ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫مترجم: Highbury
‫مای همینه. یعنی ‫دیگه نمی‌تونه پشت...
‫این نقابی که پشتش قایم شده، قایم بشه.
‫یه خانم مهربون. دیگه نمی‌تونه ‫پشتش قایم بشه.
‫توجه کنید، شرکت‌کنندگان.
‫در اینجا نتیجه آزمون را اعلام می‌کنیم.
‫خدایا.
‫بپر بیا، اشلی.
‫مای، دوست داری بیای ‫اینجا پیش ما یا حال نداری؟
‫[تعداد شرکت‌کنندگان: ۱۲] ‫[مبلغ جایزه: ۴.۴۴۰.۰۰۰ دلار]
‫با اینکه عضوی از گروه نیست...
‫به نظرم مای عالیه و خیلی خوشحالم ‫که هنوز توی این بازی هست
‫کسی ـه که واقعا می‌تونم بهش اعتماد کنم
‫یوهو!
‫- خدای من ‫- وای
‫الان میشه نُه.
‫میشه صفر نُه.
‫تک رقمی شد.
‫باورم نمیشه تا به اینجا رسیدم...
‫و فقط امیدوارم بتونم ‫هشت نفر دیگه رو شکست بدم...
‫تا بتونم به مرحله آخر برسم.
‫مای سعی کرد منو بندازه بیرون ‫ولی جواب نداد، پس...
‫حس بهتری هم دارم
‫و می‌دونی، برای هر چیزی که ‫در راه باشه آماده‌م.
‫امروز آدم‌های خوبی رو از دست دادیم، بچه‌ها. ‫آدم‌های خوبی بودن.
‫جایزه کنونی اکنون ‫به میزان ۴.۴۷۰.۰۰۰ دلار رسیده.
‫پول هیچوقت تا الان برام...
‫واقعی نبود.
‫و چیزیه که قبلا خوابشو می‌دیدم...
‫ولی حالا میگم، نه، ‫شانس زیادی دارم.
‫وای پسر. امروز خیلی سخت بود.
‫همه از پسش براومدیم.
‫- آره. ‫- همه از پسش براومدیم.
‫آره. انتخاب‌های خودمون ‫ما رو متمدن نگه داشت.
‫درسته.
‫فکر نکنم هیچکدوم ما بدون...
‫این گروه صمیمی ما می‌تونست ‫به اینجا برسه.
‫منم حس می‌کنم هر بار...
‫فکر کردم می‌تونم به همه اعتماد کنم...
‫یکی یهو خودشو نشون میده...
‫و بخشی از وجودش رو نشون میده ‫که فکرشو نمی‌کردم وجود داشته باشه.
‫وقتی دیدم چطور ۲۸۷ شرکت‌کننده ۲۷۸ ‫رو برای حذف انتخاب کرد...
‫یه جورایی چشم‌مو باز کرد که ‫شاید بهتر باشه...
‫یه ذره باهاش با احتیاط رفتار کنم.
‫هنوزم باورم نمیشه که چی شد.
‫خیلی عجیبه. طوری راه میره و با من ‫حرف نمی‌زنه، انگار من انتخابش کردم.
‫آره.
‫و بعد همه میرن پیشش ‫و میگن، سلام، مای.
‫و هنوزم داره نقش یه ‫خانم مهربون رو بازی می‌کنه.
‫عوضی نمی‌تونی منو گول بزنی. ‫یه ذره هم گول نمی‌خورم.
‫برای سازمان امنیت کشور کار می‌کنم.
‫یه بازرسم.
‫کاری که بازرس انجام میده ‫بررسی ویزاهای اف یک...
‫برای دانشجویان غیر مهاجره که ‫می‌خوان به ایالات متحده بیان...
‫تا در دانشگاه‌ها شرکت کنن
‫اولش، وقتی کار رو در ۲۰۱۳ شروع کردم، من...
‫هدف اصلی من کمک به ‫هر تعداد مهاجر بود که می‌تونستم...
‫چون منم یه مهاجر بودم
‫پس در ۱۹۷۵ به این کشور اومدم...
‫پس حس تعلق نداشتن و ‫خونه نداشتن...
‫یعنی می‌تونم درگیری‌هاشو درک کنم
‫ولی گاهی نمی‌تونم بذارم احساسات...
‫روی تصمیمم تاثیر بذاره.
‫پس، می‌دونی، ما...
‫مجبورم احساسات رو کنار بذارم ‫تا در کارم موفق بشم
‫همیشه می‌خواستم خودمو انتخاب کنم.
‫مای حس کرده که...
‫باید برای خودش بازی کنه...
‫و نباید به خاطر این بهش خرده بگیریم.
‫- آره. ‫- تنها کسی که می‌تونه خرده بگیره اشلی ـه.
‫آره. خیلی به خودمون افتخار می‌کنم.
‫- منم. ‫- جدی میگم.
‫عاشق مای هستم. به نظرم حرف نداره...
‫ولی اصلا متوجه اون تصمیم نشدم.
‫همه تصمیم گرفتیم ‫که می‌خوایم چی کار کنیم.
‫ولی می‌دونستم اون کار رو می‌کنه.
‫حتی با اینکه دوست خوبم رو ‫از دست دادم که در همه حال کنارم بود...
‫مجبورم برای بازی بعد برنامه بریزم.
‫ولی احساس تنهایی می‌کنم.
‫می‌دونی، در اون خوابگاه خیلی سخته.
‫و نمی‌تونم به هیچکس ‫در اونجا اعتماد کنم.
‫می‌دونم باید بر حسی که ‫دارم غلبه کنم...
‫و قوی باشم...
‫برای خودم.
‫"قسمت نهم - دایره اعتماد"
‫توجه کنید، شرکت‌کنندگان.
‫این زنگ بیدار باش شماست.
‫صبح بخیر.
‫نُه نفر اول!
‫تا حالا موهای خودتو بافتی؟
‫سعی کردم. آره
‫ولی موهای بقیه رو بهتر از ‫موی خودم می‌بافم.
‫فهمیدم.
‫سخته.
‫جالبه چون وقتی ‫همه اومدیم اینجا...
‫به نظر می‌اومد که...
‫یه گروه اینجا، اینجا و اینجاست.
‫- ولی حالا با هم ارتباط برقرار کردیم. ‫- آره، دیشب...
‫دیشب داشتم فکر می‌کردم ‫که ما خوش شانسیم...
‫تو و من با هم دوست بودیم.
‫- رولند و مای دوست بودن. ‫- مای.
‫اشلی هم یه جورایی با ماست.
‫- آره. ‫- مشخصه دوست داشتم بقیه هم بودن.
‫ولی فعلا به همینی ‫که هست راضیم.
‫قطعا این بهترین نتیجه‌ایه ‫که می‌تونست اتفاق بیافته.
‫داشتن این جور رابطه دو طرفه و اعتماد...
‫با هم‌تیمی‌هات، ‫به نظرم خیلی خاصه...
‫و اغلب در چنین ‫موقعیت‌های نادیده گرفته میشه.
‫حتی اگه واقعا همه ‫به جون هم بیافتیم...
‫به نظرم به عنوان انسان با ‫همدیگه ساختیم و اومدیم جلو...
‫پس داشتن کسانی که بتونی ‫بهشون تکیه کنی خیلی خاصه.
‫- سم. ‫- آره.
‫میشه لطفا یه دقیقه بیای اینجا.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫- اشکالی نداره؟ ‫- نه، نه.
‫باشه. میشه روی ‫پله‌ها بشینیم؟
‫آره.
‫می‌خوام تکلیف اینو مشخص کنم...
‫که چرا تصمیم گرفتم ‫دوستش، ۲۷۸ رو حذف کنم...
‫تا اینطوری منو...
‫یه تهدید نبینه.
‫چطوری؟
‫از لحاظ عاطفی خسته‌م...
‫چون اشلی دوست خوب منه
‫و وقتی اونو انتخاب کردی...
‫نسبت بهت هیچ حس ‫دشمنی نداشتم.
‫درک می‌کنم یه بازیه.
‫ولی فکر کنم همه قبول داریم که...
‫یه بازی متمدنانه و شرافتمندانه‌س.
‫اوهوم.
‫و فکر کنم انتخاب عقلانی همه...
‫این بود که خودشونو انتخاب کنن...
‫چون خیلی سریع ممکن بود ‫کار به آشوب بکشه.
‫۲۰ سال توی نیروی دریایی بودم.
‫همیشه رفاقت و هوای همدیگه ‫رو داشتن خیلی مهمه.
‫و وقتی روی پل شیشه‌ای وایستادم، ‫فکر کردم اشلی رو می‌شناسم...
‫تا اینکه نشونم داد در ‫کار تیمی کم میاره
‫همونجا وایستاد و ‫حاضر نشد برای بقیه خطر کنه...
‫و هر کسی که جلو رفت ‫اون تصمیم رو براش گرفت.
‫برای من این کار خودخواهانه‌س، ‫و می‌خواستم متوجه باشی...
‫که مسئله این نیست که ‫اشلی رو دوست ندارم
‫این شخصیته که باعث ‫میشه بهش نکاه کنم...
‫و بگم اگه شرایط مرگ و زندگی باشه ‫هوای منو داره؟
‫درسته
‫پس می‌خوام اینو متوجه بشی ‫که نظر من چیه.
‫سعی کردم این بازی رو...
‫به شکلی بازی کنم که بهش افتخار کنم...
‫و درست مثل دنیای بیرون رفتار کنم.
‫به شرطی که حواسمون ‫به قلب و انسانیت‌مون باشه.
‫- آره. ‫- چون همه از درون آدم‌های خوبی هستیم.
‫و تنها چیزی که باید مراقبش باشیم همینه.
‫شرکت‌کننده ۲۸۷ منو آشفته می‌کنه.
‫شاهدش بودم که تصمیماتی می‌گیره...
‫که من بودم نمی‌گرفتم
‫تصمیمات که به نظر می‌اومد ‫از سمت چپ میدان می‌اومدن.
‫فکر کنم که بازی روش تاثیر گذاشته...
‫و بنابراین باید در موردش ‫یه کم هوشیارتر باشم.
‫فکر می‌کنی حاضره بیاد با من حرف بزنه؟
‫- همیشه برای ارتباط گرفتن آماده‌س. ‫- باشه.
‫گوش میده. باید همونطور که گفت ‫باید تصمیمات‌مون بایستیم.
‫- آره. ‫- خدای من، چقدر این نیمکت‌ها خشکن.
‫۲۷۸ رو یه شرکت‌کننده تیمی نمی‌بینم.
‫ولی توی سرم، برنامه‌ریزی می‌کنم ‫که حرکت بعدی چیه.
‫و با این حساب باید عذرخواهی کنم ‫بدون اینکه زیادی مشکوک به نظر بیام...
‫چون باید خودمو نجات بدم.
‫خب فرض کنیم در یه مکان اجتماعی هستی...
‫و یه دختر خوشگل رو می‌بینی...
‫و می‌خوای بری و باهاش حرف بزنی.
‫حرفهای قشنگی داری که بهش بزنی؟
‫آره، یه سری حرفهای ‫قشنگ بلدم که...
‫میگم اصلا بهش نزدیک نشو و باهاش حرف نزن.
‫برای آشنایی با بقیه به ‫بازی مرکب اومدم...
‫و فکر کنم واقعا لذت می‌برم...
‫که بقیه شرکت‌کننده‌های نه نفر اول رو بشناسم.
‫و امیدوارم اونا هم ‫به این چشم بهم نگاه کنن...
‫و هیچکدوم یه جور تهدید نباشیم.
‫خیلی خوبه.
‫خیلی خوبه. راستش.
‫بچگی خوبی داشتم...
‫ولی حس کردم وقت ‫خیلی زیادی رو صرف اثبات خودم...
‫یا اثبات اینکه من ‫آدم ضعیفی نیستم، کردم.
‫بچه که بودم، خواهر دوقلومو داشتم.
‫میگم که دوقلوم بهترین دوستمه.
‫از لحاظ شخصیتی...
‫در سرگرمی و در رفتار کاملا برعکسیم...
‫ولی بازم جلوی دنیا رو نمی‌گیره ‫که ما رو با هم مقایسه نکنه.
‫پس عاشق این دخترم...
‫ولی اغلب با هم درمی‌افتیم که خیل بده.
‫- سلام، اشلی. ‫- سلام، مای.
‫- میشه باهات حرف بزنم؟ ‫- بله. بله.
‫- زود باش. ‫- باشه.
‫بریم حرف بزنیم.
‫چیزی نیست.
‫چی شده، مای؟
‫می‌‌خوام بدونی...
‫شخصیتت رو دوست دارم.
‫نمی‌دونم اون بالا چی شد، ‫ولی چیزی که دیدم...
‫- باشه، دقیق بگو چی دیدی؟ ‫- وایستا. وایستا.
‫روی پل شیشه‌ای...
‫وقتی خطر نکردی ‫و دیدم حرکت نکردی، با خودم گفتم...
‫چی دیدی؟
‫که نپرسیدی.
‫پریدم.
‫بعد از اینکه رد شدم، برگشتم ‫و گفتم، باشه، بچه‌ها، من پریدم.
‫دیگه حرکت نمی‌کنم. بچه‌ها، ‫باید مثل یه تیم با هم کار کنیم.
‫درسته. باشه.
‫پس شوکه شدم که تو میگی ‫من شرکت‌کننده تیمی نیستم.
‫نمی‌دونم چی دیدی یا ندیدی...
‫- ولی دوستت همونجا بود. ‫- آره.
‫- می‌دونم. ‫- و از اون فرصت استفاده کردم.
‫شاید من بد برداشت کردم.
‫- شاید... ‫- باید اول با تو حرف می‌زدم.
‫- ولی... ‫- می‌تونستی با هر کسی حرف بزنی.
‫- بگی پرید؟ ‫- نه، نه. می‌خواستم اول با تو حرف بزنم.
‫- ولی حرف نزدی، مای. ‫- می‌دونم.
‫برای همینم بسیار متاسفم.
‫- باشه؟ ‫- ممنونم. قبولش می‌کنم.
‫- باشه. ‫- ممنونم.
‫ممنونم که باهام حرف می‌زنی. ‫ازت ممنونم.
‫- دوستیم؟ ‫- دوستیم. دوستیم.
‫عذرخواهی‌تو قبول می‌کنم، ‫متوجهی چی میگم.
‫خیلی سریع میام بغلت می‌کنم، ‫خیلی خوب. خوب بازی می‌کنم.
‫و حواسم بهت هست. ‫چشم‌هام بهت هست، دختر.
‫می‌دونم کی هستی. ‫داری بازی‌تو انجام میدی.
‫باشه. حالا دیگه اینقدر وصله ناجور نباش.
‫می‌دونم.
‫بذار بخوابم.
‫- تازه گرم شده بودم. ‫- منم.
‫- بازیه. ‫- بازی؟
‫توجه کنید، شرکت‌کنندگان.
‫وقت بازی بعدی رسیده.
‫دنبال کارکنان تا تالار بازی برید.
‫این چیه؟
‫خدای من.
‫- خیلی عجیبه. ‫- اصلا خوشم نمیاد.
‫انگار یه کادو وسط اتاقه.
‫توجه کنید، شرکت‌کنندگان.
‫لطفا یک صندلی را انتخاب کنید.
‫شش شرکت‌کننده در بازی بعدی ‫حذف می‌شوند...
‫دایره اعتماد.
‫چشم همه شما بسته می‌شود.
‫اگر روی شانه شما زدند...
‫لطفا چشم‌بند خود را بردارید...
‫جعبه کادو را برداشته...
‫و روی میز شرکت‌کننده‌ای بگذارید ‫که دوست دارید حذف شود.
‫آن شرکت‌کننده از بازی خواهد رفت...
‫مگر اینکه حدس بزنند ‫چه کسی جعبه را به آنها داده.
‫اگر درست حدس بزنن، در امانند...
‫و شرکت‌کننده‌ای که جعبه را به آنها داده...
‫به جایش حذف خواهد شد.
‫بازی از این بدتر نداریم...
‫چون داریم بیشتر همدیگه رو می‌شناسیم...
‫و حذف کردنت سخت‌تر میشه.
‫ولی هر چی به آخرش نزدیکتر میشم...
‫بیشتر می‌فهمم باید احساساتی ‫بودن با آدم‌ها رو کنار بذارم...
‫چون بالاخره پاش می‌افته که ‫باید یکی رو حذف کنم.
‫خیلی افتضاح شد.
‫شرکت‌کنندگان، چشم‌بندها را ببندید.
‫فکر کنم دایره بی‌اعتمادی...
‫مناسبتره یا دایره اعتماد.
‫پس باید بهترین بازی‌مو رو کنم...
‫و به هیچکس اعتماد نکنم...
‫چون اونجا یه گرگ تنهام.
‫با این کار بیاین بازی را شروع کنیم.
‫خدای من.
‫امکان نداره اولین کسی باشم ‫که نگهبان انتخاب می‌کنه.
‫کی رو انتخاب کنم؟
‫باید استراتژی بریزم ‫که بهترین نقشه برای بازی چیه...
‫بدون اینکه کسی شک کنه...
‫چون اشلی و من تفاوت‌های خودمونو داریم...
‫پس زیادی مشخصه.
‫ولی دوست عزیزم رولند، من...
‫بقیه فکر می‌کنن امکان نداره من بوده باشم.
‫عاشق این پسرم، ولی اول باید ‫خودمو نجات بدم.
‫شرکت‌کنندگان، لطفا چشم‌بندها را بردارید.
‫جالبه.
‫شرکت‌کننده ۴۱۸....
‫برای نجات خودت از حذف شدن...
‫باید درست حدس بزنی کدام ‫یک از هم‌بازی‌هات...
‫کادو رو روی میزت گذاشتند.
‫کسی می‌خواد اعتراف کنه؟
‫کسی حرفی برای گفتن نداره؟
‫- هیچی، فیل؟ ‫- هیچی، پسر.
‫مای؟
‫کی می‌خواد موهاتو ببافه؟
‫راست میگه. باشه، اون مشکلی نداره.
‫ولی از طرفی خیلی...
‫به نظر میاد خیلی از ‫پیش فکر شده‌س.
‫نه، منظورم اینه که...
‫- بهت اعتماد دارم. اعتماد دارم. ‫- باشه.
‫چیه؟
‫چیه...
‫الان بهم خیانت می‌کنی، الیوت؟
‫- رفیق خودمی. ‫- اینقدر زود؟
‫- رفیق خودمی، پسر. ‫- برات احترام قائلم.
‫اگه یکی از شما دو تا بخواین ‫به این زودی منو بندازین بیرون جسورانه‌س.
‫باشه. باشه.
‫با همه شما احساس صمیمیت می‌کنم، بچه‌ها.
‫هی، پسر، دیروز در وضعیت تو بودم.
‫اصلا عجله ندارم روی میز کسی جعبه بذارم.
‫اگه جعبه رو داشتی، ‫اول از همه روی میز کی میذاشتیش؟
‫مای.
‫- اشلی! ‫- یه ذره تابلو می‌شد.
‫- خب؟ ‫- آره، منصفانه‌س.
‫حس می‌کنم در این محدوده ‫مای رو انتخاب می‌کرد.
‫منو انتخاب می‌کردی؟
‫من نه.
‫- تو رفیق منی. ‫- می‌دونم. تو هم رفیق منی، پسر.
‫قطعا به این اندازه با ‫بقیه شما صمیمی نیستم...
‫که منصفانه‌س. بقیه ‫رفقای خودشونو دارن
‫خطر نکن
‫خطر نکنم؟ یعنی چی؟
‫یعنی تو رو انتخاب کنم؟
‫آره.
‫فکر کنم شرکت‌کننده‌ای که جعبه رو بهم داده...
‫شرکت‌کننده شماره ۰۵۱ ـه.
‫شوکه شدم.
‫دوستت دارم، رولند.
‫منم دوستت دارم، مای، ‫مگه اینکه تو روی میزم گذاشته باشیش.
‫اوه!
‫حس بدی دارم که رولند رو ‫انتخاب کردم...
‫ولی کاری که لازم بود برای ‫جلو رفتن انجام بدم رو انجام دادم.
‫شرکت‌کننده بعدی که حذف می‌شود...
‫شرکت‌کننده ۴۱۸ خواهد بود.
‫لعنتی.
‫واقعا فکر می‌کنم ۲۸۷ کادوی کوفتی ‫رو روی میز رولند گذاشت.
‫می‌دونی، آب زیرکاه ـه ‫و بلافاصله از پشت بهت خنجر می‌زنه.
‫شرکت‌کنندگان، چشم‌بندها را ببندید.
‫می‌دونم باید در سکوت کامل ‫از این وضعیت بری بیرون.
‫و از طرفی می‌دونم باید کسی ‫رو انتخاب کنم که اصلا بهم شک نکنه.
‫امندا همیشه گفته...
‫چطور پشت دخترهای گروه وایمیسته.
‫می‌دونم بهم شک نمی‌کنه.
‫باید اطراف اتاق رو نگاهی بندازم.
‫از قبل چی یادم میاد؟
‫باید به ژاکت مای نگاه کنم...
‫چون اول کار توی شلوارش بود، ‫پس باید یه نگاهی بهش بندازم.
‫میشه لطفا صاف بشینی، مای؟
‫- بلند بشم؟ ‫- صاف بشین
‫صاف بشین
‫صاف بشینم
‫خیلی راحت باش، خب، مای؟
‫حدسی می‌زنی؟
‫نه.
‫۳۵۵، فکر کنم بتونم بهشون اعتماد کنم.
‫- خوبی، سم؟ ‫- اینجا خیلی روشنه.
‫تو خوبی، فیل؟
‫ولی مو فیل فرق کرده.
‫کم و بیش.
‫خوبه که می‌بینم اینجا منو ‫یه تهدید می‌بینه.
‫فکر کنم شرکت‌کننده‌ای که کادو رو بهم داده...
‫شرکت‌کننده ۴۵۱ ـه، فیل.
‫شرکت‌کننده بعدی که حذف خواهد شد...
‫شرکت‌کننده ۰۱۹ خواهد بود.
‫شاید احساس گناه کنم...
‫که تصمیم گرفتم جعبه رو ‫جلوی میز امندا بذارم...
‫ولی به جاش...
‫فکر کنم ۴.۵۶ میلیون دلار...
‫شاید یه ذره دردش رو قابل تحمل کنه.
‫در این نه شرکت‌کننده برتر...
‫واقعا باور دارم که ‫بزرگترین تهدیدم مای باشه.
‫در هر بازی، همیشه ‫تونسته جون سالم به در ببره...
‫و برخی از ما مطمئن نیستیم ‫چطور این کار رو کرده.
‫پس میرم مای رو انتخاب کنم.
‫و امیدوارم فکر کنه کار اشلی بوده.
‫در حرفه‌م به عنوان یه بازرس...
‫آدم‌ها و تحلیل می‌کنم.
‫چهره آدم‌ها رو می‌خونم.
‫حرکت چشم‌هاشونو تشخیص میدم...
‫و طوری که نشستن...
‫اگه مدام جابه‌جا بشن...
‫و یه طوری بهم نگاه کنن...
‫میشه به یه نتیجه‌ای رسید.
‫در این بازی با خیال راحت بازی می‌کنم.
‫تصمیم بسیار، بسیار سختیه.
‫یه فرصت معرکه‌س، می‌دونی، ‫و احمقم اگه...
‫ازش استفاده نکنم.
‫قطعا سعی می‌کنم ‫گناهکار به نظر بیام.
‫می‌دونم اختلاف‌های خودمونو داشتیم...
‫و می‌دونم شخصیت قدرتمندی داری...
‫ولی فکر نکنم تو باشی.
‫سم.
‫همه چیز عالی برات پیش میره. ‫حرفهامونو زدیم...
‫و ممکنه تو باشی.
‫الیوت.
‫فکر کنم...
‫شاید تو باشی.
‫فیل.
‫تازه باهات آشنا شدم.
‫- و مایه افتخارم بوده. ‫- همینطوره.
‫پس، تصمیمم رو گرفتم.
‫فکر کنم شرکت‌کننده...
‫۴۲۹ باشه.
‫چون داره با نگاه گناهکارانه...
‫اطراف رو می‌بینه.
‫شرکت‌کننده بعدی که حذف می‌شود...
‫شرکت‌کننده ۴۲۹ است.
‫اوه!
‫این فکر رو داشتم که شاید مای...
‫شک نکنه من باشم و ‫شاید به شرکت‌کننده‌های دیگه شک کنه.
‫از آشنایی همه‌تون خوشحال شدم.
‫در نهایت من شکست خوردم ‫و اون موفق شد.
‫واقعا هوشیاره. زن باهوشیه.
‫مای خیلی هوش زیادی داره.
‫مای خیلی باهوشه، ‫و این یه هشدار برای بقیه‌س.
‫سخته، می‌دونی.
‫دوستانی دارم، ولی هیچ اتحادی ندارم.
‫شرکت‌کننده ۴۵۱ رو انتخاب می‌کنم.
‫باهاش خیلی دوستانه برخورد کردم...
‫ولی زیاد بهش نزدیک نشدم.
‫قلبم ریخت.
‫خیلی حس بدی داشت که ‫جعبه رو روی میز فیل ببینم.
‫متاسفم.
‫خب...
‫یکی از شما سعی کرده منو حذف کنه.
‫شک‌های خودمو دارم.
‫رز.
‫هیچوقت نشد زیاد با هم آشنا بشیم، ‫و حس می‌کنم یه جورایی تقصیر منه.
‫می‌تونستم من اول پا پیش بذارم، و متاسفم.
‫اشلی.
‫آدم خوبی هستی.
‫ممنونم.
‫امروز فقط میشه یه تصمیم رو گرفت...
‫و فکر کنم شرکت‌کننده‌ای که ‫کادو رو بهم داده...
‫کسیه که مجبور بوده تصمیم سخت رو بگیره...
‫بدون اینکه تقصیری گردنش بیافته.
‫به نظرم رز بوده، شرکت‌کننده ۰۵۱.
‫شرکت‌کننده بعدی که حذف خواهد شد...
‫شرکت‌کننده ۰۵۱ است.
‫اوه!
‫آره.
‫خداحافظ، رز.
‫دو دور دیگه.
‫امیدوارم که انتخاب نشم یا ‫جعبه جلوم نیاد...
‫و بعدش جایگاه‌م در سه تای ‫نهایی تثبیت میشه.
‫این بازی وحشیانه‌س.
‫قطعا کادوم رو روی میز مای نمیذارم...
‫چون بلافاصله حدس می‌زنه ‫کار من بوده.
‫مجبورم کادومو روی میز کسی بذارم...
‫که یه جورایی باهاش ‫بیشتر آشنام.
‫پس کادو رو روی میز فیلیپ میذارم.
‫خیلی با هم راحتیم...
‫چون امکان نداره حدس بزنه ‫من این کار رو کردم.
‫دوباره شروعش د.
‫سم، رفیق من.
‫در مورد این حرف زدی که ‫بعدش با هم بیرون بریم.
‫شاید همه‌ش الکی بود.
‫هالی.
‫حتما سخته که زیباترین موها ‫رو بین این جمع نداشته باشی.
‫و اشلی.
‫دوستی که تبدیل به دشمن شده، شاید؟ ‫ممکنه.
‫یا مای بوده؟
‫خیلی مهربون. خیلی آروم.
‫انتخابم رو کردم.
‫فکر کنم شرکت‌کننده‌ای که جعبه کادو رو بهم داده...
‫کسیه که مجبور شده تصمیمی رو ‫بگیره که نمی‌خواسته بهش عمل کنه.
‫و فکر کنم اون نفر آدم خوبی باشه.
‫ولی فکر کنم شرکت‌کننده‌ای که ‫اون جعبه رو بهم داده...
‫شرکت‌کننده ۲۷۸ ـه. اشلی.
‫و مسئله شخصی نیست.
‫شرکت‌کننده بعدی که حدف خواهد شد...
‫شرکت‌کننده ۲۷۸ است.
‫خداحافظ، اشلی.
‫نمی‌خواستم اون کلمات رو بشنوم.
‫سعی کردم زیاد نگران و ‫مضطرب به نظر نیام.
‫می‌دونی، هیچوقت نتونستم ‫خوب نقش بازی کنم.
‫خیلی نزدیک شدم، ولی نه ‫به اندازه کافی.
‫لطفا دوباره این کار رو باهام نکنین.
‫مغزم ترکید که فیل ‫دوباره درست حدس زد.
‫در این لحظه در بازی دایره اعتماد ‫یه ابرستاره شده.
‫شگفت‌انگیزه.
‫توجه کنید، شرکت‌کنندگان. ‫این دور آخر است.
‫می‌دونستم که وقتش می‌رسه.
‫حس می‌کنم هر کدوم از شما ‫سه تا ممکنه بوده باشین...
‫چون شما دو تا همدیگه رو انتخاب نمی‌کنین.
‫خیلی خطرناکه کسی رو انتخاب کنی ‫که کنارت نشسته.
‫ولی خیلی فرزی و خیلی ورزشکاری.
‫پس من بودم تو رو رد نمی‌کردم.
‫و مای یه بار بهم گفت، ‫صورت خیلی معصومی داری.
‫ولی می‌دونم تو حاضر نیستی ‫روی میز سم بذاریش.
‫و می‌دونم که می‌دونی اونا ‫همدیگه رو انتخاب نمی‌کنن.
‫پس اگه روی میز من میذاشتیش...
‫شانست برای اینکه ‫تو رو حدس نزن یه ذره بهتر می‌شد.
‫خیلی سخته چون مای داره می‌لرزه.
‫همیشه می‌لرزم. همیشه نگرانم.
‫چون این آخرشه. ‫این فرصتی برای رسیدن به سه تای نهاییه.
‫همه مضطربیم.
‫شرکت‌کننده ۰۱۶ بلافاصله ‫با اضطراب حرف زد.
‫نگرانه. ولی مای داره ‫مثل یه برگ می‌لرزه...
‫و در چند روز گذشته، ‫یه جورایی از مای حس عدم اعتماد گرفتم.
‫فکر کنم ۴۵۱ به نظر میاد ‫آرومترین آدم باشه.
‫نه، نمی‌تونم بخونم‌شون.
‫خیلی سخت شده، بچه‌ها.
‫فکر کنم شرکت‌کننده‌ای ‫که جعبه کادو رو بهم داده...
‫شرکت‌کننده ۲۸۷ ـه.
‫مای.
‫شرکت‌کننده نهایی که حذف می‌شود...
‫شرکت‌کننده ۳۵۵ است.
‫خداحافظ.
‫لگد به بخت خودم زدم.
‫گذاشتم اتفاقات اول هفته...
‫روی غریزه‌م تاثیر منفی بذاره.
‫و ای کاش می‌تونستم زمان رو برگردونم...
‫و در سه نفر اول باشم، ولی نمی‌تونم.
‫سخت‌ترین تصمیمی بود که ‫مجبور شدم در تمام این بازی بگیرم.
‫و خیلی بده.
‫دلم نیومد سم رو انتخاب کنم.
‫تمام این مدت دوست ‫خیلی خوبی برام بوده.
‫پس این یعنی بین هالی و مای ‫باید یکی رو انتخاب می‌کردم...
‫هر دوشون خیلی دوست‌داشتنی هستن.
‫در اون لحظه، باید یه انتخاب می‌کردم ‫و هالی رو انتخاب کردم.
‫شرکت‌کنندگان، بازی تمام شد.
‫حالا به خوابگاه برمی‌گردید.
‫لطفا دنبال کارکنان بروید.
‫چیزی نیست.
‫از وسط برو.
‫خدای من.
‫خیلی باورنکردنیه.
‫انگار که سطح آب بالا اومده.
‫چه حسی داری، مای؟
‫قلبم برای شش دور ایستاد.
‫- آره. روت فشار میاره. ‫- آره، جدی میگم.
‫چند بار مجبور شدی جعبه ‫رو جلوی کسی بذاری؟
‫یک بار.
‫و تو فقط یک بار؟
‫یک بار.
‫هالی رو انتخاب کردم.
‫رولند، اصلا انتظارشو نداشتم.
‫- نه، منم همینطور. سخت بود. ‫- به نظرت کی...
‫اصلا نمی‌دونم.
‫تو گذاشتی؟
‫تو جعبه رو روی میز رولند گذاشتی؟ ‫جعبه رو روی میز کی گذاشتی؟
‫روی میز کی گذاشتم؟
‫چون الیوت روی میز تو گذاشت...
‫روی میز امندا گذاشتمش.
‫- روی میز امندا گذاشتیش. ‫- عجب.
‫بیخیال!
‫- خدای من. چقدر بلند بود. ‫- خیلی بلند بود.
‫- ازش بدم میاد. بیخیال، بچه‌ها. ‫- خیلی صداش بلند بود.
‫توجه کنید، شرکت‌کنندگان. ‫در اینجا نتایج بازی ششم را می‌بینید.
‫وای پسر.
‫کلی آدم حذف شدن.
‫[تعداد شرکت‌کنندگان: ۳]
‫شش شرکت‌کننده حذف شدند.
‫عجب.
‫دیگه بازی اعتماد نیست.
‫یکی از ما باید برنده بشه.
‫دیگه شوخی بردار نیست.
‫اینک جایزه به ۴.۵۳۰.۰۰۰ دلار رسیده.
‫شرکت‌کنندگان ۰۱۶، ۲۸۷ و ۴۵۱...
‫شما فینالیست‌ها هستین.
‫لعنتی.
‫این بازی همه‌ش به ‫مراقبت از خودت برمی‌گرده.
‫کاری که لازم بود رو ‫برای زنده موندن کردم.
‫قطعا هر کاری می‌کنم تا برنده بشم.
‫فقط هیچکس رو اینجا نمی‌شناسی.
‫پول گاهی آدم‌ها رو عوض می‌کنه.
‫[آنچه در قسمت بعد خواهید دید...]
‫شما برنده بازی مرکب هستید.
‫« مترجم: Highbury »
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez