‫سریال «جاذبه مهلک» ‫فصل اول - قسمت یک
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫.:: ترجمه‌ای از محمد آلفا ::.
‫صبح به‌خیر.
‫- صبح به‌خیر. ‫- صبح به‌خیر.
‫صبح به‌خیر. ‫صبح به‌خیر.
‫محض اطلاع، دنیل مایکل گلگر،
‫مرتکب به قتل شبه عمد،
‫و به 15 سال حبس ‫الی حبس ابد محکوم شد.
‫این اولین حضورتون
‫- در مقابل هیئت منصفه‌ـست؟ ‫- بله، خانم.
‫ موفق شدین که سابقه انضباطی خوبی ‫به جا بذارین.
‫در تبرئه دیوید رنگل ‫نقشی داشتین؟
‫انگار که خیلی روی این نوع همکاری که دارید
‫تاکید کردین.
‫من با اون کسی که گفت بزرگ‌ترین تهدید
‫نسبت به سیستم عدالت ما ‫یه آدم بی‌گناهه، موافقم.
‫و متوجهیم که اظهاراتی آماده کردین.
‫بله، خانم.
‫فقط می‌خواستم بگم...
‫...که من...
‫هر روزی که این داخل بودم،
‫به الکساندرا فارست فکر کردم.
‫چون باید بتونم کاری ‫که کردم رو درک کنم،
‫این که چه طور مرد...
‫...این که من کشتمش...
‫و این که چرا کشتمش.
‫موقعیت من،
‫دستاوردهای من،
‫تمام چیزهایی که داشتم...
‫...و تمام چیزهایی ‫که می‌خواستم...
‫جلوی اون‌ها، اون ارزشی نداشت.
‫سعی کرد که به خطر بندازتشون،
‫توی ذهن من...
‫معنیش این بود که اجازه داشتم ‫که هر کاری رو انتخاب کنم.
‫و منم خشم رو انتخاب کردم.
‫انتخاب کردم که کنترلم رو از دست بدم.
‫انتخاب کردم که جونش رو بگیرم.
‫و مردی که همیشه فکر می‌کردم هستم،
‫این کار رو نمیکرد.
‫اما من کردم.
‫برای همین سعی کردم تمام روزهایی رو
‫که این جا بودم...
‫...به یه درک...
‫بهتری از کسی
‫که هستم برسم...
‫و جبران کنم.
‫این تمام چیزیه که برای گفتن دارم.
‫ اگه قرار باشه آزادی مشروط بهت داده بشه، ‫چه برنامه‌هایی برای خودت داری؟
‫اولین...
‫اولین کاری که دوست دارم بکنم اینه
‫که دوباره با خانواده‌ـم ارتباط بگیرم.
‫سوال دیگه‌ای دارین؟
‫نه.
‫ممنون، آقای گلگر.
‫راجع به تمام این‌ها مشورت می‌کنیم
‫و شما رو از تصمیم‌ـمون مطلع می‌کنیم.
‫از همه‌ـتون خیلی ممنونم.
‫یالا. بیا بریم.
‫اون مال من نیست.
‫اون گوشی من نیست.
‫اسم؟
‫الن گلگر.
‫...توی مسافرتی در سوئیس، ‫و توی یه صبح،
‫همسرش از یه پیاده‌روی برگشته بود ‫و تعریف کرد که از تپه‌ای بالا رفت
‫و یه کلبه چوبی قدیمی ‫روی نوکش پیدا کرد
‫که دری زیبا داشت ‫که با دست روش حکاکی شده بود.
‫این داستان رو توی سمینار ‫دانش‌آموزان بورسیه‌شده سال اولی تعریف نکردم؟
‫ نه؟ باشه.
‫خب، بعد ناهار،
‫همسرش ازش خواست ‫که اون کلبه با در زیباش رو ببینه،
‫برای همین از تپه بالا رفتن
‫و بعد از بقیه تپه‌های دورش هم بالا رفتن،
‫اما هیچ وقت پیداش نکردن.
‫ کارل یانگ همسرش رو ‫یه آدم آروم و منطقی،
‫عاقل و به هیچ وجه گول‌نخور، توصیف کرد.
‫اما اون جا چیزی بود ‫که همسرش قسم می‌خورد اتفاق افتاده
‫اما اون به هیچ وجه نمی‌تونست ‫توضیح بده.
‫یعنی، چهار تا کلاس دیگه هم هست و آره،
‫بعدش هم که مطالعه‌ـست.
‫خب این... این خیلیه، ‫اما فکر کنم بالاخره فهمیدم
‫که گوش هم بدم، یا مثلاً، ‫حتی یادداشت هم کنم،
‫درجا وقتی تموم میشه، ‫همه‌ـشون از ذهن میپره.
‫برای همین از رو نوشتن ‫واقعاً کمک میکنه،
‫یعنی، فکر کنم ملکه ذهنم میشه.
‫برای همین ارزش اون وقت اضافه‌ای ‫که میذاری رو داره.
‫به علاوه این که از تمام سخنرانی‌ها ‫یه نسخه چاپی داری که بهش نگاه بندازی.
‫آره.
‫ولی بازم، جطوری بقیه
‫- یعنی، انقدر توش خوبن؟ ‫- توی چی؟
‫چیزی که می‌شنون رو یادشون بمونه؟
‫آره.
‫باور کن، خوب نیستن.
‫پس، تو هم...
‫پدرم ممکنه، ام...
‫ عفو مشروط بگیره.
‫عفو مشروط می‌گیره.
‫باید برات خیلی سخت بوده باشه ‫که دو دستی به همچین چیزی بچسبی.
‫همه این دوران، بار این ‫که اون زندان بود، روی دوشت بود وقتی
‫که به من گفتی مرده بود.
‫خب، قبلاً هیچ وقت ‫بهم ایمیل نزده بود.
‫هیچ وقت.
‫و بعد ازم خواست ‫که به دادرسیش برم،
‫و من جواب ایمیلش رو ندادم
‫اما رفتم.
‫ببخشید که دروغ گفتم.
‫آدم‌ها چیزی رو بهم میگن ‫که برای گفتنش آماده‌ـن.
‫بیا یه چیزی باهات ‫در میون بذارم، باشه؟
‫به کار مربوطه؟
‫حالا که حرف از تولد شد، ‫تولد مارلنا بود.
‫و اسکرین‌شات‌هایی از یه گُهی
‫به اسم دستبند تنیسی برام می‌فرسته.
‫انگار من می‌تونم همچین چیزی پیدا کنم.
‫برای همین مجبور شدم ‫که خلاقیت به خرج بدم.
‫وای پسر.
‫- چیه؟ ‫- چیزی نیست.
‫فقط نمی‌خوام موقعی ‫که داری تعریف میکنی چی کار کردی،
‫چیزی توی دهنم باشه.
‫پیش خودم فکر کردم
‫که «تو این چند سال ‫چه قدر برای وینی جواهرات گرفتم؟»
‫ و اکثرشون رو اصلاً ‫بعدش دیگه ندیدم.
‫بعدش گشتم، ‫و یه چیزی پیدا کردم
‫که تقریباً کل مشکلم رو حل کرد.
‫تغییر کاربریش دادم.
‫وای. مارلنا عاشقشه. ‫دیوونه‌ـش شد.
‫مطمئنم شد. معلومه ‫که جفتتون سلیقه خوبی دارین.
‫کیرم دهنت، رفیق. ‫مشورت نیاز دارم.
‫چرا؟ همین الانشم کاری ‫که باید بهت می‌گفتم نکن رو کردی.
‫چون می‌تونستم قسم بخورم ‫که وینی این تخمی رو
‫یادش نمیاد چون که یه بارم نذاشتش،
‫اما الان میگه نمی‌تونه پیداش کنه
‫و فکر میکنه یکی دزدیدتش.
‫و ازم می‌خواد که برم بیمه ‫خسارتش رو بگیرم.
‫- که هنوز این کار رو نکردم. ‫- چون که شیادی.
‫برای همین براش توضیح دادم ‫و این طوری بودم که «عزیزم، ببین.
‫اصلاً منطقی نیست که یه دزد ‫یواشکی بیاد این تو
‫و فقط همین یه دونه رو بدزده. ‫احتمالا از توی درزهای کمد
‫افتاده پایین یا همچین چیزهایی.»
‫که فکر کنم خیلی روش پافشاری کردم.
‫آره، ایده خوبیه.
‫یا این که می‌تونی گردن ‫یکی از بچه‌ها هم بندازی.
‫فرنک، ناموسا انقدر با منی ‫که سرپرست مستقیمتم،
‫راجع به اقدام مجرمانه تخمیت حرف نزن.
‫و اگه توی مهمونی من، ‫با کسی جز همسرت بیای،
‫می‌رینم به توجهی که بهت میشه.
‫نکه حالا مارلنا دوست داره بیاد مهمونی ‫یه پیر و پاتال رو ببینه. اون 23 سالشه.
‫باز شروع کرد، با اون قیافش.
‫می‌دونی، عجیب نیست ‫که می‌خوان قاضیت کنن.
‫- خب، تولدت مبارک، دنی. ‫- ممنون، تری.
‫پنج شنبه دوباره بهم بگو.
‫صبح به‌خیر.
‫دیدی زمان دادرسی عقب افتاد؟
‫آره دیدم، ممنون. ‫امروز حالت چه طوره؟
‫خوبم.
‫دیشب خواب دیدم
‫که یه مار غول‌پیکر ‫صورتم رو گاز گرفت.
‫خب، این اذیت کننده‌ـست.
‫بیاتریس.
‫برای کاستر این جا اومدی؟
‫آره، از آخرین باری
‫که جلوی یه هیئت منصفه نورمانی بودم، ‫خیلی وقت می‌گذره.
‫تا موقعی که چیزی رو از دست ندادی، ‫نباید مشکلی داشته باشی.
‫چیزی که از دست ندادی، درسته؟
‫خفه شو.
‫وای! شنیدم تولد 40 سالگیت نزدیکه.
‫برای یه قاضی، خیلی جوونی.
‫فقط برای یه آدم عادی جوون نیستی.
‫لعنت بهت! ‫بیاتریس، درد داشت.
‫- سلام العلیکم، رئیس. ‫- سلام.
‫سلام. ‫می‌تونم یه تاییدیه بگیرم؟
‫قتل غیرعمد توی راننده‌ـگی. ‫داشتم به حکم عفو مشروط فکر می‌کردم.
‫توی نفس متهم 1.8 بود. ‫خیلی مست حساب میشه، فیل.
‫درسته اما اولین جرمش بود.
‫به علاوه این که قربانی ‫به‌خاطر سکته قلبی مرد.
‫نه. از معامله خبری نیست. ‫دلسوزیت رو بذار برای کسی
‫که پاتیل نمی‌شینه پشت فرمون.
‫تصمیمات بد، نتیجه بد هم داره.
‫بازی مسخر‌ای بازی کنی، ‫جایزه مسخره‌ای هم میبری.
‫حالتون چه طوره، جناب قاضی؟
‫چشمم نزن، گیبریل.
‫اومدم خونه!
‫اون‌ها عکس‌های قشنگی‌ـن.
‫- مامان‌بزرگ برام گرفت. ‫- واقعاً؟
‫توی فروشگاه تچن.
‫توی پلاستیک پیچیده شده بود،
‫اون که نمی‌دونست، اصلا ممکن بود ‫که کاماسوترا اسکاندیناوی باشه.
‫اما از جلدش خوشش اومد ‫و حالا این جاییم.
‫این طور که نیست، درسته؟ ‫درسته؟
‫عین داستان جن و پریه.
‫داستان جن و پری. باشه. ‫جن و پری‌ها خوبن.
‫- داستان جن و پری دوست داریم. ‫- اوهوم.
‫متاسفم.
‫ادامه بده.
‫من یه احمق کامل بودم.
‫و متاسفم.
‫بهترینش اون جا بود ‫که مستقیماً گفتی
‫که برات مهم نیست چی تماشا می‌کردیم.
‫- به شدت... ‫- بی‌ادبانه بود.
‫حق با توـه، من اشتباه کردم، ‫متاسفم...
‫و فکر کنم شاید هزینه ‫همه این جابه‌جایی‌ها
‫داشت میوفتاد رو دوش من.
‫وایسا ببینم. این راجع به نقل مکان بود؟ ‫تو نمی‌خوای که بریم؟
‫عزیزم، من واقعاً فقط سعی دارم ‫که عذرخواهی کنم.
‫چون که می‌دونی، هنوزم میشه ‫به جاش اون خونه رو بازسازی کرد.
‫همین‌طوری میگم. ‫و حالا که داریم حرف‌ها رو می‌زنیم،
‫اگه نمی‌خوای لازم نیست ‫یه قاضی بشی.
‫«ساعت‌کاریش راحت‌تره، ‫برنامه‌ـش مطمئن‌تره،
‫باعث افتخاره» اما باز هم می‌تونی ردش کنی.
‫حرکت خفنیه میشه ها، مگه نه؟
‫بهم پیشنهادش رو میدن و منم میگم: ‫«هوم، همین‌طوری راحتم».
‫ولی شرط می‌بندم نمی‌دونستی ‫که قاضی‌ها کنفرانس هم میرن.
‫تازه، جاهای با کلاسی هم هست.
‫چه جور کنفرانس و کجا؟
‫اکثراً کنفرانس‌های حقوقی.
‫و نظرت راجع به اروبا چیه؟
‫اروبا یعنی میلواکی.
‫میلواکی هم یعنی سن برنردینو.
‫ سلام، کوچولو.
‫چه ربطی به خورشید و ماه داره؟
‫خب، قلعه مادرخونده‌ـه
‫در شرق خورشید و غرب ماهه.
‫اوه...
‫لازم نداره که مادرخونده‌ای باشه،
‫اما وقتی هست، مطمئنی ‫که داستان خوبیه، مگه نه؟
‫هی، مشکل پرونده سوارز چیه؟
‫اون میگه که نمی‌خوای به عهده بگیریش.
‫ازش خواستم کاری کنه ‫که یکی از چهار نفر
‫علیه بقیه‌ـشون بشه. ‫دیگه مشکل من نیست.
‫آره، خب، اون همین الانشم یه شاهد داره،
‫که یه آدم شاغله، یه پدره ‫و یکی از ستون‌های جامعه‌ـست.
‫چرا باید با یه قاتل مذاکره کنه؟
‫می‌تونی بهم بگی که تا 6 ماه دیگه ‫این شاهد بی‌نقص کجاـه؟
‫بیرون اتاق دادگاه 12 شکلات می‌خوره ‫تا به جایگاه فرا خوانده شه.
‫و می‌تونی کامل بهم قول بدی ‫که پیداش میکنی و میاریش؟
‫می‌تونم؟ آره. پرونده رو قبول میکنی یا نه؟
‫تصمیم رو به مراجع قضایی می‌سپرم.
‫- اه! ‫- سوارز چهار نفر داره.
‫من فقط یکی می‌خوام.
‫شاید بهتر بود شماها ‫می‌رفتین حقوق می‌خوندین.
‫نه، من می‌خواستم ‫با کار کردن خرج زندگیم رو در بیارم.
‫و حالا که این جاییم.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫هنوز میای مهمونیم دیگه؟
‫نمی‌دونم. ‫خودت قراره اون جا باشی؟
‫یه بار کامل اون جا هست.
‫به علاوه، کاکتل‌های مخصوص ‫در خور با فضا.
‫وای! حداقل این خیلی احمقانه‌ـست.
‫ببخشید، قربان.
‫توی دادگاه نمیشه چیزی خورد.
‫نه، شما نمی‌تونین توی دادگاه ‫چیزی بخورین. فقط من می‌تونم.
‫و تو من نیستی.
‫تلخه ولی حقیقته. ‫کنچیتا کجاست؟
‫دو جا براش کار پیش اومد ‫اما اون رو فرستاد.
‫- آلیسه. ‫- باشه.
‫شایدم الکسه.
‫خب، کدومشونه؟
‫هوم.
‫یکی باید بپرسه.
‫کانپیتا طبقه بالا گیر افتاد، ‫گفت که واقعاً متاسفه.
‫من الکس فورستم.
‫الکس. اشکالی نداره. ‫دن گلگر.
‫آره، اون عاشقته. ‫کنچیتا رو میگم.
‫آره، فشار خونم رو پایین میاره.
‫خب... در جریان همه‌چی هستی؟
‫آره، قطعاً کنچیتا شخص هدفشونه،
‫اما من رو می‌شناسن، ‫پس مشکلی نداریم.
‫مضطربن.
‫خب، بریم باهاشون صحبت کنیم.
‫حال شماها چه طوره؟
‫باشه.
‫روز بزرگیه.
‫این همه دفعه بهتون یاد آوری کردم
‫که حواستون به احساساتی ‫که روی چهره‌ـتون می‌شینه باشه،
‫خشمتون رو مخفی کنین، ‫دردتون رو مخفی کنین،
‫کاری نکنین که هیئت مدیره ‫حس بدی بگیره،
‫احساس تاسف برای کسی ‫که یالینا رو کشت داشته باشین.
‫اما امروز...
‫بخش صدور حکمه.
‫این برای قاضیه.
‫باید بدونه که چه چیزی از دست دادین.
‫پس بهش نشون بدین.
‫اگه خشم دارین، خشمگین باشین.
‫اگه گریه‌ـتون گرفت، گریه کنین.
‫امروز روز تمامی احساساته.
‫و این جا هم جاشه.
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫- ممنون. ‫- خواهش میکنم.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫خب، برای تولد بزرگ کاری میکنی؟
‫همسرم داره یه مهمونی می‌گیره.
‫ایول. مامانم می‌خواست این کار رو ‫برای تولد 40 سالگی پدرم کنه،
‫اما پدرم نمی‌خواست ‫که اون پول خرج کنه.
‫اگه مرد عاقل‌تری بودم، ‫احتمالاً منم همین رو می‌گفتم.
‫آره اما سال بعدش سکته کرد،
‫پس نباید ازش می‌پرسید؛ ‫باید مستقیم انجامش میداد.
‫سام علیکم، مفسدین.
‫پوشت خوبیه، ای‌بی.
‫اوه، خوشت اومد؟
‫اوه، کجاش ممکنه اشتباه پیش بره؟
‫خدمات قربانی. ‫با کنچیتا کار میکنه.
‫کنچیتاست، پسر. ‫کنچیتا بهترینه.
‫اسمش چیه؟
‫فکر کنم، آلیسه؟
‫هوم. آلیس انگشت بزرگمه؟
‫چون می‌خوام روی ‫تک تک اسباب و اثاثیه‌ـم بکنمش.
‫- الان کابینت با در بسته می‌خواد. ‫- وایسا ببینم. چی؟
‫آره، دوستش شرون داده ‫تمام اسباب و اثاثیه‌ـش رو
‫چوب کاری کنن که با کابینتش بیاد.
‫خب، حالا که صحبت از ‫اسباب و اثاثیه جدید شد،
‫- اون یه یخچال برای پنیر می‌خواد. ‫- نه، نه.
‫این روزها مردم یه حس خاصی ‫به پنیر دارن، دنی.
‫یبس شده؟
‫به زودی میشه.
‫وای، وایسا.
‫سلام. نه، هنوز نه.
‫اه، من... ‫من الان میام.
‫نه. فراموش کردم. ‫شرمنده.
‫بیا. تو ازش بپرس. ‫خدمت شما.
‫- بیا این گند رو تمیز کنم. ‫- سلام، رفیق.
‫خب، من پوتین دارم
‫و سعی دارم یه دست لباس ‫باهاش در بیارم،
‫اما الان فکر میکنم ‫که باید بیخیال شم و سخت نگیرم.
‫پس بابت رفتن به اون
‫مکان کونی‌های کثیف، هیجان‌زده‌ای؟
‫چرا هیچ وقت اسمش رو یادم نمی‌مونه؟
‫نمی‌دونم. اصلاً دیگه ‫همچین اتفاقی میوفته؟
‫یه عکس برام بفرست. پیامکش کن. ‫باشه. انجامش میدم.
‫- اون می‌دونه. ‫- انجامش میدم.
‫هی. یا می‌خواین که بیام خونه ‫یا که نمی‌خواین.
‫چی؟ چه طور شد که موز نداریم؟
‫فردا شب می‌بینمت، دن.
‫خداحافظ، بث. خب، ‫حالا که دارم میرم فروشگاه،
‫چیز دیگه لازم نداریم؟
‫خب، فکر کن زن.
‫این ساعت 6:00 شروع میشه؟
‫داری آماده میشی یا که...؟
‫شرمنده. ‫بابا عقب انداختش، شد 7:30.
‫پس لازم نداشتی که زودتر ‫از سرکارم بیام خونه؟
‫نه. ولی می‌خواستم که بیای خونه.
‫اوه، واقعاً؟ چرا؟
‫مجبورت کنم که برام کارهایی انجام بدی.
‫بلندش کن.
‫خدا لعنتت کنه، زنیکه...
‫روانی جذاب.
‫اه!
‫من نخواستم چیزی جایگزین شه.
‫خیلی ساده خواستم ‫که فقط روی بشقاب نذارنش.
‫برای این که همچین اشتباهی بکنن، ‫رستوران خیلی گرونی‌ـن، بثی.
‫پس نخورینش.
‫بهتون نارنجک بدون ضامن ندادن که.
‫من که فکر میکنم خنده داره. ‫همین.
‫صدها نفر این دور و ور دارن...
‫هیس.
‫...که تجربه غذا خوردن ‫بی‌نظیری بسازن.
‫میرم ازشون می‌خوام ‫که دوباره بشقاب رو بچینن.
‫کسی لازم نیست کاری کنه. ‫فقط گفتم که خنده‌دار بود.
‫نمی‌خواستم عوض شه. ‫هیچ کدوم از این‌ها رو نمی‌خواستم.
‫و نه تنها بهم میدنش، بلکه سرد هم شده.
‫پولنتا طنزی بود.
‫هوم!
‫وای پسر.
‫اوضاع این جا چه طوره، النور؟
‫- الن. ‫- لنن؟
‫الن.
‫اه. لمن. ‫[لمن: لیمو]
‫- الن. ‫- سلوگو؟
‫- الن. ‫- گوردن شام‌وی.
‫هی، گوردن شام‌وی، یه تیکه ‫از گوشت خوکم رو می‌خوای؟
‫فکر کنم همین‌طوری راحتم.
‫مطمئنی؟ ‫واقعاً خوبه‌ها.
‫- دوست دارم. ‫- منم دوست دارم.
‫- واقعاً؟ ‫- ببخشید مزاحمتون شدم، رئیس.
‫یه قتل توی لنکستر داریم. ‫هنوز هویتش نامعلومه.
‫باشه. به فرنک زنگ بزن، ‫بهش بگو که بره سر صحنه،
‫بهش بگو وقتی که فهمید ‫داستان از چه قراره، بهم زنگ بزنه.
‫- فهمیدم. ‫- خیلی خب.
‫جرم و جنایت استراحت نمیکنه که.
‫پس به زودی رسمی میشه، ها؟
‫اون‌ها برات می‌گیرنش... اون چیزه رو؟
‫یا خودت باید بگیری؟
‫- اسمش رداءـه. ‫- اها.
‫خودت برای خودت می‌گیری. ‫در واقع، از جیب خودت هم هست.
‫به طرز خنده‌داری، حتی مجبور هم نیستی.
‫هیچ قانونی نیست بگه ‫که یه قاضی مجبوره بپوشتش.
‫الان دیگه بیشتر یه جور سنته،
‫یه تمرین نمادین.
‫سالیانه چه قدر می‌خوای در بیاری؟
‫20 هزار تا؟
‫خرج مدرسه خصوصی هم در نمیاد.
‫نمادین. سنتی.
‫ اساس جامعه‌ـمون.
‫هفت سال توی استنفورد باشی ‫که موقع صبح برای یه فلزیاب،
‫کل پولت رو خرج کنی؟
‫این کار رو برای خانواده‌ـت انجام نمیدی، دنی.
‫حتی برای کارکرد حسابت هم نیست.
‫در نهایت، فقط
‫بازی دزد و پلیس یه آدم باحاله.
‫اما بازم، مردم مجبورن ‫که قاضی صدات کنن.
‫مطمئنم ازش متنفر میشی.
‫ببین کی این جاست!
‫سلام. از همه‌ـتون تشکر میکنم که اومدین. ‫خیلی ممنون.
‫خیلی ممنون، ممنون.
‫- هی! ‫- این جاست!
‫ممنون، بچه‌ها. ازتون ممنونم.
‫میکی!
‫♪ تولدت مبارک. ♪
‫شما بچه‌ها حالتون چه طوره؟ ‫خیلی ممنون که اومدین.
‫من که خیلی حالم خوبه.
‫عشق کن.
‫رئیس این جاست؟ گفتش ‫که قراره بیاد.
‫اگه بطری‌های شراب 400 دلاری داشتیم،
‫قطعاً لیوا این جا می‌بود، ‫اما خب نداریم.
‫اما از این‌ها داریم.
‫ببین. قرار بود تحت تاثیر قرار بگیری.
‫انگار قبلاً هیچ‌کس سفیده تخم مرغ رو ‫توی یه نوشیدنی نریخته بود.
‫وای وای، و این یکی. ‫صبر کن.
‫پینا کلاداـه.
‫از من چی می‌خوای، مایک؟
‫توجه!
‫تولدت مبارک
‫♪ توهم هیچوقت ♪
‫♪ واقعی نمیشه ♪
‫♪ کاملاً بیدارم و می‌بینم ‫که آسمون بی‌نقص پاره شده ♪
‫♪ اما یکم دیر رسیدی ♪
‫♪ چون منم که پاره شده ♪
‫ببخشید. ببخشید. متاسفم.
‫- یاروی دنیس برای ساعت چنده؟ ‫- 3:30.
‫وای، ریدم توش. ‫خب، باز گند خورد تو روزمون.
‫طبقه 12ام زنگ زد.
‫دنبال تو می‌گرده.
‫باشه. انصاف نیست بیشتر از این، ‫منتظر نگهت دارم.
‫خب، ترفیع... ‫اتفاق نمیوفته.
‫چی؟ راجع به چی داری حرف میزنی؟
‫فرماندار می‌خواد گاس هلت رو بگیره.
‫پاس هلت؟ از کی؟
‫اون حتی دادستان هم نیست.
‫آره، می‌دونم. و کل این مسئله ‫خیلی باعث آبروریزیه.
‫اوه، مطمئنم همین‌طوره.
‫فکر کردم گفتی پر کردن ‫این جایگاه در اختیار توـه.
‫مطمئنم که گفتی «این یه قفله».
‫باشه. پدر زن هلت پول زیادی ‫توی بخش فنی داره.
‫کلی موقعیت برای
‫تحت تاثیر گذاشتن داره ‫و وقتی اون اتفاق افتاد...
‫می‌فهمم. رفیق فاسدت می‌خواد بذاره ‫که این کسکش خان،
‫برای دامادش گاس، ‫کار قضاوتی رو بخره
‫که حتی اصلاً نمی‌خوادتش، درسته؟
‫مراقب حرف زدنت باش.
‫باشه.
‫دوره بعدی سراغش میریم.
‫یه چشم بهم بزنی، ‫چهار سال هم گذشته.
‫فقط باید یکم ایمان داشته باشی.
‫می‌دونی، پدرت هم...
‫- وای، گور بابای اون. ‫- ...اولین دوره منصوب نشد.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫اوضاع تخمی همینه که هست دیگه.
‫مثل این می‌مونه از باد ‫بابت این که می‌وَزه، عصبانی باشی.
‫ببین، اون‌ها هر کسی ‫که طبق هر برنامه‌ای
‫که چیدن کار نمیکنه رو رد کردن.
‫- مشکل از تو نیست. ‫- می‌دونم، مایک.
‫می‌دونی دیگه چی به تخم مردم هم نیست؟
‫این که بابات توی چه سنی
‫پشت صندلی قضاوت نشست ‫و این که تو ازش جوون‌تر نیستی.
‫- برای اون می‌بود. ‫- چی می‌بود؟
‫برای اون مهم می‌بود.
‫خب آره، به‌خاطر این بود ‫که شخصیت خیلی حقیر
‫و طاقت‌فرسایی داشت.
‫اما اون مرده.
‫پس کسی جز خودش راجع ‫به این کسشر فکر نمیکنه.
‫آره، نکه تو اصلاً راجع بهش صحبت نمیکنی.
‫می‌دونی، شاید بهتر باشه ‫که تمزکر کنی و ببینی
‫که چه طور می‌خوای با این همه ‫دل سوزی که می‌گیری رو کنار بیای،
‫حالا به اون همه آدمی که دوست دارن ‫به زمین گرم خوردنت رو ببین،
‫اشاره‌ای نکنیم.
‫ببین. نظرت چیه که جمع و جور کنیم
‫و امروز بریم اندولینی؟
‫امروز ساعت 3:30 قراره برای ‫بازنشستی دنیس اورتگا برم.
‫راستی، تو چه طور از زیرش در رفتی؟
‫احتمالاً گفتم که پیامش ‫توی پوشه «اسپم» رفت.
‫هی، شاید باید تو هم
‫به پیچوندنش فکر کنی، دن؛ ‫جدی میگما.
‫خب، همون‌طور که خودت گفتی،
‫باید یه موقع شروع کنم.
‫خب چه بهتره که امروز شروع کنم.
‫سلام، بچه‌ها؟ ‫اوضاع چه طوره؟
‫از دیدنت خوش‌حالم. ‫حال شماها چه طوره؟
‫خیلی باعث افتخاره، اما صادقانه بخوام بگم
‫آخرش، یه جورایی ‫حس میکنی که ارزشت پایین اومده.
‫و به هرحال، همه می‌دونن ‫ضوابط دادگاهن
‫که در واقعیت دادگاه رو می‌چرخونن، ‫نه خود قاضی. کی این رو می‌خواد؟
‫من می‌خوام جمع‌بندی سه ساعته ‫داشته باشم و به حرف اون‌ها گوش ندم، درسته؟
‫خیلی اون‌ جا بشینی، مغزت هم ‫مستقیم میوفته میوفته تو شرتت.
‫چرا می‌خوام شماها بهم بگین ‫که چی کار کنم؟
‫که کی حضور پیدا کنم، ‫کی ناهار بخورم، کی برینم.
‫من دادستانم. هر موقع بخوام می‌رینم.
‫این جا قضیه از چه قراره؟ ‫به چی فکر میکنی؟
‫مطمئن نیستم. تو چی؟
‫اصلاً نمی‌دونم خیلی از این‌ها، چی هستن.
‫خب... از اونی که نمی‌دونی چیه یه گاز بزن،
‫و اگه خوشت نیومد، بندازش روی زمین.
‫اوه... و اون‌ها هم مشکلی ندارن؟ ‫صاجب این جا مشلکی نداره؟
‫اوه، نه بابا. ‫خودشون می‌خوان که این کار رو کنی.
‫واقعاً؟ باشه.
‫شیرینی گردویی انگشتی، ‫شیرینی رنگین‌کمونی
‫که نمی‌دونم چرا ولی کیکه،
‫ارمرتی و انیس.
‫این‌ها هم چمینو‌ـن. ‫کنجد و پرتقال. انجیر.
‫و آخر اما دست کمی از بقیه نداره، ‫شیرینی کره‌ای عروسی ایتالیایی
‫با شکلات و گردو.
‫پشمام.
‫آره، خیلی از دفعاتی که این جا بودم،
‫شیرینی هم داشتن.
‫باشه ولی این خیلی زیاده دیگه.
‫کنچیتا هم باهات این جاست؟
‫درواقع، من رو همراه با خودش آورد ‫اما الان اون...
‫اون دیگه رفت.
‫چرا هیچ وقت تو رو با خودش ‫این جا نیاورد؟
‫چه طور ممکنه یه آدم ‫توی ساختمون دادگاه مجرمین کار کنه
‫و هیچ وقت نیاد اندولینی؟
‫من همین سپتامبر قبلی اومدم این جا، پس...
‫چرا؟ چون مجبور شدی ‫که شیرینی‌ها رو برام توضیح بدی؟
‫شاید من... من دوست دارم ‫که دسرم رو برام توضیح بدن.
‫سپتامبر. ‫هشت ماهی شده.
‫تقریباً بیا بگیم 240 روز.
‫من هفته‌ای حداقل سه بار میام این جا.
‫که یعنی از وقتی ‫که تو نقل مکان کردی،
‫من 90 بار اومدم این جا.
‫حتماً جای باحالیه، گمون کنم.
‫یا شایدم من همیشه این جام.
‫حالت خوبه؟
‫دنبال جزئیات نیستم. معلومه دیگه.
‫یعنی، در جریانم که واقعاً نمی‌شناسمت.
‫اما... نمی‌دونم.
‫انگار...
‫الان حالت یه جوریه.
‫آره، احتمالاً همین‌طوره.
‫آره، منم احتمالاً همین‌طورم.
‫بعضی وقت‌ها اوضاع... ‫خیلی سنگین میشه.
‫- مگه نه؟ ‫- اوهوم.
‫و هی اتفاق میوفتن.
‫اما نگران نباش. ‫درست میشه.
‫یا شایدم نشه.
‫ این‌ها رو برای تو راهم میبرم.
‫هیجان زیادی برای کنجدیه دارم.
‫از حرف زدن باهات، ‫خیلی خوشحال شدم.
‫تبریک میگم.
‫همین تازه برگشتی؟
‫چی؟ من؟ نه؟
‫داری دروغ میگی؟
‫می‌دونی که بوش رو حس میکنم.
‫می‌تونی بوی دروغ رو حس کنی؟
‫نه، می‌تونم بوی الکل رو حس کنم.
‫وای. اون. ‫خب همه می‌تونن حس کنن.
‫تا حالا اون دکمه قرمز رو فشار دادی؟
‫فکر کنم باید بکشیش.
‫نوشته «بکشین». ‫ولی نه. تو چی؟
‫مثل یکی از اون چیزهاست.
‫می‌دونی، مثلاً هر دفعه ‫که نرده‌بودن تکیه داده می‌بینم،
‫حس میکنم باید ازش بالا برم.
‫فکر میکنی چه اتفاقی میوفته؟
‫خب... نوشته «توقف»،
‫پس فکر کنم ایست می‌کنیم.
‫و فکر کنم بعدش یه صدای زنگ ‫خیلی بلندی می‌پیچه.
‫و در نهایت
‫یکی از کارکنان دادگاه ‫توی زیرزمین می‌شنوه،
‫و در نهایت شاید به آتش‌نشانی زنگ بزنن.
‫اما اگه همه کارکنان توی اندلونی باشن چی؟
‫برای مثال، عین امشب.
‫آره، نکته خیلی خوبیه.
‫و اون موقع چه اتفاقی میوفته؟
‫فقط... هیچی نمیشه؟
‫یا یه چیزی میشه؟
‫کسی میاد؟
‫اون بیشعور.
‫اوه اوه! دنی. رفقا.
‫هی پیرمرد دیوونه. ‫چه خبر؟
‫خبر خاصی نیست. شما این جا ‫چی کار می‌کنین؟
‫شب‌کاریم.
‫می‌خوای بریم اندولینی ‫مشروبی چیزی بزنیم؟
‫نه، بسمه. ‫تازه برگشتم.
‫الان دیگه فقط عجیب و غریب‌ها موندن.
‫اه، ریدم توش. درسته. ‫برنامه‌ای که برای دنیس گرفتن.
‫- آره. ‫- برنامه‌ـه.
‫یارو یه روز هم تو زندگیش کار نکرد.
‫ببخشید.
‫شب به‌خیر.
‫♪ شب به‌خیر، خانم‌ها. ♪
‫وای، ریدم توش.
‫لعنتی.
‫کیرم توش.
‫کیرم توش. کیرم توش. کیرم توش.
‫- بله؟ ‫- با ماشین تصادف کردم، مایک.
‫- چی شد؟ ‫- ماشین، مایکی. با ماشین تصادف کردم.
‫کجایی تو؟
‫اه، زیر پل 5 توی هالن‌بک پارکم.
‫آسیب دیدی؟ ‫کسی آسیب دیده؟
‫نه، نه، فقط خود ماشین. ‫ماشین به گا رفت.
‫- می‌تونی راه بری؟ ‫- آره. آره.
‫باشه. باشه. ‫به سمت شمال راه بیا.
‫میام دنبالت.
‫همین الان راه بیوفت.
‫- مایک... ‫- تا 15 نهایتاً 20 دقیقه دیگه می‌بینمت.
‫و اگه نمی‌خوای دم‌سنجی ازت بگیرن،
‫نذار کسی ببینتت.
‫کجا بودی؟ آخرین پیامت ‫برای 2 ساعت پیش بود.
‫ببخشید. متاسفم.
‫- تصادف کردم. ‫- چی؟
‫کسی آسیب ندید، اما مایک مجبور شد ‫که بیاد دنبالم.
‫وای خدای من. ‫چی شد؟
‫یکم با دنیس و پسرها ‫زیادی نوشیدنی خوردم.
‫پس مست بودی؟
‫آره، آره، از لحاظ فنی هنوزم مستم
‫اما الان خیلی حس میکنم هوشیارم.
‫انقدری دنیس و بچه‌ها رو دوست داری
‫که حاضری خودت ‫یا کسی دیگه رو به کشتن بدی؟
‫حالا دلیلش چیه؟
‫گیرم نیومد.
‫ترفیع رو میگم.
‫من نمیشم.
‫صبر کن. ‫از کجا می‌دونی؟
‫مارچلا امروز صبح بهم گفت.
‫چرا فقط نیومدی خونه؟
‫- آره. ‫- ببخشید مزاحمت شدم، رئیس.
‫بیکر یه تعویق دیگه ‫برای پرونده کرو می‌خواد.
‫میگه که مادر زنش بیمارستان بود.
‫- واقعاً؟ ‫- باید فراموش کرده باشه
‫که بهمون گفت که دو سال پیش ‫مادر زنش مرده بود.
‫پشمام. ‫به قاضی خبر میدم.
‫وای، خدا.
‫الان شغلت چی میشه؟
‫هیچی.
‫با ماشین اداری تصادف کردی، ‫تو مستی.
‫ما این رو می‌دونیم. ‫و مایک هم می‌دونه.
‫اما اون‌ها که این رو نمی‌دونن.
‫و اگه دم‌سنجی نداشته باشن هم متوجه نمیشن.
‫پس فقط برای این که با ماشین اداری ‫که براش پولی ندادن و ضبطش کردن،
‫تصادف کردم، برام سخنرانی می‌کنن.
‫جاییت آسیب دیده؟
‫نه. نه، من خوبم.
‫کون لقشون.
‫برای این که ارزشت رو نمی‌دونن. ‫کون لق کل ارزیابیشون.
‫شاید وقتی چهار سال دیگه ‫برگردن دنبالت، تو نباشی.
‫همین الان هم اگه بخوای،
‫می‌تونی یه شراکت مساوی داشته باشی ‫و مارچلا هم این رو می‌دونه.
‫شرط می‌بندم بعضی از شرکت‌ها، ‫اگه ازشون بخوای
‫بهت راننده هم میدن.
‫می‌خوای یه چیزی ببینیم؟
‫حواسمون رو پرت کنیم و به آدم‌هایی ‫که سعی دارن توی یخ ماهی بگیرن، بخندیم؟
‫آره، می‌‌خوای. پاشو.
‫بله.
‫ صبح به‌خیر، خوابالو!
‫دیشب دوستم که توی کنترل ترافیکه رو ‫از تخت بیرون کشیدم.
‫- ماشینت رو تا این جا بکسل کردیم. ‫- چی گفتش؟
‫اه، گفتش کون لقم که بیدارش کردم. ‫چی باید بگه اخه؟
‫اهمیت دادن به این که شماها ‫چه خراب‌کاری می‌کنین که کار اون نیست.
‫همین؟
‫نمی‌خوای فقط همین باشه؟
‫اینم ماشین جدیدت.
‫خب، حداقل برای تو جدیده.
‫کاملاً مطمئن نیستم که مینی‌ون نباشه، ‫اما ایشالله که نیست.
‫هی.
‫لعنت بهت، کنچیتا.
‫می‌دونی فیلیپ رو دوست دارم.
‫چرا این طوری لباس پوشیدی؟
‫نصف دیگه‌ـش رو می‌خوای؟
‫خودت چی فکر میکنی؟
‫دارم به خودم میگم ‫که نمی‌تونی بخوریش،
‫چون خودم دیرتر می‌خوام بخورمش.
‫هی، ام، سر پرونده بدیو، ‫دادرسیش هفته بعده.
‫می‌تونی به یکی زنگ بزنی ‫و مطمئن بشی
‫که عموـه توی شهر بمونه؟
‫حس میکنم بهش نیاز پیدا میکنم.
‫اه، آره. وقتی دری برگشت، ‫باهاش صحبت میکنم.
‫عالیه. و دفعه بعدی، برای من هم ‫یه فرنچ دیپ بخر، باشه؟
‫- محض رضای خدا. ‫- حتماً
‫با خودم فکر می‌کنم که به خودم ‫یادآوری کنم که یادم بمونه این کار رو کنم.
‫یه اقامتگاه توی التادنا.
‫عجب. این...
‫- خیلی سریع به نظر میرسه. ‫- آره.
‫اون گفت، ام، وقتی اجازه‌ـش رو صادر کنن،
‫به‌خاطر ازدیاد جمعیت، ‫ممکنه سریع پیش بره.
‫یعنی، به ایالت انگیزه داده شده ‫که ازدیاد جمعیت رو کم کنه.
‫خب الان چی میشه؟
‫می‌خواد من رو ببینه.
‫به عهده خودم گذاشت که کی باشه.
‫یا اگه باشه.
‫می‌خوای من ببینمش؟
‫اما این دلیل این ‫که چرا تو نمی‌خوای
‫هی، آره، می‌بینمت. ‫می‌بینمت. آره، آره.
‫می‌دونی چیه؟ فعلاً چیزی بهش نگو. ‫بعداً خودم بهش میگم.
‫نمی‌خوام که جلو تو بشنوه
‫و تصمیم بگیره که راجع بهش ‫چه حسی داشته باشه.
‫سلام!
‫سلام، بابا!
‫یه زمانی، یونگ بیمار داشت
‫که یه زن جوونی بود ‫که باور داشت روی ماه زندگی کرده.
‫برای یونگ، این داستانی که می‌گفت
‫راجع به این که کجا و چه‌طور ‫زندگی می‌کرد، معما وضعیتش شده بود.
‫پس نشون داد که کاملاً قبول کرده.
‫و بعد از ماه‌ها بررسی،
‫یه روز، اون زن بهش یه کیف سنگینی داد
‫و داخل، یه تفنگ پر بود.
‫یونگ از زن جوون پرسید: ‫«این چیه؟»
‫اون هم بهش گفت هر دفعه ‫که برای دیدنش میومد همراه خودش داشت
‫که اگه یه دفعه ناامیدش کرد ‫یا گفت که حرف‌هاش رو باور نمی‌کنه،
‫باهاش بکشتش.
‫سلام.
‫متهم متوجه معنی
‫و جنبه عملش شده؟
‫و اون زمانی که مرتکب شد،
‫می‌تونست تفاوت بین خوب و بد رو تشخیص بده؟
‫آقای سیمنچاک ادعا کرده
‫که نمی‌تونست تشخص بده، ‫که تشخیص نداده.
‫توهم زده بود.
‫اون تحت تاثیر برافروختگی‌ـی ناگهانی ‫و مهار ناپذیر بوده.
‫توصیف قانونیش یعنی ‫که اون نمی‌تونسته
‫خودش رو مقررات قانونی وقف بده.
‫هی. فکر کردم اومده بودی.
‫اومده بودم، اما تازه رفتم.
‫آئودی سیلوی روبیدو رو ‫توی پکویما پیدا کردن.
‫پشمام. باشه. ‫بزنم به تخته.
‫ولی یه نوشیدنی بزن.
‫بهشون گفتم که به حساب من بزنن.
‫یادت باشه، همین طوری که هستی هم ‫ناموساً خیلی خوبی.
‫فعلاً.
‫من دستیار کلاسم. ‫مثل تدریس‌یاره.
‫شرط می‌بندم خیلی هم توش خوبی.
‫چرا؟
‫همیشه تمرکز معرکه‌ای داشتی.
‫ام، چه... ‫چه طوره؟ خونه رو میگم.
‫شلوغ پلوغه.
‫اما من اولویت توی جا دارم، ‫پس خوش شانسم.
‫فکر کنم به جز اون، ‫برنامه دیگه‌ای نداشتم.
‫حقیقت نداره.
‫یه برنامه‌ای داشتم.
‫فقط تا موقعی که اتفاق بیوفته، ‫نمی‌تونستم نشون بدم که قراره اتفاق بیوفته.
‫سال‌ها زیادی رو از دست دادم.
‫چیزی که خواستم بود.
‫همون‌طوری که خواستم بود.
‫حالا که این جا نشستم، من...
‫آرزو میکنم کاش می‌تونستم ‫تمام اون زمان رو پس بگیرم.
‫که می‌دونم منطقی نیست.
‫و باید بدونی مشکلی نداره ‫که نه بگی.
‫به چی؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫اما اول باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫سلام، دن.
‫فکر کردم گفتی که هفته‌ای ‫حداقل سه بار میای این جا.
‫فکر کنم گفتم «به طور میانگین»، نگفتم؟
‫قرار بود یه کسی رو این جا ببینم،
‫اما قبل از این که برسم، رفت.
‫داره روی یه پرونده کار میکنه. ‫توی بخش تحقیقاته.
‫خب، این زنه یه ماهی هست ناپدید شده،
‫از گوشیش یا کارت بانکیش استفاده نکرده،
‫گذرنامه‌ـش رو جا گذاشته.
‫تا امروز ماشینش هم گم شده بود، ‫اما پیداش کردیم.
‫و نمیگم که دلم می‌خواد ‫که این طور باشه
‫اما امیدوارم که توی صندوق باشه. ‫مگه نه، سکنلون؟
‫من بی‌گناهم.
‫کوفته قلقلی‌های این جا خوبن.
‫حتی بد هم باشن، بازم خوبن..
‫این حسیه که من به کوفته قلقلی دارم.
‫خب، اگه نباشه چی؟ ‫توی صندوق نباش چی؟
‫خب، منتظر بودم تا زنه رو پیدا کنم ‫که بتونم به شوهره اتهام بزنم
‫و سعی داشتم ماشین رو پیدا کنم ‫تا بتونم زنه رو پیدا کنم.
‫پس لازم داری که اون تو باشه.
‫درسته، چون بدترین ترست ‫توی یه پرونده‌ای که جسد نداری اینه
‫که توی دادگاه، وسط محاکمه ایستادی،
‫و یهو درها باز شن ‫و قربانی بیاد تو.
‫خودت نگران اینی؟
‫راجع به شوهره مطمئن نیستی؟
‫یه بخشی از تو فکر می‌کنه ‫که زنه قراره بیاد تو؟
‫نه. می‌دونم که نمیاد.
‫باید این رو تو صورت خودت بگم،
‫حتی اگه باورم هم نکنی.
‫من اون زن رو نکشتم.
‫الکس فورست رو. من...
‫چرا، کشتی.
‫نه، الن. نه. نه، نه، نه. تو...
‫- خودت گفتی که کشتی. ‫- چی؟
‫کنترلت رو از دست دادی، ‫از سر خشم،
‫و اون اهمیتی نداشت، ‫برای همین جونش رو گرفتی.
‫- تو اون جا بودی؟ ‫- خودت ازم خواستی که بیام.
‫الن، نمی‌دونستم... ‫تو باید...
‫نمی‌دونستم که قراره بیای اون جا.
‫خب اگه می‌دونستی که قراره اون جا باشم، ‫چی می‌گفتی؟
‫چون چیزی که شنیدم این بود که تو کشتیش. ‫این رو شنیدم.
‫الن، باید این رو می‌گفتم. ‫چیزی که اون‌ها می‌خوان بشنون.
‫اگه این رو نگی، ‫دیگه چیزی مهم نیست.
‫باشه، پس بهش فکر نمی‌کنی.
‫هیچ وقت نیست که بهش فکر نکنم
‫به جز وقت‌هایی ‫که دارم به تو فکر می‌کنم.
‫و می‌دونم همه این‌ها ‫چه طور به نظر میاد.
‫من نکشتمش.
‫برای این که آزاد بشم،
‫باید می‌گفتم که کشتمش.
‫برای این جا بودن.
‫اما حالا که این جام.
‫و بهت ثابتش می‌کنم.
‫کسی که دچار برافروختگی‌ـی مهار ناپذیر میشه، ‫به سمت نقشه کشیدن تدریجی
‫در طول زمان و بدون عجله نمیره
‫نمی‌تونن موقعیت عمل کردن داشته باشن
‫و اون کار رو انجام ندن.
‫فروختگی‌ـی مهار ناپذیر، مهار ناپذیره.
‫کسی که دچار برافروختگی‌ـی مهار ناپذیر میشه، ‫به سمت نقشه کشیدن تدریجی
‫در طول زمان و بدون عجله نمیره
‫چیزی که راجع ‫به این برنامه هیجان‌انگیزه اینه که...
‫توی اسمشه. ‫می‌دونی چه اتفاقی میوفته.
‫نمی‌تونن موقعیت عمل کردن داشته باشن
‫و اون کار رو انجام ندن.
‫اما معما این که چه‌طوری ‫اتفاق میوفته هستش.
‫فروختگی‌ـی مهار ناپذیر، مهار ناپذیره.
‫- اومدم خونه. ‫- توی قسمت یک،
‫وقتی توی شروع ‫با دن گلگر آشنا میشیم،
‫مردیه که داره توی برنامه‌های زندگیش، ‫پیشرفت می‌کنه.
‫همسرش رو داره، ‫بچه‌ـش رو داره، شغلش رو داره.
‫همه‌چی توی خونه و سر کار ‫داره خوب پیش میره.
‫ادامه بده.
‫برای رسوندن این که توی ازدواجی هستیم
‫که به‌نظر شاده، چیز زیادی ‫توی دست و بالمون نداریم.
‫اوه، شنیدم تولد 40 سالگیت نزدیکه.
‫برای یه قاضی جوونی.
‫اگه به ذهن دن سفر کنیم، ‫چیزی که می‌بینیم
‫یه اژدهاییه که اون سعی داره بکشتش
‫که اون اژدها سایه موفقیت پدرشه.
‫باشه. انصاف نیست بیشتر از این، ‫منتظر نگهت دارم.
‫- خب، ترفیع... اتفاق نمیوفته. ‫- چی؟
‫اون فکر می‌کنه ‫که برنامه قراره راجع به این باشه،
‫اما این طور نیست.
‫می‌دونی، پدرت هم
‫- وای، گور بابای اون. ‫- ...اولین دوره منصوب نشد.
‫با این که ظاهر زیبایی ‫از خودش نشون میده،
‫و پوشش خوبی داره ‫و چهره عمومی خوبی نشون میده،
‫توی مرکز یه ناامنی بزرگی داره.
‫تقریباً انگار دو تا شخصیت هست.
‫یکی مردیه که توی شروع باهاش می‌بینیم،
‫قبل از این که خیانت کنه، ‫و یکی دیگه هم مردیه
‫که توی زمان حالمون می‌بینیمه، ‫که از زندان بیرون اومده
‫و با این تجربه، کلاً عوض شده.
‫اگه قرار باشه آزادی مشروطه بهت داده بشه،
‫چه برنامه‌هایی برای خودت داری؟
‫اولین کاری که دوست دارم بکنم اینه
‫که دوباره با خانواده‌ـم ارتباط بگیرم.
‫الن گلگر دانش‌آموز روان‌شناسیه.
‫وقتی توی شروع فصل یک ‫باهاش مواجه میشیم،
‫یه بمبی توی زندگیش ترکیده
‫و اون تازه فهمیده
‫پدرش که 15 سالی بود ‫که باهاش حرف زنده،
‫داره از زندان آزاد میشه
‫و می‌خواد دوباره باهاش ‫رابطه‌ای برقرار کنه.
‫تو می‌خوای که ببینمش؟
‫این نباید دلیلی باشه ‫که چرا تو نمی‌خوای.
‫یه جورهایی مسیر اون مواجه شدن
‫با این آسیب‌های روانی دوران بچگیشه
‫که پدرش پیش می‌کشتشون.
‫سلام.
‫می‌خواستم چشم‌اندازی ‫که بیشتر با زمان الان بخوره بسازم
‫و بهترین راه انجام این کار این بود ‫که بخشی از داستان،
‫توی زمان حالت ‫و بخشی دیگه‌ـش رو توی گذشته روایت شه.
‫برای اضافه کردن عنصر قتل بهش،
‫اون فاصله 15 ساله رو گذاشتم.
‫من نکشتمش، ‫و ثابتش می‌کنم.
‫توجه زیادی برای آماده کردن شرایطی
‫برای تشخیص دو دوره زمانی شد.
‫توی 2008، حرکت دوربین ‫خیلی منعطف‌تره.
‫این بر اساس فلسفه‌ای بود ‫که دن مغروره،
‫بدون این که نظارت زیادی روش باشه، ‫کارش رو می‌کنه.
‫و رنگ‌هایی که استفاده شده، ‫رنگ‌های طبیعی‌ـن.
‫و بعد توی زمان حال، 2023،
‫همه‌چی رنگ خیلی سردی داره.
‫فیلم‌برداری به شدت بی‌حرکته.
‫یه جورهایی حس محبوس بودن میده،
‫و یه جورهایی بازتابی از عواقبیه
‫که خیانته داشت.
‫ما این تیم گریم معرکه رو داریم
‫که جلو رفتن زمان رو ‫روی صورتم نشون میدن،
‫و بعد، از لحاظ جسمی هم،
‫با حس تحقیر این ور و اون ور میره،
‫از مرکز تصویر هم خارج میشه.
‫اون دیگه مرکز داستان خودش نیست.
‫برای همین فکر می‌کنم
‫که جداسازی تصویری و احساسی ‫قوی‌ـی بین دو خط زمانی می‌سازه.
‫من الکس فورستم.
‫الکس.
‫توی قسمت اول، ‫الکس فورست رو
‫از دید دن می‌بینیم،
‫برای همین صحنه‌هایی ‫که ازش می‌بینیم،
‫خیلی محدودن.
‫بیننده‌ها آماده شده بودن ‫که دن رو به عنوان قهرمان
‫و الکس رو به عنوان شرور داستان ببینن.
‫اتفاقاً فکر می‌کنم ‫که این آزمایشیه
‫که ببینیم ماها، به عنوان بیننده، ‫توی این دهه‌های اخیر،
‫چه قدر تغییر کردیم.
‫جالبه، حالا
‫که توی این 30 و خرده‌ای سال
‫عرف‌های جامعه و مردم تغییر کرده،
‫واقعاً جالبه که بشه بیشتر
‫توی بحر شخصیت‌ها رفت
‫و بشه بیشتر توی این
‫که چی این جور عشق‌های وسواسی رو ‫تحریک می‌کنه، رفت.
‫همه ما طرفدارهای فیلم اصلی هستیم، ‫(فیلم جاذبه مهلک تولید سال 1987)
‫اما به‌نظرم بزرگ‌ترین مسئله اینه ‫که زمان خیلی بیشتری
‫برای واکاوی این شخصیت‌ها هست.
‫تمام شخصیت‌های تعداد بی‌شماری توجیه
‫برای اعمالشون دارن.
‫تمام شخصیت‌ها یه داستان زمینه دارن.
‫اما میشه سمت تاریک‌تر ‫این که مردم چرا
‫این کارها رو می‌کنن رو دید
‫و امیدواریم بشه به درک بهتری رسید.
‫کاری که سعی داریم بکنیم اینه ‫که تمام اون کشش و حساسیتی
‫که توی فیلم اصلی هست رو بگیریم،
‫و از اون جایی که داریم
‫توی قالب سریالی روایتش می‌کنیم، ‫گسترشش بدیم
‫اما مدرنش هم کنیم ‫و توی سال 2023 بیاریمش.
‫.:: ترجمه‌ای از محمد آلفا ::.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez