ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‏« هیولای گیونگ‌سئونگ »‏
ترجمه از « صاحب »‏ :::. t.me/saheb .:::
مادرم یه بار بهم یاد داد...‏
چه اشکال متفاوتی رو می‌شه با...‏
فقط یه نخ ساده درست کرد.‏
بهم گفت همۀ احتمالاتی رو تصور کنم...‏
که ممکن مسیر دو نفر سر راه هم قرار بگیره.‏
لحظات غیر قابل پیش‌بینی سرنوشت...‏
که راه‌های جدیدی رو باز می‌کنن که...‏
هیچ‌وقت به ذهن آدم نمی‌رسه.‏
و به‌خاطر همون برخورد به ظاهر تصادفی...‏
سرنوشت‌مون برای همیشه عوض می‌شه...‏
در حالی که روزها، زمان و فضا هم...‏
با هم هم‌پیمان می‌شن تا مطابق مسیر جدید حرکت کنن.‏
جذابیتی که ابتدا مبهم به‌نظر می‌رسید...‏
اما به زلالی آب رسید.‏
با اینکه مخالف منطق بود...‏
تبدیل به نیرویی غیر قابل اندازه‌گیری شد...‏
که آدم رو از خود بی خود می‌کنه.‏
نیرویی که دو نفر رو انقدر به سمت هم می‌کشونه...‏
تا بالاخره به هم برسن.‏
اون نیروی نامتناهی...‏
قدرت سرنوشته.‏
خیلی ببخشید.‏
به‌خاطر تأخیرم منو می‌بخشی؟
‏« هیولای گیونگ‌سئونگ »‏ ‏« میان علیت و تقدیر »‏
‏« قسمت چهارم: نشان گذاری »‏
فهمیدی آتیش‌بازی‌ها رو از کجا روشن کردن؟
فکر می‌کنیم شرق نامسان باشه، قربان.‏ نزدیک بیمارستان اونگ‌سئونگ.‏
‏- بیمارستان اونگ‌سئونگ؟ ‏- بله.‏
اونا باید همین اطراف باشن.‏
عوضی‌هایی که آتیش‌بازی راه انداختن رو پیدا کنین.‏
بله، قربان!‏
این‌جا، قربان!‏
اون‌طرف!‏
بریم.‏
‏- بگو کجا رفت. کجاست؟ ‏- عذر می‌خوام، قربان.‏
من دنبال ارباب جانگ بودم ولی گمش کردم بعد...‏
کجا ارباب جانگ رو گم کردی؟
سمت بون‌جئونگ، رئیس ایشی‌کاوا.‏ ناحیۀ سوم، قربان.‏
‏- نه، اون با من.‏ ‏- دیوونه نشو. من حساب می‌کنم.‏
ما کجاییم؟
‏- ببخشید.‏ ‏- هی، حواست کجاست؟
‏- هی، هی، هی.‏ ‏- بهم دست نزن!‏
‏- بریم، بریم.‏ ‏- یعنی چی؟
نباید واسه تنه زدن به بقیه عذرخواهی کنی؟
ولش کن.‏ بریم یه بار دیگه.‏
لباس به تن‌تون چطوره، جناب؟
اندازه‌ها دقیقاً طبق خواستۀ شما بوده.‏
کاملاً اندازمه.‏
از ظاهرش خوشم میاد.‏ درضمن اندازه‌ش هم خیلی بهم اومده.‏
آه!‏
به خودتون صدمه زدین، قربان؟
کالسکه کجاست؟
بیرونه. نشون‌تون می‌دم.‏
حتماً اونقدر بزرگ هست که یه نفر داخل جا بشه. می‌شه؟
بله. کی بیارمش؟
رأس ساعت 9 شب جلوی خیاطی می‌بینمت. فهمیدی؟
این کارتون رو راه می‌اندازه؟
به محض اینکه کارم با کالسکه تموم شه،‏ بهت پسش می‌دم، خب؟
یه چیز دیگه، قربان.‏
مراقب خودتون باشین، ارباب جانگ. باشه؟
رئیس پلیس ایشی‌کاوا...‏
به‌نظرتون ارباب جانگ وارد بیمارستان شده...‏
و از همۀ نگهبان‌ها رد شده؟
درسته.‏
من، جانگ ته‌سانگ، تصمیم گرفتم مخفیانه وارد بیمارستان اون‌سئونگ بشم...‏
تا از مغازه‌م و آدمایی که دوست‌شون دارم محافظت کنم...‏
حتی اگه آسیب ببینم.‏
شنیدم می‌خوای یکی رو از بیمارستان اون‌سئونگ خارج کنی.‏
منم می‌خوام کمکت کنم.‏
‏- ممکنه جونت رو از دست بدی.‏ ‏- می‌دونم. بذار کمک کنم.‏
منم باهات میام.‏
مسافرت تفریحی نمی‌رم که.‏
بهم گفتن یکی از دوستانم دستگیر شده.‏
دیشب بردنش اون‌جا.‏
لطفاً، ته‌سانگ، زیر دست و پات نمی‌رم.‏ فقط منو ببر داخل.‏
فقط یه نفر می‌تونه تو کالسکه قایم بشه،‏ و اونم میونگ‌جائه.‏
نمی‌تونم قول بدم می‌تونم ببرمت بیرون.‏ باید خودت یه راه خروج پیدا کنی.‏
متوجه‌ام.‏
اگه احیاناً به مشکلی خوردی...‏
من ممکنه...‏ نتونم کمکت کنم.‏
خودم حواسم به خودم هست.‏
می‌شه یه‌کم بیشتر به این قضیه فکر کنین؟
این عملیات به نظر خیلی خطرناک میاد.‏
گوش کن.‏
اسم من جانگ ته‌سانگه.‏
به اندازۀ کافی اینو شنیدم.‏
اسمت در مقابل گلوله و شمشیر ازت محافظت نمی‌کنه.‏
پس خودم بهشون جاخالی می‌دم،‏ لازم نیست نگران باشی، خب؟
فقط زنده برگرد، ارباب جانگ.‏
وقتی برگشتی، نوشیدنی مورد علاقه‌ت رو برات آماده می‌کنم.‏
بهتره راه بیفتیم.‏
جونم رو واسه اومدن به این‌جا به خطر انداختم.‏
برنامه‌مون این نبود، خب؟
تو گفتی میونگ‌جا رو پیدا کردی.‏
توی پیامت همینو گفتی.‏ پس الان قضیه چیه؟
گفتم اگه یه راه خروج پیدا کنی اونو میارم پیشت.‏
قرار بود از بیرون برام علامت بفرستی.‏
خیلی خب، باشه.‏
خب، بیا بگیم جفت‌مون نقشه رو اشتباه متوجه شدیم.‏
پس الان قضیۀ این بچه‌ها چیه؟
اینا کی هستن؟ می‌شناسی‌شون؟
‏- نمی‌شناسم.‏ ‏- پس واسه چی این کارو کردی؟
چند تا غریبه رو با خودت آوردی.‏ چرا اونا رو کشوندی این‌جا؟
هدفت چی بود؟ چرا همچین کاری کردی؟
یکی باید نجات‌شون می‌داد.‏
وگرنه اون‌جا می‌مردن.‏
چطوره بحث‌ها رو بذاریم واسه بعد از رفتن؟
از قرار معلوم دوتاشون ت این‌جا مردن.‏
گمونم بقیه‌شون هم تا یه مدت زیاد دهن‌شون باز نمی‌شه.‏
خب، بچه‌ها. بیاین پیش من.‏
بیا.‏
بیاین. بریم.‏
چیه؟ چه اتفاقی افتاده؟
هیچ اثری از عامل خارجی نیست قربان.‏
فکر می‌کنیم بچه‌ها خودشون این کارو کردن.‏
به نفع‌تونه پیداشون کنین!‏
می‌خوام همه پخش بشین و دنبال بچه‌ها بگردین. فهمیدین؟
بله!‏
قضیه چیه؟ میونگ‌جا کجاست؟
نمی‌دونم.‏
و این بچه‌ها دیگه کی هستن؟
اونم نمی‌دونم.‏
تو آزمایشگاه پیداشون کردیم.‏
آزمایشگاه؟ تو بیمارستان آزمایشگاه دارن؟
شما کی هستی؟
اوه.‏
بهم می‌گن جون‌تیک.‏ از دیدن‌تون خوشحالم، هر کی که هستین.‏
ته‌سانگ یه چیزایی ازتون بهم گفت.‏
و این آقای ژاپنی کیه؟
اون تو این بیمارستان کار می‌کنه.‏
به قیافه‌ش نمی‌خوره از کارکنای این‌جا باشه.‏
از کجا بدونم قابل اعتماده؟
الان اولویت‌مون میونگ‌جائه.‏
بیا فعلاً رو نقشۀ اصلی تمرکز کنیم.‏
ولی قبلش احتمالاً باید فکر کنیم با این بچه‌ها چی‌کار کنیم.‏
اون آزمایشگاه که گفتی واسه چیه؟ کجاست؟
من قبلاً تو یه شرکت اسلحه‌سازی کار می‌کردم.‏
بعدش، سربازها منو آوردن این‌جا.‏
از اون به بعد هر روز بهم یه چیزی تزریق کردن.‏
می‌دونی چی بهت تزریق می‌کردن؟
نمی‌دونم.‏
بچه‌های دیگه رو می‌دیدم که همه از این تزریقات می‌مردن.‏
بعضی‌ها بعد از یه مدت تحمل تب شدید مردن.‏
بعضی‌ها تو خواب مردن.‏
هر روز صدای جیغ و گریۀ بچه‌ها رو می‌شنیدم.‏
می‌خواستن نجات پیدا کنن.‏
همه‌شون مدام...‏
جیغ می‌کشیدن و جیغ می‌کشیدن.‏
من تو منچوری هم همچین چیزی دیدم.‏
اعمال‌شون شیطانی بود.‏
آزمایش‌هایی که روی اون زندانی‌ها انجام می‌دادن، دیوانه‌وار بود.‏
انگار این‌جا هم همین اتفاق داره می‌افته.‏
خب...‏ منظورت از این حرفا چیه؟
اینکه ممکنه روی میونگ‌جا هم این آزمایش‌ها رو انجام بدن؟
شاید.‏
باید هرچه سریع‌تر پیداش کنیم.‏
اگه بیشتر از این معطل کنیم ممکنه یه اتفاق بدی براش بیفته.‏
‏- باید اول این بچه‌ها رو ببریم بیرون...‏ ‏- این مشکل من نیست.‏
خودت این مشکل رو درست کردی خودت هم حلش کن، خب؟
جداً می‌خوای این بچه‌ها رو تنها بذاری؟
انتظار ندارم درک کنی ولی منم مشکلات خودمو دارم.‏
اگه خیلی زود میونگ‌جا رو به ایشی‌کاوا برنگردونم...‏
هر کی دوستش دارم و هر چی که ساختم از دست می‌دم.‏
درگیر تلۀ احساسی تو واسه بیرون بردن این بچه‌ها از این‌جا نمی‌شم.‏
واسه این این‌جا نیومدم.‏
کار درستی نیست که می‌خوای منو توی این موقعیت بذاری.‏
واسه من خطر خیلی زیادی داره.‏ بهتره برم دنبال میونگ‌جا.‏
نمی‌تونیم پیداشون کنیم.‏
به‌نظرم ممکنه یه راه خروج پیدا کرده باشن.‏
نه، این بیمارستان خیلی نگهبان داره.‏ هنوز داخلن.‏
دوبارۀ همۀ طبقه‌ها رو بگردین.‏
حتماً یه جا قایم شدن.‏
می‌دونی که بچه‌ها دوست دارن قایم‌باشک بازی کنن، ها؟
بله، قربان.‏
گمونم بتونیم دو تا بچه رو این تو جا کنیم.‏
وقت نداریم.‏ اول کوچیک‌ترها. تو و تو.‏
و...‏
چی شده، ها؟ از چی ترسیدی؟
چیزی نیست.‏
اینا چیه؟
کار اون چیه؟
چرا باید تو بیمارستان همچین چیزهایی بکشه؟
اون کیه؟
اون ساچیموتوئه.‏
همون مردی که دنبالش بودی.‏
نقاش ساچیموتو.‏
اون چیه گردنت؟
یه هدیۀ قدیمی از دخترم.‏
وقتی 12 سالش بود درستش کرد.‏
اون موقع داشت چوب‌تراشی یاد می‌گرفت.‏
یه گردنبند به من داد یکی هم به مادرش.‏
اگه ناراحت نمی‌شی،‏ چی شد که شما دو تا کارآگاه شدین؟
داشتیم دنبال همسرم می‌گشتیم،‏ که 10 سال پیش گم شد.‏
بیا.‏
این یکی از نقاشی‌های توئه؟
آره.‏
گمونم این خانم رو می‌شناسی، درسته؟
می‌خوام بدونم کجا... یعنی...‏
از کجا می‌شناسیش و می‌دونی کجاست؟
می‌شه بدونم از کجا این زن رو می‌شناسی؟
اون مادرمه.‏
خب چی می‌دونی؟
می‌شه هر اطلاعاتی یا محل اقامتش رو بهم بگی؟
خیلی بهم کمک می‌کنه.‏
می‌خوام همه‌چی رو بدونم.‏
خیلی سریع و بدون سروصدا.‏
عجب هیولای خطرناکی.‏
خیلی قدرتمنده.‏
چند تا دیگه از این موجودات می‌تونی واسه امپراتوری بسازی؟
خب...‏
این تنها نمونۀ موفقه.‏
پس گفتنش سخته.‏
تمام نمونه‌های دیگه یا مردن...‏
یا حین انجام آزمایش معیوب شدن.‏
باید به راهی پیدا کنی تا موجودات بیشتری خلق کنی.‏
امپراتور باید بدونه ما چی درست کردیم...‏
تا بتونۀ برندۀ جنگ بشه.‏
کارمون واسه امروز تمومه.‏
باقی زندانی‌ها رو برگردونین به سلول‌شون.‏
کاری برام پیش اومده.‏
عذر می‌خوام.‏
برشون گردونین.‏
ببخشید.‏
نمی‌دونم.‏
گفتی خودت این نقاشی رو کشیدی.‏
آره، خودم کشیدمش.‏
ولی نمی‌دونم اون کجاست.‏
نمی‌تونم چه اتفاقی براش افتاده.‏
جداً هیچی نمی‌دونی؟
من ده سال عاجزانه دنبالش بودم.‏
سه سال تو منچوری مشغول تحقیق بودم.‏
بعد وقتی این نقاشی به دستم رسید همون موقع بود که...‏
برگشتم به چوسان...‏
تا کسی رو پیدا کنم که ممکنه واقعاً بدونه چه بلایی سر مادرم اومده.‏
مطمئنی که نمی‌دونی کجاست؟
ببخشید، نمی‌دونم.‏
بلدی کالسکه رو بکشی؟
فقط دو بار این کارو کردم، آقا.‏
بیا.‏
از حالا به بعد...‏
تو اونا رو هدایت می‌کنی.‏
به عنوان یه مرد مسئولیت داری...‏
این بچه‌ها رو از این‌جا ببری بیرون. فهمیدی؟
بیاین یه کم قایم باشک بازی کنیم، ها؟
نباید بذارین سربازهای ژاپنی شما رو ببینن.‏
تا وقتی که کالسکه از حرکت ایستاد.‏
هرکی از همه ساکت‌تر باشه، برنده‌ست.‏
از پسش بر میاین؟
و اگه همه‌تون مخفی بمونین...‏
به همه‌تون یکی از اینا می‌دم.‏
از پسش بر میاین؟
بیا.‏
نقشه چیه؟
اول این بچه‌ها رو از این‌جا می‌بریم بیرون.‏
این اولویت اول‌مونه.‏
درسته، یون چئوک؟
چی؟
اتاق ساچیموتو؟
بله. کاملاً مطمئنم.‏ شنیدم یه دختر جیغ کشید.‏
آقای ساچیموتو.‏
آقای ساچیموتو!‏
بازش کنین!‏
آقای ساچیموتو!‏
چیزی شده؟
این وقت شب کجا دارین می‌رین؟
برای چی می‌پرسین؟
چند تا بچه امشب فرار کردن.‏
و؟
یکی از افرادم...‏
صدای جیغ شنیده.‏
انگار از اتاق شما بوده.‏
چیزی نمی‌دونم.‏ مشغول تمیزکاری بودم.‏
می‌شه یه نگاه به گاری‌تون بندازیم؟
به جلو نگاه کن و تردید نکن.‏
فقط به دویدن ادامه بده.‏ به عقب نگاه نکن، فهمیدی؟
از دروازۀ اصلی رد شو.‏
و هر اتفاقی هم که افتاد به دویدن ادامه بده. خب؟
وایستا.‏
با اعتماد به نفس و قوی باش.‏
تو فقط یه درشکه‌چی هستی که داره کارش رو انجام می‌ده. خب؟
مشکلی پیش نمیاد.‏
تو، دروازه رو باز کن!‏
هی!‏
وایستا.‏
برو به مدیر ایچیرو بگو یه خانمی از هوماچی اومده این‌جا.‏
بله!‏
جای دیگه‌ای هم می‌خواین نگاه کنین؟
بگین ببینم...‏
هر بار که بخوام نظافت کنم...‏
باید با شما درمیون بذارم؟
نه. بابت مزاحمت عذر می‌خوام، آقای ساچیموتو.‏
برو به آقای گو بگو بیاد این‌جا.‏
بله، خانم ناول.‏
بقیه بچه‌ها کجان؟
خدای من.‏ دو تا هستن؟
بیاین بیرون.‏
‏- مراقب باشین.‏ ‏- آفرین.‏
‏- جای همه‌تون امنه.‏ ‏- مراقب باش.‏
‏- خیلی خب.‏ ‏- اینم از این.‏
دیگه جاتون امنه.‏
خدای من! دو تا دیگه؟
خدایا، بیاین بیرون.‏
ارباب جانگ اینو بهت داده؟
می‌دونی کی برندۀ بازی شد؟
کدوم بازی؟
داشتیم قایم‌باشک بازی می‌کردیم...‏
آقائه گفت اگه برنده بشیم بازم بهمون کلوچه می‌ده...‏
وگرنه سربازهای ژاپنی دستگیرمون می‌کنن.‏
فهمیدم.‏
آره، تو برندۀ بازی شدی.‏ حتماً بازم بهت کلوچه می‌دم.‏
حتماً خیلی گرسنه‌تونه.‏ بریم براتون غذا بیارم.‏
‏- آره، بیاین بریم.‏ ‏- بریم.‏
‏- این‌طرف.‏ ‏- بیاین.‏
شاهرگش با یک ضربه بریده شده.‏
یکی از بچه‌هایی که فرار کرده یه نوجوون بوده، قربان.‏
نه. این کار یه نفر با مهارت بالاست.‏
ببینین بین سربازهامون چوسانی هست یا نه.‏
ممکنه یه جوری وارد آزمایشگاه شده باشن.‏
بله، رئیس.‏
قربان، یه مهمون از هوماچی منتظرتونه.‏
عذر می‌خوام که منتظرتون گذاشتم، بانو میدا.‏
کار خیلی ضروری داشتم که باید انجام می‌دادم.‏
ممکنه بدونم این ساعت برای چی به این‌جا اومدین؟
جانگ ته‌سانگ.‏
فکر می‌کنم...‏
وارد این بیمارستان شده و الان این‌جاست.‏
طبق اطلاعاتی که تا الان جمع کردیم...‏
میونگ‌جا دو طبقه زیر زمینه.‏
و آیا شهروند دیگه‌ای از چوسان...‏
اون‌جا زندانی شده؟
ظاهراً آره.‏
باید عجله کنیم.‏
فقط سه ساعت تا طلوع خورشید وقت داریم.‏
اگه میونگ‌جا رو تا صبح پیدا نکنیم.‏ شرایط خیلی پیچیده‌تر می‌شه.‏
متوجه شدم.‏
ببخشید ولی شیفت من دیگه تمومه.‏
اگه سر ساعت برنگردم ممکنه بهم شک کنن.‏
متوجه‌ام. احتمالاً بهتره دیگه بری.‏
اگه تونستین برین اون پایین،‏ می‌شه دنبال برادر کوچیک منم بگریدن؟
اسمش سانگ دوک‌ـه.‏
تقریباً 20 سالشه با قد متوسط.‏
روی گوش راستش یه علامت مادرزادی داره.‏
تقریباً به اندازۀ انگشت شسته.‏
‏- می‌شه لطفاً دنبالش بگردین؟ ‏- دنبالش می‌گردیم.‏
بهت قول می‌دم.‏
ممنون می‌شم.‏
منم فکر کنم باید باهاتون خداحافظی کنم.‏
خالصانه امیدوارم به هرکسی که دنبالش هستین، برسین.‏
خب. ما هم باید راه بیفتیم.‏
راستش، به نظرم شما دو تا هم باید از بیمارستان برین بیرون.‏
با اینکه ساچیموتو رو پیدا کردیم...‏
نتونستیم اطلاعاتی از مادرت گیر بیاریم.‏
واسه همین من مشکلی با پایان دادن به قراردادمون ندارم.‏
از همة کمک‌هاتون ممنونم.‏
ولی به هر حال اینو با خودم نگه می‌دارم.‏
نه، قرارمون این بود که میونگ‌جا رو هم نجات بدیم.‏
بله، ممنون،‏ فهمیدیم میونگ‌جا کجاست.‏
از کافی هم کافی‌تره.‏
نه، نیست.‏ تو به قولت عمل کردی...‏
ما هم به قول‌مون عمل می‌کنیم.‏
گفتم که شما کارتون رو انجام دادین.‏
بعضی‌وقتا خیلی می‌ری رو مخ، می‌دونستی؟
چرا هی مجبورم می‌کنی حرفم رو تکرار کنم؟
جداً رو مخم؟
من جلو می‌رم، خب؟
سعی کن گم نشی، ارباب جانگ.‏
امـم... من عذر خواهی می‌کنم.‏
دخترم قول‌هاشو خیلی جدی می‌گیره.‏
بله.‏
چقدر درد داره. آه!‏
‏- قضیه این سربازها چیه؟ ‏- بعداً توضیح می‌دم.‏
بیا، عجله کن.‏
حالت خوبه؟
چرا نباشه؟
همه باید از اون‌جا بریم پایین؟
تاریکه. هیچی نمی‌بینم.‏
اصلاً می‌دونی این به کجا می‌رسه؟
گمونم باید بریم داخل.‏
وقت نداریم.‏
من پشتت میام.‏ فقط می‌خوام یه نگاه به اطراف بندازم.‏
یه دقیقه دیگه میام.‏
یکی رو روی سقف بیمارستان می‌بینم.‏
می‌شه برسی کنین؟
حواست بهش باشه!‏
بله!‏
قوزک پام رگ به رگ شده ولی چیز خاصی نیست.‏
اینا دیگه چه دیوهایی هستن؟
از این طرف.‏
‏[ برای آزادی کره ]‏
‏- همه برین بیرون.‏ ‏- یالا! عجله کنین!‏
‏- سریع!‏ ‏- وضعیت اضطراری!‏
‏- فوراً بیاین بیرون. دنبال من.‏ ‏- بله، قربان!‏
پاشین! همین الان!‏
این شامل تو هم می‌شه!‏
همین الان پاشو!‏
یه نفوذی تو بیمارستانه.‏
جوخۀ کنترل بیماری، مسلح بشین و برین زیرزمین.‏ این یه دستوره!‏
‏- عجله کنین.‏ ‏- بله، قربان!‏
بهونه‌ای برای رخنۀ امنیتی امشب ندارم.‏
تا به حال همچین اتفاقی نیفتاده بود.‏
بابت این مشکل عذر می‌خوام، بانو میدا.‏
کسایی که خودشون رو دست نیافتنی می‌دونن،‏ راحت‌تر ضربه می‌خورن.‏
گمونم این برات یه درسی شد، آقای ایچیرو.‏
حالا، طبق چیزی که بهت سپرده بودم...‏
تا زمانی که فرزند اون زن به دنیا بیاد...‏
نباید آسیبی بهش برسه.‏
باید این‌جا مخفی بمونه.‏
نباید منو مأیوس کنی.‏
اگرچه که خودت اینو می‌دونی.‏
بله، بانو میدا.‏
حواسم به همه‌چیز هست. قول می‌دم.‏
بازش کن.‏
بیا بیرون.‏
بهتره بیای بیرون!‏
بیارینش بیرون.‏
نه! نه!‏
نمی‌خوام بمیرم!‏
لطفاً منو نکشین!‏
ولم کنین! نه! نه!‏
یکی کمک کنه! لطفاً منو نکشین!‏
‏- ولم کنین!‏ ‏- حالا چه بلایی سر ما میاد؟
یکی کمک کنه!‏
نه!‏ منو نکشین! کمک!‏
کمک!‏
ولم کنین!‏
من نباید این‌جا باشم. من باردارم.‏
نمی‌تونم این‌جا بمونم.‏ لطفاً گوش کنین. ممکنه بچه‌م بمیره!‏
اگه واقعاً می‌خوای زنده بمونی،‏ بهتره ساکت بمونی.‏
نمی‌خوام جیکت در بیاد، فهمیدی؟
هرچی ساکت‌تر باشی،‏ این‌جا جات امن‌تره.‏
حداقل تا وقتی که اون بچۀ حروم‌زاده‌ت به دنیا بیاد!‏
دارین می‌گین نفوذی یه جوری تونسته وارد طبقات زیر زمین بشه؟
ممکن نیست، مدیر.‏
از الان به بعد، تمام مسیرهایی که به این‌جا ختم می‌شه رو کنترل کنین.‏
می‌خوام برای هر کدوم از ورودی‌ها نگهبان داشته باشیم.‏
هر چوسانی که از خارج از این‌جا آزمایشگاه ما رو دیده...‏
باید فوراً بازداشت بشه.‏
هیچ‌کس از این‌جا زنده خارج نمی‌شه.‏
فهمیدین؟
بله!‏
حتماً فهمیدن ما تو بیمارستانیم.‏ باید چی‌کار کنیم؟
صدای شلیک واسه چی بود؟
هرچی که بود...‏
فکر نکنم دیگه بشه از پله‌های اضطراری استفاده کنیم.‏
پس چی‌کار کنیم؟
ساچیموتو یه راه دیگه واسه رسیدن به میونگ‌جا بهم نشون داده بود.‏
این‌جا.‏
این می‌رسه به رختشورخونۀ دو طبقه زیر زمین.‏
قبلاً روپوش‌های جراحی رو از آزمایشگاه زیرزمین...‏
می‌فرستادن به رختشورخونه...‏
ولی مسیرش اون‌قدر بزرگ هست که بتونین ازش رد بشین.‏
‏- اون اتاق دقیقاً کجاست؟ ‏- درست موازی با همین‌جا.‏
جمع‌شون کنین. سریع!‏
حالت خوبه؟
زودتر بریم.‏
‏- می‌خوام همه‌جا رو بگردین!‏ ‏- بله!‏
حرکت کنین!‏
وضعیت اضطراریه!‏ حواس‌تون رو جمع کنین!‏
بله!‏
از این طرف.‏
لعنت.‏
باید عجله کنیم.‏ سربازها دنبال‌مونن.‏
بریم.‏
چیزیم نشده.‏ خوبم. نگران نباشین.‏
‏- حالت خوبه؟ ‏- نگران نباش، بابا. خوبم.‏
خوبی؟
تکون نخورین!‏
بده بیاد.‏
بده بیاد!‏
چوسانی حروم‌زاده!‏
چئوک!‏
لطفاً! لطفاً کمک کنین!‏
اون موجود...‏
هیولا...‏
داره میاد این‌جا!‏
وقتی این‌جوری زخمی شدی نباید انقدر بی‌پروا باشی.‏
بی‌پروا نبودم.‏
فقط می‌خواستم...‏
شجاع باشم و به موفقیت برسم.‏
محض اطلاع، دوستت ازمون جدا شد.‏ احتمالاً خودش تنهایی باید راه فرار پیدا کنه.‏
خب، ما توافق کرده بودیم...‏
اگه لازم شد هرکس گلیم خودش رو از آب بکشه بیرون.‏
‏- مطمئنی مشکلی برات پیش نمیاد؟ ‏- البته.‏
بریم.‏ چیزی نمونده میونگ‌جا رو پیدا کنیم.‏
گوش کن، ارباب جانگ.‏ باید جدا شیم.‏
برو به زندان طبقۀ دوم و دنبال میونگ‌جا بگرد.‏
منم می‌رم به طبقۀ سوم زیرزمین.‏
من می‌رم طبقۀ سوم.‏
گوش کن. اون حالش بدتر از اونه که تنها بره.‏
لطفاً کنار ارباب جانگ بمون.‏
ولی، پدر...‏
کاری که می‌گم رو بکن.‏
این بهترین راهه.‏
خب، یه ساعت دیگه تو محل قرارمون همدیگه رو می‌بینیم.‏
اگه بنا به هر دلیلی من دیر کردم.‏ شما برین، خب؟ روند کار رو که می‌دونی.‏
مراقب باش.‏
تو می‌تونی با بابات بری.‏ من این تفنگ رو برمی‌دارم.‏
خودم تنها می‌رم.‏
دنبالم بیا.‏
چند دقیقه پیش چند بار صدای شلیک شنیدم.‏
چرا یه حسی بهم می‌گه این‌جا یه خبرای دیگه‌ای هم هست؟
همین‌جا منتظر من باش.‏
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez