه؟
‫جوری چاپ می‌کنه ‫انگار آدم‌ها رو کپی می‌کنه.
‫از چی؟ دی‌اِن‌اِی‌شون؟
‫اسکن‌های پزشکیشون،
‫همونایی که موقع چکاپ پزشکی ‫هر ساله می‌گیری.
‫- با همین کار می‌کنه؟ ‫- برای استخون‌ها، اعضای بدن،
‫مغزشون ولی...
‫ما بهتر از ایناییم.
‫این‌قدر هم بد به نظر نمیاد.
‫تو مامانت رو از دست دادی ‫حالا هم مامانت رو پس گرفتی.
‫ولی نگرفتم.
‫قیافه‌ش مثل قبلنه، ‫و صداش مثل قبلنه ولی...
‫الان که نگاهش می‌کنم، من...
‫خدا رو در وجودش نمی‌بینم.
‫چرا؟
‫خلق فقط کار خداست.
‫هی، هی.
‫اشکالی نداره. ‫من کنارتم.
‫می‌دونی تو تنها کسی هستی که توی ‫این زندگیم واقعیه.
‫تنها کسی که می‌تونم ‫بهش اعتماد کنم
‫ممنون.
‫این چیزه چیه؟
‫نمی‌دونم. توی این جعبه‌ی ‫شیشه‌ای عجیب توی دفترش نگه می‌داره.
‫تابه‌حال همچین چیزی ندیدم.
‫من بیشتر زیست‌شناس اعصابم
‫نه تکنولوژی شناس.
‫شاید یکی رو بشناسم که ‫بتونه کمکمون کنه.
‫کی؟
‫یکی که ساکن اینجاست. ‫یکی که قبلا می‌شناختم.
‫الان یه لحظه به اون طرف نگاه کردی؟
‫خیلی‌خب، اِکسمه.
‫- اوه! ‫- دم خودمون گرم!
‫- جک ناراحت نمی‌شه؟ ‫- جک کیه؟
‫دوست پسرشه.
‫- واقعا؟ ‫- خیلی‌خب.
‫- همین رو گفتم دیگه. ‫- دوست پسرش!
‫میشه روی یه چیزی غیر ‫زندگی عاشقانه‌م تمرکز کنیم لطفا؟
‫آره، حتما، ‫بریم اکست رو ببینیم.
‫نمی‌تونیم همه‌مون بریم. ‫نمی‌خوام بترسونمش.
‫و می‌دونید که
‫ماها خیلی ترسناکیم.
‫دیگه دارم فکر می‌کنم ‫از اکسش خجالت می‌کشه.
‫- شایدم یه چشمش کار نمیکنه. ‫- وای خدا.
‫خیلی‌خب، شماها اینجا بمونید ‫و بیشتر با هم آشنا بشید.
‫- دوست پسر؟ ‫- می‌دونم.
‫به لوکاس زنگ بزن.
‫سلام رفقا، ‫لوکاس هستم، پیغام بذارید.
‫لوکاس، مامانتم. ‫بهم زنگ بزن، خب؟
‫یه چیزی...
‫احتمالا لازم باشه جفتمون از ‫شهر خارج بشیم. بهم زنگ بزن.
‫«فیلکس: گالری من یه ساعت پیش ‫باز شده. کجایی؟ لوکاس تو راهه.»
‫اوه، فیلکس.
‫جواب نمی‌ده.
‫مطمئنم که هست.
‫برنامه‌ی جپردی شروع شده، ‫و همیشه هم می‌بینه.
‫مواد که می‌زنه نمی‌بینه.
‫چند وقته نیست؟
‫چند روزی هست.
‫از وقتی اخراج شده اینجا نیومده.
‫باید پیداش کنیم.
‫برای امروزمون بس نیست؟
‫مگه یه پسر خوش‌تیپ منتظرت نیست؟
‫بیرون داره برامون ‫پاسپورت جدید جور می‌کنه.
‫پاسپورت جدید؟ جایی... تشریف می‌بری؟
‫آره، جک می‌خواد...
‫می‌خوایم... بریم جای جدید و از نو شروع کنیم.
‫بقیه‌ی این بلبشو چی؟
‫اگه پی‌جی بتونه بفهمه ‫این چیه
‫به داروس فشار میارم
‫و بالأخره می‌تونیم کارش تعطیل کنیم.
‫و بعدش من، جک و چارلی،
‫می‌‌تونیم یه جایی از نو شروع کنیم.
‫خواهش می‌کنم کریگ، بیخیال.
‫کسی بهتر از تو برای ‫مشورت کردن نیست.
‫تو حتی نمی‌‌دونی کجاست.
‫متأسفانه اگه مواد زده
‫دقیقا می‌دونم کجاست.
‫چند روز سختی رو داشتی.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫اگه چیزیت مثل من باشه...
‫به نظرم...
‫شاید بگی حالت خوبه،
‫شاید حتی خودت رو قانع کنی.
‫ولی در واقع حالت خوب نیست.
‫و اگه مثل من باشی
‫من از اون دسته دخترایی نیستم که
‫تو خلوتشون گریه می‌کنن.
‫لوسی گفت که خواب‌‌های بدی دیدی.
‫یه خاطره؟
‫آره، جفتمون دیدیم.
‫روزیه که پدرمون مُرد.
‫خودکشی کرد.
‫لعنتی.
‫نمی‌‌تونستم بگم.
‫اون...
‫با خودم گفتم شاید ‫به یکی آسیب بزنم.
‫نه، داشت عذاب می‌کشید.
‫وای خدا!
‫نقطه‌ی روشن دیگه‌‌ای توی زندگیتون بود؟
‫خب، نیمه‌ی پر لیوان اینه که...
‫یه ازدواج خوب و یه پسر خوشگل داریم.
‫باز بهتر از اینه که بخاطر ‫آلزایمر زودرس بمیریم.
‫نمی‌تونی کاری بکنی؟
‫منظورت چیه؟
‫پرونده‌ت رو توی مؤسسه‌ی داروس خوندم. ‫خیلی با استعدادی.
‫تحقیقاتت در زیست‌شناسی اعصاب
‫- دستاورد‌های جدیدیه. ‫- من یه ماده‌ی مخدر درست کردم.
‫برای اونایی که زودتر اتفاق میفته جوابگو نیست.
‫کمکی بهمون نمی‌کنه.
‫یعنی‌ همین‌طوری تسلیم می‌شی؟
‫راحت می‌ذاری که دیوونه بشیم؟
‫بخشی از دانشمند بودن اینه ‫که یک‌سری واقعیات مشخص رو بپذیری.
‫آخرین باری که مامانت رو دیدی کی بود؟
‫جولز، وایستا!
‫اگه می‌خوای من رو محکوم ‫به یه مرگ آروم و دردناک کنی،
‫به نظرم حداقل این رو مدیون هستی که ‫با صداقت بهمون بگی چی به سرمون میاد.
‫و شاید ملیسا بفهمه که داروس چطوری اسکن‌های
‫شونزده سالگیمون رو پیدا کرده
‫بیا بریم نقص‌هامون رو بهتر بشناسیم...
‫- جولز... ‫- قبول کردن واقعیت!
‫مگه نگفتی دانشمند‌های واقعی
‫همین کار رو می‌کنن؟
‫بیا!
‫دو دقیقه وقت داری قبل اینکه دکتر‌ها بفهمن
‫کسی نیست که گندکاریشون رو جمع کنه.
‫خیلی ممنونم تو همچین ‫فرصت کمی کارمون رو راه انداختی.
‫عجب! اینا... ‫خیلی خوبن!
‫پولش رو می‌زنم برات.
‫از اون‌جایی که قانونی کارش رو کردین ‫بعد اینکه اینجا بسته شد می‌تونی برگردین
‫و می‌تونیم اسکن صورت رو انجام بدیم.
‫ماهی یه بار اینجا کامل دست منه
‫تا تمیز‌کاری‌هاش رو انجام بدم.
‫وایستا، وایستا، فکر نمی‌کردم اینا ‫بیومتریک لازم داره.
‫فکر کردی همین‌طور راحت اینا رو می‌‌خری
‫و می‌ری ددر دودور؟
‫تابه‌‌حال به فروشگاه تاناکورای کومبیا رفتی؟
‫اوهوم.
‫وقتی من و پی‌جی رو از بارها می‌نداختن بیرون
‫می‌اومدیم اینجا جشن می‌گرفتیم.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫- چه سریع! ‫- آره، ببین،
‫من پاسپورت‌ها رو گرفتم ‫ولی باید صورت‌هامون رو اسکن کنن
‫و باید هم امشب انجام بشه.
‫امشب؟ ‫جک، فکر نکنم بتونم...
‫شاید فرصت دیگه‌‌ای نصیبمون ‫نشه لوسی.
‫این زنه از اونایی نیست که ‫بشه دوباره باهاش قرار گذاشت.
‫خیلی‌خب.
‫بگو کِی و کجا تا بیام.
‫‌نمی‌دونم، اگه پیداش کنیم،
‫چقدر بهمون کمک می‌‌کنه.
‫اون دستگاه فروش رو اون روبه‌رو می‌بینی؟
‫- آها. ‫- یه نوشیدنی انرژی‌زا،
‫نون عسلی، و هر چقدر که ‫گوشت خشک شده می‌تونی بخر.
‫باشه.
‫آخرین گذشته‌نگری فیلکس رو ‫در گیفن دیدم.
‫هر کی فکر می‌کنه ‫هنر چیدمان مرده...
‫- نه، نه. ‫- احمقه.
‫راجع به جریانه، ‫راجع به... می‌دونید دیگه؟
‫شاید نقص در جریان؟
‫تمام این کاغذ‌ها با دست ‫پیچیده شده.
‫- برو بیرون! ‫- آره، دقیقا اینجا!
‫آره!
‫این مدیچیه که ‫یک لئوناردو داوینچی جوون رو پیدا می‌کنه.
‫و به نظر من هم که...
‫می‌تونیم یه موقع دیگه ‫با خریدارها صحبت کنیم...
‫- فیلکس! ‫- یه لحظه.
‫- فیلکس... ‫- خیلی ببخشید هنری.
‫- لوکاس اینجاست؟ ‫- دیر اومدی.
‫الان مشتری رو پروندی
‫و خودت هم شبیه این آشپز‌های مدرسه شدی.
‫یک سری چالش‌های غیر منتظره‌ای برام پیش اومد.
‫وای خدا، این خونه؟
‫نه، فقط یه خراشه. ‫لوکاس اینجاست؟
‫آره، توی لابی دیدمش
‫ولی فرصت این رو نداشتم که باهاش صحبت کنم یا چیزی.
‫- باید بهش بگم که... ‫- چی بگی؟ ها؟
‫اینکه بیشتر زندگیش بر پایه‌ی دروغ بوده؟
‫وای خدا، النور، مادرت...
‫اون مادر من نیست.
‫- حقیقت نداره. ‫- خبر داشتی؟
‫ببخــ... چی رو؟ ‫قضیه چیه؟
‫- اون اصلا النور نیست. ‫- معلومه که هست.
‫وایستا! میشه خلاصه بگید قضیه چیه؟
‫یا یه «آنچه گذشتی...» ‫یه چیزی خواهشا بگید.
‫النور واقعی نیست. ‫دروغه.
‫و تو همون دروغگویی هست که اون رو ساخته.
‫- لوکاس خواهش می‌کنم... ‫- یعنی چی درستش کرده؟
‫- یعنی چی؟ ‫- درسته.
‫مامان واقعیم دو سال پیش مرده.
‫درست نمی‌‌گم؟
‫وای خداجون! کیرا، نگو...
‫من سعی کردم نجاتش بدم.
‫سعی کردم نجاتش بدم!
‫نمی‌خواستم تو هم از دستش بدی!
‫نه، خودت بودی که نمی‌‌خواستی ‫از دستش بدی!
‫و وقتی هم فکر کنی کسی بزرگتر
‫و بالاتر از خودت نیست این اتفاق میفته.
‫ولی تو خدا نیستی.
‫تو یه زن تنها و ناراحتی که نمی‌تونه ‫با غمش کار بیاد.
‫نه، نه، لوکاس! لوکاس! ‫گوش کن!
‫می‌دونم که عصبانی و ناراحتی، خب؟
‫ولی آدمایی... آدمایی اون بیرونن
‫و من عصبانیشون کردم.
‫- خب؟ اگه از شهر نریم... ‫- برام مهم نیست.
‫- بهت فشار میارن... ‫- برام مهم نیست، خب؟
‫تو فرصت خداحافظی از مادرم رو ازم گرفتی.
‫- نه. ‫- مادر واقعیم.
‫دیگه یه لحظه هم کنارت نمی‌مونم.
‫لوکاس، خواهش می‌کنم.
‫خب،
‫به نظرم یه توضیح به من بدهکاری.
‫مگه نه دکتر فرانکشتاین؟
‫راجع به یه چیز حق با تو بود.
‫ناپدید شدن باحاله.
‫چه خوب. می‌دونم که تو
‫اوقات خوبی رو الان نداری،
‫ولی واقعا مغزت به کارم میاد.
‫می‌دونی این چیه؟
‫اوه آره، می‌دونم چیه.
‫بابت یه چیزی بهم نیاز داری.
‫پی‌جی،‌ خواهش می‌‌کنم.
‫آخرین باری که بابت یه چیزی ‫بهم نیاز داشتی رو یادمه.
‫کِی بود راستی؟ اوه آره.
‫همون چهار ماه توی تیندر، ‫رابطه‌ی عاشقانه‌‌مون.
‫واقعا بابتش متأسفم.
‫به من که خوش نگذشت...
‫هر روز صبح با قهوه‌ی تازه
‫می‌اومدم در خونه‌ت.
‫خیلی گند بود، ‫ولی داغ و مجانی بود.
‫یه مدتی بهترین‌ صبح‌ها رو داشتم.
‫و بعدش یه روزی ناپدید شدی
‫و من تنها بودم.
‫دیگه کسی بهم نیاز نداشت.
‫پی‌چی.
‫لوسی می‌تونست بیشتر باهات روراست باشه.
‫یکی از خیلی از کارهاییه که ‫باید روش کار کنه.
‫ولی با بخشیدنش می‌تونی ‫کمکش کنی که شروع کنه.
‫این قدرتیه که تو داری.
‫توکن امنیتیه.
‫یه تأییدیه چند عامله‌ست ‫برای دسترسی به اطلاعات بانک.
‫کلید نگه‌داشتن آ‌دمایی که ‫‌می‌خوان امنیت ویژه داشته باشن.
‫ولی خب عکس‌ها چی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید چندتا کد بودجه‌ی کسشریه.
‫مال یه میلیاردره.
‫مطمئنم آب‌ زیر کاه‌تر از این حرفاست.
‫شاید.
‫بستگی داره چه ‫قدرت کامپیوتری‌ای اینجا داشته باشن.
‫«جک: تا یه ساعت دیگه بیا کلینیک دیدنمون.»
‫خیلی‌خب، بفرما، ملیسا.
‫همون همیشگی. ‫با تیکه‌های شکلات و نعناع.
‫نمی‌خوام سخت‌گیری کنم ‫ولی من سوپ سفارش دادم.
‫امشب شب بستنیه، ملیسا.
‫به نظر خیلی خوبی...
‫ولی متأسفانه باید ازتون بخوام که ‫مدیر رو ببینم.
‫این چیزی نیست که من سفارش دادم.
‫من شیرینی دوست ندارم.
‫ملیسا، من پیترام.
‫من یکی از پرستار‌هاتم.
‫به نظرم یکم گیج شدی.
‫باشه، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫باشه.
‫سلام به شما دوتا.
‫اوه، شکلاتش به نظر خوبه.
‫خوش می‌گذره؟ آره؟
‫سلام مامان.
‫من منتظر کسی‌ام.
‫مامان، منم.
‫النورام. ‫دخترت.
‫مسخره‌بازی در نیار.
‫تو النور نیستی.
‫- مامان منم. ‫- مشخصه قدردانِ
‫تمام چیزهایی که باهاش ‫دست‌و‌پنجه نرم کردم نیستی.
‫اگه می‌دونستی من چی کشیدم
‫ولی همیشه قضیه راجع به تو بوده، نه؟
‫ببخشید که چند وقتی ‫رو نتونستم بیام دیدنت.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خیلی سرم شلوغه.
‫مامان، مامان،
‫کسی تابه‌حال سوابق پزشکی من رو ازت خواسته؟
‫اسکن از بدنم وقتی که کوچیک‌تر بودم؟
‫هیچ‌وقت زمانِ کافی نیست.
‫اگه زحمتی می‌کشیدی این رو درک می‌کردی.
‫مامان، من مریضم.
‫مریض نیستی. ‫خوب به نظر میای که.
‫از اون جور مریضی‌ها نیست.
‫خیلی دیگه داری پیاز داغش رو زیاد می‌کنی.
‫تو هیچیت نیست.
‫راستش هست.
‫نمی‌دونم سوپم چش شده.
‫پیشخدمت رو ندیدین؟
‫دارم فراموشی می‌گیرم.
‫النور.
‫چیزی رو که بخاطرش ‫ اومدی رو ازم بپرس.
‫چه شکلیه؟
‫فراموش کردن چیزایی که اصلا ‫نمی‌‌خواستی یادت بیاد
‫اولش
‫خیلی بد نیست.
‫و چیزایی که می‌‌خوای به یاد بیاری
‫نعمتیه که هیچ‌وقت نمی‌فهمی چی هستند.
‫چیزی که واقعا ترسناکه،
‫چیزی که شب‌ها بیدار نگهت می‌داره،
‫اینه که نمی‌دونی کی هستی.
‫امم... خوش‌مزه‌ست.
‫می‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫خیلی‌خب، پس. ‫چرا خودت به جای من نمی‌گی؟
‫اینکه من...
‫یه هیولام.
‫اینکه بیشتر از هر کسی
‫باید بهتر از اینا باشم تا اینکه ‫بخوام نقش خدا رو بازی کنم.
‫خیلی افتضاحه.
‫کار من نابخشودنیه.
‫خب، همه‌ی حرفات درسته.
‫به جز قسمت آخرش.
‫کیرا، وقتی کالین مریض شد،
‫چیزی نگذشت که داشتم التماس و
‫حتی دعا می‌کردم
‫یه چیزی باشه ‫که حالش رو بهتر کنه.
‫و هر کاری می‌کردم که نجاتش بدم.
‫و اگه فرصت این رو داشتم که
‫یه کالین شگفت انگیز بی‌عرضه‌ی عجیب ‫رو حتی برای یه هفته داشته باشم...
‫نمی‌دونم، شاید دقیقا همین کار تو رو می‌کردم.
‫ولی راست می‌گی.
‫شما آدما باید بدونید که
‫نقش یه شیطان نابغه رو در زندگی ‫آدم‌ها بازی نکنید.
‫خیلی خسته‌م از دروغ‌ها
‫گناه و نگرانی‌ در مورد لوسی و ‫سعی در پیدا کردن درمان برای النور.
‫و جون همه رو هم در خطر انداختم.
‫آره، همین‌طوره.
‫بخاطر همین هم باید
‫شلوار بزرگ دخترونه‌ت‌ رو بکشی بالا
‫و اشتباهت رو درست کنی.
‫اگه نتونم چی؟
‫اوه، کیرا کساندرا منینگ.
‫تو یه تکنولوژی جدید و ترسناکی رو ‫وارد این دنیا کردی
‫و مسئولیتش با توئه
‫که استفاده‌ی در حال حاضرش رو درست کنی
‫و نابودش کنی.
‫اسم وسط من کساندرا نیست.
‫می‌دونم.
‫ولی یه اسم وسط خوب برای به نتیجه رسوندن ‫سخنرانیم داشتم.
‫تو رو خدا به مامان نگو.
‫وای خدا، اصلا.
‫پوست جفتمون رو می‌کنه.
‫بهت تسلیت می‌گم، عزیزم.
‫بعد از مرگ پدرم...
‫راجع به اتفاقی که افتاد اصلا صحبت نکردیم.
‫خیلی...
‫درهم‌برهم بود براش.
‫همیشه همه چیز باید ‫براش درست می‌بود.
‫حوصله‌ی کارهای دیگه رو نداشت.
‫اگه فرصتش رو داشتی ‫چی بهش می‌گفتی؟
‫بهش می‌گفتم...
‫نیاز دارم بهم بگی که تقصیر من نبوده.
‫بهش می‌گفتم که حالم خوب نبود.
‫به نظرت این کار کمکی بهت می‌‌کرد؟
‫شاید.
‫«به کیرا: میشه توی دفترت ببینیمت؟»
‫به کی داری پیام می‌دی؟
‫کیرا، راست می‌گی، ‫نباید تسلیم بشیم.
‫دیگه وقتشه بفهمیم ‫روی چه درمانی
‫داشته کار می‌کرده.
‫عالیه، بریم.
‫این قضیه بین و کیرائه.
‫- می‌برمت به مرکز بازپروری و منتظر می‌مونم
‫- تا لوسی بیاد. ‫- نه، چیزی نیست.
‫لوسی الاناست برسه اونجا
‫و نیازی به پرستار ندارم.
‫می‌‌دونم.
‫یعنی با این آت و آشغال‌هات می‌تونی به
‫- به پورتال کارِت وصل بشی؟ ‫- اوه، کامپیوتر‌ها
‫مثل شراب خوبن، هر چی بیشتر بمونن
‫سه‌تاشو رو بهم وصل کن، ‫دعا کن که کار کنه.
‫خب، بیاین خیلی ‫سر و صداش رو در نیاریم خانم‌ها!
‫موفق شدم.
‫خیلی‌خب، پادشاه طلاق
‫ازم استفاده کرد تا دشمنش رو پیدا کنم.
‫یه زوج پولدار، پولاشون رو ‫توی جزایر کیمن قایم می‌کنن
‫وقتی که طلاق گرفتن ‫من اومدم وسط
‫مثل خوک ترافل‌یاب ساحل ‫دنبال پول‌ها بودم.
‫- خیلی‌خب... ‫- من این برنامه رو ساختم
‫که می‌تونه توکن امنیتی رو بررسی کنه ‫و مشخص کنه
‫چه پول مخفی‌ای بهش وصله...
‫رمز ارز، بانک‌های فراساحلی.
‫وکلای طلاق بقیه‌ی کاراش رو می‌کنن.
‫پس بایستی بتونی ببینی چه حساب‌هایی
‫توکنِ داروس بهش وصله.
‫مسئله «بایستی» نیست.
‫می‌تونم بوی ترافل‌ها رو حس کنم.
‫چی شده؟
‫چی شده پی‌جی؟
‫«پورت بدون مجوز»
‫این اخطاره.
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی این چیزه
‫می‌دونه که من مجوز ندارم و داره
‫کل سیستم مغازه رو خاموش می‌کنه.
‫خیلی‌خب، قرار شد بی سر و صدا باشه!
‫- چی؟ ‫- چی‌کار داری می‌کنی؟
‫پی‌جی! چی‌‌کار داری می‌کنی؟ ‫بهش نیاز داریم!
‫یعنی چی پی‌جی!
‫- این دیگه... ‫- لعنتی!
‫مراقب باشید.
‫این دیگه چه کار بود پی‌جی؟
‫این دستگاه، برنامه‌م رو شکست داد
‫تمام کامپیوتر‌های این مغازه رو ویروسی کرد
‫و از یه ماده‌ی ناسوز ساخته شده.
‫خب این یعنی چی؟
‫یعنی هر جور جعبه‌ای که این باز می‌‌کنه
‫یه جور چیز سخت
‫فوق پیشرفته و خفنه.
‫لعنتی لوسی، خودت رو قاتی چی کردی؟
‫اگر قصد خرید ندارید
‫باید همتون برید.
‫باهامون بیا. ‫می‌رسونیمت.
‫من برنمی‌گردم.
‫خودش باید بخواد.
‫پی‌جی، می‌دونی کجا پیدام کنی.
‫خیلی‌خب...
‫مراقب خودت باش.
‫حتما، هی...
‫به نظرت اگه جوون‌تر بودیم و ‫همدیگه رو می‌دیدیم...
‫یا حتی مُسن‌تر
‫می‌تونستیم با هم باشیم؟
‫بذار یه چیزی بگم.
‫اگه چند روز آینده رو زنده بمونیم
‫برات قهوه میارم و راجع بهش ‫باهات صحبت می‌کنم، خب؟
‫فکر نکنم مقاومتی وجود داشته باشه.
‫سلام، ببخشید دیر کردم قربان.
‫اگه می‌تونستم زودتر می‌اومدم.
‫بایستی به خدمات پزشکی یه سری می‌زدم.
‫زنیکه‌های جنده...
‫دیگه ما از این کلمه ‫استفاده نمی‌کنیم، تام.
‫و دیر هم نکردی چون ‫دعوتت نکردم که بیای.
‫خیلی‌خب، پس...
‫مشخصه که لوسی ‫و جولز فرار کردن
‫ولی شماره‌ پلاکشون رو پیدا کردم
‫اگه امیلی در موقعیت باشه...
‫امیلی مرده.
‫چی؟
‫این ماشینشه. ‫سوخته.
‫این هم فکشه.
‫تنها چیزی بود که بعد از انفجار
‫تونستیم پیدا کنیم.
‫با سوابق دندون‌پزشکیش مطابقت دادیم.
‫وایستا، دکتر منینگ این کار رو کرده؟
‫تو اجازه دادی دکتر منینگ این کار رو بکنه
‫وقتی بهم ضمانت دادی که امیلی
‫می‌تونه همچین کار ساده‌ای رو انجام بده.
‫حالا هم فقط یه جواب براش مونده.
‫چند نفر رو بسیج می‌کنم...
‫میانگ مسئول شده
‫برای گشتن لوسی و جولز، تام.
‫کیرا چی؟ همین‌طوری می‌ذاری قسِر در بره؟
‫تو گوشِت رو از دست دادی تام.
‫احتمالا لازم باشه
‫یه هفته رو استراحت کنی.
‫- من نیازی به... ‫- امم؟
‫حمام صوتی برو.
‫یکم یوگای داغ انجام بده.
‫هر چیزی که لازم داری.
‫من خودم شخصا پرونده‌ی ‫دکتر منینگ رو به دست گرفتم.
‫هی.
‫خوشحالم که بهم پیام دادی.
‫حالت چطوره؟
‫گفتی که
‫گفتی داشتی روی چندتا ‫تکنیک پیوند‌زنی کار می‌کردی.
‫آره، عصب‌ها رو چاپ می‌کردم ‫و روی موش‌ها می‌‌ذاشتم.
‫ولی نتونستی فعالشون کرد.
‫نه، همه‌جور مُحرّکی رو امتحان کردم
‫هیچ‌کدوم کار نمی‌کنه.
‫ولی درمانی که توی ‫چایی تو گذاشتم
‫- از ویک فارسته و... ‫- گفتی که...
‫گفتی شروع نشونه‌ها رو به تأخیر می‌ندازه؟
‫چرا من چیزی در موردش نشنیدم؟
‫تأثیرات ناسازگار جدی‌ای بودن
‫بخاطر همین هیچ‌وقت پخش نشد.
‫ولی...
‫این درمان فقط با پادتن‌هایی که
‫میتوکندری‌ سالمی که ‫ژن مشابه داشته باشه، کار می‌کنه.
‫لوکاس؟
‫سرت شلوغ بوده.
‫منو چاپ کردی، ‫بهم مواد دادی.
‫ببین فکر کردم ‫اگه بهت دو سال بیشتر زمان بده
‫ارزشش رو داره.
‫امروز رفتم و مادرم رو دیدم.
‫با جولز رفتم.
‫هنوز جولز رو ندیدم. ‫چه شکلیه؟
‫مثل چی لجبازه.
‫آشنا به نظر میاد.
‫مادرم
‫تبدیل به یه سایه‌ی عصبانی
‫گم‌‌شده شده
‫و نمی‌خوام این بلا سر جولز ‫یا لوسی بیاد.
‫می‌دونم یه راه بدون مرگ و میر
‫برای فعال کردن عصب‌ها هست.
‫فقط هنوز پیداش نکردیم.
‫ببین، اگه فکر می‌‌کنی ‫احتمالش هست
‫که من باهات کار کنم.
‫من دو سال دیگه وقت دارم ‫پس بیا ازش استفاده کنیم.
‫ولی رک و راست بهت می‌گم
‫مسئله‌ راجع به ما نیست.
‫من حتی...
‫دیگه نمی‌دونم ‫مایی وجود داره یا نه.
‫مسئله راجع به کارمونه.
‫این بخشش نیست.
‫طبقه‌ی هم‌کف.
‫بله؟
‫وایستا، وایستا،‌ چی؟
‫امکان نداره.
‫اجازه ندارن که. ‫نه، الان میام.
‫کی بود؟
‫رئیس حراست بود.
‫اف‌دی‌ای توی ساختمونه. ‫گزارش دادن
‫که آلودگی بیولوژیکی داشتیم ‫و دارن تعطیلمون می‌کنن.
‫- چی؟ ‫- باید جلوشون رو بگیرم.
‫وایستا، وایستا، این کار رو نکن.
‫اصلا می‌دونی چندتا اندام دارم
‫که آماده‌ی پیوند زدن‌اند؟ ‫انگار دارن آدم می‌کشن...
‫آره، فکر کن!
‫مشخصه که به داروس مربوطه.
‫اگه برگردی اونجا ‫ممکنه دستگیر بشی.
‫شاید بررسی جنایی در کار باشه.
‫باید بریم، الان.
‫♪ برمی‌گردم به سوگواریم ♪
‫♪ دارن ناپدید می‌شن؟ ♪
‫♪ یا تو کسِ دیگه‌ای هستی؟ ♪
‫♪ همه‌مون کسی غیر از خودمونیم؟ ♪
‫♪ شک داریم؟ ♪
‫♪ همه‌‌مون کسی غیر خودمونیم؟ ♪
‫♪ مگه لیاقتش رو نداریم؟ ♪
‫♪ بی‌گناهم ♪ ‫♪ بی‌گناهم ♪
‫هنوزم می‌تونم برم پیش جک.
‫چیه؟
‫من چیزی نگفتم که.
‫خب، از قیافه‌ت که خیلی حرف معلومه.
‫هی، میشه بعدا زنگ بزنم؟
‫با جولز توی مرکز بازپروری هستی؟
‫نه من... ‫چی داری میگی؟
‫فکر کردم با توئه!
‫داروس همین الان ‫ادیتو رو تعطیل کرده.
‫داره شرایط رو وخیم می‌کنه.
‫نباید تنها باشه، ‫زنگ زدم بهش
‫ولی جواب نمی‌ده.
‫باشه،‌من نزدیکم. ‫میرم دنبالش.
‫می‌خوای دور بزنی؟
‫مجبورم.
‫یه موقعی همزمان با دوتا زن ‫که اسمشون یکی بود قرار می‌ذاشتم.
‫نتونستم انتخاب کنم، ‫جفتشون رو از دست دادم.
‫اسمش ‫«پارادوکس جویس» بود.
‫یکی از همین روز‌ها ‫باید بین
‫این راه و اون راه انتخاب کنی.
‫دوست دخترت بهتره عجله کنه. ‫دیگه داره کارم اینجا تموم میشه.
‫یه چند دقیقه‌ی دیگه می‌رسه. ‫قول میدم.
‫کل شب رو وقت ندارم که.
‫خودشه، خودشه. ‫یه لحظه، خدا شاهده!
‫کدوم گوری هستی؟
‫من دیر می‌رسم.
‫ولی میام.
‫همه‌مون منتظر توایم.
‫خیلی ببخشید. ‫باید برم پیش جولز.
‫شاید توی خطر افتاده باشه ‫ولی به محض
‫اینکه بتونم میام اونجا.
‫لوسی... لوسـ...
‫حمله؟
‫آره.
‫داروس فکر ‌می‌کنه ‫من مقابلش وایستادم.
‫چرا؟
‫یه زنی هست که براش کار می‌‌کنه.
‫اسمش امیلیه.
‫وای خدا جون!
‫تیر خوردی؟
‫نه، تو چی؟
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫مشخصه خودت نمی‌خوای.
‫من چاره‌ای ندارم.
‫با این چیزی که می‌دونم ‫اگه چشمش بهم بیفته...
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫داروس اگه فرار کنم پیدام می‌کنه،
‫درست مثل لوسی که دنبالشه.
‫نمی‌‌تونم همین‌جوری... ناپدید بشم.
‫شاید بتونی.
‫- لازم نبود کمکش کنی. ‫- چرا، چرا، لازم بود.
‫داروس هر چقدر بخواد ‫می‌‌تونه بیاد دنبالم
‫ولی خسته شدم از ‫آسیب زدن به آدمای دیگه.
‫ببین، فقط یه چیزی ‫از تو می‌خوام...
‫باید بری!
‫قصد آسیب بهت رو ندارم! ‫فقط یه چیزی می‌خوام...
‫جولز!
‫حالت خوبه؟
‫این کیه؟
‫بتای داروس.
‫مثل یه عجیب‌الخلقه ‫اینجا منتظرم بود.
‫چطوری تو رو پیدا کرد؟
‫آنلاین برای وس پیغام گذاشتم.
‫- چی‌کار کردی؟ ‫- ببخشید.
‫کی هستی؟
‫اونم یه نسخه‌ی چاپی دیگه‌ست.
‫حالا دیگه زیاد ‫آدم خاصی نیستی، نه؟
‫- داروس تو رو فرستاده؟ ‫- نه.
‫من به خواسته‌ی خودم اینجام. ‫من به مواد نیاز دارم.
‫اول از همه اجازه بده ‫بهت آفرین بگم که اینجا اومدی.
‫اینجا جات امنه.
‫- منظورش اینه. ‫- خودشه!
‫باعث شد گذشته‌ش رو ببینم.
‫اگه قراره تبدیل به اون بشم ‫باید بدونم چه کسی بوده.
‫فکر کردی ما کمکت می‌کنیم ‫تبدیل به داروس بشی؟
‫توهم زدی!
‫تو درک نمی‌کنی.
‫کل زندگیم برای اینه ‫که تبدیل به اون بشم،
‫با تبدیل شدن به اون، آدم خوبی می‌شم!
‫گوش کن، ما فقط پنج دقیقه ‫وقت می‌‌خوایم، خواهش می‌کنم.
‫وقت تمومه رفیق. ‫مغازه تعطیله!
‫- خیلی‌خب، داره میاد. ‫- می‌خوام برم خونه.
‫باید منتظر لوسی بمونیم، خب؟
‫لطفا، خواهش می‌کنم، فقط... ‫به این نیاز داریم.
‫نذار آبروت رو جلوی ‫بچه‌ت ببرم.
‫خیلی دیره.
‫می‌دونی این کلید برای چیه؟
‫- از کجا گیرش آوردی؟ ‫- به نظرت چطوری گیر آوردیم؟
‫می‌دونی داروس ‫چه نقشه‌ای داره؟
‫- برو عقب! خب؟ ‫- باشه.
‫نمی‌خواستم این کار رو بکنم!
‫وای خدا...
‫مـتـرجــم ‫مـهـدی تـرابـی
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez