ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫در مورد 90 درصد تاریخ سیاره‌مان،
‫هوا برای تشکیل یخ، بسیار گرم بود.
‫بنابراین وقتی دو و نیم میلیون سال پیش، ‫عصر یخبندان فرا رسید،
‫تاثیرش بسیار زیاد بود.
‫این داستان سرمای بزرگ،
‫و ظهور سلسله‌ایست
‫که حیات را در شرف انقراض قرار می‌دهد.
‫«قسمت هشتم: عصر یخ و آتش»
‫[زمان حال]
‫یلواستون یکی از سردترین جاها در آمریکاست.
‫در زمستان، هنوز متحمل ‫ بعضی از شرایط سرما می‌شود،
‫که یک عصر یخبندان با خود آورد.
‫دما تا منفی پنجاه درجه پایین می‌رود.
‫فقط آنانی که برای سرما ‫ساخته شده‌اند، زنده می‌مانند.
‫پوست ضخیم یک گاومیش ‫عایق بسیار خوبی‎ست،
‫انرژی کمی برای گرم ماندن نیاز دارند،
‫که چیز خوبی‌ست،
‫چرا که پیدا کردن علف زیر برف، کار سختی‌ست.
‫ولی فقط گاومیش این اطراف گشنه نیست.
‫گرگ‌ها نیز تحمل سردترین زمستان‌ها را دارند،
‫و بیش از 100 هزار سال است
‫که مشغول شکار گاومش در آمریکا بودند.
‫برای جدا کردن گله،
‫دسته‌ی گرگ‌ها باید ‫ آنها را به حرکت در بیاورند.
‫ترس، به گرگ‌ها قدرت تسلط می‌دهد.
‫گله باید در کنار هم بمانند.
‫یک لیز خوردن، ممکن است مرگبار باشد.
‫ولی گاومیش نمی‌تواند تا ابد فرار کند،
‫خصوصا در برف‌های عمیق.
‫تنها امید آنان، برگشتن و ‫ مواجه شدن با تعقیب کنندگانشان است.
‫فقط در این صورت، ‫ گله‌ی گرگ‌ها دست برمیدارند.
‫ولی هر جا بروند،
‫گرگ‌ها دنبالشان می‌روند.
‫دشمنان قدیمی که هزاران سال است ‫با هم در نبرد هستند.
‫با این وجود، این ‫دشمنان باستانی، خوش شانس هستند،
‫چرا که می‌توانند منتظر پایان زمستان،
‫و راحتی بهار باشند.
‫ولی زمانی بود که زمستان
‫گویا هرگز قصد تمام شدن نداشت.
‫دو و نیم میلیون سال پیش،
‫تغییرات در مدار زمین،
‫جریان‌های اقیانوسی و سطوح دی‌اکسید کربن،
‫منجر به سرد شدن ناگهانی سیاره شد.
‫عصر یخبندان بزرگ شروع شده بود،
‫و با کوچکترین چیزها شروع شد.
‫به خودی خود، برف ریزه ‫یک شگفتی شکستنی و منجمد است.
‫هیچ دو برف ریزه‌ای مثل هم نیستند.
‫ولی با همدیگر، برف ریزه‌ها ‫دنیا را تغییر دادند.
‫بدون وجود گرمای تابستان برای ذوب شدن،
‫برف، شمال زمین را پوشاند،
‫و طی هزاران سال، روی هم متراکم شد،
‫تا کوه‌های یخی دائمی ‫ به ضخامت چندین کیلومتر تشکیل دهند.
‫اینجا، در قلمرو سکوت،
‫حیات از وجود، یخ زده بود.
‫ولی در جنوب کوه‌های یخی،
‫دنیای جدیدی به وجود آمد ‫که حیات در آن می‌توانست رشد کند.
‫با در بر گرفتن تمام نیمکره‌ی شمالی،
‫جلگه‌های تندرا تبدیل به ‫گسترده‌ترین زیستگاه زمین شد.
‫پستاندارانی که با سرما ‫به خوبی سازگار شده بودند،
‫ بر این سرزمین‌های ‫یخی حکمرانی می‌کردند،
‫من جمله بزرگترین و نمادین‌ترین آنان
‫ماموت‌های پشمی.
‫نیاکان فیل مانندشان
‫میلیون‌ها سال قبل، ‫آفریقا را ترک کردند،
‫و به این هیولاهای ‫ کاملا بخصوص تکامل پیدا کردند.
‫موهای بلند، گوش‌های کوچکتر، ‫و دم‌های کوتاه‌تر
‫کمکشان می‌کرد در سرما، ‫گرما را حفظ کنند.
‫یک ماده‌ی کهنسال ‫ به نام مادر، آنان را هدایت می‌کرد،
‫که دانش خودش را ‫به نسل‌های بعد منتقل می‌کرد.
‫نسل‌هایی که باید از آنان مراقبت کند.
‫بزرگتر از شیرهای امروزی،
‫شیرهای غارنشین می‌توانند ‫بزرگترین طعمه‌ها را از پا در بیاورند.
‫ولی شکار کوچکترها، راحت‌تر است.
‫با پوشش کم، گربه‌های جسور ‫حتی سعی در مخفی شدن نمی‌کنند.
‫در عوض، انتظار می‌کشند،
‫و منتظر لحظه‌ی درست می‌مانند.
‫بچه ماموت باید نزدیک محافظینش بماند،
‫ولی شکارچیان او را زیر نظر دارند.
‫ماموت‌ها، دیواری از عاج شکل می‌دهند،
‫ولی شیرها جایی نمی‌روند.
‫مادر به ستوه آمده،
‫ولی یکی از شکارچیان، ‫فرصتی را مشاهده می‌کند.
‫نوجوان دیگر هرگز از گله جدا نمی‌شود.
‫حالا نوبت شیر برای دفاع است.
‫مادر بچه ماموت
‫می‌داند دیگر فایده ندارد.
‫چاره‌ای جز عقب کشیدن
‫و محافظت از نسل باقیمانده ندارند.
‫فقط می‌توانند به مهاجرتشان
‫در امتداد جلگه‌ی تندرا ادامه دهند.
‫در حالی که یخ هرگز ‫ تمام سیاره را در بر نگرفت،
‫تاثیرش هنوز در سراسر سیاره حس می‌شد،
‫بعضی وقت‌ها به غیر منتظره ترین شیوه‌ها.
‫حالا که بیشتر آب‌های دنیا ‫تبدیل به یخ شده بودند،
‫زمین به صورت فزاینده خشک شد.
‫این روی دیگر عصر یخبندان است.
‫جنوب جلگه‌ی تندرا،
‫اندازه‌ی صحرا تقریبا دو برابر شد،
‫و هر چی در مسیرش بود را بلعید.
‫فقط متخصصین صحرا که برای تحمل
‫گرمای طاقت فرسا ‫تکامل پیدا کرده بودند،
‫می‌توانستند از چنین ‫ شرایط وخیمی نجات پیدا کنند.
‫ولی خشک شدن زمین همینجا متوقف نشد.
‫حتی وقتی بیشتر به سمت جنوب می‌ریم،
‫جنگل‌های بارانی گرمسیری آفریقا،
‫پناهگاه‌های ثابت حیات برای ‫بیش از 50 میلیون سال،
‫که تقریبا کامل ناپدید شده بودند
‫یک جنگل وسیع و ‫ پهناور خشک و علفزار، جای آن را گرفت.
‫تاثیر روی حیات بسیار عظیم بود،
‫ولی روی یک گروه از حیوانات نه
‫نخستین‌ها.
‫ما با بابون‌ها 94 درصد ‫دی‌ان‌ای مشترک داریم.
‫همینطور بخش مهمی از داستانمون.
‫نزول از بالای درختان ‫به زندگی روی بستر جنگل.
‫این پایین، حین عصر یخبندان،
‫پسرعموهامون با ‫ چالش‌های جدید زیادی روبرو شدند.
‫زندگی روی زمین خیلی خطرناکتر است،
‫چرا که مامن شکارچیان بزرگ است.
‫خوشبختانه، چیزی که ‫نخستین‌ها در جثه و قدرت کم دارند،
‫با هوش و خانواده‌های بزرگ جبران می‌کنیم.
‫ولی پیدا کردن غذای کافی ‫ برای سیر کردن این همه شکم،
‫یک چالش دائمی‌ست.
‫وقتی غذا پیدا می‌شود،
‫توجه زیادی را جلب می‌کند.
‫و هر جا منبع باارزشی هست،
‫کشمکش اجتناب ناپذیر است،
‫حداقل با همنوع خودت.
‫یک گروه رقیب که اصلا ‫رغبتی برای اشتراک گذاری ندارد.
‫در جنگل خشک،
‫هر میوه‌ای ارزش جنگیدن دارد،
‫و هر جنگی مهم است.
‫گروه رقیب پا به فرار می‌گذارد.
‫ولی برمی‌گردند.
‫برای غلبه بر چالش‌های ‫یک دنیای خصمانه‌تر،
‫نخستین‌ها به هوش اجتماعی خود تکیه کردند،
‫خصوصیتی که به مرور زمان،
‫منجر به یک گونه از نخستین‌ها می‌شد
‫که بر دنیا تسلط پیدا می‌کرد.
‫تشکیل یخ در شمال
‫روی آب و هوای سراسر سیاره تاثیر گذاشت.
‫ولی وقتی حیات
‫به شرایط سردتر و خشک‌تر عادت کرد،
‫همه‌چیز تغییر کرد.
‫با تغییر دوباره‌ی مدار زمین، ‫یخ‌ها کم‌کم آب شدند،
‫و دمای جهانی کم‌کم بالا رفت.
‫چیزی که از اول به عنوان مجموعه‌ای از ‫جریان‌های یخ آب شده شروع شد،
‫بزودی تبدیل به یک سیل شد.
‫در آمریکای شمالی، یخ آب شده ‫یک دریاچه‌ی یخی بزرگ تشکیل داد،
‫به عمق 600 متر و وسعت ده هزار کیلومتر مربع.
‫تنها چیزی که جلوی اب را گرفته بود ‫تا سرزمین‌های غربی را سیل برندارد،
‫برجی از دیوارهای یخی بود.
‫در بخش دور،
‫ارتفاع دیوار تقریبا یک کیلومتر بود،
‫یک سد به ظاهر غیر قابل توقف
‫ولی نه برای مدت زیادی.
‫با بالا رفتن دمای هوا
‫و بزرگتر شدن دریاچه‌ی یخ آب شده،
‫فشار پشت دیوار زیاد شد.
‫طولی نکشید که دیوارها از درون
‫فرو ریختند،
‫تا اینکه سرانجام، ‫تخریب فاجعه‌بار رخ داد.
‫در یک چشم به هم زدن، ‫ دریاچه‌ای به اندازه‌ی دریای ایرلند رها شد.
‫سی کیلومتر در جنوب،
‫و اولین نشانه از آخرالزمان قریب الوقوع.
‫لرزش‌ها.
‫خطر را احساس می‌کنند،
‫ولی جایی برای مخفی شدن نیست.
‫اولین چیزی که می‌بینند، ‫دیواری از گرد و غبار است.
‫به ارتفاع صد متر،
‫پیشقراول یک سونامی بزرگ است.
‫ظرف فقط ده ساعت،
‫ابرسیل یک مسیر طولانی 800 کیلومتری را
‫از وسط قاره‌ی آمریکا ‫ تا اقیانوس، درمی‌نوردد.
‫عجایب طبیعی که در ‫غیر اینصورت ممکن است
‫هزاران سال برای ‫شکل گیری طول بکشد،
‫ظرف چند ساعت خلق می‌شوند.
‫ولی این مناظر تماشایی کوتاه مدت هستند.
‫فقط چند روز بعد،
‫تنها چیزی که باقی می‌ماند،
‫یک سکوت وهمناک است.
‫زخم‌های محونشدنی این ابرسیل،
‫هنوز امروزه در چشم‌انداز آمریکا از
‫آغاز شروع عصر یخبندان، مشخص است،
‫بیشتر از پنجاه چرخه‌ی ‫ تشکیل و ذوب یخ وجود داشته،
‫که هر کدام باعث ایجاد سیل‌های سهمگین شدند.
‫وقتی هیاهوی آخرین ذوب بزرگ یخ‌ها فروکش کرد،
‫تعادل کم‌کم به خشکی برگشت.
‫بارش باران مداوم‌تر شد،
‫و به جنگل‌ها اجازه داد دوباره سبز شوند.
‫بیابان‌ها با جریان گرفتن دوباره‌ی آب،
‫کوچک و سبز شدند.
‫و هر جا آب جریان داشته باشد،
‫حیات بزودی به دنبالش خواهد رفت.
‫دلتای دانوب در اروپا،
‫یکی از بزرگترین تالاب‌های دنیاست.
‫بعد از آخرین ذوب بزرگ یخ شکل گرفت،
‫و خیلی زود منزلگاه
‫تعداد زیادی از حیات جانوری شد.
‫با وجود غذای زیاد،
‫چلچله‌های دریایی ‫ هزاران کیلومتر سفر می‌کردند،
‫تا در آب‌های غنی تولید مثل کنند.
‫آنجا بهترین جا برای تشکیل یک خانواده‌ست،
‫ولی اگر یک مذکر برای پیدا کردن ماده
‫دیر از راه برسد، ‫ این همه راه را بیهوده آمده.
‫تنها کاری که از دستش
‫برمی‌آید، تماشای موفقیت دیگران است.
‫با رفتن رقیبش
‫حالا فرصت به او رو کرده.
‫غذا یک هدیه‌ی بی‌نظیر است،
‫ولی ماده تحت تاثیر قرار نگرفته.
‫ولی در هر صورت تلاشش را می‌کند،
‫ولی ثمری ندارد.
‫مذکر رانده شده باید تنها غذا بخورد.
‫فقط زمانی که زندگی خیلی زیباست،
‫ماده‌ها می‌توانند سختگیر باشند.
‫پایان عصر یخبندان
‫نه تنها آغازگر یک دوران وفور بود،
‫بلکه زمانی برای ‫یک ثبات عظیم آب و هوایی نیز بود،
‫زمانی که به هولوسن معروف است.
‫طی این دوره، گرما ‫و آب و هوای مرطوب فراگیر شد،
‫و دمای متوسط جهانی
‫کمتر از یک درجه‌ی سلسیوس نوسان داشت،
‫که به حیات اجازه میداد در ‫هر گوشه و کنار دنیا رشد کند،
‫هر گونه، به شجره‌ای ‫ ناگسستنی از نیاکان می‌بالد
‫که به چهار میلیارد سال قبل،
‫و به خود منشاء حیات روی زمین بازمی‌گردد.
‫هرچند، همه‌چیز طی هولوسن پیشرفت نکرد.
‫یک انقراض عجیب و به شدت گزینشی در راه بود.
‫در سراسر سیاره،
‫بزرگترین حیوانات در حال ناپدید شدن بودند.
‫ماموت‌ها، شیرهای غارنشین ‫و صدها گونه‌ی دیگر منقرض شدند.
‫آمریکای شمالی به خصوص ضربه‌ی سختی خورد،
‫بیش از 70 درصد ‫ موجودات بزرگش را از دست داد،
‫ولی نه همه.
‫در نبود رقبا،
‫گاومیش‌ها کنترل دشت‌ها را به عهده گرفتند،
‫و با تعداد زیاد می‌خرامیدند.
‫ولی تنها نبودند.
‫حالا که انتخاب از بین ‫ طعمه‌های بزرگ، کمتر شده بود،
‫گاومیش‌ها در مرکز توجه ‫یک گروه دیگر از بازماندگان قرار گرفتند.
‫دشمنان قدیمی.
‫بهترین دفاعشان
‫این است که حواسشان به خطر باشد،
‫کنار هم بمانند و به آرامی حرکت کنند.
‫ولی اینها شکارچیان معمولی نیستند،
‫چرا که عصر یخبندان شاهد گسترش
‫یک درنده‌ی جدید بود.
‫مثل گرگ‌ها،
‫ما هم گروهی شکار می‌کردیم.
‫و چیزی که در قدرت و سرعت کم داشتیم،
‫با هوش و زیرکی جبران می‌کردیم.
‫تکامل مغز بزرگ و پیچیده‌ی ما،
‫ما را از نخستین‌های دیگر جدا کرده بود،
‫و ما را قادر به شکار
‫به شیوه‌های هوشمندانه‌ی فزاینده کرده بود.
‫تقلید از گرگ‌ها،
‫و استفاده‌ی محتاطانه از ‫ دسته‌‌ی سنگ‌های جاگذاری شده،
‫شکارچیان، گاومیش‌ها را ‫تا مایل‌ها یک جا جمع می‌کردند،
‫تا اینکه دقیقا به نقطه‌ای می‌رسیدند
‫که خودشان می‌خواستند.
‫فقط آن موقع از پشت به گله نزدیک می‌شدند.
‫اگر خودشان را زود نشان می‌دادند،
‫روزها تلاش به هدر می‌رفت.
‫دستاورد نهایی آنها، مرگ یک گاومیش نبود،
‫سقوط خیلی از آنها
‫برای سیر کردن ‫ شکم خیلی‌ها در طول زمستان بود.
‫تله آماده‌ست.
‫فقط کمی ترغیب لازم دارند.
‫در زمان گاومیش‌های اولیه،
‫انسان‌ها از قاره‌ی آفریقا به سمت
‫تقریبا تمام قاره‌های روی زمین پخش شدند،
‫و تبدیل به خطرناکترین شکارچی دنیا شدند.
‫در حالی که ظهور ما
‫به انقراض جهانی حیوانات خشکی کمک کرد،
‫اگر ما کاری قابل توجه انجام نمی‌دادیم،
‫داستان حضورمان خیلی کوتاه می‌شد.
‫با تشکیل اتحاد با طبیعت،
‫خودمان را از عدم قطعیت
‫موجودیت شکارچی-جمع کننده رها کردیم.
‫آب و هوای پایدار هولوسن،
‫نیاکان ما را قادر به ‫توسعه‌ی یک ارتباط خاص
‫با گیاهان کرد.
‫آنها گونه‌های خاص را دستچین می‌کردند،
‫و دانه‌هایشان را ‫ در بهترین محل رویش، می‌کاشتند.
‫تمام این مراقبت و توجه
‫به طرز فزاینده‌ای
‫شانس بقای گیاهان را بالا می‌برد،
‫و در عوض، انسان‌ها ‫می‌توانستند پاداش خود را برداشت کنند.
‫یاد گرفتند غذای بیشتر تولید کنند،
‫و تا آخر سال نگه دارند.
‫جایی که گیاهانشان رشد می‌کرد،
‫مردم نیز رشد می‌کردند.
‫نیاکانمان فهمیدند
‫چطور یک منبع باثبات غذا را به دست بیاورند.
‫فقط گیاهان را اهلی نکردند.
‫حیوانات را نیز اهلی کردند.
‫در سراسر دنیا،
‫خیلی از شکارچی-جمع شونده‌ها
‫به خاطر کشاورزی، از سبک زندگی صحرایی
‫دست کشیدند.
‫آرام آرام ولی مطمئن، ‫بیابان تغییر شکل داد،
‫به دست انسان‌ها رام شد.
‫حالا که از نبرد مداوم ‫ برای یافتن غذا رها شده بودند،
‫جمعیت انسان‌ها رشد کرد،
‫کار متنوع شد،
‫جامعه پیچیده‌تر شد،
‫و تمدن‌ها متولد شدند.
‫ما به چیزی دست پیدا کردیم
‫که هیچ گونه‌ای هرگز موفق نشده بود.
‫خودمان را از طبیعت رها کردیم و ‫کنترل آن را به دست گرفتیم.
‫کشاورزی همه‌چیز را تغییر داد،
‫ولی تکامل دیگری در راه بود.
‫هوشمان ما را فراتر از آن
‫برده بود که می‌توانستیم تصورش را بکنیم،
‫و داستان ما هم‌اکنون
‫روی سطح زمین نوشته شده.
‫چیزی که زمانی وحشی بود،
‫یا رام شده یا از بین رفته.
‫برای صلاح خودمان، زیادی موفق هستیم،
‫و برای سیاره
‫ولی حالا ما دلیل
‫انقراض دسته‌جمعی بعدی هستیم.
‫فقط به این خاطر نیست ‫که سیر کردن شکممان
‫نیازمند بیش از نصف زمین‌های قابل سکونت است،
‫و فقط به این خاطر نیست
‫که دی‌اکسید کربنی که داریم منتشر می‌کنیم،
‫دارد سیاره‌مان را سریع‌تر گرم می‌کند،
‫آن هم به نسیت هر زمانی ‫در 500 میلیون سال اخیر.
‫و نه فقط به خاطر اینکه ‫ داریم اقیانوس‌ها را
‫گرم‌تر و اسیدی‌تر می‌کنیم،
‫تعادل طبیعی آنها را از بین می‌بریم،
‫و همه‌ی گونه‌های
‫حیات دریایی را از بین می‌بریم.
‫و نه فقط به خاطر اینکه ما دلیل
‫رویدادهای آب و هوایی شدید هستیم،
‫آتش‌سوزی و خشکسالی،
‫که دارند زمین را
‫به دوران آغازین خشک خود برمی‌گردانند.
‫و نه فقط به خاطر اینکه داریم
‫یکی از این کارها ‫را انجام می‌دهیم،
‫بلکه همه‌ی این کارها را
‫همزمان با هم انجام می‌دهیم.
‫برای بدتر کردن اوضاع،
‫داریم این کار را ‫ با سرعت زیاد انجام می‌دهیم.
‫هرچند نادر است، اما هیچ چیزی
‫مثل انقراض دسته‌جمعی، ‫مسیر تاریخ را عوض نمی‌کند.
‫تا کنون، زمین متحمل
‫پنج تا از این رویدادهای آخرالزمانی شده،
‫که هر کدام باعث
‫ انقراض سه چهارم ‫ تمام حیات موجود روی زمین شده.
‫علاوه بر این، ‫ گونه‌ی غالبی که از بین می‌رود،
‫همان گونه‌ی غالب برخاسته نیست.
‫تاثیر یک انقراض دسته‌جمعی
‫به مدت 66 میلیون سال است که حس نشده.
‫حالا ما در مسیر
‫رویداد ششم هستیم.
‫فقط در همین 50 سال اخیر،
‫جمعیت حیات وحش،
‫بطور متوسط 70 درصد کمتر شده،
‫ولی این بار، مقصر این امر ما هستیم.
‫ولی علیرغم این پیش‌بینی غم‌انگیز،
‫کورسویی از امید باقی می‌ماند.
‫ما اولین گونه در داستان حیات
‫چهار میلیارد ساله هستیم
‫که درک می‌کنیم ‫ چه اتفاقی دارد برای دنیا میفتد.
‫در ضمن، ما اولین گونه‌ای هستیم
‫که برای درست کردنش، چه کاری لازم است.
‫هوشمان ما را تا اینجا آورده،
‫و تنها چیزی‌ست که می‌تواند ما را نجات دهد.
‫آینده‌ی ما و سیاره،
‫هنوز باید نوشته شود.
‫رفتار هم‌اکنون ما، ‫فصل بعدی داستان حیات را
‫تعیین می‌کند.
‫ولی آینده هر چیز در بر داشته باشد،
‫اگه فقط یک چیز ‫ از گذشته یاد گرفته باشیم،
‫این است که حیات همیشه یک راه پیدا کرده است.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez