‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫«ترجمه از امیرعلی_پی‌ام» ‫ .:: T.me/Amirali_Subs ::.
‫« هیولای گیونگ‌سئونگ »
‫چند نفر مجروح شدن؟
‫سه تا سرباز و چهار عضو جوخه‌ی کنترل بیماری ‫ رو از دست دادیم.
‫یکی از سرگردها شدیداً زخمی شده.
‫به نظر می‌رسه اکثر نمونه‌های آزمایشی چوسان مردن.
‫برام از زیباییش بگو.
‫چطور حرکت می‌کرد؟
‫تونستی بفهمی سرعتش چقدره؟
‫یالا. بهم بگو.
‫هرچیزی که دیدی رو می‌خوام بدونم.
‫ها؟
‫[ 6 ساعت قبل ]
‫ببخشید سرگرد.
‫دیگه هاگی نیست. ‫همه‌شون ناپدید شدن قربان.
‫کمک می‌خوام!
‫یکی کمکم کنه!
‫چراغ‌ها رو روشن کنید! زود باشید! همین الان!
‫هدف بگیرید!
‫هدف رو می‌بینید؟
‫نه قربان، چیزی نمی‌بینم.
‫لطفاً کمکم کنید.
‫خواهش می‌کنم، یکی کمکم کنه.
‫کمکم کنید!
‫نمی‌خوام اینجا بمیرم.
‫نباید بمیرم! نمی‌خوام اینجا بمیرم! ‫لطفاً‌ کمکم کنید!
‫اون در رو ببند.
‫به نفعته در رو همین الان ببندی!
‫چرا دست نگه داشتی؟
‫ببندش! ببند وگرنه شلیک می‌کنم!
‫به حرفم گوش بده و در رو ببند! بدو!
‫کمکم کنید قربان! یکی کمکم کنه!
‫نمی‌خوام بمیرم! این چیز رو از من جدا کنید!
‫در رو ول کن یا شلیک می‌کنم!
‫- مغزت رو می‌ریزم بیرون! ‫- نمی‌خوام امروز بمیرم!
‫یکاری کنید قربان! ‫نمی‌خوام اینجوری بمیرم ماج اندو!
‫- ول کن! ‫- نه!
‫- ول کن! ‫- کمکم کن! لطفاً‌ کمکم کن!
‫- در رو ول کن! ول کن درو! ‫- لطفاً نذارید بمیرم!
‫ول کن! ول کن!
‫ماج اندو! این کار رو نکن!
‫حرومزاده!
‫یالا، جواب بده.
‫بهم بگو اون پایین چه اتفاقی افتاد.
‫موفق شدیم؟
‫نه قربان. فقط لطفاً...
‫نابودش کنید قربان.
‫شما یه هیولا...
‫یه هیولا ساختید.
‫این یه شکست کاملـه.
‫خواهش می‌کنم قبل این‌که دیر بشه، ‫اون موجود رو نابودش کنید.
‫اون هیولا قراره...
‫همه‌مون رو بکشه.
‫فکر می‌کنی که ساختن اون
‫یه شکستـه؟
‫که این‌طور.
‫« هیولای گیونگ‌سئونگ » ‫« میان تعصب و پافشاری »
‫« قسمت سوم: علامت »
‫این چای خیلی خوش عطره.
‫خب،‌ خود شما این چای رو به من دادید.
‫به لطف شما، ‫ از مراسم‌های چای خیلی بیشتر لذت می‌برم.
‫شما خیلی با من خوب بودید. ‫خیلی برام با ارزشـه ارباب جانگ.
‫با زندگی جدیدتون در چوسان چطور کنار اومدید؟
‫اوه،‌ به لطف حمایت فوق‌العاده‌ی شما، ‫خیلی خوب دارم کنار میام.
‫ممنون که پرسیدید.
‫خب، شنیدید که بیمارستان اونگ‌سئونگ ‫به تازگی تعطیل شده؟
‫چیزی درباره‌ش شنیدید؟
‫تا حدودی.
‫شنیدم که یه بیماری مسری شیوع پیدا کرده.
‫توی کل بیمارستان پخش شده.
‫که اینطور. خب دوست من اونجا بستری شده بود و ‫ من نگرانشم.
‫می‌خواستم بدونم که ‫ کسی رو داخل بیمارستان می‌شناسید؟
‫کسی که مطلع باشه از این که ‫بیمارستان کی دوباره باز میشه.
‫که بتونم به دوستم یه سری بزنم.
‫میونگ‌جا. دنبال همین شخص هستید؟
‫اگه دنبال ایشون هستید، ‫پس بهتره فراموشش کنید.
‫یکبار یک نفر بهم گفت که
‫«درماندگی می‌تونه آدم رو مجبور به کارهایی کنه که ‫در شرایط عادی ازشون حذر می‌کنه»
‫حالا من همون مرد درمانده‌م که ‫مقابل شما نشسته‌ام و
‫امیدوارم که معجزه‌ای رخ بده.
‫من فقط ازتون کمی کمک می‌خوام بانو مائدا.
‫فقط تهدیدهای تو‌خالی همسر من رو نادیده بگیرید. ‫می‌تونید این کار رو بکنید؟
‫معمولاً اگه فقط تهدید باشه نادیده می‌گیرم،
‫ولی فکر می‌کنم این دفعه جدیـه.
‫در نتیجه؟
‫در نتیجه تصمیم دارم من هم جدی باشم،
‫اگر می‌خوام جون سالم به در ببرم،‌ مجبورم خانم.
‫بله، ولی بیمارستان تعطیلـه. ‫هیچکسی پذیرش نشده.
‫حتی اگه وارد بشید، مطمئنم که ‫چیزی که می‌خوای رو پیدا نمی‌کنید.
‫بهم اعتماد کنید، ‫ از راه دیگه‌ای موفق‌تر می‌شید.
‫این چیزیـه که به عنوان دوست بهتون میگم.
‫نقشه‌های بیمارستان رو می‌خوام.
‫با مخاطبم توی دفتر شهردار تماس بگیر و
‫ببین می‌تونی بهترین نقشه‌ی ممکن رو بگیری.
‫وقتی بیمارستان بسته‌ست،‌ فایده‌ی نقشه چیـه؟
‫هیچکس نمی‌تونه وارد بشه. ‫قفل‌ساز هم شدی حالا؟
‫کل ساختمون رو مهر و موم کردن. ‫حتی محموله‌های تدارکات هم نمی‌تونن وارد شن.
‫چی باعث شده فکر کنی که ‫می‌تونی راه ورود رو پیدا کنی؟
‫من فقط ازت خواستم که ‫نقشه‌ها رو برام پیدا کنی.
اون ‫بیماری مسری چی؟
‫اصلاً نمی‌دونیم چه بیماری‌ایـه و ‫من هم علاقه‌ای ندارم مریض شم.
‫خیلی‌خب، تنها میرم آقای گو. ‫شما می‌تونی اینجا بمونی.
‫اگه همه‌ش یه دروغ بزرگ باشه چی؟
‫اگه اسلوثـه دروغ گفته باشه و ‫فقط برای فرار کردن ازت کمک خواسته باشه چی؟
‫خب، ممکنـه، نیست؟
‫بیمارستان تعطیل شده. هیچ راه خروجی نیست.
‫یه بیماری‌ای هم که داره توش پخش میشه.
‫یهو برگشته گفته میونگ‌جا هم پیدا کرده، ها؟
‫و تو هم باور کردی!
‫- واقعاً فکر می‌کنی هدفش اینـه؟ ‫- صادقانه بگم، آره. بهش فکر کن.
‫چطور میونگ‌جا می‌تونه بره تو بیمارستانی که ‫برای کارکنان نظامی ژاپنیـه؟
‫هیچ‌راهی نداره که بهش اجازه بدن بره داخل.
‫خب؟ من کل داراییم رو شرط می‌بندم که ‫تو این موضوع حق با منـه.
‫اه، خیلی‌خب، واقعاً بد شانسی.
‫چی؟
‫هر ورقی که رو کردی آشغال بوده.
‫هر شرطی که بستی رو باختی.
‫مهارت شرط‌بندیت به شکل ناباورانه‌ای بده. ‫بدترین قماربازی که تا الان دیدم.
‫تا الان کی شده که... ‫بدترین قماربازی که دیدی؟
‫به صورت قطع می‌دونم که میونگ‌جا تو بیمارستانه.
‫با بانو مائدا صحبت کردم یکم پیش و بهم گفت.
‫همسر ایشی‌کاوا؟
‫واقعاً تایید کرد؟ ‫ میونگ‌جا واقعاً تو بیمارستانه؟
‫همین رو گفت؟ میونگ‌جا اون توئـه؟ ‫خودش گفت؟
‫من دارم میرم آقای گو، خب؟ ‫ساعت 10 میرم بیمارستان اونگ‌سئونگ.
‫می‌خوام وسایلم تا اون موقع آماده باشه.
‫« میونگ‌جا رو پیدا کردیم »
‫تا ساعت 10 برام توی
‫ بخش غربی بیمارستان علامتی بفرست.
‫از دود یا هرچیزی که ‫بشه از فاصله دور دیدش استفاده کن.
‫مطمئنم چیزی که دنبالشید رو پیدا نخواهید کرد.
‫لطفاً همه رو پیدا کن و کمک‌شون کن.
‫باید یه راهی پیدا کنی.
‫ از راه دیگه‌ای موفق‌تر می‌شید.
‫خب بهم بگو، جانگ ته سانگ چه فکری تو سر داره؟
‫خب، امروز کل شهر رو زیر و رو کرده قربان.
‫موضوع اینه که...
‫چیـه؟
‫مسیرش یکم عجیب بوده.
‫ماژونگ؟
‫من بردم!
‫بله قربان.
‫یک ساعتی توی مغازه‌ی یه مهاجر چینی ‫به اسم آقای وانگ ماژونگ بازی کرد.
‫[ آتش‌بازی ]
‫رو دور بعد دو برابر شرط می‌بندم.
‫هستی؟
‫آره.
‫و بعد؟
‫حدود نیم ساعت با درشکه
‫خیابون‌ها رو گشت.
‫- یعنی بی‌دلیل تو خیابونا می‌چرخیده؟ ‫- بله قربان.
‫و بعد این کارها، به یه...
‫- رفت پیش خیاط؟ ‫- درستـه قربان.
‫به نظر می‌رسید داره یه کت جدید می‌خره قربان.
‫دوست دارم تو این سبکی باشه که ‫تازگی خیلی محبوب شده.
‫بله قربان.
‫ارباب جانگ این پارچه از پشم خالص آمریکائیـه.
‫به تازگی از توکیو رسیده.
‫فکر کردم شاید نوع پارچه دومی رو ترجیح بدید.
‫دیشب از میکدۀ مهتاب فرستادنش ارباب جانگ.
‫من با گروه تمیز‌کاری بعدازظهرم.
‫[ بیمارستان اونگ‌سئونگ ]
‫برو تو.
‫بله قربان.
‫[ لوازم تمیز‌کاری ]
‫پیام رو رسوندی؟
‫دادمش به یه آدم قابل اعتماد. نگران نباش.
‫مطمئنم تا الان به دست ارباب جانگ رسیده.
‫چئوک مطمئنی این دختره میونگ‌جا اون پایینـه؟
‫بنابر چیز‌هایی که من دیدم آره.
‫- راستی، یه چیزی هست که... ‫- اوه!
‫بهش شلیک نکن پدر.
‫اون ژاپنی نیست.
‫مطمئنی؟
‫ولی اون یه سرباز ژاپنیـه!
‫اوه، نه، نه، نیستم!
‫من اهل چوسانم، قسم می‌خورم.
‫من دشمن نیستم. من یکی از شمام.
‫خب، بیا یه نگاهی بندازیم.
‫اوم، وضعیتش که خوبـه.
‫فقط مدلش تقریباً قدیمیـه.
‫آره، خب، خانواده‌ی من ده سال اخیر رو ‫با این زندگیشون رو گردونده.
‫کمکم کرد که پسر بزرگم رو بفرستم مدرسه‌ی طبابت.
‫بهترین پیشنهادی که ‫ می‌تونم بابتش بدم، 90 وونـه.
‫- هنوز می‌خوای گرو بذاریش؟ ‫- راستش به پولش نیاز ندارم.
‫به جاش،
‫ازتون می‌خوام پسرم رو پیدا کنید.
‫پسر بزرگم خدمت بود و بعدش صدمه دیدم و
‫اینجوری شد که... ارتباطم رو باهاش از دست دادم.
‫من توی مدرسه‌ی طبابت بودم که ‫ارتش منو برای خدمت انتخاب کرد.
‫بعد توی بونگلیم چین، ‫وسط تیراندازی آسیب دیدم.
‫بعدش، منو فرستادن اینجا ‫ توی بیمارستان اونگ‌سئونگ.
‫و وقتی حالم بهبود پیدا کرد، ‫وظیفه‌ی جدیدم شد جلوگیری از بیماری.
‫دیگه چی؟
‫بیمارستان توی زیرزمین ‫ آزمایش‌های انسانی انجام میده پدر.
‫کلی از افرادمون رو دیدم که ‫دیشب کشته شدن.
‫باورتون نمیشه که چندین نفر به قتل رسیدن.
‫دلیل مردنشون...
‫آلودگی به سیاه زخم بود.
‫توی بونگلیم هم شاهد همچین فاجعه‌ای بودم.
‫یک روستا پر از مردم بی‌گناه رو ‫با ویروس سیاه زخم کشتن.
‫هنوز فریاد‌هاشون یادمه، ‫ انگار که همین دیروز بود.
‫ای حرومزاده‌های عوضی! ‫چطور تونستن این کار رو بکنن؟
‫بر حسب اتفاق، بین جسد‌ها مرد جوونی که
‫حدود بیست سالش باشه ندیدی؟
‫قدش متوسطه و پشت گوش راستش ‫یه ماه‌گرفتگی سیاه داره.
‫برادرمـه.
‫نمی‌دونم، ببخشید.
‫نتونستم جسد‌ها رو بررسی کنم.
‫محض اطلاع‌تون میگم، خیلی از مردم چوسان ‫اون پایین توی زیرزمینن.
‫میونگ‌جا هم اون پایین بود. مطمئنم.
‫تا وقتی که محیط رو استریل نکردیم تکون نخور.
‫خطرناکه، پس لطفاً همینجا که هستی بمون.
‫حتی با تماس با کسی که سیاه‌زخم داره ‫ممکنه بمیری،
‫پس تکون نخور و اون گوشه بمون ‫تا همه‌چی استریل بشه.
‫متوجهی؟
‫جناب، باید بهم کمک کنید. ‫من نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫باید بگید کمیسر ایشی‌کاوا از ‫ ایستگاه پلیس بیاد، عجله کنید.
‫نمی‌دونه که من اینجام.
‫میشه بهش بگید میونگ‌جا اینجا گیر افتاده؟ ‫نه، اکیکو. بگید اکیکو اینجاست.
‫اگه بهش بگید بهتون پول خوبی میده.
‫خواهش می‌کنم.
‫کمکم کنید. نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫با کمیسر تماس بگیرید. ‫باید بدونه که من این پایینم. خواهش می‌کنم.
‫ساکت باش! در رو ببند! عقب وایسا!
‫ولی نمی‌تونستم براش کاری بکنم.
‫چون من هم تو همون قایقی بودم که اون بود.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫ای چوسانی کثیف!
‫چه مرگتـه؟ چرا اینقدر حال‌بهم‌زنی! ها؟
‫چوسانی کثیف!
‫استفراغت رو بخور چوسانی!
‫فقط یک راه برای فرار از این
‫جهنم بود.
‫مادر...
‫امیدوارم که منو ببخشی.
‫احمق نباش.
‫اگه می‌خوای بمیری...
‫مطمئن شو که مردنت فایده داشته.
‫زندگیت رو هدر نده.
‫کی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم زنِ تو نقاشی کیـه،
‫ولی نقاشش رو می‌شناسم.
‫یه شخص ژاپنیـه.
‫به عنوان نقاش اینجا مشغولـه.
‫فکر می‌‌کنم که...
‫اسمش ساچیموتو بود.
‫اینا چین دیگه؟
‫چرا این چیز زشت رو داری می‌کشی؟
‫ها؟
‫بهم اطلاعاتشو بده. ‫برای کی کار می‌کنه و کجا زندگی می‌کنه.
‫غذای چینی دوست داری؟
‫نظرت چیه ساعت 8 بریم رستوران ساهرو.
‫عذر می‌خوام، ولی متاسفانه ‫نمی‌تونم امشب باهات شام بخورم یئونگ‌چون.
‫اوه، بد برداشت کردید، ‫ قرار نیست با من شام بخورید ارباب جانگ.
‫قرارتون با ساچیموتوئـه.
‫من امشب قراره تو ساهرو باهاش شام بخورم.
‫- ساعت 8 شب؟ ‫- بله، درستـه.
‫دیر نکنید، خب؟
‫شنیدم که آزمایش جالبی اینجا راه انداختی.
‫یک جوخه‌ی کامل از سرباز‌هامون رو به همراه
‫کلی از نمونه‌های آزمایشی چوسانی نابود کردی.
‫قطعاً نتیجه‌ی نهایی این آزمایش ‫ارزش این همه دردسر رو باید داشته باشه.
‫منظورتون چیه قربان؟
‫توکیو بر اثر بمباران‌های اخیر دشمنانمون ‫ با خاک یکسان شده.
‫ما در حال حاضر نیاز مبرم به ‫سلاحی قدرمتند و مخفی داریم که
‫بتونه جنگ رو به نفع‌مون برگردونـه.
‫چرا از این موجودی که ‫ این پایین ساختی استفاده نکنیم؟
‫هنوز نیاز دارم آزمایش‌های بیشتری انجام بدم.
‫باید توانایی‌های شناختی موجود رو بسنجیم.
‫در حال حاضر هنوز ناواضحه که ‫این هیولا موجودی هست که
‫بشه رام کرد یا نه.
‫می‌دونی، تمام موجودات زنده‌ی دنیا
‫پتانسیل اینو دارن که تسلیم بشن و ‫به ارباب واقعی‌شون خدمت کنن.
‫خودت می‌بینی که توی چوسان چیکار کردیم.
‫من فقط تا دو طبقه زیر زمین رفتم و ‫زندان هم همونجاست.
‫و میونگ‌جا هم، اینجا زندانی شده بود.
‫چندتا نگهبان بودن؟
‫اوه، خب هر ده متر یا همین حدود، ‫دو تا نگهبان گذاشن.
‫همه‌شون هم البته مسلحند.
‫از اونجا فراری دادنش قراره به ‫سختی وارد شدن باشه.
‫با این وجود،
‫اگه بتونید بیاریدش بیرون،
‫خب، چطور می‌خواید از بیمارستان فرار کنید؟
‫فعلاً بیاید توی موقعیت‌هامون منتظر بمونیم تا
‫از بیرون علامت رو دریافت کنیم.
‫و تو هم فعلاً برگرد به پستت.
‫نه، نمی‌خوام. ‫ترجیح میدم اینجا پیش شما بمونم.
‫اگه سر پستت نباشی،
‫میان دنبالت و همه‌مون تو خطر میوفتیم.
‫نباید بذاریم درباره‌ی این دونفر مطلع بشن.
‫اگه این اتفاق بیوفته، ‫تمام کارمون اینجا بی‌فایده میشه.
‫نگران نباش. ما همه با هم فرار می‌کنیم.
‫بهت قول میدم.
‫خیلی‌خب پس. من میرم.
‫فقط...
‫من رو فراموش نکنید، خب؟
‫احیاناً تو هم چیزی رو می‌بینی که من می‌بینم؟
‫- منظورم توی نقشه‌ی ساختمونـه. ‫- آره.
‫ساختارش شبیه آزمایشگاه زیرزمینی توی منچوریـه.
‫باید به هرکس که می‌تونیم کمک کنیم.
‫همونطور که باید تو منچوری کمک می‌کردیم.
‫احتمال داره که ‫ دقیقاً همون اتفاق اینجا بیوفتـه.
‫به چیز‌های وحشتناکی که ‫ توی منچوری دیدیم فکر کن.
‫گوش کن چئوک...
‫اگه اون اتفاق‌ها اینجا هم بیوفته چی؟
‫نباید هرکاری که می‌تونیم رو بکنیم که ‫جلوش رو بگیریم؟
‫بیا اول منتظر علامت بمونیم، خب؟ ‫و بعدش اقدام می‌کنیم.
‫نیم ساعتـه که اینجا منتظریم.
‫دقیق بگو منتظر کی‌ای؟
‫یه خانم.
‫واقعاً؟ یه خانم؟
‫شکه ‌نشو گنده بک.
‫اوه! خودشـه.
‫د.یـ.جــ.ـی‌مـو.و.یـ.ز
‫کارت خوب بود امروز. ‫برو یچیزی بگیر بخور.
‫اوه، متاسفم.
‫خب، خب،‌ ببین کی اینجاست.
‫ارباب خانه گنجینۀ طلایی.
‫میشه منو ببخشید؟ امشب سرم شلوغـه. ‫یه قرار مهم دارم باید بهش برسم.
‫خوش اومدید خانم، از همین طرف بیاید.
‫نباید قبلش یکم کار‌های عقب‌افتاده‌مون ‫رو سر و سامون بدیم؟
‫خیلی‌خب، گوش کن ببین این چطوره.
‫فردا اول و صبح می‌شینیم و ‫درباره‌ی هرچی که فکر می‌کنی
‫بهت بدهکارم صحبت می‌کنیم.
‫این چه کوفتیـه...
‫اوه، برگشتید.
‫هی، گشنت نیست؟ بخور تعارف نکن.
‫بیا. پنکیک چوسانی.
‫بله قربان.
‫خوش‌مزه‌ست.
‫اینا خیلی خوبن.
‫مردم چوسان خوب بلدن آشپزی کنن.
‫اممم.
‫فکر می‌کنی، ام، مشکلی براش پیش میاد؟ ‫فقط کنجکاوم.
‫موری.
‫منو و تو، فقط نگاه می‌کنیم. ‫توی هیچی دخالت نمی‌کنیم. خب؟
‫ما نگاه می‌کنیم، بعد گزارش می‌دیم.
‫و کاری که بهمون گفته میشه رو انجام می‌دیم.
‫همین. نه کمتر نه بیشتر. همم؟
‫- بله قربان. ‫- یالا. یه لقمه بزن. امتحانش کن.
‫یه لحظه صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫یه لحظه صبر کن.
‫می‌تونیم با پول حلش کنیم.
‫به این احتیاجی نیست. ‫بذارش کنار، خب؟ سلاح لازم نیست.
‫بیا مثل دو تا مرد حلش کنیم. ‫بهم قیمتت رو بگو. آره همینـه.
‫من همه‌چی رو می‌خوام.
‫همه‌چی رو می‌خوای؟
‫چی؟
‫گروفروشی باارزشت رو بده به من و ‫می‌ذارم زنده بمونی.
‫خیلی‌خب، دیگه مسخره بازی در نیار. ‫بهت گفتم که امشب سرم شلوغـه.
‫بهت گفتم کار مهم دارم. نباید دیر کنم.
‫می‌بینی؟ ببین!
‫انگار دیرم شده! بهتره برم.
‫هی، باید به این فکر کنی که ‫کی الان مهم‌تره، خب؟
‫ببین، عذر می‌خوام.
‫من فقط الان دنبال چیز جدی‌ای نیستم.
‫بعدشم، چرا اینقدر تلاش می‌کنی که ‫شخص مهمی تو زندگیم باشی؟
‫- خیلی‌خب. جانگ دای‌ سانگ ‫- اسمم ته‌ سانگه!
‫دای ‌سانگ نیست. ته سانگـه!
‫حالا درست اسمم رو بگو!
‫احتمالاً خیلی دلت می‌خواد امشب بمیری.
‫البته که نمی‌خوام.
‫با این‌که خیلی خوش‌شانس نبودم،
‫ولی باز هم نمی‌خوام یه بی‌عرضه منو بکشه.
‫ای حرومزاده...
‫هی، شماها!
‫چه خبره؟
‫جناب پلیس،
‫من... من جانگ ته سانگم.
‫از خانه گنجینۀ طلایی.
‫این مزدورا بی‌دلیل بهم حمله کردن قربان.
‫لطفاً کمکم کنید سرکار.
‫فقط می‌خواستیم به این ‫ چوسانی چموش یه درسی بدیم.
‫چیزی نیست که نگرانش بشید. ‫می‌تونید برید. شب خوبی داشته باشید سرکار.
‫سرکار، لطفاً نرید! این‌ها اسلحه دارن.
‫اینجا رو نگاه کنید! شمشیر‌های سامورایی دارن.
‫زندگیم تو خطره. ‫خواهش می‌کنم کمکم کنید سرکار!
‫خب، خیلی از دور خارج نشید امشب. ‫شب خوبی داشته باشید.
‫ممنونم قربان.
‫سرکار، اینا می‌خوان منو بکشن!
‫دیدی؟
‫هرکاری که بخوام می‌تونم بکنم. ‫این حقیقت زندگیتـه.
‫و تو هیچی به جز یه آشغال بدردنخور ‫با کلی پول نیستی.
‫توی چوسانی...
‫حقیر و کثیف.
‫تمام چیزی که هستی همینـه.
‫رئیس!
‫درست میگی.
‫این بلاییـه که سر کشور عزیزم اومده.
‫پس چرا راحت‌مون نمی‌ذارید؟
‫چون الان به اندازه‌ی کافی عصبانیم.
‫اوه، اونجارو ببین!
‫عجب چوسانی جون‌سختیـه.
‫خیلی مقاومـه.
‫اینجوری نمیشه بابا.
‫اگه بیشتر صبر کنیم، ‫ممکنه پوششی که داریم تو شب از بین بره.
‫میرم نگاه کنم ببینم چخبره اون بیرون.
‫اگه همون نقشه‌ی ساختمون منچوری باشه،
‫باید یه دریچه باشه که ‫به آزمایشگاه زیرزمینی وصل بشه.
‫که به...
‫پشت‌بوم هم وصل میشه.
‫چئوک، خواهش می‌‌کنم ریسک بیجا نکن.
‫اگه خیلی خطرناک شد برات بیا بیرون، ‫فهمیدی؟
‫سریع برمی‌گردم، خب؟
‫عجله کن! زود باش تکون بخور!
‫نقشه‌ها رو گرفتی؟
‫آره گرفتمشون، همونطور که بهم گفت.
‫مطمئنی باید این کار رو بکنیم خانم ناول؟
‫حس می‌کنم داریم ارباب جانگ رو ‫به کام مرگ می‌فرستیم. شما چی؟
‫باید ازش حمایت کنی آقای گو.
‫به هرحال اون کسیه که ما رو استخدام کرده.
‫ته سانگ بالاست؟
‫ببخشید، ایشون اینجا نیست. ‫چی شده جناب؟
‫من عجله دارم و باید ته سانگ رو ببینم. ‫یه کار ضروریـه، خب؟
‫که اینطور.
‫- ته سانگ! ‫- ارباب جانگ! چه بلایی سرتون اومده؟
‫یه لحظه صبر کنید جناب. ‫می‌خوام با ارباب جانگ صحبت کنم.
‫باشه.
‫نمی‌دونستم هنوز این روزا ‫با شمشیر دعوا می‌کنن.
‫اوه، محض رضای خدا! این چه...
‫کدوم حرومزاده‌ای این کار رو کرده؟ ‫کی جرئت کرده به ارباب جانگمون صدمه بزنه، ها؟
‫اینجا بمونید، میرم ایستگاه پلیس.
‫اول بریم بیمارستان. ماشین رو آماده کن.
‫آره، بیمارستان. ولی کدوم بیمارستان؟
‫نقشه‌ها رو پیدا کردی؟ کجان؟
‫براتون پیداشون کردم ارباب جانگ. ‫آره پیدا کردم، همه‌شون رو پیدا کردم!
‫- پایینن. ‫- نگران نقشه‌ها نباشید.
‫باید اول براتون بیمارستان پیدا کنیم، خب؟
‫آره! بیمارستان، درستـه.
‫مشکلی پیش نمیاد برام. نگران نباشید. ‫برو نقشه‌ها رو برام بیار آقای گو.
‫زخمی که دارید از چیزی که ‫ فکر می‌کنید عمیق‌تره. دکتر نیاز دارید.
‫وقت ندارم، خب؟ گفتم ساعت 10 میرم.
‫گوش کنید، بس کنید.
‫من نقشه‌ها رو همین الان می‌خوام!
‫ته سانگ، بس کن دیگه!
‫هیچی مهم‌تر از زندگیت نیست. ‫گوش کن ببین چی میگم، خب؟
‫میونگ‌جا مهم‌تر از بیمارستان رفتن تو نیست.
‫نباید زندگیت رو براش در خطر بندازی.
‫- من دارم میرم، خب؟ ‫- نمی‌خوام بشنوم.
‫هیچکاری ارزش زندگیت‌ رو نداره ارباب جانگ. ‫ برو پیش دکتر. می‌فهمی؟
‫آره.
‫وقت ندارم، خب؟ ‫من برای میونگ‌جا این کار رو نمی‌‌کنم.
‫خب؟
‫دارم این کار رو می‌کنم چون اون حرومزاده‌ها ‫می‌خوان منو ورشکست کنن و
‫هرچیزی که ساختم رو ازم بگیرن.
‫می‌خوان همه‌چی رو برای خودشون بردارن، ‫با اینکه من براش زحمت کشیدم.
‫هیچ شرم و حیایی ندارن!
‫گوش کن، اونا هرکسی که ‫ دوستش داشتم رو ازم گرفتن.
‫اون حرومزاده‌ها خیلی نفوذ دارن، می‌فهمی؟
‫که چی؟
‫برام مهم نیست.
‫من بدون جنگیدن تسلیم نمیشم.
‫دیگه نمی‌ذارم بهم زور بگن. نمی‌ذارم!
‫برام مهم نیست با کی یا هرچی که ‫رو می‌کنن طرف میشم!
‫من فرار نمی‌کنم. من ترسو نیستم.
‫نمی‌ذارم دیگه ما رو بترسونن.
‫من هنوز کلی توان جنیگدن دارم، ‫بیشتر از چیزی که فکرشو کنن.
‫و خودتم می‌دونی.
‫می‌دونم.
‫ولی امشب زخمی شدی.
‫زخمش جدیـه. ‫خواهش می‌کنم برو بیمارستان، خب؟
‫زخم‌های این شکلی برای من درد ندارن خانم ناول.
‫زخم‌های باز مشکل من نیستن.
‫مشکل من غرورمـه.
‫یئونگ‌چون، چرا اینجایی؟
‫متاسفم. می‌دونم دیر وقتـه.
‫فقط اینـکه... یکی هست که ‫می‌خواد باهاتون صحبت کنه ارباب جانگ و
‫اومده اینجا.
‫آقای وانگ، در رو باز کنید.
‫آقای گو هستم. در رو باز کنید.
‫آقای وانگ!
‫[ آزمایشگاه ]
‫آقای ساچیموتو.
‫سلام. عصر بخیر. ‫داشتم وسایل نقاشی می‌گرفتم.
‫تو خالی کردن بار کمک می‌خوام. ‫میشه یه لحظه بیاد؟
‫فقط به خاطر اینه که کلی ‫لوازم نقاشی دارم جناب.
‫نمی‌تونم همچین اجازه‌ای بدم.
‫افراد خارجی اجازه‌ی ورود به بیمارستان رو ندارن. ‫دستورات من همینـه.
‫خیلی‌خب.
‫پس به مدیر ایچیرو گزارش بده، ‫این کار رو می‌کنی؟
‫ببخشید؟
‫مدیر ایچیرو بهم گفت که ‫همه‌ی این‌ها رو امشب بخرم،
‫پس بهش زنگ بزن.
‫می‌تونی خودت به مدیر ایچیرو بگی که ‫اجازه‌ی ورود وسایلش رو نمیدی.
‫اومدی اینجا نجاتمون بدی؟
‫چی؟
‫دیدم از دریچه اومدی پایین.
‫میشه نجات‌مون بدی؟
‫میشه لطفاً مارو از اینجا ببری بیرون؟ ‫می‌تونی؟
‫یالا! عجله کن!
‫حرومزاده‌های کوچولو.
‫یالا بیا بیرون.
‫خدای من.
‫فکر می‌کردم اون تو خفه شم.
‫از این طرف.
‫[ بسته ]
‫چه خبره؟
‫مطمئنی اینجا جاییه که گفتن هم رو ببینیم؟
‫مطمئنم که این تنها ‫اتاق لوازم تمیز‌کاری تو این طبقه‌ست.
‫علامت.
‫شاید چون علامت رو دیر دادیم ‫زمان‌بندیمون بهم ریخت.
‫وای!
‫هوای شب تو چوسان خستگی رو از آدم می‌گیره.
‫آره!
‫بیا اینجا یچیزی بخوریم.
‫اینجا رو باش. ‫یکم پیش توی انباری ویسکی پیدا کردم.
‫- آه! ‫- کش رفتم آوردم.
‫اوه آره!
‫هی، ساکت باش.
‫دست نگه دارید! شلیک نکنید!
‫خواهش می‌کنم شلیک نکنید! من غیر مسلحم.
‫تو کی هستی؟
‫- این چیـه؟ ‫- آتیش‌بازیـه؟
‫چئوک!
‫خیلی متاسفم.
‫میشه دیر کردنم رو ببخشید؟
‫آه، اینجا رو ببین.
‫انگار موفق شدن.
‫واقعاً امیدوارم حق با تو باشـه.
‫شانس با ما یار بود امشب.
‫نه، مطمئن نیستم که چه اتفاقی افتاده.
‫بله،‌ البته. آتیش‌بازی تو گیونگ‌سئونگ ممنوعـه.
‫همه اینو می‌دونن.
‫بله جناب! کسی که این کار رو کرده پیدا می‌‌کنم و ‫وقتی پیداش کردم
‫در سریع‌ترین حالت ممکن بهتون گزارش میدم قربان.
‫بله قربان!
‫باید بریم اداره، وسایلم رو آماده کن.
‫بله قربان.
‫اینجا رو ببین.
‫میونگ‌جا کجاست، ها؟ پیداش کردید؟
‫پیامت گفت که پیداش کردی. ‫خب پس کجاست؟
‫خب، می‌تونید بیاید بیرون.
‫مراقب باش.
‫اینم از این.
‫صبر کن.
‫میونگ‌جا کجاست؟
‫این بچه‌ها اولویت اولن.
‫چی داری میگی؟ ‫چرا این همه بچه همراهتـه؟
‫اگه بچه‌ها رو از اینجا ببری،
‫قسم می‌خورم که پیداش می‌کنم.
‫تو گفتی که یچیزی داری که باید ببینم؟
‫آره.
‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫حرکت کن! زود باش! حرکت کن!
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫‫«ترجمه از امیرعلی_پی‌ام» ‫ .:: Amirali_Pm ::. ‫
‫چخبره؟
‫نقشه‌م اینه که اون هیولا رو جوری آموزش بدم ‫که بدونه اربابش کیـه.
‫هربار که زنگ رو به صدا در میارم.
‫جواب میده و می‌دونه که دارم بهش غذا میدم.
‫به زودی می‌فهمه هرکسی که ‫زنگوله رو داره، اربابشـه و
‫باید ازش اطاعت کنـه.
‫من هیولا رو رام می‌کنم.