‫آنچه در "هیلــو" گذشت
‫می‌خوام برگردم مادریگال.
‫وینشر داره مدیریت رو می‌گیره دستش.
‫من باید به مقاومت ملحق بشم.
‫من به جان قول دادم مراقبت باشم.
‫دلیلی نمی‌بینم اون قول رو بشکنم.
‫این کار لازم نیست.
‫من به پرستار بچه نیاز ندارم.
‫این یه ارتقاست.
‫اون قراره تو رو حتی بهتر هم بکنه.
‫سلام مسترچیف.
‫من کورتانام.
‫پس گوش به فرمان منه؟
‫از نظر من بیشتر یه همکاریه.
‫می‌خوام یه تیم رو برای تجزیه و تحلیل
‫ این شیء رهبری کنی.
‫بفهمی چیه، چیکار می‌کنه،
‫و آیا اصلا بخشی از یه سلاح هست یا نه.
‫می‌تونم بابت اقدام به سرقت ‫سفینه محبوبم بکشمت.
‫- خانواده‌ام ثروتمندن. ‫- چقدر ثروتمندن؟
‫دوتریوم می‌فروشن.
‫فقط کافیه من رو برسونی ‫پیششون و دستمزدت رو بگیری.
‫- هیچ حسی بهم دست نمیده. ‫- قرص هورمونی
‫توی ستون فقراتت جلوی ‫واکنشات احساسی رو می‌گیره.
‫یکی از خصوصیات اسپارتان بودنت همینه دیگه.
‫اگه اون قرص رو دربیاری...
‫انگار بعد از زندگی تو تاریکی،
‫واسه اولین بار چشمت رو باز کردی.
‫خاطرات خانواده‌امن.
‫- یکی دیگه هم هست؟ ‫- می‌بینی چطوری به همدیگه وصل می‌شن؟
‫شیء دیگه‌ای هم در کاره.
‫وقتی بچه بودم دیده بودمش...
‫رو سیاره اریدانوس دو.
‫میرم اونجا.
‫خب، اگه جان وقتی برگشتیم اریدانوس...
‫خاطرات دیگه‌ای رو هم به یاد بیاره،
‫ممکنه حقیقت به سرنگونی همگیمون ختم بشه.
‫کورتانا به درد چنین شرایطی می‌خوره دیگه.
‫چپ! راست! چپ! راست! چپ! راست!
‫تو صف بمونید!
‫عقب نمونید!
‫در خدمت کردن دردی وجود نداره!
‫فقط افتخار هست!
‫چپ! راست! چپ! راست! چپ! راست!
‫جلو رو نگاه کنید! ‫یالا، پاهاتون رو تکون بدین!
‫چپ! چپ! چپ!
‫- شما کی هستین؟ ‫- اسپارتانیم.
‫- صداتون رو نمی‌شنوم! ‫- اسپارتانیم!
‫بلندتر! ‫«ریز 028»
‫اسپارتانیم! ‫«ونک 134»
‫کی هستین؟ ‫«کای 125»
‫اسپارتانیم!
‫- بلندتر! ‫- اسپارتانیم! «سورن 066»
‫- صداتون رو نمی‌شنوم! ‫- اسپارتانیم!
‫«جان 117»
‫ستوان یکم مندز بهم گفت ‫بازم سعی کردی فرار کنی.
‫جان، مشکل چیه؟
‫می‌خوام برم خونه.
‫اینجا خونه‌ته.
‫همیشه که نبوده.
‫که اینطور.
‫و راجب این موضوع چی می‌دونی؟
‫جای بهم گفت.
‫گفت همه‌مون رو مجبور کردن بیایم اینجا.
‫حس می‌کنی مجبورت کرده بودن؟
‫یادم نیست.
‫ازت خواسته شد تا بهمون ملحق بشی.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون تو خاصی،
‫و یه ماموریت داری.
‫از بین همه اسپارتان‌های جوون،
‫باور دارم که تو مهارت‌های لازم
‫و توانایی ذاتی برای اینکه ‫رهبرشون باشی رو داری.
‫در واقع...
‫روش حساب باز کردم.
‫تو قراره همه ما رو نجات بدی.
‫حالش چطوره؟
‫قطعا اسپارتان‌طور نیست.
‫عجیبه که یه سلاح می‌تونه ‫باعث همچین رفتاری بشه.
‫هنوز متقاعد نشدم که یه سلاح باشه.
‫شیء مادریگال رو در نظر بگیر.
‫واضحه که توانایی
‫ساطع کردن مقدار عظیمی انرژی رو داره.
‫اما وقتی جان بهش دست می‌زنه،
‫به نظر میاد که با یه عاملیت ‫یا هدف خاصی عمل می‌کنه.
‫یا داره به نیازهای جان پاسخ میده، ‫یا چیزی که
‫مورد نیاز موقعیته رو پیش‌بینی می‌کنه،
‫که یعنی...
‫پس یه هوشی پشتشه.
‫دقیقا.
‫و اگه یه جایی به یه
‫هوش بزرگ‌تر وصل باشه،
‫اون وقت می‌خوام ببینمش.
‫چرا جان؟
‫چرا اون رو انتخاب کرده؟
‫چی اون رو انقدر خاص می‌کنه؟
‫از وقتی دیدمش دارم همین ‫سوال رو از خودم می‌پرسم.
‫نمونه‌های اصلی خونش از قبل رو بررسی کردم...
‫مسترچیف،
‫17 دقیقه با اریدانوس دو فاصله داریم.
‫جستجومون برای شیء دوم ‫رو از کجا شروع می‌کنیم؟
‫چیف؟
‫متفاوت به نظر میاد.
‫دقیقا چی؟
‫فرانور.
‫در واقع، چشم انسان
‫از درک کردن فرانور عاجزه.
‫چیزی که فکر می‌کنی ‫داری می‌بینی، در واقع
‫یه معادله ناوبری موبیوس ده بعدی
‫با خروجی تکاملی ‫و فضا-زمان جرم-سایه‌داره...
‫داری خرابش می‌کنی.‎
‫فشار خون، ضربان قلب
‫و فعالیت الکترودرمالت همشون بالا رفتن.
‫خب که چی؟
‫داده‌هام نشون میدن که دچار اضطراب شدی.
‫مضطرب بودن اینطوریه؟
‫از لحاظ فنی.
‫دارم میرم خونه.
‫«سیاره: اریدانوس دو» ‫«منظومه اریدانوس»
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫مترجمین: «صادق هاشمی و کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫«هیــــــــــــــلـــــــــــو» «قسمت چهارم - بازگشت به خانه»
‫«سیاره: مادریگال» ‫«منظومه 23 ترازو (لیبرِی)»
‫اثری از سفینه‌های وینشر نیست؟
‫همه‌جا نگهابانی راداری هست.
‫می‌دونم چطوری از دید دور بمونم.
‫بهم اعتماد کن.
‫"بهم اعتماد کن" ‫ببین کی میگه، دزد.
‫دزدی رو دست کم نگیر.
‫حالا که صحبتش شد،
‫می‌دونی که فقط امنیت نیست ‫که باید واسش پول بدی، مگه نه؟
‫از وقتی صبحونه خوردیم ‫کیلومترشمار راه افتاده.
‫اگه دست از حرف زدن برداری بیشتر میدم.
‫لطفا.
‫یکی به خواب بیشتری احتیاج داره.
‫نمی‌تونم بخوابم.
‫خاطرات بد.
‫وقتی از برنامه اسپارتان فرار کردم،
‫هیچ خاطره‌ای از هیچی نداشتم.
‫ذهنم کاملا پاک شده بود.
‫فوق‌العاده به نظر میاد.
‫در واقع، افتضاح بود.
‫بدون خاطراتم، گم شده بودم.
‫خاطراتت برگشتن؟
‫ذره ذره.
‫یه سال طول کشید تا یادم بیاد پدرم مرده.
‫یه سال دیگه طول کشید...
‫تا یادم بیاد من بودم که کشتمش.
‫اوه.
‫خاطره چیزیه که اجازه میده بدونی کی هستی،
‫و بهت یادآوری می‌کنه که چه چیزی برات مهمه.
‫«سیاره: ریچ» ‫«فرماندهی ناوگان ففسم»
‫کای.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫مسترچیف رو دیدی؟
‫پیش هالزیه.
‫رفتن ماموریت.
‫تو خوبی؟
‫آره. خوبم.
‫بعدا... می‌بینمت.
‫«سیاره: اریدانوس دو» ‫«تاسیسات دستیابی به حیات»
‫فقط شیش تا از تاسیسات دستیابی به حیات
‫از مرحله آزمایشی‌شون موفق بیرون اومدن.
‫این یکی از اونا بود.
‫جنگل‌های پرثمری تو سیاره‌ای ‫بی‌آب و علف ساخته شدن.
‫این مستعمره توسط والدینت رهبری میشد.
‫اونا قهرمان بودن...
‫درست مثل پسرشون.
‫اون خونه منه.
‫جایی که پدرم سوراخ رو کند،
‫به بالکن دید مستقیم داشت.
‫جایی که مادرم وایساده بود.
‫بیا با این کار به همه این ‫مزخرفات پایان بدیم جان.
‫چالش کن پسرم.
‫مادرم اونجا...
‫نه، نمی‌خوام انجامش بدم!
‫مامان!
‫اطراف اینجا.
‫بیاید کندن رو شروع کنیم.
‫«سیاره: مادریگال» ‫«مادریگال سیتی»
‫نمی‌تونستی ببریمون نزدیک‌تر؟
‫شاید تو اونی باشی که پول میده، ولی ‫این کار رو به روش من انجام می‌دیم.
‫من به جان قول دادم مراقبت باشم،
‫و می‌خوام به عهدم وفا کنم.
‫پس سرت رو بگیر پایین ‫و دهنت رو بسته نگه دار.
‫عاه، یانگ سوک.
‫کار و بار چطوره؟
‫فرماندار وینشر.
‫- خانم‌ها. ‫- فرماندار وینشر.
‫هر که بامش بیش، برفش بیشتر.
‫برید تو صف!
‫برو پشت من.
‫این یه کلاه‌خود رسمی و اصل ففسمه، خب؟
‫- ببین، ببین، ببین، ها؟ ‫- نه، خیلی گرونه.
‫می‌بینی؟ بیخیال.
‫باید الان بخریش، آقا.
‫نصف قیمت بهت می‌دمش.
‫باشه، فقط برو. ‫داری وقتم رو هدر میدی.
‫صبر کن.
‫آتو.
‫کوان؟
‫زنده‌ای؟
‫بقیه کجان؟
‫الان کی شبه‌نظامیون رو رهبری می‌کنه؟
‫نمی‌تونم باهات حرف بزنم...
‫- آتو... ‫- کجا با این عجله.
‫دارن دنبالت می‌گردن. ‫ما نباید اینجا باشیم.
‫لطفا، اگه یکی ما رو با هم ببینه...
‫اومدم کمک کنم.
‫فقط باید ژنرال‌های پدرم رو پیدا کنم.
‫اونا کجان؟
‫من، آم...
‫امشب به مراسم یادبود پدرت بیا.
‫- در امان بمون. ‫- آتو...
‫آتو، وایسا آتو. ‫آتو صبر کن.
‫لطفا! آتو!
‫هی بچه جون.
‫«تحت تعقیب» ‫«کوان ها»
‫امیدوارم بدونی داری چیکار می‌کنی.
‫واو.
‫خیلی خب. سلام اسپارتان‌ها.
‫ممنون که اومدین.
‫دکتر کیز، برامون دستوراتی دارین؟
‫بله. خیلی وقتتون رو نمی‌گیرم.
‫فقط می‌خواستم چندتا ‫آزمایش بیومتریک بگیرم...
‫اون همون شیئیه که من و مسترچیف
‫تو غار تو مادریگال دیدیم.
‫قضیه اینه؟
‫نه کاملا.
‫باید ببینم شیء به شما چطور واکنش نشون میده
‫تا مشخص کنم چی جان رو انقدر خاص می‌کنه،
‫یا اصلا خاص هست یا نه.
‫اون مسترچیفه.
‫بله همینطوره.
‫من اول انجامش میدم خانم.
‫عالیه.
‫ریز 028، من از پشت ‫شیشه ایمنی راهنماییت می‌کنم.
‫می‌خواید برید بیرون؟
‫تو خوبی، کای 125؟
‫بله خانم. ‫صد درصد.
‫خیلی خب. بزن بریم تو کارش.
‫لطفا کلاه‌خودت رو دربیار.
‫یه چیزی پیدا کردم.
‫شیء رو؟
‫نقاشی‌ان.
‫نقاشی‌های من.
‫این یکی رو نمی‌شناسم.
‫همه‌شون شبیه همن.
‫جان، چیزی اینجا هست که بهمون بگه
‫شیء بزرگ‌تر کجاست یا چیکار می‌کنه؟
‫جان، صدام رو می‌شنوی؟
‫پرسیدم داری چی می‌کشی.
‫فکر کنم باید برگردیم به سفینه.
‫می‌تونیم نقاشی‌ها رو ‫اونجا تجزیه و تحلیل کنیم.
‫جان؟ جان؟
‫لیاقت پدرم همینقدره؟
‫بعد از کارهایی که برای مردمش کرد،
‫کل شهر باید میومدن.
‫آها.
‫اون آگاتاست.
‫یکی از ژنرال‌های پدرمه.
‫آگاتا.
‫اوه، کوان!
‫فکر کردم تو رو هم از دست دادیم.
‫اینجا خطرناکه. ‫اگه وینشر پیدات کنه...
‫می‌دونم.
‫بگو نقشه چیه؟
‫نقشه؟
‫رافائل وقتی بهمون حمله شد
‫تو پایگاه نبود.
‫داره مقاومت رو رهبری می‌کنه؟ ‫بقیه چطور؟
‫کوان، رافائل مرده.
‫وینشر اون رو به یه سرمشق تبدیل کرد.
‫همینطور آروان، سوک، کیم، دیوِلی...
‫خدای من.
‫حمله به پایگاه همه‌چی رو عوض کرد کوان.
‫همه‌چی رو.
‫مردم ترسیده‌ن.
‫تنها چیزی که الان می‌خوان ‫محافظت در برابر کاوننته.
‫و وینشر این رو بهشون میده؟
‫آره. همینطور پشتیبانی ففسم رو داره.
‫- اون تفنگدارها رو داره... ‫- اما نمی‌تونیم همینطوری تسلیم بشیم.
‫باید مبارزه کنیم!
‫متاسفم کوان.
‫وینشر اجازه داد مرده‌هامون ‫رو از پایگاه جمع کنیم،
‫اما انقلاب تموم شده.
‫خیلی خب، باشه،
‫خیلی از کمکتون ممنونیم.
‫بیا بریم.
‫نه، نه، نه، صبر کن.
‫آگاتا، تو وفادارترین دوست پدرم بودی.
‫اگه قرار بود کسی مدیریت نیروهای ‫شورشی رو به دست بگیره، تو بودی.
‫و با این حال تو تنها کسی ‫هستی که وینشر نکشته.
‫وینشر چقدر واسه فروختن شورش بهت پول میده؟
‫تو باید بری.
‫- داری همه‌مون رو به خطر می‌ندازی... ‫- تو یه خائنی!
‫همه‌تون خائنین! ‫پدرم جنگید و مرد
‫تا همه‌تون آزاد باشین.
‫و حالا اینجا وایستادین و دعا می‌کنین
‫و ادعا می‌کنین که بهش احترام می‌ذارین،
‫اما همه‌تون بزدلی بیش نیستین!
‫نیروهای امنیتی!
‫بیا بریم.
‫خیلی خب ونک،
‫دست راستت رو بذار روی شیء.
‫آروم لطفا.
‫خیلی خب. حالا دست چپت.
‫درست مثل ریز.
‫کای 125 تو نفر بعدی.
‫باید کلاه‌خودت رو برداری.
‫نمی‌تونیم خطر سوختن لوازم ‫الکترونیکی رو به جون بخریم.
‫می‌دونی که هالزی رسیدش رو برام می‌فرسته.
‫خیلی خب.
‫مشکلی هست خانم؟
‫موهات. ‫خودت این کارو کردی؟
‫بله.
‫عالی شد.
‫شما به ما اهمیت نمی‌دین، مگه نه دکتر؟
‫چی باعث شده همچین فکری کنی؟
‫حسم بهم میگه.
‫نمی‌دونستم اسپارتان‌ها حس دارن.
‫حس‌ها باعث بردن نبردها میشن.
‫از شیش سالگی، ‫استراتژی نظامی رو مطالعه کردم،
‫از سان زو گرفته تا پرستون کول.
‫ریز به زبان و گویش تمام
‫سیاره‌های مستعمره صحبت می‌کنه.
‫اکتشافات ونک در میدان نبرد ‫درباره ساختار شمشیرهای پلاسما
‫به تفنگدارها کمک کرد ‫جلیقه‌های سپردار قوی‌تری بسازن.
‫شما ما رو به عنوان ماشین می‌بینین.
‫اما اگه می‌خواید ‫واقعا درک کنین که ما،
‫چطوری کار می‌کنیم، باید بیشتر تحقیقات کنید.
‫صبر کن!
‫آزمایش دیگه‌ای هست، خانم؟
‫«با هم بر همه‌چیز غلبه خواهیم کرد»
‫کورتانا؟
‫می‌تونی بهم نشون بدی خونه قبلا چه شکلی بود؟
‫اگه به اندازه کافی داده بصری داشته باشم،
‫می‌تونم یه رونوشت واقعی
‫از محیط بازسازی کنم،
‫و تو نمایشگر سربالات نشونش بدنم.
‫انجامش بده.
‫فقط محض احتیاط.
‫معلوم نیست چه تصاویر وحشتناک
‫و به هم ریخته‌ای ممکنه از گذشته‌ت ظاهر بشه.
‫یادت باشه، هرچیزی که بخاطر میاری
‫مطلقا منعکس کننده وقایع واقعی نیست.
‫فهمیدم.
‫خیلی خب.
‫دارم داده‌های بصری رو کنار هم می‌ذارم.
‫نه.
‫اون میز اونجا بود.
‫آزمایشگاه گیاهی پدر.
‫مادر نقاشی‌هام رو اینجا آویزون می‌کرد.
‫اتاق خوابم از این طرفه.
‫یادمه.
‫و داخل این اتاق چی؟
‫کورتانا...
‫- نمی‌بینمش. ‫- متاسفم جان.
‫متاسفانه تخریب زیادی صورت گرفته.
‫تو اون منطقه داده کافی برای
‫به تصویر کشیدن دقیق ندارم.
‫شاید اگه برگردیم سراغ نقاشی‌ها، جان...
‫صبر کن.
‫یالا الی.
‫مراقب باش جانی!
‫مامان.
‫جان، بیا اینجا.
‫این رو ببین.
‫داریم زندگی جدید خلق می‌کنیم جان.
‫واو.
‫و اگه گیاهان بتونن اینجا زندگی ‫کنن، حدس بزن چی میشه؟
‫مام می‌تونیم اینجا زندگی کنیم.
‫بوی صابون می‌دی.
‫تو هم بوی لجن می‌دی خنگول خان.
‫اصلا امروز کجا داشتی بازی می‌کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫- داشتم با اِلی بازی می‌کردم دیگه. ‫- واقعا؟
‫خب، پس لابد می‌ارزید...
‫که یه کوچولو کثیف بشی.
‫بیا، بریم دست و روت رو بشوریم ‫که شام بخوریم.
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫داری چی می‌کشی؟
‫خیلی دور نشو جان.
‫مواظب باش.
‫بیا اِلی.
‫جان، می‌شنوی چی می‌گم؟ ‫پرسیدم داری چی می‌کشی؟
‫می‌شه نشونم بدی؟
‫- کنترلش دست توئه؟ ‫- من نمایشم رو قطع کردم.
‫نمی‌دونم داره چی می‌بینه، ‫ولی من پخش نمی‌کنم.
‫نه، این یکی رو می‌خوام!
‫شیر میاد.
‫باز هم درست گفتی؟ ‫ده بار پشت هم درست گفتی.
‫- دوباره بندازم؟ ‫- آره.
‫خط میاد.
‫خیلی خوش‌شانسی، مگه نه؟
‫می‌دونی به نظرم جریان از چه قراره؟
‫در واقع، به نظرم خودم خیلی خوش‌شانسم.
‫می‌شه باز هم ببینمت؟
‫چرا که نه؟
‫- می‌شه بین خودمون بمونه؟ ‫- آره.
‫جان، حالت خوبه؟
‫آزمایش سه اسپارتان...
‫و شیء مذکور به اتمام رسید.
‫ظاهرا اسپارتان 117 ‫توانایی منحصر به فردی داره...
‫که باقی اسپارتان‌ها ندارن.
‫احتمالا مجبور بشیم ‫باز هم در سطح دی‌ان‌ای...
‫آزمایش کنیم که معلوم بشه...
‫- عه، ریز، اینجا رو باش. ‫- عه، عه، کای.
‫از این سلاح کاوننت ‫بیشتر از همه خوشم میاد.
‫- می‌شه خواهشا بذاریش کنار؟ ‫- اشکالی نداره بابا.
‫سوراخ‌های بالاش رو می‌بینی؟
‫تیرهای میخیشون تو همین سوراخ‌ها ‫آماده شلیک می‌شه.
‫ماشه رو که بکشیم،
‫خودشون به طریقی بافت زنده رو هدف می‌گیرن.
‫بهترین نوع شلیک نقطه‌زن محسوب می‌شه خانم.
‫به محض برخورد تیرشون به هدف،
‫با هم ترکیب می‌شن و شترق،
‫چیزی جز مه عظیم صورت رنگی...
‫متشکل از مایعات تبخیرشده ‫جسم هدف دیده نمی‌شه.
‫- خسارت عظیمی به جا می‌ذاره. ‫- خودم با سلاح نیدلر آشنایی دارم کای.
‫خب، تو خود کاوننت ‫چیز دیگه‌ای خطابش می‌کنن.
‫چی خطابش می‌کردن؟
‫- خپ‌پوس خطابش می‌کنن. ‫- آها، آره، درسته.
‫خپ‌پوس، خپ‌پوس.
‫درسته.
‫از... کجا می‌دونین؟
‫وقتی سمت خودشون نشونه می‌گیرمش، ‫چنین حرفی می‌زنن.
‫البته ممکنه به معنای...
‫«پشم‌هام، خواهش می‌کنم من رو نکشین» باشه.
‫این هم درسته.
‫تا حالا شنیدی گرانت جماعت ‫التماس کنه نکشنش؟
‫رقت‌انگیزه.
‫راستش، می‌شه گفت بامزه است.
‫وای، فناوری کاوننت رقیب نداره.
‫شکی نیست.
‫فانتومی که باهاش از مادریگال ‫برگشته بودیم حرف نداشت.
‫می‌شه دوباره بگین تو کاوننت ‫سلاح نیدلر رو چی خطاب می‌کنن؟
‫خپ‌پوس.
‫معلومه دیگه.
‫شما اسپارتان‌ها بیش از بقیه...
‫شاهد رفتار اعضای کاوننت بودین.
‫خانم؟
‫دیگه چه کلماتی از زبان سانگهیلی بلدین؟
‫این دیگه چه...؟
‫خاک بر سرم.
‫خاک بر سرم. خاک بر سرم.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫می‌رم سوار سفینه‌ام بشم ‫که برم خونه.
‫تعدادشون خیلی زیاده.
‫نه، تعدادشون کافیه دیگه.
‫اگه الان بری، ‫دستمزدی نمی‌گیری.
‫قرار گذاشته بودیم‌ها.
‫قرار گذاشته بودیم کمکت کنم ‫نیروهای مقاومت رو پیدا کنی.
‫پیداشون کردیم دیگه.
‫ولی به لطف جناب‌عالی،
‫- وینشر به خدمتشون رسید. ‫- نه، نه، نه.
‫هنوز عده‌ای وفادار به پدرم...
‫تو مادریگال هستن، مطمئنم!
‫اگه پیداشون کنیم، ‫می‌تونم قانعشون کنم ایستادگی...
‫کوان...
‫کسی قرار نیست ایستادگی کنه.
‫باید حقیقت رو قبول کنی.
‫دیگه قهرمانی در کار نیست.
‫عمه‌ام هست.
‫باید بریم پیش عمه‌ام.
‫کنترل پول خانواده‌مون دست اونه.
‫می‌دونم کجاست.
‫پولش در حدی هست ‫که سفینه‌ام رو بخره؟
‫هوم؟
‫اگه الان بری، ‫دست‌خالی برمی‌گردی خونه.
‫دزد فضایی این شکلی ندیده بودم.
‫دیر کردی.
‫خواهرم که باید می‌اومد ‫مراقب بچه‌هام باشه، دیر کرده بود.
‫بهتره با دستمزدی که بهت می‌دم،
‫پرستاران مناسبی واسه بچه‌هات بگیری.
‫سلام فرانکو.
‫باهام کاری داری وینشر؟
‫من کاریت ندارم عزیز دلم.
‫ففسم و مردم مادریگال کارت دارن.
‫دردسرسازی وارد سیاره‌مون شده...
‫و بخشی از سیاره‌مون به خطر افتاده.
‫طرف ملت رو تحریک می‌کنه...
‫و فتنه‌گره.
‫باید تا تخم فتنه رو نکاشته، سر به نیست بشه.
‫طرف کیه؟
‫کوان هائه.
‫اون که خیلی کم سن و ساله.
‫خب، برخی دختران کم سن و سال ‫تو بزرگسالی دردسر درست می‌کنن.
‫محافظی با خودش آورده.
‫سورن رو آورده.
‫همون دزد فضاییه؟
‫از پس اون که برمیاین.
‫برای سرش که جایزه گذاشته بودن، مگه نه؟
‫تعداد نوادگان شورشیان...
‫تو این سیاره خیلی زیاده.
‫همین رو کم داریم که یکی دیگه ‫از اعضای خانواده ها شهید بشن.
‫باید بی سر و صدا کارش رو تموم کنن.
‫طرف باید تو کارش حرفه‌ای باشه.
‫می‌خوای خودم کارش رو تموم کنم.
‫داری چه غلطی می...؟ نه!
‫بس کنین!
‫- سلام کوان. ‫- سلام عمه سوجین.
‫شایعاتی به گوشم رسیده بود.
‫بذار نگاهی بهت بندازم.
‫عمه جون، باید کمکمون کنی.
‫کوان، نباید برمی‌گشتی.
‫زود باش باهام بیا.
‫نباید ببیننت.
‫من کلی در این راستا زحمت کشیدم.
‫عرق ریختم.
‫از هر فرصتی بهره بردم.
‫الان دیگه دوره خودمه.
‫درستش کن فرانکو.
‫باید حسابم رو صاف کنم.
‫بیاین این تو.
‫وایستا.
‫مطمئنی که باز هم می‌خوای...
‫اون شکلی ضایع بشی؟
‫اشکالی نداره سورن. ‫پیش عمه سوجی در امانم.
‫تو دستمزدم رو بگیر.
‫من هم می‌رم صحبت کنم ‫که سفینه‌ای جور کنم.
‫شش آهنگ زبانی...
‫و چند ده واج و واژه‌نگاشت جدید ‫از زبانشون یاد گرفتیم.
‫باورم نمی‌شه چندین سال ‫طول کشید که چنین کاری بکنیم.
‫خب، با کمال احترام،
‫قبلا اصلا باهامون صحبت نمی‌کردین خانم.
‫خب، مادرم اصلا نمی‌ذاشت نزدیکتون بشم.
‫قبلا همیشه می‌خواستم بدونم ‫چرا شما رو به من ترجیح می‌ده.
‫احتمالا خیال می‌کردم ‫چون از من باحال‌ترین.
‫حتما دوران دشواری بوده.
‫اِم، بگذریم، اِم...
‫فکر نمی‌کنم تمریناتتون ‫اصلا باحال بوده باشن.
‫- باحال بود بابا. ‫- عه، جدی؟
‫یه بار به هر کدوممون ‫حیوان دست‌آموز داده بودن.
‫من هاپویی به نام کودی داشتم.
‫- ریز گربه داشت. ‫- اسمش الوئیز بود.
‫شوخی می‌کنین دیگه.
‫ونک، تو هم خوک داشتی.
‫- اسمش آیوان بود. ‫- آیوان بود.
‫اسمش آیوان مخوف بود.
‫آخه داشتیم راهبردهای ‫گله گرگ‌ها رو بررسی می‌کردیم.
‫دکتر هالزی هم گروه‌بندیمون می‌کرد.
‫یه سری شکارچی می‌شدن، یه سری هم شکار.
‫ظاهرا خیلی باحال بوده.
‫دو روز تو جنگل می‌موندیم،
‫رد هرچی دم دستمون می‌اومد ‫رو می‌گرفتیم و می‌خوردیمش،
‫شکارمون رو می‌پاییدیم و می‌کشتیمش.
‫حیوانات دست‌آموز ‫گروه بازنده رو ازشون می‌گرفتن.
‫یعنی ازتون می‌گرفتشون؟
‫نه. بهمون می‌گفت بکشیمشون.
‫اذیتم نکنین دیگه.
‫هر شکستی عواقبی داره.
‫من نه بار برنده شده بودم، ‫ولی بعدش باختم.
‫من تو سومین مأموریتم شکست خوردم.
‫من اصلا نباخته بودم.
‫پس تونستی آیوان رو نگه داری.
‫دکتر هالزی کشتش.
‫پیوند اسپارتان‌ها ‫باید بین خودشون باشه...
‫ نباید به چیز دیگه‌ای وابسته باشن.
‫بهت که هشدار داده بودم ‫مشاهده خاطرات تحریک‌کننده‌ات...
‫تعادل روانت رو به هم می‌ریزه.
‫الان نگران شدم...
‫که حتی وقتی کنار اون شیء نیستی...
‫هم تصاویری مشاهده می‌کنی.
‫باید ببریمت خونه...
‫که بتونیم نقاشی‌ها رو بررسی کنیـ...
‫خودت رو دیدم.
‫پسربچه بودم.
‫ولی تو پیشم بودی.
‫- معلومه که پیشت بودم... ‫- نه‌خیر.
‫تو یتیم‌خونه نبودیم. همین‌جا بودیم.
‫تو خونه خودم بودیم.
‫والدینم هنوز زنده بودن.
‫واسه چی اومده بودی اینجا؟
‫طبیعیه.
‫خاطرات آدم، مخصوصا وقتی پای...
‫آسیب روانی وسط باشه، به هم می‌ریزه.
‫موقع آشناییمون خیلی ‫کم سن و سال بودی...
‫و سوگ والدینت بهت چیره شده بود.
‫من ازت مراقبت کردم.
‫از اون به بعد همیشه همراهت بودم،
‫الان هم اینجام و هوات رو دارم.
‫- خب؟ ‫- خبر بدی دارم رفیق.
‫یعنی چی که خبر بدی داری؟
‫مگه بابت سفینه‌ام چقدر می‌خوان؟
‫هزینه‌اش مطرح نیست.
‫سفینه‌ات رو اوراق کردن.
‫همه‌چیش رو ریختن بیرون، ‫باله‌هاش رو فرستادن سدرا.
‫ای حیوانات کثیف.
‫اگه می‌خوای در اسرع وقت ‫از مادریگال بری،
‫سفینه‌های مسافربری هر روز ساعت یازده...
‫یه وقت همین‌جا به مقصد ‫نیو کارتیج حرکت می‌کنن.
‫سفینه‌هاشون از کجا حرکت می‌کنن؟
‫از گرانادا. باید سیصد و بیست کیلومتر ‫بری سمت جنوب.
‫- سیصد و بیست کیلومتر برم؟ ‫- مسیرش هم بیابونیه.
‫اِم، اگه پولش رو داشته باشی، ‫می‌تونم برسونمت.
‫هوم.
‫چه کلاه قشنگی.
‫خیلی مد روزه.
‫موتورت رو هم برمی‌دارم.
‫بابا اولش پنجاه سرباز بیشتر نداشت.
‫می‌تونیم حداقل همون‌قدر سرباز پیدا کنیم ‫و با پول خانواده‌مون...
‫چیزی برامون نمونده کوان.
‫پدرت دار و ندارمون رو خرج انقلابش کرد.
‫پولمون که تموم شد، ‫افرادمون هم ته کشیدن.
‫ترسیدن و ناامید شدن،
‫ولی می‌تونیم وینشر رو شکست بدیم.
‫صرفا کافیه به ملت یادآوری کنیم...
‫هدف مبارزاتمون از چه قراره.
‫بیا. افرادم به سلامت ‫از شهر خارجت می‌کنن...
‫و نباید بیای این طرف‌ها...
‫نباید روسیاهش کنم.
‫جونش رو داد که نجاتم بده.
‫باید راهش رو ادامه بدم.
‫نه! اجازه نمی‌دم.
‫من هم می‌تونم عین خودش مبارزه کنم.
‫هدف مبارزات پدرت دروغین بود!
‫منظورت چیه؟
‫اصلا نمی‌خواستم تصورت از پدرت رو خراب کنم.
‫بگو دیگه.
‫پدرت چندین سال پیش، ‫قبل از وقوع جنگ،
‫با گروهی تو بیابون آشنا شده بود.
‫عارف بودن.
‫وقتی برگشت،
‫همه‌چی عوض شده بود.
‫خودش عوض شده بود.
‫بهش چی گفته بودن؟
‫اصلا نگفت.
‫ولی وقتی برگشته بود، ‫مصمم بود که مسئولیت...
‫آزادسازی مادریگال رو دوش خودشه.
‫بهم گفته بود هدف اصلی خاندان ها...
‫فقط از همین طریق آشکار می‌شه.
‫هدف اصلیمون چیه؟
‫دلیل اصلی سکونتمون تو مادریگال...
‫و دلیل مبارزاتمون...
‫به نقل از بیابان‌نشینان رو می‌گفت.
‫اون هم حرفشون رو باور کرده بود.
‫پدرت می‌خواست باور کنه دیگه.
‫این عارف‌ها کجان؟
‫کوان، نه.
‫صدای چی بود؟
‫کوان، برو!
‫سلام کوان.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫اومدم گندکاری پدرت رو جمع کنم.
‫کار همیشگیمه دیگه. ‫دوستت کجاست؟
‫عمه سوجین!
‫نه!
‫آهای!
‫عمه سوجین.
‫ای بابا! اصلا نباید ‫رابل رو ترک می‌کردم.
‫سفینه‌ام رو هم از دست دادم. ‫بیا دیگه.
‫الان کل ارتش وینشر می‌افتن دنبالمون.
‫بیا دیگه.
‫بیا بریم.
‫پناه بگیر!
‫برو! برو! برو!
‫پشت سرتن.
‫برو!
‫دکتر هالزی.
‫تحلیل کورتانا ‫از اسکن مغزی امروز...
‫مسترچیف آماده شده.
‫هوم.
‫درست می‌گفتین.
‫خوشه‌های عصبی آمیگدالش مجددا باز شدن.
‫آره، احساساتش با خاطراتش عجین شده.
‫آره.
‫ضمنا، اصلا نمی‌شه محتویات...
‫خوشه‌های عصبیش رو تشخیص داد،
‫یعنی اصلا نمی‌تونیم بفهمیم ‫چه خاطراتی رو به یاد آورده.
‫یادم اومد.
‫دومین شیء همین‌جاست...
‫تو اریدانوسه.
‫من هم جاش رو بلدم.
‫همین‌جا نگهش دار.
‫آها، چه... چه معنایی ازش درآوردی؟
‫اولش «بنیان» درآورده بودم،
‫ولی اون یکی هجائه ‫معناش رو عوض می‌کنه، مگه نه؟
‫آره.
‫اوک... اوگاکا.
‫احتمالا «کلید» بشه.
‫ممکن منظورشون همون شیء باشه؟
‫به داده‌های صفحه‌نمایش جلوسری ‫غاره دسترسی داری؟
‫آره، اِم، وایستا.
‫باهام کاملا روراست نبودی‌ها.
‫منـ... منظورت چیه؟
‫رنگ موهام رو می‌گم.
‫خیلی افتضاحه.
‫- نه بابا. ‫- اصلا نمی‌دونم...
‫یهو چم شده بود.
‫شاید می‌خواستی مقداری ‫جلوی هالزی سرکشی کنی.
‫خب، احتمالا می‌خواستم ‫جلوی خیلی چیزها سرکشی کنم.
‫دارم برمی‌دارمش.
‫- وای. ‫- چی شد؟
‫این کلمه تماس سانگهیلی رو می‌گم.
‫چی‌آنگاگومو.
‫معنی «حلقه مقدس» براش ثبت شده.
‫اینجا رو.
‫حلقه مقدسه.
‫«هیلو»ئه.
‫به نظرت منظور اعضای کاوننت همین بوده؟
‫اِم...
‫خودم می‌دونم یه راست ‫به هالزی جواب پس می‌دی،
‫ولی می‌شه این جریان بین خودمون بمونه؟
‫حداقل فعلا بمونه تا بتونم ‫بفهمم این جریانات از چه قراره...
‫باشه، مشکلی نیست.
‫بین خودمون می‌مونه.
‫راستش، از نظر من که...
‫ما تا حدی خواهر محسوب می‌شیم.
‫باید اعتراف کنم...
‫خیلی عجیب شدی گروهبان.
‫چی شده خانم؟
‫دکتر هالزی همه‌چی رو...
‫با خصوصیات مد نظرش طراحی کرده.
‫وقتی رفتار مخلوقاتش غیرمنتظره باشه،
‫بی آروم و قرار می‌شه.
‫خب، رفتار غیرمنتظره یعنی چی؟
‫لابد یعنی...
‫رفتار انسانی دیگه.
‫انسان‌ها از نظر دکتر هالزی ‫بی‌نظم،
‫غیرمنطقی و گیج هستن.
‫طبق احساسات و علایقشون تصمیم می‌گیرن.
‫هالزی فرق می‌کنه.
‫دنیا از نظرش عین مجموعه داده‌ای می‌مونه...
‫که باید بدون در نظر گرفتن...
‫درد کوتاه‌مدت حاصله، بهینه‌سازیش کنه.
‫وقتی این‌جوری خودش رو ‫وقف کارش می‌کنه،
‫بقیه‌مون در مقایسه با ایشون کم میاریم.
‫ضمنا، دکتر هالزی معمولا...
‫افرادی رو که روسیاهش می‌کنن...
‫از زندگیش حذف می‌کنه.
‫ولی خودش اصلا دست‌بردار نیست.
‫مدام تلاش می‌کنه...
‫و مصممه ما رو تسلیم ‫آینده مد نظر خودش کنه.
‫معتقده چیزی تو دنیا وجود داره...
‫که چیزی نمونده بهش برسیم.
‫معتقده به جواب ‫سوالات همیشگیمون می‌رسیم.
‫می‌فهمیم کی هستیم.
‫داریم کجا می‌ریم؟ ‫پتانسیلمون واقعا در چه حده؟
‫مترجمین: «صادق هاشمی و کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫کار و عمرش رو وقف دست‌یابی ‫به جواب همین سوالات کرده.
‫به هر قیمتی هم که شده،
‫اصلا تسلیم نمی‌شه.
‫کای، ممکنه عمل سرکشانه‌ات ‫اختلالی جزئی باشه.
‫ولی اگه دکتر هالزی رو درست بشناسم،
‫تحمل اختلالات جزئی از توانش خارجه.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی‌موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@